De AVA van Ajax was dinsdag een van de rustigste in jaren. Ajax Life constateerde zelf dat echt kritische vragen achterwege bleven, waardoor de vergadering vlot kon worden gesloten.
Dat is niet omdat het slecht gaat. Het komt doordat het sentiment rond Ajax maar twee standen kent: groen of rood. Staat het op groen, zoals nu, dan vindt iedereen het best. Niemand heeft zin om terug te kijken of lessen te trekken. Natuurlijk is er kritiek en ontevredenheid, maar puntje bij paaltje: Jordi doet het goed, sentiment op groen.
Slaat het om naar rood, dan is het meteen vuur aan de schenen en chaos in de zaal. Zie vorig(e) seizoen(en). Een tussenvorm bestaat niet. Daarmee is het resultaat altijd hetzelfde: óf geen nieuws (zoals deze keer), óf chaos, maar nooit waardevolle inzichten of belangrijke antwoorden.
Dat is een gemiste kans. Officieel is de AVA er om de jaarcijfers te bespreken, en 2025/26 was het duurste jaar uit de geschiedenis van Ajax. Daar kwam vanuit de zaal geen enkele kritische vraag over.
Terwijl de AVA vrijwel het enige moment is waarop bestuur en toezicht openbaar verantwoording afleggen:
Hoe maakt Ajax zijn keuzes?
Wat is de stand van eerder aangekondigde plannen?
Wat is de club eigenlijk precies aan het doen?
Antwoorden bleven uit, omdat de vragen uitbleven.
Verplicht, maar zo veel mogelijk beheerst
Als beursgenoteerde onderneming moet Ajax jaarlijks een AVA houden. De club lijkt er intussen een kunst van te maken om de vergadering zo veel mogelijk te beheersen. RvC-voorzitter Bamberger beperkte het aantal vragen tot twee per vragenronde. Hij zei ook dat de RvC zijn toezicht het liefst in stilte uitoefent. Doorvragen leverde vooral algemene antwoorden op.
Na de chaotische vergaderingen van eerdere jaren is die behoefte aan regie begrijpelijk. Maar een AVA die weinig nieuwe informatie oplevert, is een wassen neus.
Ajax Financials legde de vragen hieronder vooraf aan de club voor. Ajax wilde inhoudelijk niet reageren, omdat aandeelhouders op de AVA als eersten de kans moesten krijgen. Op de AVA werden ze vervolgens niet gesteld.
Daar komt bij dat eerdere toezeggingen geen vervolg kregen:
Driejarig financieel beleidsplan. Op de BAVA van maart ‘op korte termijn’ aangekondigd. Vandaag niet gepresenteerd, en er werd niet naar gevraagd.
Onderzoek naar het bestuursmodel. Vorig jaar aangekondigd, met alle opties op tafel. Volgens Het Parool is het nog niet begonnen.
Zelfevaluatie van de RvC. Aangekondigd voor dit najaar. Geen woord over in de verslagen.
Het transferproces. Op de AVA van november 2023 uitvoerig beschreven, met dealteam en RvC-toets per deal. Of het deze zomer zo is gevolgd, bleef onbesproken.
Die toezeggingen alleen waren al genoeg voor een kritische vergadering. Maar ook de jaarcijfers zelf bevatten genoeg stof voor vragen. Vijf onderwerpen sprongen eruit, en geen ervan kwam dinsdag serieus aan bod.
1. Personeelskosten: wat is de tussenstand?
De personeelskosten zijn de belangrijkste post waar Ajax aan moet werken. In 2025/26 stonden ze op een record van €120,6 miljoen. Spelers en technische staf kostten samen €94,6 miljoen, meer dan in Champions League-jaar 2021/22.
Ajax verklaart dat met CL-salarissen, hogere afkoopsommen en hogere tekengelden. Geen van de drie is in de cijfers terug te zien. Eerdere jaarverslagen splitsten wedstrijdpremies nog apart uit, dit jaar niet. En wat drie hoofdtrainers in één seizoen aan afkoop kostten, blijft onduidelijk.
Op de AVA werd gezegd dat salarissen meebewegen met het Europese niveau, en dus zouden moeten dalen nu Ajax Conference League speelt. Tegelijk haalde Ajax deze zomer twaalf nieuwe (en dure) spelers, onder wie ervaren namen als Brandt en Ter Stegen.
