Dat een competitie buiten de Eredivisie zo strak gevolgd wordt, zegt veel: niet zozeer over Akpom als voetballer (vorig seizoen geen sterspeler, maar zeker bruikbaar) als wel over de financiële situatie waarin Ajax verkeert.

Hem lozen betekent lucht in het transferbudget. En het is, voor de afwisseling, een keer een meevaller. Iets waar supporters duidelijk naar snakken, als afleiding van het huidige spel.

Maar waaróm Akpom precies zo’n belangrijke impact op het budget kan hebben; daarvan lijkt het beeld bij veel volgers minder scherp. Tijd voor de details.

Het gesprek dat ergens deze maand plaatsvindt

Een denkbeeldig (en wat gechargeerd) gesprek tussen financieel directeur Shashi Baboeram Panday en technisch directeur Jordi Cruijff. Dat die twee weleens botsen is geen waanzinnige aanname: Jordi wil uitgeven, Panday moet op de rem.

JC: Shashi, wat kan ik deze zomer uitgeven aan transfers?

SBP: Beperkt. We zitten aan de max qua afschrijvingen. Reken op een transfersom onder de tien miljoen.

JC: Dat is alles? Dan moeten we Godts verkopen voordat we serieus kunnen versterken?

SBP: Die tien miljoen veronderstelt al dat we via Godts of anderen significante transferwinst maken.

JC: Oké, dan transfervrij of bijna?

SBP: Nou, de salarisruimte is nog krapper dan het transferbudget.

JC: Maar we hebben wel wat ervaren jongens nodig. Niet duur in aanschaf, wel een fors salaris.

SBP: Helaas: eerst ruimte maken. Daarom hoop ik op de koopopties. Vooral Akpom.

JC: Ah. Vandaar dat je de uitslagen in Engeland zo nauwlettend volgt.

Wat Akpom écht kost

Akpom kwam in de zomer van 2023 voor €12,3 miljoen, met €2 miljoen aan mogelijke bonussen daarbovenop. Het vijfjarige contract levert een afschrijving van €2,46 tot €2,86 miljoen per jaar op, afhankelijk van of (en hoeveel van) die bonussen daadwerkelijk zijn uitgekeerd. Speelminuten, basisplaatsen, een CL-kwalificatie en wat doelpunten: een deel van dat bonusbedrag is vrijwel zeker betaald. Een realistische jaarafschrijving: €2,5 tot €2,6 miljoen.

Verdwijnt dat bedrag van de balans, dan ontstaat ruimte voor €8 tot €12,5 miljoen aan nieuwe transfersom, afhankelijk van de contractduur (drie tot vijf jaar). Dat is geen detail; dat is een spelersmarkt die opengaat. En dan zijn salaris.

Read more

De financiële context. Ajax staat voor een dubbele uitdaging deze zomer. Als Europese inkomsten tegenvallen, zijn operationele meevallers op elk front welkom. Tegelijkertijd heeft Ajax weinig zilverwaar in de selectie om grote transferwinsten te realiseren. Elke extra euro (uit bonussen, doorverkooprechten of transfers) helpt direct mee om de noodzakelijke selectieverbouwing te financieren.

Subscribe now

De eindrangschikking in de Eredivisie

€20 – 40 MILJOEN

De Champions League halen lijkt voor de meeste Ajacieden een gepasseerd station. De playoffs spelen is realistischer, al is het winnen ervan allesbehalve zeker. Tegelijk zijn de posities 2 tot en met 5 nog verrassend dicht bij elkaar. Het kan alle kanten op.

Cruciaal is wie de KNVB Beker wint. De finale gaat tussen NEC en AZ, en afhankelijk van waar de winnaar op de ranglijst eindigt, kan plek 4 directe toegang tot de Europa League gaan geven. Of het voorronde-ticket voor de Europa League kan doorschuiven naar plek 5.

Lees hier over de gevolgen van wel of geen Champions League spelen

De algemene regel is dat een club het behaalde Europese ticket krijgt dat het hoogst is. Het andere ticket schuift door op de competitieranglijst. NEC lijkt momenteel de grootste kanshebber om hoog te eindigen in de competitie, dat maakt hun bekerresultaat extra relevant voor de Europese indeling.

Subscribe now

Minder zichtbaar, maar zeker relevant: de tv-gelden in Nederland zijn afhankelijk van de eindrangschikking, zoals Tom Knipping in VI meldde. Hoger eindigen levert Ajax direct meer op uit de mediarechten. Een stille maar welkome meevaller als Europees voetbal uitblijft of tegenvalt.

Geen Europees voetbal is niet alleen sportief pijnlijk, het legt aanzienlijk meer druk op spelersverkopen deze zomer. Europa League-voetbal geeft Ajax de financiële rust om de transferzomer gecontroleerd aan te pakken.

Promotie Ipswich Town (Chuba Akpom)

~€12 MILJOEN

Er begint een subtiele obsessie te ontstaan onder Ajacieden: hoe doet Ipswich Town het in de Championship? De reden is simpel: Ipswich licht de koopoptie op Chuba Akpom (€8 miljoen) als zij promoveren naar de Premier League, via directe promotie of de play-offs. Momenteel staan ze op een rechtstreekse promotieplaats.

De boekhoudkundige transferwinst is beperkt: zo’n €1 miljoen. Maar het echte voordeel zit elders. Akpom verdient naar verluidt €1,5 tot 1,8 miljoen per jaar, en heeft nog een “oud” contract met hoge Champions League-bonussen.

En zijn vertrek scheelt Ajax ruim €2,5 miljoen per jaar aan afschrijvingen. Dat vrijgekomen budget vertaalt zich naar een transferruimte van €10 tot 12 miljoen. Een wezenlijk verschil voor de zomerplannen.

Oud-spelers en huurlingen

VAN NUL TOT ENKELE MILJOENEN

Ajax heeft een opvallend groot netwerk van oud-spelers en verhuurde spelers die nog volop in actie zijn. De vuistregel is simpel: hoe beter zij presteren, hoe meer Ajax ervan profiteert: via doorverkooppercentages, solidariteitsafdrachten, prestatiegebonden bonussen of het lichten van koopopties.

