De vraag voor de laatste dag is of die ruimte nu op is, of dat er nog iets bij past.

Subscribe now

Waarom de rekensom dit jaar lastiger is

In andere jaren lag de grens redelijk duidelijk. Ajax zei te streven naar operationeel quitte spelen: de salarissen moesten gedekt worden door commerciële inkomsten, recettes en Europese premies. Die inkomsten waren bij benadering in te schatten, dus daaruit volgde een salarisbudget. Uitgaand en ingaand naast elkaar leggen, en je zag of er nog iets kon.

De transfersommen stonden daar min of meer los van. Ook daar was het beeld bekend: een maximum van zo’n 40 miljoen, het liefst iets lager, met bonussen soms iets erboven. Dezelfde optelsom, andere kolom.

Jordi Cruijff gaat flexibeler met die budgetten om. Hij lijkt vooral in jaarlasten te denken: salaris per jaar plus afschrijving per jaar als één totaal, waarbij de verdeling daarbinnen minder uitmaakt. Tot nu toe vallen de afschrijvingen lager uit en de salarislasten hoger, bij een redelijk vergelijkbaar totaal.

Hieronder de tussenstand qua afschrijvingen, waarbij het belangrijk is om te realiseren dat hoe lager de afschrijvingen, hoe hoger het overschot vanuit de transferwinst. Totaal is de boekhoudkundige winst momenteel zo’n 52 miljoen euro, waardoor er een plus qua transfers ontstaat van zo’n 12-15 miljoen euro.

Read more

Stand van zaken: zondagavond 30 augustus. In dit dossier verandert alles per uur; dit is een tussenstand, geen eindstand.

In vier dagen tijd bewoog er meer dan in de vier weken daarvoor. Een middenvelder die in Amsterdam op gesprek komt en een dag later weer verder weg lijkt. Twee linksbuitennamen die uit het niets opduiken. Een international die transfervrij binnenkomt. En op zondag ineens drie spelers die mogen vertrekken van wie een week geleden nog werd gezegd dat ze onmisbaar waren.

Wie die berichten los leest, ziet chaos. Wie ze naast elkaar legt, ziet één beweging. Ajax koopt deze week geen spelers. Ajax koopt ruimte.

Subscribe now

In dit stuk wordt één getal bijgehouden: de jaarlasten-ruimte. Dat is salaris en afschrijving samen. Dus wat Ajax structureel per jaar extra kan dragen, niet wat er in kas zit. Eerder schatte Ajax Financials die ruimte op 12 à 15 miljoen. Vervolgens kwamen Viktor Tsygankov en Geronimo Spina, waardoor de ruimte vóór afgelopen vrijdag op 10-12 miljoen euro aan jaarlasten is.

Alle bedragen hieronder zijn schattingen op basis van gemelde cijfers en eigen vuistregels; de precieze contracten kent niemand buiten de Arena.

Vrijdag: Ounahi op gesprek

Azzedine Ounahi in Amsterdam, in gesprek met Ajax. Op papier logisch aan alle kanten. Hij is een grootverdiener bij een club die gedegradeerd is, hij wil weg, hij mág weg, en met Míchel treft hij een trainer onder wie hij eerder speelde. Ajax is al langer concreet.

Read more

Wat nog moet komen:

• een linksbuiten (opvolger Godts)

• een rechtsbuiten (vrijwel zeker Viktor Tsygankov)

• een rechter centrale verdediger

• en natuurlijk de controlerende middenvelder (de “zes”)

• mogelijk een rechtsback

• en bij een onverwacht vertrek (denk: Gloukh) nog een extra naam

Kun je Cruijff niet lezen, lees dan de omgeving. Transfers hangen samen: clubs moeten ruimte maken en vervangers halen: het is een soort van stoelendans. Je moet bij de geruchten aan de andere kant zijn van de transfer zijn.

En de slotweek is een snelkookpan: competities zijn begonnen (soms paniek na tegenvallers), Europese kwalificaties lopen (budgetten en spelerswensen schuiven), en de deadline drukt. Hieronder waar je op let, in willekeurige volgorde.

Subscribe now

1. Resultaten en deadlines

De grote competities zijn vrijwel allemaal begonnen (de Bundesliga als laatste, dit weekend), en eerste resultaten hebben altijd effect. In de Premier League zaten de grootste clubs meteen in de problemen: Manchester United, Tottenham, Liverpool en Aston Villa wonnen niet, Manchester City pas in de slotminuten. En Saoedi-Arabië pompt opnieuw enorme bedragen in de Europese markt.

Die clubs blijven uitgeven en voeden zo de kleinere clubs; door dit weekend kan dat effect groeien. Doordeweeks is er ook nog de EFL Cup: niet cruciaal, maar een uitglijder van een Premier League-club tegen een laagvlieger kan doorwerken.

En de Europese kwalificaties lopen: wel of niet de Champions League, wel of niet Europees voetbal überhaupt, met directe gevolgen voor budget en spelerswensen.

Let op de verschillende deadlines. Ajax kan uit élke competitie kopen t/m woensdag 2 september 23:59u. Wat Ajax kan verkopen hangt af van de sluiting in het land van de kopende club:

• Top-5 competities: 1 september 23:59u

• Denemarken: 2 september

• België: 3 september

• Turkije: 4 september

• Saoedi-Arabië: 6 september

Subscribe now

2. De dominootjes

Dolberg → Midtjylland → Franculino

Dolberg wordt al tijden aan FC Midtjylland gelinkt, maar de Denen moeten eerst ruimte maken door Franculino Dju te verkopen. Die talentvolle spits is al maanden hot, met (nog altijd gerucht-)interesse uit Engeland, Turkije, Spanje en meer. Mogelijk speelt Midtjylland gegadigden tegen elkaar uit. Geen kwestie meer óf hij gaat, maar wanneer en voor hoeveel.

Kanttekening: de club speelt nog om UECL-kwalificatie (2-0 voor in de heenwedstrijd tegen HNK Rijeka, donderdag), dus wellicht laten ze hem daarna pas gaan.

Voor Franculino zijn Everton en Newcastle het meest concreet. Komt er bij die clubs meer druk om de voorhoede te versterken? En let op Osorio (Midtjylland, 22, rechtsbuiten): zeer gewild, waarschijnlijk te duur voor Ajax en begeerd door grotere clubs, maar zijn verkoop maakt bij de Denen eveneens budget vrij.

Baas → de markt voor linker centrale verdedigers

Baas kan een belangrijke spil worden, en zijn verkoop levert flinke pure transferwinst op. Toen dat eerder bij Godts gebeurde, verkocht Cruijff daarna spelers met korting. Mogelijk vertrekken Wijndal of Edvardsen dan ineens gratis of voor een prikkie (verlies voor Ajax, gedekt door Baas).

Eintracht Frankfurt is het meest concreet (al zijn er meer kandidaten); ook in Italië en Engeland staat hij op de radar. Volg de markt voor linker centrale verdedigers: koopt een topclub er ergens bij een middenmoter eentje weg, dan kan Baas dat gat invullen.

Denk aan Arsenal dat Ezra Konsa weghaalde bij Aston Villa, of Juventus dat Jhon Lucumí weghaalde bij Bologna. Ook Barcelona schijnt een linkercentrale verdediger te willen. Dat zal Baas niet zijn; de geruchten zijn o.a. Gonçalo Inácio van Sporting en Castello Lukeba van Leipzig. Misschien dat díé clubs hierdoor iemand zoeken op die plek.

Gloukh / Ounahi / Ceballos

Rond Gloukh weinig geruchten; alleen Deportivo La Coruña was concreet, maar dat wilde Óscar zelf niet. Hij hoeft niet weg, maar door de aanhoudende interesse in Ounahi lijkt Cruijff daar wel een back-up te willen hebben.

Subscribe now

De interesse in de Marokkaanse middenvelder leek verdwenen na het halen van Brandt, maar mocht Gloukh alsnog gaan (iedereen is te koop, aldus Cruijff), dan komt hij mogelijk weer in beeld. De beweging rond Ounahi laait juist weer op: Panathinaikos zou al 11+4 miljoen euro hebben geboden en ook Saoedische clubs blijven azen. Alles duwt de speler richting een knoop (inclusief een gedegradeerd Girona) en wie weet wacht hij op Ajax, op de hereniging met Míchel. De Saoedische keuze staat sowieso open tot 6 september.

Nog een naam: Ceballos is nóg geen Betis-speler. Transfervrij, dus de deadline maakt niet uit. En Arribas? Ook nog een back-up op die positie?

Noa Lang → de vraagprijs van Napoli

Napoli vraagt te veel (zo’n 20 miljoen, voor een beetje transferwinst en eer), of anders gezegd: momenteel te duur voor Ajax. Hoe graag wil Cruijff, en hoe ver mag hij gaan? Ontstaat er straks serieus budget door vertrek van Dolberg of Wijndal, dan kunnen ze elkaar alsnog vinden.

Napoli’s andere gegadigden, zoals Atalanta, Bologna, Galatasaray, vinden de prijs ook fors. Atalanta jaagt op de Conference League; Galatasaray ziet concurrenten smijten maar is ver met Rafael Leão. Napoli gokt: wachten tot de druk ergens te hoog wordt en iemand toehapt, of tot de opties wegglippen.

3. Wildcards

Ook al lekt er weinig, wilde geruchten (Ter Stegen, Brandt, Tsygankov) werden uiteindelijk tóch concreet. De vraag is dus: welke eerder genoemde naam duikt straks opeens weer op?

