De wintermarkt opent pas over anderhalve maand, maar de geruchten lopen al. Dit stuk gaat niet over de vraag of de spelers sportief passen. Het kijkt naar de financiële situatie van de clubs achter elk gerucht: wie moet verkopen, wie kan nauwelijks kopen, en wat betekent dat voor de kansen en de onderhandelingspositie van Ajax?
Hieronder meer over Noa Lang, David Neres (en Kevin de Bruyne), Youri Baas, Carlos Forbs en Tetê.
Twee regels spelen de hoofdrol. In Italië bepaalt de loonkostenratio van de FIGC wie mag kopen. In Spanje doet de 1:1-regel van LaLiga hetzelfde. Om te beginnen bij de club die het mechanisme het duidelijkst laat zien: Napoli.
Napoli: rijk op papier, klem door de regels
Napoli sloot het boekjaar tot 30 juni 2026 af met 2,2 miljoen winst en een recordomzet van 384,3 miljoen. Dat oogt gezond, maar de winst kwam in een seizoen met Champions League, een Supercoppa en 102,7 miljoen aan boekwinst op spelers. Osimhen alleen leverde daarvan 73,2 miljoen op.
De kosten zijn intussen hard gestegen. Spelers en technische staf kostten 167,6 miljoen, tegen 107,9 miljoen in 2022/23. Er stond 172,9 miljoen in kas, maar na aftrek van wat Napoli nog aan andere clubs verschuldigd is, blijft er grofweg niets over. Voor dit seizoen voorziet de club zelf een verlies.
Het knelpunt is de Italiaanse loonkostenratio: de kosten van spelers (salaris plus afschrijving) gedeeld door de omzet. Die grens ging deze zomer van 0,8 naar 0,7. Napoli zat er in januari al boven en moest toen ‘a saldo zero’ handelen: elke aankoop compenseren met een verkoop van gelijke waarde, terwijl er circa 174 miljoen op de bank stond. Deze zomer omzeilde de club dat door winstreserves te bevriezen.
Het gevolg: Napoli moet salaris kwijt en geld ophalen. Volgens de Corriere dello Sport zijn Noa Lang en David Neres het meest waarschijnlijk om te vertrekken.