Neem Bryan Brobbey, waarover Bayern München-interesse circuleert. Een transfer van €40 miljoen levert Ajax via doorverkooprecht en solidariteitsafdracht al snel bijna €4 miljoen op, bovenop mogelijke prestatiebonussen die dit seizoen al kunnen vrijvallen.

Vergelijkbare bonusconstructies gelden voor Jurriën Timber, Jorrel Hato, Kenneth Taylor en Lisandro Martinez, die per gespeeld duel een vergoeding oplevert. Zelfs long shots zoals Noa Lang (koopoptie Galatasaray), Sergino Dest of een transfer van Kudus of Onana kunnen optellen.

Bij de verhuurde spelers (onder wie Mannsverk, Van den Boomen, Rijkhoff en Kaplan) geldt een andere logica: een definitieve transfer maakt salaris en afschrijvingen vrij, wat direct bijdraagt aan de financiële ruimte voor de zomer.

Lees hier meer over hoe de financiële mogelijkheden van aankomende zomer bepaald worden

Het WK

€1,5 – 2 MILJOEN DIRECT, MEER INDIRECT

Het WK levert Ajax op twee manieren iets op. Direct via de FIFA-compensatie voor beschikbaar gestelde spelers: naar verwachting zo’n €150.000 per speler in de groepsfase, met een toeslag van €25.000-30.000 per doorgekomen ronde.

Ajax verwacht vijf à zes spelers af te staan: Wout Weghorst, Takehiro Tomiyasu, Ko Itakura, Josip Sutalo, Mika Godts en mogelijk Ahmetcan Kaplan. Nieuw is dat ook spelers in de kwalificatiefase compensatie kunnen opleveren. Alles bij elkaar opgeteld kan het totaalbedrag optellen tot €1,5 tot 2 miljoen.

Indirect is het WK potentieel nog waardevoller, al komt die baat met een kanttekening. Een sterk toernooi verhoogt de transferwaarde van spelers als Godts en Sutalo aanzienlijk. Maar het toernooi brengt ook blessurerisico met zich mee, juist in de periode dat Ajax zijn selectie wil opbouwen. De indirecte opbrengst is dus tweesnijdend.

Subscribe now

En andersom; niet spelen op het WK of tegenvallen heeft ook meerdere kanten. Zo kan het nadelig zijn voor de waarde van spelers die Ajax juist wil verkopen, maar het kan gunstig zijn in het geval van Takehiro Tomiyasu en de kans dat Ajax hem kan behouden.

Lees hier meer over de FIFA-compensatie voor WK-gangers

De trainersmarkt — het meest bepalende domino

SPORTIEF ONBETAALBAAR

Het zal een cliché worden deze zomer: de belangrijkste “aankoop” is die van de nieuwe trainer. Maar clichés zijn clichés omdat ze kloppen. De juiste trainer bepaalt niet alleen de speelstijl, hij bepaalt welke spelers willen komen, welke spelers willen blijven, en hoeveel Ajax kan vragen voor vertrekkende internationals.

Met Ajax, dat naar verluidt kijkt naar Spaanse namen, is het relevant hoe hun huidige clubs het seizoen afsluiten. Eder Sarabia (Elche) strijdt nog volop tegen degradatie; Míchel (Girona) en Perez (Rayo Vallecano) willen zo hoog mogelijk eindigen. Hoe zij presteren in de slotfase bepaalt mede hoe ze in de markt liggen en tegen welke prijs.

Lees hier hoeveel Ajax kan of zou moeten uitgeven aan een trainer

Maar de bredere trainersmarkt is dit jaar buitengewoon turbulent. Namen als Guardiola, Xabi Alonso, Tuchel, Pochettino, Postecoglou, Maresca, Frank, Amorim en Motta kunnen allemaal in beweging komen. Elke topbenoeming elders zet een nieuwe reeks dominostenen in gang: een vertrekkende coach maakt een opvolger vrij, die op zijn beurt een andere stoel leeg achterlaat.

Ajax moet dit spel vroeg en slim spelen. In een zomer waarin iedereen tegelijk zoekt, gaat de beste trainer niet automatisch naar de club met het meeste geld, maar naar de club met het duidelijkste plan. Dat plan moet er al liggen voordat de laatste competitieronde gespeeld is.

Subscribe now

Het detail zit eronder.

Zijn nieuwe contract loopt van 1 juli 2026 tot en met 30 juni 2031, terwijl zijn oude verbintenis nog doorliep tot 30 juni 2027. Dat lijkt een formaliteit, maar is dat niet.

Ajax heeft hier niet simpelweg een paar jaar toegevoegd. De club heeft het contract opnieuw ingericht en het dossier in één keer naar een nieuwe cyclus getrokken. Dat is een keuze. En die keuze zegt iets.

Geen verlenging, maar een reset

In de praktijk betekent dit dat Ajax vijf jaar zekerheid koopt vanaf de zomer van 2026, dat het bestaande contractjaar feitelijk wordt ingeruild, en (belangrijker) dat het volgende onderhandelingsmoment bewust ver naar achteren wordt geschoven.

Dit is geen administratieve verlenging. Dit is een herprijzing van het dossier.

En dat gebeurt zelden zonder tegenprestatie. Wie een contract zo ver naar voren dichttimmert, betaalt daar bijna altijd voor: in salaris, in tekengeld, in perspectief.

Het is goed voorstelbaar dat er daarnaast afspraken zijn gemaakt over speeltijd, doorgroei, of over hoe Ajax zich opstelt als er op een bepaald moment serieuze buitenlandse interesse komt.

“Als in jaar X club Y voor minimaal bedrag Z komt, werkt de club mee.”

De verborgen kosten: tekengeld dat doorloopt

Dat tekengeld zie je niet als één klap terug in de cijfers. Ajax verwerkt dit (conform eigen beleid) als onderdeel van de personeelskosten en spreidt het lineair over de contractduur.

Tekengeld van bijvoorbeeld een miljoen euro op een contract van vijf jaar wordt zo €200.000 per jaar in de kosten. Dat maakt lange contracten boekhoudkundig aantrekkelijker: de piek zit niet in jaar één, maar wordt uitgesmeerd over meerdere seizoenen.

En hoewel lange verplichtingen risicovol kunnen zijn (zie: de Mislintat-aankopen), is dat voor een transfervrije speler een stuk minder problematisch.

