Ajax Financials

Ajax Financials

De Cijfers van Nu

Cruijffiaans beleid: je gaat het pas zien als je het doorhebt

De logica achter de transferzomer van Jordi Cruijff is reëel. Al hangt de rekening voor een deel nog open.

José de la Verde's avatar
José de la Verde
Sep 06, 2026
∙ Paid

Er ging deze zomer geen transferdag voorbij zonder dat ergens werd gesproken over “geen restwaarde”. Het was de terugkerende kritiek dat Cruijff spelers haalde die weinig meer te verkopen hadden. Af en toe, vooral vanuit de supportershoek (van Ajax zelf, of maar al te graag van een concurrent), kwam daar de vergelijking met Football Manager bovenop: grote namen, bekende CV’s, alsof er werd gescout op reputatie in plaats van op vorm of potentie.

Onder analisten die de transferzomer beoordeelden, dook een andere, hardnekkigere reflex op, heel concreet terug te zien in zo ongeveer elke tussenbalans die verscheen zodra het venster sloot: veel uitgeven is risico nemen, en als het resultaat tegenvalt, zit je volgend jaar met de rekening.

Jordi Cruijff over Ajax-transfers: mensen snappen het niet | De Telegraaf

Die these gaat dit stuk bestrijden. Niet omdat er géén risico’s zijn: die zijn er altijd, en ook het terughoudende beleid van vorige zomer had zijn eigen risico’s, bijvoorbeeld een te dunne of te jonge selectie tegen concurrenten die wél doorinvesteerden.

Als elke keuze risico’s kent, is de vraag niet “is dit risicovol”, maar: wat is dan eigenlijk níét risicovol? Wat zijn precies “tegenvallende resultaten”? Wat gebeurt er dan echt met de boeken? En is het patroon achter deze zomer werkelijk zo naïef als het oogt, of zit er een logica achter die je pas doorhebt als je verder kijkt dan de transfersommen?


Waarom “veel uitgeven” niks zegt

De klassieke mismatch bij een dure transferzomer is bekend: nieuwe spelers zijn normaal gesproken structurele kosten. Een transfersom wordt afgeschreven over de contractduur, het salaris loopt jaren door. Daar staat doorgaans een heel ander soort inkomsten tegenover: transferwinst en Europese premies, allebei eenmalig, allebei notoir onvoorspelbaar.

Je financiert dus voorspelbare, jarenlange lasten met onvoorspelbare, eenmalige meevallers. Dát is het eigenlijke risico van een normale transferzomer: niet het bedrag zelf, maar de mismatch in tijdshorizon en zekerheid tussen wat eruit gaat en wat erin moet komen.

Cruijff heeft die mismatch dit jaar grotendeels weggehaald. En dat is precies waar het interessant wordt.


De slimmigheid van deze zomer

Drie dingen vallen op als je door de rare bedragen en constructies van deze zomer heen kijkt.

User's avatar

Continue reading this post for free, courtesy of José de la Verde.

Or purchase a paid subscription.
© 2026 José de la Verde · Privacy ∙ Terms ∙ Collection notice
Start your SubstackGet the app
Substack is the home for great culture