• Berg en Hauge (Bodø/Glimt): net CL-gekwalificeerd, reden om gerust te vertrekken óf juist te blijven voor het hoogste niveau. Met CL-geld lijkt de club niet verlegen, dus ook al komt Ajax met een hoger bod, lijken deze opties onwaarschijnlijk.

• Prince Amoako Jr. (Nordsjælland): zeer talentvol, maar geen kant-en-klare Noa Lang die er direct staat als vervanger van Godts; voor hem zou Ajax wel een stap omhoog zijn. Ook die club speelt om UECL (1-0 gewonnen tegen St. Gallen). Een vergelijkbaar profiel is Noah Adedeji-Sternberg van KRC Genk. Ook een gewilde, jonge linksbuiten, maar al even is het stil. Club Brugge was geïnteresseerd, maar koos voor Jan Virgili.

• Voor Jong Ajax: Gady Beyuku (Modena, rechtsback) lijkt goed mogelijk; Tetê (São Paulo, linksbuiten) is een kwestie van geld. São Paulo kan de transferwinst en cash goed gebruiken nu de andere cash cows Bobadilla en Lucca geblesseerd zijn. Ook hier: meer budget bij Ajax, meer mogelijk.

  

4. Cruijff’s vaste jachtvelden

Cruijff heeft inmiddels een paar karakteristieke hoeken waar hij shopt: gedegradeerde clubs die moeten cashen (zoals Girona en Wolves), spelers die weg móéten bij hun club (zoals Tolu en Tsygankov) en oudere maar “te dure” transfervrije spelers (zoals Brandt).

Subscribe now

De vraag is: wat is er in die hoek nú te vinden? Want financiële nood dwingt clubs tot verkopen tegen zachte prijzen, precies Ajax' straatje.

Denk aan de financiële problemen van Franse clubs als Olympique Marseille (Højbjerg, Timber?) of AS Monaco, degradant Wolverhampton (Santiago Bueno werd al eens genoemd als optie voor rechtercentrale verdediger) of West Ham United (Edson Álvarez…), of transfervrije spelers als Yves Bissouma, Arthur Melo, Frank Kessie.

Vergeet daarbij niet dat transfervrije spelers ook ná de deadline nog gehaald kunnen worden.

Tot slot

Iedereen kijkt elkaar aan. Veel spanning, veel factoren buiten Ajax’ controle. Waar het plan van Cruijff en Michel eerst vooral aantrekkingskracht had, moet het nu concurreren met een chaotische slotweek. In een paar dagen kan er nog van alles gebeuren.

Subscribe now

Subscribe now

Itakura — verkoop aan Borussia Mönchengladbach

• Transfersom (wat BMG betaalt): €4,5M vast + €0,5M bonus

• Wat Ajax daarvan ontvangt: ~€3,5M, ná overige kosten (€0,675M) en solidariteitsafdracht (€0,225M)

• Restboekwaarde: €7,875M (aankoop €10,5M in 2025, vierjarig contract, één jaar afgeschreven à €2,625M)

• Doorverkooppercentage: bedongen, maar €0 nu (voorwaardelijk)

• Berekend transferresultaat: −€4,28M

• VRIJGESPEELDE JAARLASTEN: €5,5 tot 6,5M

Begin bij dat mediaverschil, want dat is minder mysterieus dan het lijkt. De €3,5M (Duitse media) en de €4,5M (Nederlandse media) spreken elkaar niet tegen. Het is het klassieke verschil tussen wat de kópende club betaalt en wat de verkópende club ontvangt.

BMG legt €4,5M neer; daar gaan Ajax’ eigen kosten (intermediairs, speler) en de solidariteitsafdracht vanaf, en dan houdt Ajax er ongeveer €3,5M aan over. En berichtgeving kleurt naar de bron: BMG heeft belang bij het lage getal, Ajax bij het hoge. Beide “kloppen”, ze meten alleen iets anders.

En hier komt het punt dat in het hoofdstuk hiernaast centraal staat, kort samengevat: een transfersom en een betaling zijn twee verschillende dingen. De transfersom is de contractuele prijs; óf en hóé die betaald of verrekend wordt, staat daar los van. Je kunt een openstaande schuld verrekenen met een nieuwe vordering (dat mag, en gebeurt hier waarschijnlijk ook), maar dat verlaagt de transfersom niet, en het verlies evenmin.

De nuchtere realiteit is dat BMG een speler voor een koopje terugkrijgt zónder er cash voor te hoeven overmaken.

De waarschijnlijkste lezing is dat deze deal de rekening tussen beide clubs juist gelijktrekt: Ajax had nog een deel van de oude €10,5M openstaan: grofweg ter grootte van de nieuwe transfersom (opnieuw: Ajax betaalde 10,5 miljoen, maar BMG ontving destijds ±8.5-9 miljoen; de helft is 4.5 miljoen). En nu factureert Ajax die nieuwe som aan BMG, en per saldo stroomt er nauwelijks geld.

Onder de streep verandert dat niets aan de kern: gekocht voor €10,5M, verkocht met een boekverlies van ruim €4M. Een verlies om te nemen en verder te gaan.

Sutalo — verhuur (met koopoptie) aan Lazio

Read more

Het akkoord met PSG is er dan écht bijna. Het gaat om de laatste details, maar een totaalpakket van €55-56 miljoen, waarvan waarschijnlijk €50-52 miljoen vast en de rest in bonussen. Ajax bevestigt vanzelf het definitieve (totaal)bedrag, zoals het moet.

De afgelopen weken waren een staarwedstrijd: welke club had de langste adem? Het lijkt PSG geworden. Ajax en Cruijff zagen de tijd dringen, met nog volop werk op de markt, terwijl een concurrent uitbleef, ondanks de drukte rond linksbuitens. PSG hield Liverpool (dat op Barcola mikte) in bedwang en had het geld in een uiterst geval gewoon klaarliggen.

Maar goed: Cruijff moet door. Versterkingen zijn nodig, en met alle opgelopen kosten was een meevaller welkom. Al is die ±50 miljoen niet meteen budget, een deel gaat niet eens naar Amsterdam. Het kan wél iets losmaken. Vijf vragen over de transfer, en de gevolgen.

Subscribe now

1. Is ruim 50 miljoen plus bonussen veel, genoeg of te weinig?

Ruim 50 miljoen is meer dan verwacht, maar minder dan gewild. Een paar maanden geleden rekende zelfs de gemiddelde Ajax-fan niet op zo’n bedrag. Maar een nieuw project met Cruijff en Michel Sánchez, plus de interesse van een van de rijkste clubs ter wereld: dan mag je veeleisend zijn. En terecht, want objectieve waarde bestaat allang niet meer op deze markt: er wordt met tientallen miljoenen gestrooid. Dit was hét moment om de hoofdprijs te pakken.

De uitgangspositie was ideaal. PSG wilde, Godts hoefde niet per se weg, met Steur was al een meevaller binnen, en half Europa leek een linksbuiten te zoeken. Ajax had de touwtjes in handen.

Maar PSG speelde het slim. Snel concreet, de speler én zijn zaakwaarnemer (publiekelijk) aan boord, en verder geen haast. Ajax wachtte op een concurrent die nooit kwam, en gaf ondertussen flink geld uit. PSG bleef in gesprek en kroop met kleine zetjes omhoog.

Uiteindelijk koos Cruijff eieren voor zijn geld. Nog langer wachten had misschien een paar miljoen extra opgeleverd, maar de ruimte op de markt werd juist geblokkeerd door het begrotingsgat dat alleen Godts kon dichten. Dan maar toehappen.

Weinig is het dus niet. Het kwartje viel net de verkeerde kant op om een echte hoofdprijs te krijgen. Of het genoeg ruimte geeft om de zomer te redden, is een heel andere vraag. En precies daar wordt het interessant.

2. Komt dit geld direct beschikbaar voor versterkingen?

Read more

Een akkoord met de speler is geen akkoord met Ajax. Wat zich de afgelopen dagen afspeelde, is geen transfer die zich voltrekt, maar een onderhandeling die zich ontvouwt: in de media, met moves en countermoves, en met partijen die elk hun eigen belang lekken.

Lees het zo, en zie dat deze deal niet zo eenvoudig is dat snel wordt gedacht; “gewoon veel geld vangen”. Hóé daar te komen is een hoog spel, maar dit is het uitgelezen moment waarop Ajax de hoofdprijs kan pakken. En, gezien de zomer die Jordi Cruijff doormaakt, ook zou moeten.

Subscribe now

Het verloop

Vrijdag werd bekend dat PSG heel concreet is. Vrij onverwacht: meestal sijpelen geruchten eerder binnen, maar hier lagen er al gesprekken tussen Godts en sportief directeur Luis Campos van PSG. De Franse club zoekt alvast een opvolger voor Bradley Barcola, die zijn contract niet wil verlengen en met wie Liverpool naar verluidt vergevorderd onderhandelt. Niets is daar definitief, en dus is PSG vast aan het werk.

Een dag later kwam het bericht dat de speler er wél uit is: het fameuze “op hoofdlijnen akkoord”. Een fors salaris is geen probleem, de club is top, en daar zeg je geen nee tegen. Veelzeggend is hóé dat naar buiten kwam: bijna triomfantelijk, via de zaakwaarnemer, met de boodschap dat er vertrouwen is dat de clubs er ook uitkomen.

Dat lijkt een gewone nieuwsupdate. Maar dat is een heel gericht signaal. Aan Ajax en aan Jordi Cruijff. Die had al laten weten Godts liever niet kwijt te willen en hem dit jaar goed te kunnen gebruiken. In de media circuleren bedragen die Ajax zou verlangen; Jordi zelf noemt er geen. Allemaal onderhandeling.

