Uitgaven: ~€40 miljoen (totaal afschrijvingen) = Gat 2
Inkomsten: ~60 miljoen (winst op uitgaande transfers)
→ Gat 2 is gevuld …en er blijft nog ~€20 miljoen over om Gat 1 te vullen
De verkopen van Jorrel Hato en Kenneth Taylor droegen significant bij aan de hoge transferwinst dit seizoen.
Indicaties volgend seizoen (2026/27)
Dan de scenario’s (CL vs. EL) en dus indicaties voor het aankomende seizoen. Deze cijfers zijn inschattingen op basis van verwachte ontwikkelingen van kosten en baten.
Over het geheel worden lagere salarislasten verwacht, omdat er dit seizoen meer afkoopsommen betaald zijn en het de verwachting is dat de selectie uitgedund wordt. Ajax zegt te streven naar een positief (niet-negatief) operationeel resultaat.
Gat 1 - salarissen
Uitgaven bij Champions League €200-205 miljoen, uitgaven bij Europa League: €185-190 miljoen
kosten zónder salarissen: €95-100 miljoen
salariskosten CL: €105-110 miljoen
salariskosten EL: €90-95 miljoen
Inkomsten zonder Europa: €145-150 miljoen
Gat 1 bij CL: ~€50-55 miljoen
Gat 1 bij EL: ~€35-40 miljoen
Europese inkomsten bij CL: ~€50-55 miljoen Europese inkomsten bij EL: ~€35-40 miljoen
→ Gat 1 wordt dus afgedekt door Europese inkomsten, los van welk toernooi.
Uitgaven: ~€40 miljoen (totaal afschrijvingen) = Gat 2
Inkomsten: onbekend, maar zal in de buurt moeten komen van de uitgaven.
→ Gat 2 is dus afhankelijk van de verkopen, en de winst daarop
Het is niet de verwachting dat er uit Gat 1 geld ‘overblijft’ om Gat 2 aan te vullen. Er kan gekozen worden om een verlies te lijden puur op transfers. Het operationele resultaat is in die zin belangrijker dan het resultaat van de transfers.
Een mogelijke verkoop van Mika Godts kan Ajax een grote stap laten zetten om volgend seizoen voldoende transferwinst binnen te slepen.
De kern
De conclusie is eigenlijk simpel.
De Champions League bepaalt niet hoeveel Ajax kan investeren in de selectie.
Het bepaalt hooguit hoe groot het operationele gat is.
Dat gat (Gat 1) wordt in beide scenario’s grotendeels opgevangen door Europese inkomsten — of dat nu Champions League of Europa League is.
De echte knop zit ergens anders:
→ Gat 2. De transfermarkt.
Daar wordt bepaald hoeveel ruimte Ajax heeft om te investeren.
Niet in Europa.
2. De potjes zijn al vol
Een andere manier om ernaar te kijken is nog simpeler.
Ajax werkt feitelijk met twee “potjes”:
1. Salaris-pot
2. Transfersom-pot (via afschrijvingen)
En belangrijk:
👉 Op 1 juli zijn die potjes al vrijwel volledig gevuld
Waarom?
Salarissen lopen door (contracten)
Transfers lopen door (afschrijvingen over meerdere jaren)
Ajax zit dus al vrijwel tegen zijn maximale kostenstructuur aan vóórdat het seizoen (en de transfermarkt) begonnen is.
Ajax begint het nieuwe seizoen qua spelersuitgaven vrijwel zoals het vorige seizoen eindigde. De potjes worden elk seizoen vrijwel volledig gevuld en Ajax houdt geen ruimte over.
Buiten de spelers om liggen de inkomsten en uitgaven redelijk vast. Net als de startpremies van het Europese toernooi: de garandeerde inkomsten. Daarop kan gebouwd/gebudgetteerd worden.
Qua spelers, zijn voor het aankomende seizoen de enige ‘automatische’ veranderingen:
3. Dialoog: de technische en financiële besluitvormers in een fictief gesprek
Tot nu toe was het vrij technisch: twee gaten, twee potjes, cijfers.
Maar uiteindelijk komt het neer op iets heel praktisch, namelijk het gesprek dat elke zomer gevoerd wordt.
Tussen de technisch directeur, die wil investeren in de selectie. En de financieel directeur, die moet uitleggen wat er écht kan.
En daarin zit precies het misverstand over de Champions League.
Het is aan financieel directeur Shashi Bamboeram Panday om de financiële kaders van Jordi Cruyff te bewaken.
TD: “Ik wil een nieuwe zes aantrekken. Wat kan ik uitgeven?”
FD: “Op dit moment niet zo veel. Een miljoen of vijf, zes.”
TD: “Zo weinig? Omdat nog niet zeker is of we Champions League spelen?”
FD: “Nee, dat staat daar los van.”
TD: “Maar dat is toch twintig miljoen verschil?”
FD: “Voor de begroting, ja. Niet voor jouw transferbudget. Wij willen de afschrijvingen rond de veertig miljoen houden. Als Weghorst wegvalt, komt er misschien één à twee miljoen per jaar vrij. Dat is je ruimte.”
TD: “En die extra inkomsten dan?”
FD: “Die gaan grotendeels naar salarissen. Vooral naar bonussen als we Champions League halen.”
TD: “Oké… dus voor iemand als Tomiyasu moet ik wachten op de Champions League? Geen transfersom, maar dat salaris…”
FD: “Hoeft niet. Dat basissalaris kunnen we waarschijnlijk nu al bieden.”
TD: “Maar we moesten toch bezuinigen? En als het Europa League wordt, kan ik toch minder bieden?”
FD: “Die bonus koppelen we gewoon aan Europa. Haal je de Champions League, betalen we uit die premies. Haal je ’m niet, dan ook geen bonus.”
TD: “Dus ik hoef niet te wachten op de Champions League of de Europa League om te versterken?”
FD: “Nee. Zolang er uiteindelijk maar spelers vertrekken.”
TD: “…dus ik moet eerst verkopen.”
FD: “Het liefst wel. Want aan het eind moet de salarislast omlaag zijn.”
TD: “En zelfs dan maakt het niet echt uit of het Champions League of Europa League wordt?”
FD: “Nee. Dit seizoen halen we het zelfs mét Champions League niet, we komen nog zo’n vijftien miljoen tekort.”
TD: “En er komen ook nog verhuurde spelers terug…”
FD: “Precies. Daar moeten we keuzes maken.”
TD: “En als iemand niet weg wil?”
José de la Verde: “…dan moet je Ajax Financials even in de gaten houden.”
Later deze week een nieuwe aflevering van Poen & Pegels van de Pantelic Podcast, waar het gaat over contractontbinding en waarom dat vrijwel nooit gedaan wordt. Daarover verschijnt hier ook een achtergrondartikel.
Afsluiting / conclusie
De Champions League is dus belangrijk.
Sterker nog: het is wat je als club structureel wilt nastreven. Vaker wel spelen, dan niet. Voor je inkomsten, je positie in Europa, je aantrekkingskracht.
Maar als het gaat om één specifieke vraag:
Hoeveel kan Ajax deze zomer uitgeven aan nieuwe spelers?
…dan is de impact kleiner dan vaak wordt gedacht.
De miljoenen uit de Champions League zijn geen zak geld die je bij een club op tafel kunt leggen om een speler te kopen.
Het is geld dat vooral bestaande kosten opvangt: salarissen, bonussen, de organisatie.
En dus blijft de realiteit vrij simpel:
Niet de Champions League, maar de transfermarkt bepaalt hoeveel Ajax kan investeren.
