Zinchenko ligt eruit: wie betaalt de rekening?
Over spelersverzekeringen, afschrijvingen en waarom wachten met verlengen financieel logisch kan zijn.
De kruisbandblessure van Zinchenko, nota bene opgelopen na pas een paar minuten spelen, is sportief zeer zuur. Tegelijk roept het vragen op over de kosten.
In die zin is het een interessante casus. Een speler die voor zes maanden wordt gehaald, relatief lage Ajax-loonkosten lijkt te hebben, en vervolgens langer geblesseerd is dan zijn contract duurt.
Dan komen drie vragen tegelijk op:
Was hij verzekerd?
Moet je zijn contract verlengen?
Waarom zou Ajax investeren in zijn herstel als hij niet meer fit wordt binnen dit contract?
Laten we het ontleden
Wat verzekert een club eigenlijk?
Voor een club als AFC Ajax zijn spelers:
De grootste kostenpost (salarissen)
Een balanspost (boekwaarde transfersommen)
Het sportieve kapitaal
Spelersverzekeringen dekken meestal:
70–80% van het salaris bij langdurige blessure
Eventueel een vaste uitkering bij carrière-einde
Wat vrijwel nooit verzekerd is:
De transfersom
Afschrijvingen
Sportieve schade
De transfersom blijft dus bijna altijd een sunk cost.
Wat kost zo’n verzekering?
Premies liggen doorgaans tussen 1–5% van het verzekerde salaris.
Ajax’ totale spelerssalarissen lagen afgelopen seizoen rond €67 miljoen.
Dat impliceert grofweg:
€0,5–1,0 miljoen per seizoen aan spelersverzekeringen.
Bij korte contracten is aparte dekking minder logisch:
Eigen risico-periode (30–90 dagen)
Relatief hoge premie
Beperkt structureel risico
Waarschijnlijker is dat Zinchenko onder een bestaande selectiepolis viel dan dat er een aparte, zware verzekering voor 6 maanden is afgesloten.
Wat gebeurt er nu financieel?
Naar verluidt:
Transfersom: €1,5M
Contractduur: 6 maanden
Die €1,5M wordt in 6 maanden volledig afgeschreven.
Als hij niet meer speelt:
Transfersom = verlies
Salaris (beperkt) = mogelijk deels verzekerd
Het grootste financiële verlies zit dus niet in medische kosten, maar in de transfersom en gemiste sportieve waarde.
Moet Ajax nu verlengen?
Boekhoudkundig kan verlengen interessant lijken:
Resterende boekwaarde mag dan uitgesmeerd worden over een langere contractduur.
Maar dit jaar kan Ajax hogere afschrijvingen makkelijker dragen dan volgend seizoen.
Volledig afschrijven nu betekent:
Volgend seizoen start je “schoon”
Meer flexibiliteit
Belangrijker nog:
Verlengen vóór herstel betekent investeren in medische onzekerheid.
En verzekeren tijdens een blessure is praktisch uitgesloten.
Wachten is dus rationeel.
Waarom investeert Ajax toch in zijn herstel?
Omdat ze moeten, én omdat het logisch is.
Zolang hij onder contract staat geldt:
Werkgeversverantwoordelijkheid
Zorgplicht
Re-integratieplicht
Medische kosten (operatie + revalidatie) zijn met 75.000 tot 150.000 euro relatief beperkt ten opzichte van salarissen en transfersommen.
Daarnaast:
Reputatie in de spelersmarkt is cruciaal.
Clubs die spelers goed begeleiden, plukken daar later de vruchten van.
Het interessante scenario: een nieuwe, bescheiden deal
Stel:
Zinchenko voelt zich gesteund
WK valt toch weg
Arsenal-inkomenscompensatie is veiliggesteld
Hij wil zijn carrière resetten
Dan kan na afloop van het contract een nieuwe overeenkomst ontstaan:
Lage basis
Prestatiebonussen
1+1-constructie
Cluboptie
Cruciaal verschil:
Dat is geen reddingsactie van een mislukte investering.
De boekwaarde is dan nul.
Het is een volledig nieuwe beslissing.
Rationeel, als:
Zijn salaris past binnen de loonstructuur
De medische staf vertrouwen heeft
Het geen structurele salarisdruk veroorzaakt
De kernles
Deze casus laat drie dingen zien:
Transfersommen zijn het echte niet-afgedekte risico.
Wachten kan financieel sterker zijn dan snel verlengen.
Soms is verlies nemen rationeel, en een nieuwe start nog rationeler.
Voetbal blijft een spel van kansen.
Maar de slimme clubs onderscheiden zich niet door het vermijden van risico.
Ze onderscheiden zich door het beheersen ervan.