Lees de lekken

Een lek heeft een auteur en een bedoeling. Het “akkoord” van dit weekend is geen mededeling maar een drukmiddel: het maakt vasthouden ongemakkelijk, versnelt de klok, en probeert een vertrek als voldongen feit te framen. Dat de zaakwaarnemer erachter zit, is logisch: die heeft er belang bij dat het snel én richting de grootste club gaat.

Read more

De geruchten begonnen eigenlijk rond de rel bij Wolves vorige week. Arokodare verstoorde een training, weigerde het veld te verlaten, kreeg te horen dat hij voorlopig niet meer welkom was bij de eerste selectie. Kortom: de speler wilde weg, de club wilde hem weg.

Subscribe now

Maar hij was nog geen jaar eerder voor veel geld gehaald: €26 miljoen, van Genk. Dus kwam het geruchtencircuit op gang, zoals dat gaat, om overal druk op te leggen. Ajax werd genoemd. Aanvankelijk leek dat vooral spel tussen club en speler; Arokodare zei tegen de BBC dat hij liever naar Fiorentina wilde. En hoewel de speler cruciaal is in elke transfer, moet de club uiteindelijk meewerken. De constructie waarmee ze dat doet, verraadt precies waar de macht ligt.

Even het voorbehoud: definitief is niets. Maar met betrouwbare bronnen als The Athletic en VI, en daarnaast Romano die de details deelt, lijkt dit te zijn wat er staat te gebeuren:

• Een jaar huur.

• Ajax neemt het volledige salaris over (het gereduceerde “degradatiesalaris”).

• Eén miljoen pond huursom.

• Bij kwalificatie Conference League, naar verluidt €0,5 miljoen extra.

• En een niet-verplichte koopoptie van twintig miljoen.

Tijd om dat te ontleden.

Huren zegt: te duur om te kopen

Read more

Tegelijk klinkt in de media inmiddels dat het een lastiger verhaal kan worden, juist vanwege de aanbieding van Al-Ittihad.

Daarmee is dit dossier wat het bij dit type transfer bijna altijd is: sportief plan tegenover geld, met de speler als beslissende factor. En dat maakt de vraag eronder alleen maar interessanter: áls Ajax het (persoonlijk) rond krijgt, wat gaat de club dan betalen?

Dat is redelijk te beredeneren, mits je de €25 miljoen die overal rondzingt even opzijzet.

Want die €25 miljoen is de afkoopclausule in Ounahi’s contract, geldig tot 2030. Klinkt als een prijs, is het niet. Een Spaanse cláusula de rescisión is wettelijk verplicht en werkt maar één kant op: het is het bedrag dat de speler zélf bij LaLiga moet deponeren om zijn contract eenzijdig te ontbinden.

Subscribe now

Het bijt alleen als iemand die volledige som daadwerkelijk stort. En alleen een Saoedische club brengt €25 miljoen cash naar LaLiga voor een speler die op Transfermarkt op €18 miljoen staat (en een paar dagen geleden op “maar” €10 miljoen). Het is vergelijkbaar met, maar wel van een andere orde dan, de welbekende megaclausules van Barca’s talenten.

Ajax onderhandelt dus gewoon rechtstreeks met Girona. De clausule is een anker waarmee Girona de gesprekken opent, geen marktprijs.

De inschatting

Wat is dan wél de markt? Daarvoor kijk je naar de hefbomen aan beide kanten.

In Girona’s voordeel: een contract tot 2030, dus geen verkoopdwang, plus de serieuze interesse van Al-Ittihad, dat qua transfersom én salaris veel verder kan gaan dan Ajax.

Twee jaar geleden legde diezelfde club zonder blikken of blozen zo’n €21 miljoen neer voor Steven Bergwijn, met een nettosalaris waar Amsterdam simpelweg niet tegenop kan bieden. Dat is het soort bod waarmee Girona Ajax onder druk kan zetten.

In het voordeel van Ajax: de degradatie van Girona (weggevallen tv-gelden, cash nodig) en, potentieel doorslaggevend, het feit dat Ounahi zélf naar Amsterdam schijnt te willen.

Read more

De vraag óf Ajax zich deze spits kan veroorloven, kwam in een eerder stuk al aan bod. Dit is het vervolg: vijf concrete financiële aspecten. Niet om een oordeel te vellen, daarvoor is het te vroeg, maar om de cijfers naast elkaar te leggen.

Subscribe now

1. Het salaris: van belastingvrij Riyad naar de Amsterdamse loonschaal

In Saoedi-Arabië verdiende Leonardo naar vrijwel zekere schatting zo’n 5,1 miljoen euro basissalaris, plus een kleine 1,3 miljoen aan bonussen. Het venijn zit in de fiscaliteit: over dat inkomen betaalde hij 0 procent belasting. Bruto ís daar netto. Wie datzelfde nettobedrag (het basissalaris) in Amsterdam wil evenaren, moet richting de 10 miljoen bruto. En dát betaalt Ajax gegarandeerd niet.

Hoeveel dan wel? De helft is een reële gok: een flinke knip voor de speler, tegelijk een topsalaris naar Amsterdamse maatstaven. Méér trekt het salarishuis te ver scheef, mínder is wel een hele grote stap achteruit voor de speler.

En juist die knip is misschien wel het interessantste gegeven van de hele deal. Dat Leonardo definitief komt (en niet als huurling) zegt namelijk veel over wat hij bereid is in te leveren. De huurroute lag open en was voor iedereen comfortabeler: Al-Hilal had geen boekverlies hoeven nemen, Leonardo van de spelerslijst gehaald (ruimte voor nieuwe aanwinsten), wel een deel van het salaris doorbetaald, maar de speler had zijn volledige contractwaarde kunnen blijven opstrijken.

Dat het tóch een definitieve overgang werd, betekent dat de speler openstond voor een serieuze reductie. De aantrekkingskracht van het project van Míchel en Cruijff woog blijkbaar zwaarder dan een riant salaris op de tribune in Riyad.

Subscribe now

Blijft staan dat dit salaris, uitgesmeerd over vijf jaar, een forse last is. Samen met andere toppers op de loonlijst (Caio Henrique, en mogelijk de nog niet officiële Ter Stegen) en wie er deze zomer nog bijkomt, zoekt Ajax hiermee de grenzen op.

Het totaalpakket van salaris én transfersom is groot. Voor twéé of drie grootverdieners is er plek, maar veel meer is een last die Ajax niet makkelijk kan dragen.

2. De transfersom in historisch perspectief

Afgezet tegen de recente historie oogt de som fors. Het ging bij Ajax immers jarenlang over bezuinigen. Met 17,5 miljoen vast schuift Leonardo precies de top vijf duurste aankopen binnen: net boven David Neres (17,4 miljoen), achter Sutalo (20,5), Haller (22,5), Bassey (23) en recordhouder Bergwijn (31,25). Tel de bonussen mee en hij staat stevig als vijfde.

En zelfs die plek relativeert de kopsom. Wat in de boeken telt, is de jaarlijkse afschrijving: de vaste som gedeeld door de contractduur. Over vijf jaar komt Leonardo op 3,5 miljoen per jaar. Gerekend op hun vaste transfersom én op hun piek (contractverlengingen drukten die jaarlast later omlaag) zaten meer spelers hoger.

Naast bovengenoemde topaankopen, zaten óók Blind (4,25 miljoen), Promes (3,925) en Neres (3,9) daar allemaal boven, met Tadić (3,425) er nipt onder. Leonardo’s afschrijving is dus geen uitschieter, maar gangbare kost voor een serieuze aankoop. Een hoge kopsom over een lange looptijd kan boekhoudkundig zelfs lichter uitpakken dan een bescheiden som over drie jaar. Precies daarom vertelt de krantenkop maar het halve verhaal.

Subscribe now

3. Vaart Ajax een nieuwe financiële koers?

Die oude, dure transfers voelen als een ander tijdperk. Lang was het ondenkbaar dat Ajax nog eens richting de twintig miljoen aan één speler zou uitgeven. En toch: deze transfer past nog altijd binnen de bestaande financiële kaders. Zelfs mét Leonardo erbij ligt het totaal aan afschrijvingen lager dan vorig seizoen. Qua salarishuis is het krapper, dat wel, maar ook dat is een tussenstand, geen eindstand.

Al jaren klinkt de roep om te “investeren”: meer geld uitgeven om de prestaties op te krikken. Ajax heeft de buffer, dus geef het uit: spend money to make money. Alleen leert de recente geschiedenis ook dat het zo simpel niet ligt. In de seizoenen 2022/23 en 2023/24 gaf de club juist fors uit, zónder sportief rendement. Andersom hield Kroes in 2024/25 de hand op de knip, met de beste prestaties in jaren (onder Farioli) als gevolg.

Het gaat dus niet om hóéveel je uitgeeft, maar om hóé.

Wat wél opvalt, is de timing. De afgelopen jaren gold het devies “eerst verkopen, dan kopen”; de kosten kwamen ná de baten. Een aankoop als deze, nog vóór de verkopen van zijn directe concurrenten zijn gerealiseerd, is een tikje agressiever. De kosten lopen vooruit op de baten is een cliché, maar er lijkt meer bewegingsruimte vroeg in het window te zijn.

Daar ligt een patroon op de loer, maar het is nog geen aantoonbare koerswijziging: één transfer maakt geen nieuw beleid. Een nieuwe RvC en directie veranderen daar voorlopig niets aan. Geen van de gebruikelijke budgetten of grenzen is aantoonbaar overschreden.