De gemiste vraag: wat is de tussenstand van de loonsom dit seizoen, na de dure transferzomer en zonder Champions League? Is er voor deze zomer een uitzondering gemaakt op de kostenbeheersing? En welk deel van het record van 2025/26 was incidenteel?
2. De commerciële basis: stabiel op papier
Geelen prees op de AVA de commerciële afdeling: Ajax blijft volgens hem commercieel stabiel en groeit zelfs. Over een nieuwe hoofdsponsor, nu Ziggo na 12,5 jaar vertrekt, zei hij dat meerdere partijen concreet zijn. Dat er “goede hoop” is, mag worden aangenomen en is toch een veel te mager antwoord.
De cijfers vragen om meer dan hoop. De post sponsoring bleef met €42,5 miljoen gelijk aan vorig jaar. Maar daar valt nu ook de cateringafdracht van de ArenA onder, en het aandeel internationale samenwerkingen groeide. Zonder die twee lijken de inkomsten uit sponsors en partners gedaald. Het jaar ervoor groeide de post volgens het jaarverslag nog door sportieve bonussen; die vielen afgelopen jaar kennelijk weg.
De merchandise viel nog harder tegen: van €33,4 naar €26,1 miljoen. Bijna een kwart lager en lager zelfs dan in 2023/24, het jaar van de slecht ontvangen shirts. En dat in het eerste jaar van de opengebroken Adidas-deal.
De gemiste vraag: hoe kan het dat de pure sponsorinkomsten daalden in een CL-jaar? Hoe realistisch is het dat een nieuwe hoofdsponsor niet minder gaat betalen dan Ziggo? En bij merchandise: het jaarverslag geeft een verklaring voor de daling, maar welke lessen trekt Ajax eruit? Hoe zit de deal met Adidas in elkaar: een vaste vergoeding, royalties, of een mix, en wie draagt het risico als de verkoop tegenvalt?
3. Uitgaven aan spelers: waar gaat het geld heen?
Cruijff benadrukte op de AVA dat Ajax deze zomer maar drie spelers kocht. De andere negen werden gehuurd of kwamen transfervrij.
Toch noemt het jaarverslag €49,7 miljoen aan investeringsverplichtingen voor spelers die na 30 juni zijn vastgelegd. Leonardo (net geen €20 miljoen) en Tsygankov (€3,5 miljoen) verklaren samen nog niet de helft (Caio Henrique viel in het vorige boekjaar). De rest zit dus niet in transfersommen, maar in andere transfergerelateerde verplichtingen. Bij transfervrije spelers gaat het dan vooral om intermediairs. Ook de geactiveerde vergoedingssommen over 2025/26 (€80,1 miljoen) liggen ver boven wat in de media werd gemeld (€57,8 miljoen). Zijn dit ook intermediairs?
Dit raakt direct de liquiditeit. De kas daalde van €40,3 naar €26,7 miljoen, bij een vrije kasstroom van −€6,1 miljoen. De overige rentelasten stegen van €1,5 naar €2,7 miljoen, deels door hogere factoringkosten: Ajax haalt toekomstige transferinkomsten naar voren. Toch noemde financieel directeur Baboeram Panday de liquiditeitsverwachting positief, zonder verdere toelichting. Helemaal in de context van een dure transferzomer, waar salarissen, tekengelden en intermediairskosten allemaal inhakken op de liquiditeit, en er minder cash vanuit Europese premies binnenkomt.
De gemiste vraag: hoeveel van de uitgaven aan spelers ging naar intermediairs en hoe vergelijkt dat met andere jaren? Hoeveel toekomstig transfergeld is via factoring al naar voren gehaald en uitgegeven? En waarop is de positieve liquiditeitsverwachting gebaseerd?
4. Het organogram: wie doet wat bij Ajax?
De organisatie van Ajax lijkt grotendeels tijdelijk ingevuld, of helemaal niet. De directeur voetbal vertrok per 30 juni en is niet opgevolgd. Algemeen directeur Geelen vertrekt per 1 april, en een opvolger is er nog niet. Bij andere sleutelposities in de technische organisatie is het beeld niet anders, denk aan een Hoofd Jeugdopleiding of posities binnen de scouting.
Intussen verschoof een deel van de technische portefeuilles naar Cruijff en kregen Siem de Jong en Daniel de Ridder belangrijke posities. Volgens de statuten moet de RvC zo’n taakverdeling binnen de directie formeel goedkeuren. Of dat is gebeurd, is nooit naar buiten gebracht. En het onderzoek naar het bestuursmodel wacht eerst op gesprekken tussen RvC en Bestuursraad over hun eigen rolverdeling.