Maar het effect zie je wel degelijk terug. In het halfjaarverslag 2025/26 stijgen de tekengelden naar 9,5 miljoen euro, tegen 5,1 miljoen een jaar eerder, en de personeelskosten lopen mede daardoor op.

Ajax betaalt dus niet per se méér per speler, maar wel vaker en structureler vooraf.

Daarbij komt nog een factor die zelden wordt meegeteld: zaakwaarnemers. De KNVB publiceerde onlangs haar jaarlijkse overzicht van betalingen aan voetbalagenten, en Ajax scoorde daarin opnieuw hoog. Dat is geen toeval.

Lees hier meer over die €21 miljoen die Ajax betaalde aan zaakwaarnemers.

Bij vrijwel elke contractverlenging of aanwinst (ook bij jonge talenten) zijn intermediairs betrokken, en hun vergoedingen tellen op. Het zijn kosten die in de jaarcijfers verdwijnen tussen de personeelslasten, maar wel degelijk onderdeel zijn van wat een deal als die van Mokio werkelijk kost.

Subscribe now

Drie dossiers, drie strategieën

De recente contracten laten zien hoe Ajax per geval redeneert en onderhandelt.

• Bounida tekende tot 2028 met een optie: behouden, maar binnen financiële kaders. Ajax koopt tijd en voorkomt verlies, speler houdt toekomstige leverage.

  

• Mokio tot 2031: hier koopt Ajax maximale rust en controle. Speler houdt gunstige voorwaarden, maar minimale flexibiliteit. In feite reageert de club op druk en koopt het probleem af.

• Steur richting 2030: een middenweg. Ajax koopt gebalanceerde controle, speler houdt gedeelde flexibiliteit.

Drie talenten, drie uitkomsten. Niet omdat Ajax geen lijn heeft, maar juist omdat de club per speler bepaalt hoeveel risico er ligt en hoeveel controle nodig is.

Lees hier meer over de cijfers van Jordi Cruijff als technisch directeur

Wat ze gemeen hebben: geen van hen kostte een transfersom. Ajax haalde ze transfervrij binnen en investeerde vervolgens in het vastleggen. Dat is geen toeval. Het lijkt op doordacht beleid en ondanks de aanhoudende sportieve malaise, lukt het Ajax dus wel om een sportief interessant beeld te schetsen voor deze talenten.

Qua aanpak kan het ook gezien worden als een breuk met hoe de club eerder te werk ging.

Want voor een eerdere generatie talenten betaalde Ajax wél gewoon miljoenen aan transfersommen. Die deals pakten, op één duidelijke uitzondering na, nog niet uit zoals verwacht.

Van transfersom naar tekengeld

Read more

Maar er is een scenario dat wél anders ligt.

Subscribe now

Ajax speelt mogelijk de playoffs voor de Conference League. Als die verloren gaan, is er helemaal geen Europees voetbal in 2026/27. En dát is een ander verhaal, omdat Europa League-inkomsten geen luxe zijn. Ze zijn structuur.

Wat dat financieel betekent, welke keuzes het afdwingt en hoe het Ajax in de juiste richting kán duwen, lees je hieronder.

Geen extra miljoenen mislopen is één ding. Structurele inkomsten mislopen is wat anders.

Read more

Wie die selectie bouwt, bepaalt uiteindelijk ook hoe het financiële model van Ajax werkt. En of dat model rendeert of verdampt.

Dat maakt de komst van Jordi Cruijff interessanter dan het op het eerste gezicht lijkt. Want als je zijn carrière doorlicht, ontstaat een opvallend consistent beeld: Cruijff is historisch een selectie-architect. Ajax heeft historisch het meeste profijt gehad van transfertraders en jeugdontwikkelaars.

Subscribe now

Het verschil tussen die twee profielen kan de komende jaren groter blijken dan veel mensen nu verwachten.

De investering van €110 miljoen per jaar

Om te begrijpen wat er op het spel staat, is het nuttig om de financiële realiteit van Ajax eerst scherp te zetten.

Uit recente jaarcijfers blijkt dat Ajax jaarlijks ongeveer €67 miljoen uitgeeft aan spelerssalarissen. De totale voetbalgerelateerde salarissen liggen rond de €84 miljoen. Transferafschrijvingen komen daar nog eens €40 tot 45 miljoen bovenop.

Samen betekent dat dat Ajax jaarlijks ruim €110 tot €125 miljoen investeert in de sportieve kern van de club. Dat geld moet ergens worden terugverdiend.

Historisch gebeurt dat via twee dominante bronnen: Champions League-premies en transferwinsten. Commerciële inkomsten groeien aanzienlijk langzamer.

Het economische model van Ajax werkt daarmee als een keten: opleiding en scouting leiden tot een sterk eerste elftal, dat leidt tot Europese prestaties, dat leidt tot de verkoop van spelers, dat leidt tot herinvestering.

Wanneer één schakel in die keten hapert, valt de hele financiële cyclus stil.

Dat is precies wat Ajax de afgelopen jaren heeft ervaren.

Het profiel van Cruijff: consistent, maar smal

Een van de meest bepalende aspecten van Cruijffs komst is dat hij bij Ajax werkt met een budget dat hij eerder nooit heeft gehad.

Read more

In de media en onder supporters leeft een vrij eenduidig beeld: Champions League-inkomsten zijn cruciaal. Voor Ajax. Voor Feyenoord. Voor iedereen.

Subscribe now

Maar klopt dat eigenlijk wel?

Want hoewel beide clubs financieel afhankelijk zijn van Europees voetbal, is die afhankelijkheid niet per se gelijk verdeeld. De cijfers, en misschien nog belangrijker: de richting waarin beide clubs bewegen, vertellen een genuanceerder verhaal.

Het gaat hier niet zozeer om wie dit het meeste wil, maar naar een interessantere vraag:

Welke club kan het zich veroorloven om de Champions League mis te lopen?

Twee clubs, twee fases

Om te begrijpen wie plek twee “harder nodig heeft”, moet je eerst kijken naar waar beide clubs zich bevinden.

Ajax zit midden in een correctiefase (volgens de laatste officiële berichten…).

Feyenoord zit midden in een groeifase.

Dat klinkt abstract, maar is financieel extreem relevant.

Lees meer over hoe Ajax zich financieel verhoudt tot Europese concurrenten

Read more

Bamberger is een van de rijkste Nederlanders. Dus al snel ontstond de vraag:

Gaat hij iets met dat geld doen voor Ajax?