Ajax hééft simpelweg een groot budget voor transfersommen en salarissen. Een maximum van €40 miljoen totale afschrijving per jaar staat gelijk aan €175-200 miljoen aan totale transfersommen van al de aankopen in je selectie. En een salarispot voor spelers van €55-65 miljoen is veruit de grootste in de Eredivisie.

Subscribe now

Dat zat de afgelopen jaren alleen “vast” in de verkeerde spelers: Ávila, Wijndal, Mikautadze, Van den Boomen, Akpom, Forbs. Om er een paar te noemen.

Zou de risicoafweging werkelijk veranderen, dan mag je verwachten dat de directie of RvC daarover communiceert. Ajax is beursgenoteerd en documenteert zijn financiële risico’s uitvoerig; zonder instemming van (of op zijn minst kennisgeving aan) aandeelhouders is er weinig ruimte om stilletjes een andere weg in te slaan.

Lees hier meer over de financiële tussenstand voor Ajax

4. Wat Leonardo kost, vergeleken met wat eerder werd uitgegeven

Veel namen passeerden hierboven al de revue, maar juist die vergelijking geeft perspectief. Wat nu aan Leonardo wordt besteed, is in de recente historie meermaals uitgegeven aan combinaties die weinig opleverden. Akpom en Mannsverk waren samen duurder. Sutalo en Van den Boomen overstijgen als pakket eveneens de som-Leonardo. Idem Dolberg en Moro, of Forbs en Sosa. Zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Veelzeggend is bovendien dat juist de duurste aankopen uit de ranglijst (Bergwijn, Bassey, Sutalo, Neres) Ajax niet de meeste winst opleverden. Een grote som is met andere woorden nooit een garantie op rendement geweest; wat telt, is wat er op het gras gebeurt.

De hoop is dan ook dat Leonardo in de buurt komt van de productie van een Neres, een Antony of een Haller. Heel misschien zelfs een Tadić..? Lukt dat, dan praat niemand meer over zijn kostenplaatje.

Makkelijk is die opgave allerminst, en de tijd zal het moeten leren. Maar als referentiekader werkt de vergelijking ontnuchterend: dit is geen exorbitante uitgave, eerder een geconcentreerde gok op één speler in plaats van een gespreide op velen. Niet zonder risico, maar met andere risico’s.

Subscribe now

5. Het financiële risico: wat als het misgaat, en wat als het lukt

Blijft de vraag welke risico’s Ajax neemt. Komt Leonardo totaal niet uit de verf, dan is verkoop na één jaar pijnlijk: er zal dan minstens dezelfde som moeten worden teruggehaald om zonder boekverlies weg te komen. Sutalo en Ávila laten zien hoe zo’n speler een blok aan het been wordt: moeilijk verkoopbaar, met een boekwaarde die maar niet zakt.

Aan de andere kant: schiet hij Ajax naar de Champions League, dan verdient hij zich niet zozeer terug in een verkoopsom als wel in indirecte effecten. Waarschijnlijk gaat híj eerst meer verdienen (via een CL-bonus) en het is goed mogelijk dat ook Al-Hilal via een bonusregeling meeprofiteert. Maar het verschil tussen wél en géén Champions League-voetbal is voor Ajax vele malen groter dan zijn transfersom, en ook de directe Europese premies. Dáár zit zijn potentiële waarde.

En dat is misschien wel het nuchterste inzicht van allemaal: Leonardo hoeft geen cashcow te worden. Niet elke speler op het veld hoeft over een paar jaar tientallen miljoenen op te leveren.

Subscribe now

Hij is gehaald om zich sportief terug te betalen: met goals, met plaatsing, met gewonnen wedstrijden. Het opkrikken van het algehele niveau en daarmee ook de waarde van medespelers.

Een flinke plus bij verkoop zou mooi meegenomen zijn, geen voorwaarde. Het extreme scenario (twee, drie jaar knallen en dan voor een veelvoud naar de Premier League, à la Suárez of Antony) is de uitzondering, niet het uitgangspunt. Waarschijnlijker, en ruim voldoende, is het Haller-model: sportief leveren, en bij vertrek net iets meer terugkrijgen dan er is uitgegeven.

Een grote, maar geen kaderbrekende gok

Met zijn presentatie in aantocht, laten de cijfers vooral één ding zien: dit is een grote, maar geen kaderbrekende gok. Duur in het oog, beheersbaar in de boeken, met een salarishuis dat de grenzen opzoekt zonder ze aantoonbaar te overschrijden.

Daarbij is het nog vroeg en lijkt er nog van alles te gaan gebeuren in de selectie en op de transfermarkt. Of de baten de kosten inhalen, zal (zoals zo vaak) de tijd moeten leren.

Subscribe now

Inmiddels hebben Fabrizio Romano en De Telegraaf de deal verder ingekleurd: een akkoord tussen de clubs van 17.5 tot maximaal 19 miljoen, en de medische keuring staat deze week gepland.

Maximaal negentien miljoen. Voor een club die de afgelopen jaren vooral bezig was met de vraag hoeveel er niet kon, roept dat één vraag op: hoe betaalt Ajax dit?

Het antwoord is minder spectaculair dan het bedrag suggereert en tegelijk interessanter.

Want deze deal draait niet om nieuw geld, maar om een reeks keuzes die elk hun eigen logica én hun eigen keerzijde hebben. Die keuzes lopen we langs.

Subscribe now

Waarom een spits van 40 miljoen beschikbaar is voor hooguit 19

Begin bij de verkopende partij, want daar ontstaat deze transfer. Al-Hilal betaalde in 2024 zo’n 40 miljoen euro aan Benfica voor Leonardo. Twee jaar en 48 doelpunten later mag hij weg. Dat is geen sportief oordeel (zijn cijfers zijn uitstekend), maar de uitkomst van drie factoren die samenvallen.

Sportief: met Karim Benzema en Darwin Núñez staan er twee spitsen voor hem. Regulatoir: de Saudi Pro League staat per club acht buitenlandse seniorplekken toe, en Leonardo (inmiddels 23 en dus senior) bezet er daar één van. Een derde spits op de bank is in dat systeem geen luxe maar verspilling van een schaarse registratieplek.

En financieel: de SPL heeft sinds vorig jaar het financiële toezicht naar zich toe getrokken, met nieuwe regels die op kostenbeheersing en verkoopbaarheid van clubs sturen. Het beeld van de bodemloze Saudische put is aan herziening toe; ook daar wordt inmiddels gerekend om clubs aantrekkelijk te maken voor buitenlandse investeerders.

Voor Al-Hilal is Leonardo daarmee een actief dat jaarlijks zo’n 8 miljoen afschrijving plus een salaris van naar verluidt 5 miljoen netto kost, terwijl het geen speeltijd oplevert en een buitenlanderplek blokkeert.

Wie dat weet, begrijpt de prijs: de vraagprijs van een club die moet verkopen ligt structureel onder de waarde van de speler.

Al-Hilal slikt hier vermoedelijk zelfs een boekverlies. Na twee jaar afschrijven op 40 miljoen resteert een boekwaarde van grofweg 24 miljoen, en die wordt bij lange na niet terugverdiend. Ajax koopt hier niet in de etalage, maar bij de gedwongen verkoop.

Of dat een scherpe vondst van Jordi Cruijff is of simpelweg de enige prijsklasse waarin een 23-jarige spits met deze cijfers voor Ajax bereikbaar is? Oordeel zelf. Waarschijnlijk is het allebei.

De som: groot voor Ajax, klein per jaar

Read more

Zijn verbintenis in Amsterdam liep nog tot medio 2028; Ajax had dus geen enkele leverplicht. En toch vertrekt hij, achttien jaar oud, met tien jaar jeugdopleiding en 26 officiële duels voor de Ajax-hoofdmacht waarin, toepasselijk genoeg, zijn ene doelpunt tegen Feyenoord viel.

Subscribe now

Een prijs die je niet weigert

Voordat er één woord over het businessmodel wordt gezegd, verdient dit bedrag op zichzelf een moment stilstand. Met deze transfersom voegt Steur zich bij de vijftien duurste uitgaande Ajacieden ooit, in het gezelschap van namen als Klaas-Jan Huntelaar, Wesley Sneijder en Luis Suárez. Dat is geen categorie waar een achttienjarige met 26 duels normaliter in thuishoort.

“Op transactieniveau is dit voor Ajax nauwelijks een dilemma.”

Zet daar de taxaties naast. SciSports houdt de Estimated Transfer Value van Steur op 3,8 miljoen, Transfermarkt op circa 7. Newcastle betaalt dus grofweg een veelvoud (vier tot zeven keer) van wat de gangbare modellen hem waard achten. Dat is geen overbetaling van een naïeve koper; dat is een club die betaalt voor wat Steur wórdt, niet voor wat hij nu is.

Met andere woorden: op transactieniveau is dit voor Ajax nauwelijks een dilemma. Een bedrag van deze orde, voor een speler zonder aflopend contract en zonder gegarandeerde basisplek, weiger je niet.

De vraag die overblijft gaat dus niet over déze deal, want die verdient zichzelf terug op elk rekenmodel dat je erop loslaat. De vraag gaat over het patroon waar hij in past.