De gemiste vraag: wat is de concrete tussenstand van de organisatie? Komt er een nieuwe directeur voetbal, of is die rol opgegaan in de portefeuille van Cruijff? Heeft de RvC die taakverdeling goedgekeurd? En wanneer begint het onderzoek naar het bestuursmodel?
5. €1,2 miljoen voor vijf maanden: wat deed Cruijff zo goed?
Cruijff begon op 1 februari. Over het boekjaar dat op 30 juni eindigde, kreeg hij €425.000 vaste vergoeding, €425.000 tekengeld en €350.000 managementbonus toegekend. Samen €1,2 miljoen, voor vijf maanden. De vaste vergoeding is een half jaarbedrag, geen vijf maanden. De managementbonus werd volledig toegekend, niet naar rato, terwijl die volgens het remuneratieverslag deels aan sportieve prestaties hangt. De sportieve bonus zelf werd niet uitgekeerd.
Ter referentie; de hoogste vergoeding die een directeur ooit kreeg, was Edwin van der Sar: iets meer dan €1,2 miljoen. Let wel: op jáárbasis, niet vijf maanden.
De transferzomer, waar Cruijff dinsdag zo tevreden over was, viel ná het einde van dat boekjaar. De bonus betreft dus februari tot en met juni: een periode zonder transferwindow, met een vijfde plaats in de competitie. Geelen weigerde over dezelfde periode zijn eigen bonus, omdat zijn doelen niet opwogen tegen de sportieve teleurstelling. Blijkbaar werd het werk dat Jordi Cruijff deed een stuk beter beoordeeld.
De gemiste vraag: welke concrete doelen haalde Cruijff in die vijf maanden? Heeft de RvC bij de managementbonus zijn discretionaire bevoegdheid gebruikt? En waarom hield de RvC een andere maatstaf aan dan Geelen voor zichzelf?
Niets eens genoemd: nabranders
PSSI. Ajax sprak al met de Indonesische bond voordat de gesprekken met Cruijff begonnen, terwijl hij daar adviseur was. Hoe is dat meegewogen bij zijn benoeming, en heeft hij een rol in de uitvoering?
Adidas. Weet Ajax in welke fabrieken zijn shirts worden gemaakt, en staat er iets over arbeidsomstandigheden in het contract tot 2031? De BBC publiceerde eerder een artikel over de kwalijke omstandigheden waaronder hun shirts geproduceerd werden.
Strikter financieel beleid. De strategie is strenger geformuleerd, maar de bankgaranties op transfervorderingen daalden van €18,5 naar €3,3 miljoen. Wat is er concreet veranderd?
Afdronk: twee verhalen naast elkaar
Op de AVA klonken twee verhalen die niet vanzelf samengaan. RvC en directie hamerden op kostenverlaging, financiële duurzaamheid en de jeugdopleiding als de kurk waarop Ajax drijft. Baboeram Panday zei dat het operationeel tekort van ruim €18 miljoen omlaag moet, en Bamberger dat Ajax niet afhankelijk wil zijn van de Champions League.
Daartegenover stond Cruijff, en zijn verhaal ging over iets anders. Volgend jaar Champions League, nu meedoen om de titel, ervaren spelers die de jonge jongens dragen.
Over doorstroming uit de eigen opleiding, restwaarde van spelers of een concurrerend kostenniveau zei hij niets.
Hij kijkt in seizoenen, niet in jaren. En het beleid volgde hem daarin: twaalf nieuwe spelers, ervaren en dure namen, bijna €50 miljoen aan nieuwe verplichtingen, na het duurste jaar ooit.
Die twee verhalen botsen. Een club die zegt te bezuinigen, maar recordbedragen uitgeeft. Die de jeugd de kurk noemt, maar het elftal vult met bijna-dertigers. Die niet afhankelijk wil zijn van de Champions League, maar de technisch directeur laat sturen op precies dat doel.
Bamberger vatte het samen als meer geld naar het veld, binnen vastgestelde kaders. Welke kaders dat zijn, weet buiten de bestuurskamer niemand.
De AVA was het moment om die tegenstelling op tafel te leggen. Dat moment is voorbij. De vragen liggen er nog.