In een eerder stuk werd gekeken naar een aantal intuïtieve ideeën die vaak opduiken: dat hij Ajax zou kunnen kopen, de club van de beurs zou halen of simpelweg miljoenen in de club zou pompen.

Die scenario’s lopen al snel vast op de structuur van Ajax.

Maar daarmee blijft een interessante vraag over:

Wat kan een rijke Ajacied eigenlijk wél doen om Ajax financieel te helpen?

Er bestaan wel degelijk mogelijkheden. Alleen zijn ze vaak minder spectaculair, en hun effect op de club is beperkter dan supporters hopen.

Subscribe now

1. Sponsor of commerciële partner worden

De meest voor de hand liggende route is sponsoring.

Een vermogende supporter kan via zijn bedrijven sponsor worden van de club, bijvoorbeeld via:

• shirtsponsoring

• hospitality

• zakelijke partnerships.

Maar ook hier zit een duidelijke grens.

Read more

Maar hij vertrok.

De uitleg was even helder als pijnlijk: er was financieel weinig ruimte voor versterkingen die Farioli wilde. Eerst moest er gesaneerd worden. Eerst moest de balans op orde. Eerst moest het salarishuis worden hersteld.

Een jaar later blijkt het beeld totaal anders.

Er is fors geïnvesteerd. Er zijn tientallen miljoenen aan nieuwe verplichtingen aangegaan. De loonkosten zijn fors gestegen. De selectie is uitgebreid en verzwaard.

Subscribe now

En toch staat de Champions League-plek serieus onder druk.

En wordt er alweer geroepen om het vervangen van de (interim-)trainer.

Dat wringt.

Want als deze financiële ruimte er nu blijkbaar wél is, waarom was die er dan niet toen Farioli er nog zat?

Het seizoen van Farioli: saneren

Seizoen 2024/25, volledig boekjaar:

• Investeringen: €25,6 miljoen

Read more

Die inschatting rustte op één cruciale aanname: dat de salariskosten daadwerkelijk zouden dalen na de aangekondigde saneringsacties.

De halfjaarcijfers tonen dat die aanname niet klopt.

En dat verandert het hele financiële verhaal.

Waar het écht om draait: bijna €70 miljoen in een half jaar

In de eerste seizoenshelft liggen de personeelskosten op €68,3 miljoen.

Dat betekent op jaarbasis (ruim) boven de €120 miljoen. Verderop in het artikel de berekening en toelichting hiervan.

Dat is een niveau dat Ajax historisch nog nooit heeft gehad, zelfs niet in de uitgesproken Champions League-topjaren.

En dat was precies het model (de “Champions League-begroting”) waarvan men afstand wilde nemen.

Dit is geen kleine overschrijding.

Dit is een structurele terugkeer naar een Champions League-loonstructuur.

Sanering in woorden, niet in cijfers

Op de laatste Algemene Vergadering van Aandeelhouders (AVA) werden de jaarcijfers van vorig seizoen gepresenteerd. Doorlopend werd door de directie gesteld dat het salarishuis zou gaan dalen en dat er al verbeteringen hadden plaatsgevonden.

Er werd gesproken over:

• bezuinigen

• terug naar Europa League-begroting

• loonstructuur normaliseren

Maar in de cijfers is die ingreep niet zichtbaar.

Overige kosten lijken beheerst.

Administratieve uitgaven zijn niet geëxplodeerd.

Huisvesting en beheer blijven stabiel.

De kernpost (spelerssalarissen) blijft ongekend hoog.

De conclusie kan dan niet anders zijn dan dat de sanering niet gelukt is.

Halfjaarcijfers doorgerekend

Read more

Niet naar de spelers, maar naar de man die ze moet organiseren.

De naam die sindsdien nadrukkelijk rondzingt: Dick Schreuder.

Moet Ajax hem niet gewoon halen?

Maar bij Ajax is de vraag zelden alleen wie je wilt. De echte vragen zijn: wat kun je betalen, wat past binnen de financiële realiteit, en minstens zo belangrijk: wat kun je intern dragen?

Wat geeft Ajax uit aan de technische staf?

De jaarverslagen geven een helder vertrekpunt. Ajax beweegt de laatste jaren rond de 16 à 17 miljoen euro aan totale stafkosten. Daar vallen niet alleen de hoofdtrainer en zijn assistenten onder, maar ook performance, medische staf en andere voetbalinhoudelijke of technische functies (in 2024/25 zo’n 141 medewerkers).

In 2020/21 en 2021/22 lagen de stafkosten op 17 miljoen euro. Na het vertrek van Ten Hag en de bestuurlijke turbulentie daalden ze naar 14,8 miljoen in 2022/23, om vervolgens weer op te lopen naar 16,2 miljoen en 16,9 miljoen in de seizoenen daarna.

Achter die cijfers schuilt een duidelijke beweging.

Na vorig seizoen klonk nadrukkelijk het signaal dat Ajax de stafkosten wilde verlagen. De keuze voor een relatief goedkope oplossing met Heitinga paste in dat kader. Sportief bleek dat een misrekening. De ontslagvergoeding die volgde, maakte de beoogde besparing grotendeels ongedaan.

Subscribe now

Daar tegenover staat een andere ontwikkeling. Jordi Cruijff heeft bij Jong Ajax een volledige staf neergezet/toegevoegd met onder anderen Oscar García. Dat is geen bezuinigingsoperatie, maar een investering in kwaliteit en structuur.

Ajax lijkt dus niet primair te snijden in staf, maar eerder selectief te investeren waar men structurele winst verwacht.

De trainer als ‘multiplier’ en toch wordt er zelden extreem betaald

Een hoofdtrainer komt uit hetzelfde personeelsbudget als de spelers. Elk extra miljoen voor de coach is in theorie een miljoen minder voor de selectie. Maar het omgekeerde kan ook waar zijn: een betere trainer kan spelers beter maken, transferwaarde verhogen en met dezelfde selectie betere resultaten boeken.

Ten Hag was in zijn beginjaren geen Europese topverdiener, maar leverde Ajax sportief en financieel een hefboom op die de club honderden miljoenen opleverde.

Waarom geven clubs dan niet massaal vijf of zes miljoen per jaar uit aan trainers?