Read more

Subscribe now

Het budget is nu al grotendeels bekend

Het boekjaar is pas enkele dagen oud (het ging op 1 juli in) maar over hoe de financiën er dit seizoen uit gaan zien, valt nu al opvallend veel te zeggen. Dat komt doordat het overgrote deel van Ajax’ inkomsten en uitgaven op dit moment al vastligt of redelijk te voorspellen is. Ajax is nu eenmaal geen bedrijf waarvan het resultaat afhangt van hoeveel producten het weet te verkopen.

De seizoenkaarten zijn verkocht, de losse tickets en business seats lopen langs bekende lijnen, het tv-geld ligt vast, de sponsorcontracten zijn getekend en ook de merchandise laat zich binnen een bandbreedte ramen.

De enige echte onbekende aan de inkomstenkant zijn de Europese inkomsten; daarvoor wordt een aanname gedaan om überhaupt met een budget te kunnen werken.

Subscribe now

Aan de kostenkant is de voorspelbaarheid niet veel kleiner. De selectie is, boekhoudkundig gezien, een terugkerende jaarlast. En omdat Ajax na vrijwel elke transferperiode zijn personeelskosten tot aan het plafond volzet, geldt een simpele vuistregel: de eindstand van vorig seizoen is de beginstand van dit seizoen.

De drie belangrijkste indicatoren

Drie indicatoren bepalen grofweg het beeld. Ten eerste de afschrijvingen. Dit zijn de over de contractduur uitgesmeerde transfersommen, en eigenlijk de kostenkant van transfers. Hiervoor hanteert Ajax een richtlijn van zo’n 35-40 miljoen euro per jaar.

Ten tweede het transferresultaat, de boekwinst op verkochte spelers, waarvoor eveneens een doelstelling van rond de 40 miljoen geldt. Dit kan namelijk gezien worden als de inkomstenkant van de transfers en moet daarmee de kosten minimaal matchen. Het liefst natuurlijk wordt er meer verdiend dan uitgegeven.

En ten derde de personeelskosten, waarvan de spelerssalarissen de grootste en meest bewegelijke post vormen; voor de selectie van Ajax 1 gaat het al gauw om 50 à 60 miljoen euro. Hieronder loop ik de drie langs met de actuele cijfers.

Vooralsnog kleurt Jordi Cruijff nog binnen de lijntjes, ondanks de grote ambities.

Read more

Geen van beide klopt. En degene die de deal mogelijk maakt, is de keeper zelf. Misschien wel niet op de manier die je verwacht.

Vooraf één voorbehoud: er is nog niets rond. Alles wat volgt is gereconstrueerd uit mediaberichten en geruchten, met een korrel zout te lezen.

En let vooral op hóé het zich ontvouwt, want dat is veelzeggender dan welk los bericht ook. Eerst was het huur, toen leek het te kantelen naar een definitieve koop, inmiddels heet het bij Fabrizio Romano (blijkbaar is “MATS” de afkorting) weer gewoon huur.

Dat heen-en-weer is geen ruis; het is precies waar dit verhaal over gaat. En het bevestigt wat Ajax Financials eerder al schreef: huur is het meest waarschijnlijk.

Subscribe now

De keeper met ook financiële skills

Begin bij wie Ter Stegen is aan de onderhandelingstafel: geen speler die zich laat wegsturen, maar een financieel operator. Hij bedong ooit €15 miljoen per jaar, en bouwde dat back-loaded op: de eerste jaren een lager bedrag op de boeken, de laatste jaren het hoogste.

Zo’n constructie verlicht de vroege lasten, handig toen Barcelona zelf klem zat, maar schuift de rekening naar de toekomst. En die toekomst is nu.

Hier zit meteen de motor van al het geschipper, want datzelfde back-loaden werkt twee kanten op: het maakt juist de resterende seizoenen het duurst (dus Barcelona wil hem het liefst definitief kwijt) én precies die hoge restlast maakt een schone, permanente verkoop bijna onmogelijk te construeren.

Zijn eigen slimme contract is tegelijk het motief én de blokkade.

En hij is geen favoriet van Laporta

Daar komt de vertroebelde verhouding bovenop. Sinds Hansi Flick voor Joan García koos, is Ter Stegen bij Barcelona buitenspel gezet; toen hij vorig seizoen geblokkeerd dreigde te raken, hield hij het aanleveren van zijn medische gegevens aan LaLiga tegen, wat de registratie van zijn vervanger ophield en hem kort de aanvoerdersband kostte.

Kortom, er wordt elkaar weinig gegund. En dat hardt de onderhandeling: Barcelona is niet scheutig, de keeper graaft zich in om zoveel mogelijk van zijn contract te redden, en geen van beiden gunt de ander een makkelijke uitweg. Nog een reden waarom de vorm blijft kantelen.

Subscribe now

Toch máákt hij de deal ook mogelijk. Ajax wil, Barcelona wil hem kwijt, maar zonder de keeper beweegt er niets. Hij kán immers blijven zitten en twee jaar de volle mep opstrijken; Barcelona’s enige drukmiddel is hem niet opstellen of bij de jeugd laten trainen (goed mogelijk dat hij daar iets over vastgelegd heeft). En cruciaal: met Ajax is hij persoonlijk al rond.

De blokkade zit dus niet bij de speler, maar tússen de clubs. En hij wíl: voor Míchel spelen, dichter bij Duitsland wonen, weer keepen misschien het EK in zicht.

Wat Ajax nou gaat betalen, en wat niet

En dan, eindelijk, het antwoord op die supportersreflex. Want hoe je het ook wendt, Ajax betaalt niet die €15 miljoen.

Wordt het huur, dan draagt Ajax naar verluidt maar zo’n 15-20% van het salaris; de rest blijft bij Barcelona, dat die last probeert te drukken met bonussen voor optredens, prijzen en CL-kwalificatie.

Wordt het toch een definitief vertrek, dan koopt Barcelona het contract af, en die afkoopsom is in feite compensatie voor wat hij in Amsterdam misloopt. Waarna Ajax een gewoon, zij het hoog, Amsterdams salaris betaalt.

In beide gevallen draagt de verkopende club het leeuwendeel. Die €15 miljoen is dus nooit de rekening van Ajax. Dáár zit het misverstand: supporters rekenen met het brutoloon op zijn Barcelona-contract, terwijl Ajax maar een fractie daarvan ziet.

Subscribe now

Dat verklaart ook waarom Barcelona dit überhaupt doet. Wat de Catalanen wurgt, is niet de cash, maar de salariscap: zolang dat loon op de boeken staat, zijn ze beperkt in het nieuwe spelers registreren. Een huurdeal lost dat maar half op: je schuift enkel het stukje loon dat Ajax overneemt van het plafond, en voor één seizoen. Een definitief vertrek ruimt alles permanent op, maar stuit weer op die back-loaded restlast.

Hoe het gaat aflopen

De uitkomst wordt zo een aflezing van wie knippert: huur betekent dat de afkoop niet rondkwam en het probleem is uitgesteld naar volgende zomer. Naar het állerzwaarste, laatste contractjaar. Ajax loopt minder risico, want hij vertrekt weer. En Barcelona kan door na dit lastige dossier en hoeft voorlopig niet meer te zoeken naar een club die Ter Stegen kan bekoren.

En daarin schuilt de mooiste wending. In de huurvariant blíjft Barcelona zo’n 80-90% van zijn salaris doorbetalen, opdat hij bij een ánder het doel kan verdedigen. De club die hem kwíjt wil, financiert zijn keeper bij de club die hem hébben wil.

Alsnog een definitieve overgang zou ook niet verbazen en eigenlijk logischer dan huur. Verwacht geen transfersom. Zelfs mét afkoopsom is Barcelona financieel gunstiger uit, want het is minder dan twee keer (bijna volledig) salaris en het geeft directe salarisruimte. Ajax kost dit per jaar hetzelfde, maar zit dan wel langer aan hem vast.

Subscribe now

Tussen die twee ligt een derde vorm, en misschien het echte compromis: huur met een koopoptie. Ajax krijgt een proefjaar op een net herstelde 34-jarige, mét de optie hem vast te leggen; Barcelona krijgt een pad naar permanent vertrek in plaats van een boemerang. Maar dan verschuift de strijd naar de clausule.

Barcelona wil ‘m vérplicht: dan is hij volgende zomer zeker weg, en keert hij niet terug voor zijn laatste, door het back-loaden állerduurste jaar. Ajax en de keeper willen ‘m juist vrijblijvend: Ajax houdt een uitgang, Ter Stegen zijn zeggenschap. Bij niet-lichten keert hij gewoon terug en kiest dan zelf.

En de transfersom dan? Die zal laag zijn; een keeper van dan 35, met nog één jaar contract en een rug die het moet houden, heeft nauwelijks restwaarde. Ook hier is de transfersom een voetnoot, het salaris blijft de hoofdrol.

De daadkracht van Jordi

Waar afgelopen zomer Ajax steeds misgreep bij de grote namen, lijkt er nu wél iets te lukken. Het lijkt er ook op dat Jordi Cruijff de lessen van Barcelona toepast: voordelige deals vinden door slim in te spelen op de situatie van de speler en club. Wie volgt? Edson Alvarez die te zwaar drukt op de begroting van een gedegradeerd West Ham?

Eén detail valt nog op, en het is een gunstig detail: dit speelt zich vroeg in de window af. Het had zo’n typisch einde-window-verhaal kunnen zijn, levend bij de gratie van tijdsdruk en deadlinepaniek. Dat is het niet. De urgentie komt hier niet van de klok, maar van Barcelona’s registratiebehoefte. En dat geeft Ajax de rust om het op zijn eigen voorwaarden te spelen.

