Vijf vragen over de 50 miljoen van Godts
Over ruimte voor versterkingen, wie ontvangt precies wat en wat dit voorspelt voor de rest van de transferperiode.
Ajax speelde gisteren misschien wel de slechtste wedstrijd van het seizoen. De tribunes schreeuwen om versterkingen, de trainer wil spelers, en op de transfermarkt is het… stil. Alle spotlights staan nu op één man: Jordi Cruijff. Want de verkoop van Mika Godts, die alles in beweging moet zetten, gaat door.
Het akkoord met PSG is er dan écht bijna. Het gaat om de laatste details, maar een totaalpakket van €55-56 miljoen, waarvan waarschijnlijk €50-52 miljoen vast en de rest in bonussen. Ajax bevestigt vanzelf het definitieve (totaal)bedrag, zoals het moet.
De afgelopen weken waren een staarwedstrijd: welke club had de langste adem? Het lijkt PSG geworden. Ajax en Cruijff zagen de tijd dringen, met nog volop werk op de markt, terwijl een concurrent uitbleef, ondanks de drukte rond linksbuitens. PSG hield Liverpool (dat op Barcola mikte) in bedwang en had het geld in een uiterst geval gewoon klaarliggen.
Maar goed: Cruijff moet door. Versterkingen zijn nodig, en met alle opgelopen kosten was een meevaller welkom. Al is die ±50 miljoen niet meteen budget, een deel gaat niet eens naar Amsterdam. Het kan wél iets losmaken. Vijf vragen over de transfer, en de gevolgen.
1. Is ruim 50 miljoen plus bonussen veel, genoeg of te weinig?
Ruim 50 miljoen is meer dan verwacht, maar minder dan gewild. Een paar maanden geleden rekende zelfs de gemiddelde Ajax-fan niet op zo’n bedrag. Maar een nieuw project met Cruijff en Michel Sánchez, plus de interesse van een van de rijkste clubs ter wereld: dan mag je veeleisend zijn. En terecht, want objectieve waarde bestaat allang niet meer op deze markt: er wordt met tientallen miljoenen gestrooid. Dit was hét moment om de hoofdprijs te pakken.
De uitgangspositie was ideaal. PSG wilde, Godts hoefde niet per se weg, met Steur was al een meevaller binnen, en half Europa leek een linksbuiten te zoeken. Ajax had de touwtjes in handen.
Maar PSG speelde het slim. Snel concreet, de speler én zijn zaakwaarnemer (publiekelijk) aan boord, en verder geen haast. Ajax wachtte op een concurrent die nooit kwam, en gaf ondertussen flink geld uit. PSG bleef in gesprek en kroop met kleine zetjes omhoog.
Uiteindelijk koos Cruijff eieren voor zijn geld. Nog langer wachten had misschien een paar miljoen extra opgeleverd, maar de ruimte op de markt werd juist geblokkeerd door het begrotingsgat dat alleen Godts kon dichten. Dan maar toehappen.
Weinig is het dus niet. Het kwartje viel net de verkeerde kant op om een echte hoofdprijs te krijgen. Of het genoeg ruimte geeft om de zomer te redden, is een heel andere vraag. En precies daar wordt het interessant.