Omdat de impact van een trainer indirect en vertraagd zichtbaar is. Spelers scoren goals, trainers niet. Spelers hebben een marktwaarde, trainers niet. Bovendien is het ontslagrisico bij trainers structureel hoog. Een coach kan na zes slechte weken weg zijn; een speler met een vijfjarig contract blijft een verhandelbaar bezit.

Clubs stoppen daarom historisch liever geld in het veld dan erboven.

Toch is het interessant dat Ajax recent wél bereid was om te investeren aan de bovenkant van de organisatie. Jordi Cruijff werd de directeur met het hoogste (basis)salaris ooit bij Ajax. Dat is een bewuste keuze geweest: investeren in bestuurlijke kwaliteit en internationale zwaarte. Dat laat zien dat Ajax niet principieel allergisch is voor een premium, mits men overtuigd is van de toegevoegde waarde.

De vraag is dus niet of Ajax kán investeren. De vraag is waar men de hefboom ziet.

Waar hoort Ajax Europees?

Plaats je Ajax in Europees perspectief, dan kom je uit bij de subtop. De club is geen Premier League-grootmacht, maar ook geen middenmoter. Financieel is Ajax eerder vergelijkbaar met Benfica, Porto, Lazio, Marseille of Leverkusen. In dat segment verdienen trainers doorgaans tussen de 2,5 en 5 miljoen euro per jaar.

Ajax zit dus niet in de categorie Guardiola of Ancelotti. Maar ook niet in het middenmootsegment. Het betaalt bijna altijd structureel onder de vergelijkbare clubs in Europa.

Vanuit dat vertrekpunt kun je drie duidelijke modellen onderscheiden.

Drie modellen voor Ajax

Read more

Dat is geen triviale notering.

Ajax verdient daarmee meer aan het stadion dan onder meer:

• West Ham United

• Bayer Leverkusen

• Borussia Dortmund

• Napoli

• AS Roma

• De Portugese topclubs

• Olympique Lyon

Clubs die:

• In rijkere competities spelen

• Vaak hoger eindigen in de Champions League

• Hoger scoren in de Deloitte Money League

• In sommige gevallen een hogere totale omzet draaien

En dan wordt het interessant.

Want als Ajax op dit vlak bij de Europese subtop hoort, waarom klinkt dan al jaren het verhaal dat Ajax “moet saneren”?

Ajax is structureel stadionsterk

Met €64,3 miljoen aan matchday-inkomsten is Ajax veruit nummer 1 in Nederland, ruim boven PSV en Feyenoord en relatief sterk in verhouding tot totale omzet.

Ter vergelijking:

PSV

• 2024/25: €33,2 miljoen

• 2023/24: €33,7 miljoen

Feyenoord

• 2024/25: €53,3 miljoen

• 2023/24: €48,7 miljoen

Ajax zit dus bijna €31 miljoen boven PSV en €11 miljoen boven Feyenoord.

En dat terwijl Ajax de Johan Cruijff ArenA níet in eigendom heeft.

Dat is misschien wel het meest opvallende element in dit hele verhaal.

Read more

Op basis van de huidige inzichten lijkt Ajax af te stevenen op een winst vóór belasting van misschien wel €30–40 miljoen.

Subscribe now

Hieronder het fundament.

1️⃣ Operationeel resultaat

De jaarcijfers van Ajax bestaan uit twee delen:

• Het operationele resultaat (alle reguliere inkomsten en kosten)

• Het transferresultaat (winst/verlies op verkopen minus afschrijvingen)

Eerst het vaste deel van het bedrijf.

📈 Operationele inkomsten

Voor het eerst boven de €200 miljoen omzet. Dat zou een record betekenen.

Read more

In het huidige seizoen ontving Ajax circa €43 miljoen aan Europese premies, waarvan €37–38 miljoen puur voor deelname. De rest kwam voort uit prestaties. Ter vergelijking: vorig seizoen in de Europa League lag de deelnamepremie rond de €15 miljoen, met zo’n €6 miljoen extra uit resultaten.

Nu directe plaatsing voor de Champions League minder waarschijnlijk is, rijst de vraag: wat betekent dat financieel voor Ajax richting de komende zomer?

Hoe Europese inkomsten doorwerken

Europese premies vallen binnen de operationele inkomsten. Recettes laten we hier even buiten beschouwing: die verschillen tussen Champions League en Europa League minder sterk dan vaak wordt gedacht, ook omdat een langere Europese run in het tweede toernooi iets waarschijnlijker is.

Subscribe now

In seizoen 2024/25 waren Europese premies goed voor circa 12% van de totale inkomsten. Voor het huidige seizoen ligt dat percentage rond de 20%. Dat is aanzienlijk, maar nog altijd niet de grootste inkomstenbron. Het verschil tussen Europa League en Champions League bedraagt grofweg €20 miljoen: fors, maar ‘slechts’ ongeveer 10% van de totale operationele omzet.

Waarom is de Champions League dan tóch zo belangrijk?

Omdat dit de inkomstenbron is waar nog echte groei mogelijk is. Commerciële inkomsten en wedstrijddag-inkomsten groeien hooguit met enkele miljoenen per jaar: knap, maar marginaal. Ajax zit daar dicht tegen zijn plafond. Sponsordeals lopen lang, tv-gelden liggen vast en merchandise is grillig.

De Champions League-begroting

Ajax maximaliseerde de afgelopen jaren zijn kostenstructuur op basis van een zogeheten ‘Champions League-begroting’. Sinds 2017/18 draait de club daardoor vrijwel structureel operationeel verlies. Alleen in het Champions League-succesjaar 2018/19 en in 2022/23 werd operationeel winst geboekt.

De marges zijn dun. Champions League-miljoenen maken vaak nét het verschil tussen winst en verlies. Ontbreekt dat geld, dan moet het tekort worden gecompenseerd via transferresultaten: de gerealiseerde transferwinsten moeten hoger zijn dan de jaarlijkse afschrijvingen.

Vorig seizoen ging het hier mis: operationeel verlies, gecombineerd met een groot negatief transferresultaat, leidde tot een recordverlies.

De salarisknop

Omdat Ajax nauwelijks kan sturen op extra inkomsten, ligt de oplossing aan de uitgavenkant. En daar is één dominante knop: salarissen van spelers, staf en organisatie.