Blijft één vraag, en die is sportief, niet financieel. Bij Barcelona was Ter Stegen aan het eind niemands favoriet meer: niet die van Laporta, niet die van de tribune. Of hij in Amsterdam wél favoriet wordt, van Jordi en van de Ajacieden, is allerminst gegeven. Je haalt een 34-jarige terug van een rugoperatie.

De constructie is geniaal; of de keeper dat ook is, moet hij tussen de palen bewijzen. Want “we konden hem halen” en “het was verstandig hem te halen” blijven twee verschillende zinnen. Ook als de keeper zelf de pen vasthield.

Share

Subscribe now

De koppen die volgden, lazen voorspelbaar: FIFA en Diarra schikken, alsof daarmee een hoofdstuk wordt afgesloten. En dat klopt ook, maar alleen het verkeerde hoofdstuk. Want wie de schikking goed leest, ziet niet een eindpunt maar een zorgvuldig getimede opruimactie, vlak voor een veel grotere afrekening.

Subscribe now

Wat er feitelijk is geschikt

Diarra eiste €65 miljoen schadevergoeding van FIFA en de Belgische voetbalbond. FIFA was glashelder in haar verklaring: “FIFA has not made any admission of liability nor payment by way of compensation.” Geen erkenning van aansprakelijkheid, geen compensatie.

Diarra’s eigen advocaten, het kantoor Dupont-Hissel (niet toevallig hetzelfde kantoor dat ooit de Bosman-zaak voerde) reageerden al even sober. Een “amicable settlement”, en verder “no further comment”. Geen triomf, geen bedrag, geen woord over wat de schikking betekent voor de bredere strijd.

Read more

De transfersom verdeel je over vijf jaar, dus de jaarlijkse afschrijving blijft laag. De marktwaarde stijgt (meestal) mee met zijn ontwikkeling, dus de boekwaarde loopt nooit voor op wat de markt wil betalen. En verkoop je hem na twee of drie seizoenen, dan is het verschil tussen verkoopprijs en boekwaarde pure transferwinst. Lange looptijd, lage last, opwaarts potentieel: een no-brainer.

Maar Jordi Cruijff winkelt niet in dat schap. De technisch directeur heeft meermaals uitgesproken dat hij ervaren spelers wil toevoegen. Het zijn piketpalen voor het project van de net vastgelegde trainer Míchel, namen die volgend seizoen meteen het verschil moeten maken.

Het is een verdedigbare keuze voor een club die wil terugkeren aan de top. Maar zodra je voor dat profiel kiest, draait de hele rekensom om. Want bij een speler van eind twintig is elke contractlengte op zijn eigen manier verkeerd.

Subscribe now

Het profiel, en de uitverkoopbak

De namen die rondzingen passen allemaal in datzelfde profiel. Let wel: het zijn nadrukkelijk geruchten, niets is concreet:

• Viktor Tsygankov (Girona, 28)

• Edson Álvarez (West Ham, 28, verhuurd aan Fenerbahçe)

• Lovro Majer (Wolfsburg, 28) en

• Dani Ceballos (Real Madrid, 29).

Vier ervaren spelers, vier clubs die om uiteenlopende redenen willen of moeten verkopen.

Dat die verkopers onder druk staan, is geen toeval. Dat is momenteel Ajax’ prijsklasse. Girona, Wolfsburg en West Ham degradeerden, en Ceballos brengt voor Real met nog één jaar contract alleen deze zomer nog iets op.

Subscribe now

Zonder Champions League-geld winkel je in de uitverkoopbak. De korting komt van de nood van de verkoper, maar de keerzijde is dat je spelers koopt die om een reden weg moeten: leeftijd, salaris, of een tegenvallende periode. Precies het profiel waar de contractlengte-val het hardst toeslaat.

En zelfs in die uitverkoopbak is binnenhalen geen zekerheid. Afgelopen winter joeg Ajax op ervaren controleurs voor de nummer zes, namen als Endo, Nørgaard, Ugarte en Fred passeerden de revue, en uiteindelijk kwam niemand.

Zulke spelers hebben keuze, en een club zonder Europees toptoernooi en zonder titelrace moet geluk hebben. Daar kan Michel het verschil maken: hij vroeg Tsygankov (en Ceballos) persoonlijk om de overstap, en zijn Spaanse netwerk opent deuren die voor Ajax anders dicht blijven. Maar precies dat voordeel draagt een risico in zich. Daarover verderop meer.

Want stel dat het lukt. Dan begint de eigenlijke vraag, en die is financieel: niet óf je hem haalt, maar welk contract je hem geeft.

Read more

Ik heb geen bron bij Real Madrid. Ik heb Jordi Cruijff niet aan de lijn gehad, geen zaakwaarnemer me iets toegefluisterd, geen blik in een mailbox.

Ik werk met exact dezelfde informatie als jij: de tweets van Matteo Moretto en Fabrizio Romano, een transfersom die rondzingt op zes miljoen, een trainer die dinsdag werd gepresenteerd, een speler die bij zijn club op een zijspoor staat.

Verder heb ik logica, een rekenmachine en jaren leeskilometers in dit wereldje.

Dat is bewust de eerste alinea. Want dit stuk gaat niet over de vraag óf Ceballos komt. Het gaat over de manier waarop die vraag wordt gesteld.

En hier is mijn voorspelling. Een deel van jullie leest dit straks uit, kijkt naar boven, en denkt: dus het gebeurt. Een ander deel denkt: dus het is onzin. Kom je tot een van beide conclusies, dan ben je precies de lezer over wie dit stuk gaat.

Subscribe now

Wat er letterlijk op tafel ligt

De feiten zijn niet in geschil. Moretto meldt dat Ajax dicht bij een akkoord met Real Madrid is, voor een bedrag rond zes miljoen euro. Romano bevestigt dat Ajax gesprekken heeft geopend en dat de kersverse trainer Míchel graag met zijn landgenoot wil werken. Bij Real valt Ceballos buiten de plannen van Mourinho. Zijn contract loopt tot de zomer van 2027, en aangezien het over een maand 1 juli is, betekent dat: nog één jaar. Vorig seizoen ketste een overgang naar Marseille op het laatste moment af, op de speler zelf.

Dit is allemaal waar. Interesse: waar. Principeakkoord tussen clubs: vermoedelijk waar. Contact, gesprekken, een prijskaartje: waarschijnlijk ook gewoon waar.

En toch is dat nog geen transfer.

Dat is geen woordspelletje. “Ajax en Real zijn eruit” en “Ceballos speelt volgend jaar in de ArenA” zijn twee verschillende zinnen, en tussen die twee zit de enige partij die er in alle berichtgeving structureel bij inschiet: de speler.

Wat verdient Ceballos en hoe dat vertaalt naar Ajax’ salarissen

De categoriefout

Zo werkt de meeste verontwaardiging. De scoop komt voorbij (bijna binnen!) en als de speler dan nee zegt, klinkt het: oplichterij, fraud, weer zo’n transfersoap. Terwijl er feitelijk niets onwaars is gemeld.

Er ís interesse. Er ligt een akkoord met de verkopende club. Alleen heeft niemand de werknemer gevraagd of hij zin heeft om te verhuizen.

Subscribe now

En dat is de denkfout, in één zin: de transfermarkt is geen supermarkt. Je kunt niet iets uit het schap pakken en bij de kassa afrekenen. Een speler is geen voorraad. Hij is een werknemer met eigen regie over zijn loopbaan (en sinds het Diarra-arrest is die regie juridisch alleen maar steviger verankerd).

Een club kan een principeakkoord met een andere club hebben en alsnog nul krijgen, omdat de derde partij aan tafel een eigen agenda, een eigen gevoel en een eigen aanbieder elders heeft. Real Betis, bijvoorbeeld. Zijn oude liefde.

Dan het interessantere deel: niet wát er gemeld is, maar hóé een gerucht als dit geboren wordt, wie het de wereld in duwt en waarom. En wat de cijfers eronder werkelijk zeggen. Een reconstructie, plus de boekhouding die in geen enkele scoop staat.

Read more

Dat is niet per se onjuist. Maar het is ook niet het volledige verhaal. Want de vraag “verliest Ajax geld op deze transfer?” heeft minstens drie antwoorden, afhankelijk van hoe je ernaar kijkt. En die antwoorden lopen flink uiteen.

Maatstaf 1: wat betaalde Ajax, wat krijgt Ajax terug?

De meest directe vergelijking is simpel: aankoopsom versus verkoopsom. Ajax betaalde €9,5 miljoen voor Kaplan; als ze hem nu voor €4 miljoen verkopen, is dat €5,5 miljoen verlies. Zo rekenen de meeste media.

Dat is niet fout, maar wel onvolledig, en bovendien vaak niet correct uitgevoerd.

Subscribe now

Want €4 miljoen is wat Trabzonspor betaalt, niet wat Ajax ontvangt. Van de brutotransfersom gaan namelijk standaard kosten af:

• Makelaarscommissie: doorgaans 10–15% van de transfersom, betaald door de verkopende club. Dat is hier €400.000 tot €600.000.

• Solidariteitsafdracht: FIFA verplicht clubs om 5% van iedere transfersom te verdelen onder de opleidingsclubs van de speler. Voor Kaplan is die verdeling op 1 juli 2026: 2,8% voor Trabzonspor, 0,4% voor NEC en 1,5% voor Ajax (de rest voor waar hij onder contract staat tot en met 31 december 2026).
  Bij een terugkeer naar Trabzonspor (de club die Kaplan formeel opleidde) is dat technisch gezien opnieuw van toepassing. Dat is nog eens €128.000 die Ajax niet ontvangt.

