Wat kost een Ajax-trainer? En welk type coach koop je daarvoor?
De zoektocht naar een nieuwe trainer en wat dat financieel (én politiek) betekent
Na Ajax – NEC ging het nauwelijks over de stand. Het gesprek verschoof vrijwel onmiddellijk naar de structuur van beide ploegen. Naar automatismen. Naar duidelijkheid. NEC oogde georganiseerd, Ajax onstabiel. En zoals dat in Amsterdam bijna automatisch gebeurt, verschuift de aandacht dan naar de bank.
Niet naar de spelers, maar naar de man die ze moet organiseren.
De naam die sindsdien nadrukkelijk rondzingt: Dick Schreuder.
Moet Ajax hem niet gewoon halen?
Maar bij Ajax is de vraag zelden alleen wie je wilt. De echte vragen zijn: wat kun je betalen, wat past binnen de financiële realiteit, en minstens zo belangrijk: wat kun je intern dragen?
Wat geeft Ajax uit aan de technische staf?
De jaarverslagen geven een helder vertrekpunt. Ajax beweegt de laatste jaren rond de 16 à 17 miljoen euro aan totale stafkosten. Daar vallen niet alleen de hoofdtrainer en zijn assistenten onder, maar ook performance, medische staf en andere voetbalinhoudelijke of technische functies (in 2024/25 zo’n 141 medewerkers).
In 2020/21 en 2021/22 lagen de stafkosten op 17 miljoen euro. Na het vertrek van Ten Hag en de bestuurlijke turbulentie daalden ze naar 14,8 miljoen in 2022/23, om vervolgens weer op te lopen naar 16,2 miljoen en 16,9 miljoen in de seizoenen daarna.
Achter die cijfers schuilt een duidelijke beweging.
Na vorig seizoen klonk nadrukkelijk het signaal dat Ajax de stafkosten wilde verlagen. De keuze voor een relatief goedkope oplossing met Heitinga paste in dat kader. Sportief bleek dat een misrekening. De ontslagvergoeding die volgde, maakte de beoogde besparing grotendeels ongedaan.
Daar tegenover staat een andere ontwikkeling. Jordi Cruijff heeft bij Jong Ajax een volledige staf neergezet/toegevoegd met onder anderen Oscar García. Dat is geen bezuinigingsoperatie, maar een investering in kwaliteit en structuur.
Ajax lijkt dus niet primair te snijden in staf, maar eerder selectief te investeren waar men structurele winst verwacht.
De trainer als ‘multiplier’ en toch wordt er zelden extreem betaald
Een hoofdtrainer komt uit hetzelfde personeelsbudget als de spelers. Elk extra miljoen voor de coach is in theorie een miljoen minder voor de selectie. Maar het omgekeerde kan ook waar zijn: een betere trainer kan spelers beter maken, transferwaarde verhogen en met dezelfde selectie betere resultaten boeken.
Ten Hag was in zijn beginjaren geen Europese topverdiener, maar leverde Ajax sportief en financieel een hefboom op die de club honderden miljoenen opleverde.
Waarom geven clubs dan niet massaal vijf of zes miljoen per jaar uit aan trainers?
Omdat de impact van een trainer indirect en vertraagd zichtbaar is. Spelers scoren goals, trainers niet. Spelers hebben een marktwaarde, trainers niet. Bovendien is het ontslagrisico bij trainers structureel hoog. Een coach kan na zes slechte weken weg zijn; een speler met een vijfjarig contract blijft een verhandelbaar bezit.
Clubs stoppen daarom historisch liever geld in het veld dan erboven.
Toch is het interessant dat Ajax recent wél bereid was om te investeren aan de bovenkant van de organisatie. Jordi Cruijff werd de directeur met het hoogste (basis)salaris ooit bij Ajax. Dat is een bewuste keuze geweest: investeren in bestuurlijke kwaliteit en internationale zwaarte. Dat laat zien dat Ajax niet principieel allergisch is voor een premium, mits men overtuigd is van de toegevoegde waarde.
De vraag is dus niet of Ajax kán investeren. De vraag is waar men de hefboom ziet.
Waar hoort Ajax Europees?
Plaats je Ajax in Europees perspectief, dan kom je uit bij de subtop. De club is geen Premier League-grootmacht, maar ook geen middenmoter. Financieel is Ajax eerder vergelijkbaar met Benfica, Porto, Lazio, Marseille of Leverkusen. In dat segment verdienen trainers doorgaans tussen de 2,5 en 5 miljoen euro per jaar.
Ajax zit dus niet in de categorie Guardiola of Ancelotti. Maar ook niet in het middenmootsegment. Het betaalt bijna altijd structureel onder de vergelijkbare clubs in Europa.
Vanuit dat vertrekpunt kun je drie duidelijke modellen onderscheiden.