De ingezette oplossing is logisch: vooral salarissen variabel maken op basis van Europese deelname. Geen Europees voetbal betekent geen Europese bonus. Conference League, Europa League en Champions League kennen elk hun eigen schaal. Een viertrapsraket.

Als deze constructie volledig is doorgevoerd, betekent het missen van de Champions League niet automatisch een operationeel verlies.

Lees hier hoe Alex Kroes financieel presteerde als technisch directeur

Wat gebeurt er concreet zonder Champions League?

Nog niet alle spelers vallen onder de nieuwe salarisstructuur. Namen als Chuba Akpom, Owen Wijndal, Gaston Ávila, Branco van den Boomen, Ahmetcan Kaplan, Sivert Mannsverk en Anton Gaaei zitten nog in een tussenvorm: een tweedelige bonusconstructie (wel/geen Champions League).

Dit zijn vooral overblijfselen van de Mislintat-zomer. Sportief spelen zij nauwelijks nog een rol, maar contractueel drukken ze wel op de begroting.

Structureel blijft dit inefficiënt (salarissen zonder sportieve bijdrage). Daar waren meer verkopen in de afgelopen transferwindow behulpzaam geweest.

Lees hier de terugblik op de winterse transferperiode van dit seizoen

De ironie is misschien wel dat het probleem momenteel groter is bij wél Champions League spelen. Zonder Champions League hoeft in ieder geval geen CL-bonus te worden uitgekeerd, wat het risico beperkt.

De kostenkant beweegt nauwelijks mee

Belangrijk daarbij is dat het verschil tussen wél en géén Champions League zich nauwelijks vertaalt in lagere kosten buiten het salarishuis. Reis- en organisatiekosten, staf, infrastructuur, afschrijvingen en het grootste deel van de operationele lasten blijven vrijwel gelijk, ongeacht Europese deelname.

De Champions League werkt bij Ajax dus vooral aan de inkomstenkant en via variabele bonussen in het salarismodel, niet via een wezenlijk flexibel kostenapparaat.

Dat verklaart ook waarom het risico van begroten op de Champions League zo groot was: de kosten bewegen nauwelijks mee omlaag, terwijl de inkomsten dat wél doen.

Subscribe now

De indirecte gevolgen

Financieel is het missen van de Champions League dus geen ramp. Ajax hoeft niet extra te snijden in salarissen en het transferbudget verandert niet direct. Transfers moeten hoe dan ook worden gefinancierd via verkopen.

De echte impact zit indirect:

• Minder aantrekkingskracht voor spelers om te komen of te blijven (denk aan types als Oleksandr Zinchenko of Takehiro Tomiyasu).

• Lagere sportieve zichtbaarheid, wat ontwikkeling en marktwaarde van spelers raakt.

• Op langere termijn mogelijk ook commerciële uitstraling en impact op sponsordeals en (internationale) merchandise.

Ajax zit qua afschrijvingen op Europees subtopniveau

Met jaarlijkse spelersafschrijvingen van circa €40 miljoen opereert AFC Ajax financieel in het segment van de Europese subtop. Dat is het domein van clubs als Benfica, Bayer Leverkusen, Atalanta Bergamo (alle drie top 24 in de Champions League dit seizoen), maar ook Olympique de Marseille, AS Roma en Brighton & Hove Albion, die ondanks hun Premier League-status rond een vergelijkbaar niveau van spelersafschrijvingen opereert.

Ter vergelijking: PSV komt in 2024/25 uit op €31,25 miljoen. Dat onderstreept dat Ajax (puur gekeken naar geïnvesteerd kapitaal in de selectie) structureel meer ruimte heeft dan de rest van Nederland en met deze kostenbasis sportief zou moeten kunnen concurreren met clubs uit de Europese subtop, mits het aankoopbeleid en de selectie-opbouw efficiënt worden uitgevoerd.

Conclusie

Een jaar zonder Champions League is geen ramp. Ajax kan het financieel opvangen en wordt er niet direct instabiel van. Maar het is wel degelijk een extra uitdaging, sportief, strategisch en op de transfermarkt.

Die uitdaging komt vooral terecht bij Jordi Cruijff: beter verkopen, slimmer aankopen, en ondertussen competitief blijven zonder de vanzelfsprekendheid van het miljardenbal.

Share

Subscribe now

Ajax handelde grotendeels rationeel en creatief binnen het budget van dit boekjaar, maar week op één cruciaal moment af van het eigen plan. En precies dát moment bleef hangen.

Subscribe now

Wie deze window reduceert tot het uitblijven van een ervaren ‘zes’, mist het bredere verhaal. Dit ging niet over één positie, maar over hoe plannen botsen met marktrealiteit, en wat er gebeurt als je dan toch doorschakelt.

Het plan: flexibel versterken, geen structurele ballast

Begin januari was de financiële strategie helder. Ajax wilde:

• tijdelijk versterken waar nodig

• laatste resten van de oude contracten aanpakken

• ervaring toevoegen zonder langdurige verplichtingen

• risico’s spreiden via huur, lage vaste lasten of gespreide aankopen

• en vooral: de zomer niet belasten met nieuwe problemen

Dat was geen zuinigheid, maar risicomanagement. Binnen dat kader paste het idee van een ervaren zes perfect: sportieve stabiliteit, korte looptijd, beperkte impact op de afschrijvingen.

Lees hier hoe Ajax de laatste week van de transferwindow inging

Slim binnen budget: creativiteit zonder paniek

In de eerste weken bleef Ajax opvallend dicht bij dat plan. De deals die wél doorgingen, laten zien dat de financiële discipline aanwezig was.

Read more

Dat beeld ontstond niet vanzelf.

Het is het resultaat van zeer gerichte communicatie, waarin Kroes zelf telkens dezelfde cijfers naar voren schoof: in interviews, clubvideo’s en toelichtingen namens Ajax. Steeds cijfers die technisch kloppen, maar zonder context een veel positiever beeld schetsen dan de onderliggende werkelijkheid rechtvaardigt.

Dit artikel gaat niet over onwaarheden of slecht bestuur. Het gaat over hoe cijfers bewust zijn ingezet om een verhaal te vertellen: over sanering, discipline en herstel. En over wat er overblijft als je dat verhaal langs de jaarrekeningen legt.