• Doorverkooppercentage: bij veel transfers spreekt de verkopende club een percentage af van de toekomstige meerwaarde. Nog een deel dat Ajax dan niet zelf zou ontvangen.
  In dit specifieke geval gaat het juist andersom: als er bij de oorspronkelijke verkoop van Kaplan aan Ajax al een doorverkooprecht voor Trabzonspor was afgesproken, dan is dat nu niet meer van toepassing. Die clausule geldt namelijk over de het verkoopbedrag (ook weer “winst” genoemd) boven de oorspronkelijke aankoopprijs. Die winst is er hier niet.

Realistisch scenario: Ajax houdt netto zo’n €3,2 miljoen over aan deze transfer. Afgezet tegen de €9,5 miljoen aankoopsom is het verlies dan geen €5 of 5,5 maar ruim €6,3 miljoen.

Dat is meer dan de media schrijven. Niet minder.

Een ander voorbeeld dat zich hiervoor leent is Chuba Akpom, maar ik beloofde eerder niet nog meer over hem te schrijven. Dan Sivert Mannsverk. Naar verluidt heeft Sparta Praag een koopoptie van €4 miljoen op hem. Als die gelicht wordt, zullen de koppen schrijven: “Ajax verkoopt Mannsverk met verlies.” Hij kostte immers ook meer dan dat. Maar ook hier geldt: €4 miljoen bruto is iets anders dan €4 miljoen netto op de Ajax-rekening.

De makkelijke rekensom is dus niet onwaar, maar moet wél correct worden uitgevoerd. En dat is lastiger dan het lijkt, want niet alle kosten zijn openbaar.

Lees hier wat het transferbudget van Ajax deze zomer wordt

Maatstaf 2: hoe Ajax zelf naar transfers kijkt

Wat hierboven staat, is hoe het eruitziet voor de buitenwereld. Maar Ajax zelf rekent anders. Samen met de KNVB, UEFA en andere financiële controleurs. En eerlijk gezegd is dat véél gunstiger.

Read more

Dat zegt veel over waar Ajax momenteel staat op de transfermarkt. Niet zozeer qua transfersommen (daar lijkt eerder ruimte voor aanwezig te zijn), maar vooral qua salarishuis. Juist daar wringt het bij deze categorie keepers.

Budget voor een prioriteitspositie

Ajax kan best een significante investering doen voor een prioriteitspositie. Zeker omdat de keeperpositie intern als cruciaal wordt gezien, ook dus door Jordi Cruijff. Tegelijkertijd blijft het salarishuis een gevoelig dossier. Ajax probeert de kostenstructuur juist flexibeler te maken en heeft nog meerdere posities in te vullen. Dan wordt het lastig om een uitzonderlijk hoog keeperssalaris neer te leggen.

ABONNEER MET 20% KORTING

Ter vergelijking: de afgelopen zomer aangetrokken spelers als Kasper Dolberg en Oscar Gloukh zouden in de orde van grootte van €1,5 tot €2 miljoen per jaar zitten, terwijl Steven Berghuis daar net onder zit. Dat zijn al salarissen aan de bovenkant van het Ajax-spectrum. Bij de drie genoemde keepers liggen de verhoudingen compleet anders.

Lees hier meer over salarissen van de huidige Ajax-selectie die je online vindt

Ter Stegen in (financieel) conflict met Barcelona

Vooral de situatie rond Ter Stegen is fascinerend. De Duitser verdiende bij FC Barcelona jarenlang salarissen waar bedragen van zo’n €15 miljoen bruto per jaar aan worden gekoppeld. Dat is ver buiten de Ajax-categorie, misschien wel tienvoudig met Nederlandse belastingen. Toch maakt juist die extreme salarisdruk hem interessant.

Werkweigering rondom medisch dossier

Barcelona zit namelijk nog altijd gevangen in de strenge La Liga salary cap-regels. De club probeert al jaren salarissen, afschrijvingen en registratieruimte te balanceren. Rond Ter Stegen speelde vorig seizoen zelfs een conflict over zijn medische dossier. De Duitser weigerde aanvankelijk het medische rapport te ondertekenen waarmee Barça extra salarisruimte wilde creëren via de regels rondom langdurige blessures (80% reductie).

Dat leverde hem volgens Spaanse media bijna een disciplinaire straf, boete en zelfs tijdelijke schorsing op. Uiteindelijk kwam de situatie alsnog “goed” voor Barcelona en kreeg de club ruimte om nieuwe spelers te registreren binnen de salary cap-constructies van La Liga. Saillant: nieuwe keeper Joan García werd zo speelgerechtigd.

Subscribe now

Extreme huurconstructie

Die context verklaart ook waarom Girona afgelopen seizoen slechts een klein deel van zijn salaris betaalde tijdens zijn huurperiode. Spaanse media schreven dat Barcelona ongeveer 90 procent van zijn loon bleef dragen. Zo kreeg Ter Stegen alsnog een kans om zich in de WK-selectie te spelen voor Duitsland, ware het niet dat hij na rugblessure (van het medische dossier) in februari opnieuw zwaar geblesseerd raakte aan zijn hamstring en waarschijnlijk pas in het nieuwe seizoen weer fit is.

Daarbovenop kwamen geruchten dat Barcelona zelfs bereid zou zijn Ter Stegen een volledig jaarsalaris mee te geven om zijn contract (dat nog loopt tot 2028) voortijdig te ontbinden. Daarmee zou hij transfervrij worden. Het probleem voor Barça lijkt echter dat Ter Stegen vooral vasthoudt aan het volledige bedrag dat hem contractueel nog toekomt. Dat maakt een snelle oplossing ingewikkeld.

Sportief zit de Duitser bovendien in een vreemde fase van zijn carrière. Hij gaat niet mee naar het WK met Duitsland, is inmiddels 34 jaar en beseft waarschijnlijk dat het aantal topopties langzaam beperkter wordt. Tegelijkertijd is hij nog altijd een keeper van hoog niveau met internationale status. Dat maakt hem interessant voor clubs die tijdelijk een topkeeper zoeken, maar ook lastig betaalbaar.

Weinig haalbare opties voor Ajax

Wordt het opnieuw verhuur, dan lijkt het onrealistisch dat Barcelona opnieuw 90% gaat dragen en wordt het snel onbetaalbaar voor Ajax. Wordt zijn contract ontbonden, dan zijn er veel kapers op de kust met betere salarismogelijkheden en spelend op een hoger (Europees) niveau.

Een kleine nuance die mogelijk meespeelt: Girona-trainer Míchel geldt als kandidaat bij Ajax en werkte recent nog met Ter Stegen samen. Of dat echt invloed heeft, valt lastig in te schatten, maar het netwerk speelt in dit soort deals vaak wel een rol.

Moet Ajax de creatieve, financiële constructies van Barcelona volgen?

Peña realistisch, maar afhankelijk van Barcelona

Iñaki Peña lijkt daarom de meest realistische Barça-route. Zijn salaris ligt aanzienlijk lager (naar verluidt ongeveer €2 tot €2,5 miljoen bruto per jaar) en past meer binnen Ajax-verhoudingen, al blijft ook dat stevig.

Peña verlengde onlangs nog bij Barcelona, werd een jaar uitgeleend aan Elche CF, wat juist huur logischer maakt dan een definitieve transfer. Barça behoudt controle over een eigen opgeleide keeper, terwijl Ajax tijdelijk kwaliteit kan binnenhalen zonder een enorme transfersom.

Zijn perspectief hangt sterk samen met de keeperspuzzel in Barcelona. Joan García lijkt daar de beoogde nummer één te worden, terwijl Barcelona daarnaast moet kiezen tussen Wojciech Szczęsny of Peña als reservekeeper. Daarachter staan er bovendien nog enkele talentvolle jonge keepers klaar als derde optie. Precies daardoor voelt Peña momenteel als een speler die vooral afhankelijk is van keuzes boven hem.

Subscribe now

Flekken niet onlogisch, maar te duur

Dan is er nog Mark Flekken. Sportief misschien wel de meest logische naam van de drie, financieel waarschijnlijk de minst haalbare. Bayer 04 Leverkusen betaalde vorig jaar een forse transfersom voor de Oranje-international (zo’n €11 miljoen), die bovendien een Bundesliga-salaris heeft dat ver boven Ajax-niveau ligt. Naar verluidt zo’n €4 of 5 miljoen per jaar. Een definitieve transfer lijkt daarom nauwelijks realistisch.

Wel ontstaat er bij Leverkusen een interessante situatie door de komst van een nieuwe trainer. Daardoor ontstaat automatisch onzekerheid én kans. Momenteel staat Flekken bij zijn club onder druk, maar zijn selectie voor het huidige WK lijkt veilig; Ronald Koeman ziet hem nog altijd als vaste optie voor Oranje. Daardoor spelen zijn overwegingen waarschijnlijk meer op clubniveau dan op interlandniveau.

En juist daar wringt Ajax mogelijk. Leverkusen speelt sowieso Europees voetbal in de Europa League, terwijl Ajax zelfs het risico loopt helemaal geen Europees voetbal te halen of hooguit Conference League te spelen. Mocht Flekken vertrekken, dan ligt het voor de hand dat hij mikt op een club met Champions League- of Europa League-voetbal.

Alleen als hij bij Leverkusen buiten beeld raakt bij de nieuwe trainer én een huurconstructie ontstaat, zou Ajax laat in de markt een kans kunnen krijgen. Dan zal Leverkusen wel mee moeten werken qua salaris en een deel voor hun rekening moeten nemen.

Afhankelijkheid voor topkandidaten

En precies daar lijkt de kern van dit keepersdossier te liggen: Ajax is bij dit kaliber keepers afhankelijk van de keuzes en financiële problemen van grotere clubs. Niet alleen Barcelona, maar ook Leverkusen of andere Europese topclubs die later in de markt moeten schuiven met salarissen, registraties of hiërarchieën.

Dat maakt huren momenteel de meest logische route voor Ajax bij dit soort kandidaten. Maar ook dat betekent vaak ook geduld. Zulke constructies ontstaan zelden vroeg in de zomer. Eerst moeten grotere clubs hun selecties ordenen, trainers keuzes maken en salary cap-puzzels opgelost worden. Pas daarna ontstaat ruimte voor opportunistische deals.

Lees meer over huren en transfervrije spelers en de impact ervan

Dat timing-aspect is voor Ajax bovendien ongunstig. Met mogelijke voorrondes voor de Conference League én een eventuele nieuwe trainer die zo snel mogelijk duidelijkheid over zijn selectie wil, ontstaat juist behoefte aan vroege stabiliteit. De realiteit van deze keepersmarkt lijkt echter precies het tegenovergestelde: wachten tot later in het transferwindow en hopen dat de puzzel bij grotere clubs de goede kant op valt.

Profiteer nu van 20% korting

Share

Het seizoen is bijna ten einde, vanmiddag wordt de laatste reguliere speelronde afgewerkt, maar de supporters zijn al lang en breed bezig met de zomer. Welke spelers blijven, welke gaan, en welke móéten gaan?

De voetbalmedia helpen niet bepaald met het temperen van verwachtingen: “de hele selectie staat in principe te koop”, “Jordi wil vijftien spelers van de hand doen”, “de selectie moet op de schop”.

Hoewel er aan het begin van de window zeker enige budgetruimte is, moet er zeker meer financiële armslag gecreëerd worden om de ambities waar te maken. Vandaar deze twee lijsten:

• wat moeten vertrekkende spelers opleveren om boekhoudkundig zonder kleerscheuren door de transferzomer te komen;

• hoeveel mogen nieuwe spelers maximaal kosten zonder de boeken meteen in het rood te drukken.

Daarmee kan in theorie zelf gerekend gaan worden aan elk gerucht dat de komende weken voorbijkomt.

Abonneer met 20% korting

Wat is een minimale transferwaarde?

De minimale transferwaarde is een berekend bedrag: een educated guess van wat een speler aan transfersom moet opleveren (dus wat de kopende club daadwerkelijk overmaakt) om voor Ajax boekhoudkundig quitte te spelen. Pas alles boven dat bedrag levert daadwerkelijk transferwinst op in de boeken.

De rekensom is in essentie eenvoudig. Van elke transfersom gaat een vast deel direct van tafel: een solidariteitsafdracht (maximaal 5%, maar variabel per speler) gaat naar de opleidende clubs, en ongeveer 15% verdwijnt aan kosten zoals intermediair(s), de speler zelf, juridische afhandeling en administratie. Wat er overblijft (in de praktijk zo’n 80% van de transfersom) moet ten minste de boekwaarde van de speler dekken om geen afboeking te krijgen.

Een concreet voorbeeld: Josip Sutalo

Josip Sutalo heeft op 1 juli 2026 nog twee jaar contract, met een jaarlijkse afschrijving van 4,1 miljoen euro. Dat betekent een resterende boekwaarde van 8,2 miljoen euro die door een transfersom gedekt moet worden.

Voor Sutalo geldt een solidariteitsafdracht van 4,8%. Tel daar de gebruikelijke 15% transferkosten bij op en Ajax verliest 19,8% van elke binnenkomende transfersom voordat er iets aan de boekwaarde wordt afgelost. De rekensom:

• Transfersom × 80,2% ≥ 8,2 miljoen euro

• Transfersom ≥ 10,2 miljoen euro

Sutalo moet dus minimaal 10,2 miljoen euro opleveren om de boeken zonder transferverlies te sluiten. Alles daarboven is winst, alles daaronder een afboeking.

Omdat Oscar Gloukh nog veel contractjaren heeft, is zijn resterende afschrijving ook nog hoog. Daarom moet hij nog minimaal €14,5 miljoen opleveren, bijna gelijk aan het bedrag dat Ajax een jaar geleden voor hem betaalde.

Later in dit artikel de volledige lijst.

Hoe werken die afschrijvingen?

Spelers staan als immateriële vaste activa op de balans. De transfersom waarvoor een speler is aangetrokken wordt lineair afgeschreven over de contractduur. Een speler die voor 20 miljoen euro wordt gehaald op een vijfjarig contract kost de club elk seizoen 4 miljoen euro aan afschrijving, ongeacht hoe die speler dat seizoen presteert.

Abonneer met 20% korting

Op 1 juli, wanneer het nieuwe boekjaar begint, daalt de boekwaarde met de jaarlijkse afschrijving. Wat resteert, is de boekwaarde die door een eventuele transfersom gedekt moet worden om geen verlies te boeken. Hoe langer een speler bij de club is, hoe lager de boekwaarde, hoe makkelijker een transfer “winstgevend” gemaakt kan worden. Eigen jeugd staat per definitie voor 0 euro op de balans: alles wat daar binnenkomt is pure transferwinst.

Lees (en luister) hier hoe het transferbudget voor deze zomer precies werkt

Zo is de eerder genoemde Josip Sutalo dus de speler met de hoogste afschrijvingslast: minimaal €4,1 miljoen per jaar. Dit dus op basis van €20,5 miljoen transfersom en een vijfjarig contract. Is er een deel van zijn €3 miljoen bonus uitgekeerd, dan is die afschrijving hoger.

Of Steven Berghuis en Sivert Mannsverk: zij kwamen voor vergelijkbare bedragen, maar door de contractverlenging van de eerste, is zijn jaarlijkse afschrijving nu nog €450.000 per jaar, terwijl die van Mannsverk €1,2 miljoen.

Afschrijvingen en transferwinst zijn verbonden

Voor de boekhouding zijn afschrijvingen en transferwinst eigenlijk de kosten- en batenkant van transfers. Dat betekent dus ook dat in principe de transferwinst de totale afschrijvingen in een jaar moet dekken.

Dus Ajax probeert minimaal het bedrag te verdienen dat ze uitgeven aan afschrijvingen. Let wel: afschrijvingen lopen door over de jaren en de transferwinst is eenmalig en telt alleen in het huidige jaar.

Lees hier meer over hoe Ajax zijn budget kan opkrikken

In de meest recente update van CIES Football Observatory’s model van marktwaarde, wordt Mika Godts ingeschat op €68 miljoen en Jorthy Mokio (mede door zijn contractverlenging) op bijna €47 miljoen. Gigantische bedragen en heel anders dan Transfermarkt (€25M en €8M) of SciSports ETV (€25,6M en €12,5M). Het laat maar zien hoe subjectief en onzeker marktwaarde is, en hoe lastig het voor clubs is om budgetten en begrotingen te maken.

Abonneer met 20% korting

De salariscomponent

Eén cruciale factor ontbreekt in deze rekensom: het salaris. Een vertrekkende speler bespaart Ajax niet alleen een boekwaarde, maar ook jaarlijkse loonkosten. Een aangetrokken speler kost niet alleen een afschrijving, maar ook een salaris.

Individuele salarissen zijn echter niet openbaar en niet betrouwbaar te berekenen, dus blijft die kant van het verhaal hier buiten beschouwing. Maar onderschat het niet: zeker met het oog op Europees voetbal volgend seizoen, dat op dit moment nog onzeker is. Champions League-deelname maakt een ruime salarisstructuur draaglijk; een seizoen zonder Europa maakt diezelfde structuur direct knellend.

Lees hier alles over de salarissen van de Ajax-selectie

De volledige gegevens

Hieronder de minimale transferwaardes voor de complete verkoopwaardige selectie, plus de afschrijvingsstand op 1 juli. Hiermee kan elk gerucht zelf nagerekend worden.

Read more

Zijn boodschap is tegelijk geruststellend en ongemakkelijk.

“Het transfersysteem is economisch gezien geen vrije markt, maar een set regels die de arbeidsmarkt bewust bijstuurt en fricties creëert.”

Dat ene inzicht zet meteen de toon voor alles wat volgt.

1. Geen markt, maar een ontworpen systeem

Volgens Peeters is het transfersysteem deels economisch verdedigbaar, maar slecht ontworpen. Het is geen spontaan vraag-en-aanbodmechanisme, maar een institutioneel kader dat mobiliteit beperkt om specifieke doelen te dienen.

Die doelen zijn er wel degelijk:

Contractuele stabiliteit, internationale uniformiteit en (vooral) het belonen van opleiding.

Juist dat laatste argument noemt Peeters economisch het sterkst onderbouwd. Clubs investeren jarenlang in jonge spelers zonder garantie op rendement; financiële compensatie bij vertrek is een prikkel die aantoonbaar werkt.

Wat dit betekent:

Diarra corrigeert geen economisch “fout” systeem, maar een juridisch ontspoord systeem dat economisch al suboptimaal was. Verwacht dus geen economische reset, wel een verschuiving binnen bestaande structuren.

2. Als transfersommen wankelen, waar gaat het geld dan heen?

Een veelgehoorde verwachting is dat lagere transfersommen leiden tot “minder geld” in het voetbal. Peeters is daar duidelijk over:

“Het geld verdwijnt niet. Het verschuift.”

Read more