Subscribe now

Want wie dat doet, ziet geen structurele financiële omwenteling, maar tijdelijke verlichting, slim verpakt als duurzaam herstel.

1. Van 500 naar 325 miljoen: de illusie van sanering

Een van de meest geciteerde uitspraken van Kroes is dat hij de totale lasten van Ajax heeft teruggebracht van circa €500 miljoen naar €325 miljoen, met zelfs de ambitie om richting €300 miljoen te gaan. Voor de buitenwereld klonk dat als een spectaculaire besparing: 200 miljoen minder kosten.

Maar wie kijkt naar wat hier feitelijk is samengevoegd, ziet een ander beeld. Dit artikel duikt in de details hierover.

Read more

Financieel is het beeld een stuk minder somber dan de eindklassering suggereert. Sterker nog: de Europese inkomsten zijn dit seizoen ruim verdubbeld ten opzichte van vorig jaar. En er zit zelfs nog een vaak vergeten component in die het totaal nét over een symbolische grens trekt.

Subscribe now

De totale UEFA-premies: net boven de €43 miljoen

Ajax ontving dit seizoen de volgende Europese premies (exclusief recettes):

• Startpremie Champions League: €18,62M

• Value Pillar (coëfficiënt / historisch aandeel): €18,725M

• Prestatiepremies:

  • 2 overwinningen → €4,2M

• Eindranking-premie (plek 32): €1,375M (5 x €275K)

• Drawpot (restant gelijkspelpot): €131K (5 x €26K)

➡️ Totaal UEFA-premies: €43,05M

Even over die drawpot

Die drawpot is een klassiek ‘vergeten’ element. Voor elk gelijkspel wordt €700.000 niet uitgekeerd; dat totaalbedrag wordt na afloop herverdeeld via de eindranking. Het gaat niet om een enorm bedrag per club, maar het is wél structureel geld.

In dit geval trekt die pot het totaal net over de €43 miljoen. Klein detail, maar wel eentje die je alleen ziet als je het systeem echt volgt.

Read more

Dat verschil zit niet in de winst-en-verliesrekening, maar boven de cijfers.

Bij de eigenaar. En bij de manier waarop macht, risico en verantwoordelijkheid zijn georganiseerd.

Abonneer je nu op Ajax Financials en krijg in de laatste week van de transferperiode 15% korting op een abonnement, ga naar: ajaxfinancials.com/winterwindow

De constante factor heet Evangelos Marinakis

Evangelos Marinakis is geen klassieke clubeigenaar en ook geen investeerder op afstand. Hij is Olympiakos. In alles.

Subscribe now

Uit meerdere portretten en reconstructies ontstaat een consistent beeld:

• elke strategische beslissing loopt via hem

• sportief falen leidt tot directe ingrepen

• trainers zijn vervangbaar, loyaliteit is voorwaardelijk

Marinakis staat pitchside, omringd door beveiliging, bemoeit zich zichtbaar met het team en schuwt publieke confrontaties niet. In één seizoen wisselde Olympiakos vier trainers. Bij zijn andere club, Nottingham Forest, ging het nauwelijks rustiger.

Dit is geen incident. Dit is zijn bestuursmodel.

Olympiakos: IFRS-cijfers mét vangnet

De IFRS-jaarrekening van Olympiakos over 2023/24 laat een helder beeld zien:

Read more

Aan de andere kant gebeurt er ogenschijnlijk weinig: geen aankopen op de prioriteitsposities, geen grote knopen die worden doorgehakt.

Dat is geen toeval. En ook geen gevolg van geldgebrek. Het is het resultaat van bewuste afspraken, bestuurlijke voorzichtigheid en timing. En precies dát is deze week het verhaal.

Subscribe now

De balans tot nu toe

Twee spelers verkocht (Taylor en Moro), twee huurlingen vertrokken (Ávila en van den Boomen) en één speler aangetrokken als extraatje (Tomiyasu). Dat is de stand van zaken richting de slotweek.

Vooraf werd gemikt op drie tot vier versterkingen: een (ervaren) zes, twee backs en mogelijk een aanvaller. Geen van die profielen is nog ingevuld.

Geruchten zijn er volop. Ajax is zichtbaar actief, spreekt spelers, verkent opties. Tegelijkertijd loopt het veel mis: Guido Rodriguez, Tiknaz, Asprilla, Douglas Luiz, etc.

Dat is geen teken van stilstand, maar van marktwerking: Ajax is op dit moment voor veel spelers een optie, geen eindbestemming. De spelers die Ajax zoekt (ervaren, tijdelijk beschikbaar, bereid tot een tussenstap) wachten tot het laatste moment, wanneer andere deuren dichtgaan.

1. Hoeveel geld is er voor een transfer?

Transferbudget: ruimte op papier, niet structureel

Het transferbudget van Ajax wordt bepaald door afschrijvingen op vergoedingssommen. Ajax heeft zichzelf de afgelopen periode bewust richting een niveau van circa €30 miljoen ‘kaal’ bewogen. Daar zit de club nu grofweg op, mogelijk zelfs iets boven. Zie hieronder.

Het vertrek van Raúl Moro (en Lasse Abildgaard) creëert ruimte binnen die afschrijvingen, maar die ruimte wordt niet automatisch opnieuw ingevuld. Ajax zit al hoger dan vorig seizoen qua transferlasten en wil nadrukkelijk flexibiliteit richting de zomer behouden.

Belangrijk onderscheid:

• Structureel: nauwelijks extra ruimte

• Binnen dit boekjaar: wél flexibiliteit

Die tijdelijke ruimte komt voort uit de forse transferwinst in dit boekjaar: circa €60–65 miljoen; zie hieronder.

Daardoor kan Ajax voor een half seizoen een transfersom en afschrijving dragen zonder het jaarresultaat te schaden. Dat verklaart waarom een halfjaarconstructie met een speler als Zinchenko financieel wél past, ondanks een transfersom.

Lees hier de mogelijke constructies van de deal met Zinchenko

Maar: structureel bijplussen doet Ajax deze winter alleen als daar ook structureel afscheid tegenover staat.

2. Hoeveel salarisruimte is er?

Salarisbudget: hier zit géén beperking

Aan de salariskant is de situatie veel ruimer dan vaak wordt gedacht.

• Reeds bestaande ruimte van circa €5–6 miljoen voor dit halfjaar

• Besparingen door verhuur van o.a. Van den Boomen en Ávila

• Vertrek van Taylor en Moro (beiden rond €1 miljoen per jaar)

Het knelpunt zit hier dus niet. Ajax kan zonder problemen een grootverdiener voor zes maanden aantrekken, ook op Premier League-niveau.

Sterker nog: het benutten van die salarisruimte is rationeel te verdedigen. Extra kwaliteit vergroot de kans op plek 2 en directe Champions League-plaatsing, wat zich volgend seizoen vertaalt in tientallen miljoenen aan inkomsten. In dat licht is salaris geen kostenpost, maar een gerichte investering.

Dat het toch niet gebeurt, zegt alles over beschikbaarheid en timing, en niet over geld.

Abonneer je nu op Ajax Financials en krijg in de laatste week van de transferperiode 15% korting op een abonnement, ga naar: ajaxfinancials.com/winterwindow

3. Waarom wordt het ‘geld van Moro’ niet gebruikt?

Resink: haalbaar, maar niet zonder strategische consequenties

De gedachte “Moro eruit, Resink erin” is begrijpelijk en leeft breed onder Ajacieden. In theorie past een aankoop van Resink binnen de afschrijvingsruimte die is ontstaan. Maar die redenering gaat voorbij aan wat Ajax met zo’n beslissing óók vastlegt.

Lees hier hoe de Moro-deal precies in elkaar steekt en wat er echt betaald is

Ajax zou creatief kunnen proberen om een deal mogelijk te maken (via terugverhuur tot het einde van het seizoen, een spelersruil of een constructie met een lagere vaste transfersom en hogere bonussen). Zulke oplossingen kunnen de directe financiële druk verlagen, maar ze kosten tijd, vergen instemming van meerdere partijen en vergroten de kans dat een deal strandt. Juist in de laatste week van de window is dat een risico op zichzelf.

Belangrijker nog is de strategische consequentie. Een structurele winteraankoop betekent niet alleen dat je nú handelt, maar ook dat je toekomstige flexibiliteit opgeeft.

Met een meerjarig contract op de zes-positie legt Ajax die rol feitelijk vast richting de zomer. Precies het moment waarop de markt rationeler is en de echte keuzes worden gemaakt. Daarbij komt dat wintertransfers structureel duurder zijn: FC Groningen wil niet verkopen, buitenlandse interesse versterkt hun onderhandelingspositie en elke euro extra werkt jarenlang door in afschrijvingen en salaris.

Lees hier meer over de financiën van Benfica

Sportief is Resink aantrekkelijk, maar ook dat is geen zwart-wit verhaal. Hij biedt perspectief en ontwikkeling, maar is geen ervaren zes die dit seizoen direct kantelt.

In theorie kan Ajax naast Resink ook een tijdelijke, ervaren oplossing betalen (een speler als Alvarez), maar dan lopen Resink, Alvarez én de huidige zes Regeer gelijktijdig rond voor dezelfde positie. Sportief, organisatorisch en financieel is dat moeilijk te verantwoorden.

Daarmee wordt de afweging rond Resink geen simpele rekensom en geen kwestie van onwil, maar een strategisch dilemma: zet je je schaarse structurele ruimte nu in voor potentie, of bewaar je die voor een directe versterking die dit seizoen het verschil kan maken?

Misschien als er aan de uitgaande kant nog beweging komt, verandert die afweging weer een andere richting op.

4. Bewegend deel: mogelijke uitgaande transfers

Er zijn nog spelers die kunnen vertrekken: Edvardsen, Fitz-Jim, Šutalo, Gaaei. Dat kan structurele ruimte opleveren, maar elke uitgaande transfer creëert direct nieuwe vragen:

1. Structureel of tijdelijk effect?

   Verkoop geeft echte ruimte; verhuur vooral verlichting. Eigen jeugd geeft géén aankoopruimte, etc.

2. Moet de positie opnieuw ingevuld worden?

   Fitz-Jim is intern op te vangen, andere posities zijn sportief gevoeliger.

3. Past vervanging binnen de afgesproken kaders?

   Geen lange contracten, geen nieuwe structurele lasten.

Elke uitgaande transfer vertraagt besluitvorming, omdat Ajax eerst moet bepalen of en hoe de positie wordt ingevuld. Ook hier geldt: het gaat niet om geld, maar om keuzes.

Subscribe now

5. Waarom koopt Ajax contracten niet gewoon af?

De heetste aardappel op de balans

Dossiers als Wijndal, Van den Boomen en Ávila blijven terugkomen. Afkoop lijkt rationeel: je schrapt salaris en afschrijving en creëert structurele ruimte. Toch gebeurt het zelden.

Waarom?

1. Timing van verlies

   Afkoop betekent een geconcentreerd verlies in één boekjaar. Zelfs als je het kunt dragen, blijft dat verlies zichtbaar. En dat telt in verantwoording.

2. Legacy-probleem voor een vertrekkende TD

   Een afkoop maakt een beleidsfout onweerlegbaar en persoonlijk. Voor een technisch directeur in een afrondende fase is dat de minst aantrekkelijke keuze. Niet afkopen houdt de fout latent, en overdraagbaar.

3. Bestuurlijke asymmetrie

   De upside (structurele ruimte) is toekomstig en diffuus.

   De downside (verlies, beeldvorming) is direct en concreet.

4. De speler moet ook meewerken

   Afkoop betekent salaris inleveren en zekerheid opgeven. Hoe langer het contract, hoe duurder en risicovoller dit wordt.

Afbouwen via verhuur en tijd is zelden echt efficiënt, maar vaak wel de minst risicovolle optie voor iedereen die rekenschap moet afleggen.

Extra | De rol van Jordi Cruijff in de slotdagen

Jordi Cruijff start formeel op 1 februari, terwijl de transfermarkt loopt tot en met 3 februari. De exacte einddatum van Alex Kroes is niet publiek, maar feitelijk kan Ajax geen twee technisch directeuren tegelijk hebben. Dat maakt de laatste dagen richting deadline day bestuurlijk rommelig en gevoelig voor beeldvorming.

De eerste tekenen daarvan waren al te zien rond het vertrek van Moro: ontstond plots rumoer over de rol van Jordi Cruijff. In de media werd gesuggereerd dat hij “op eigen houtje” met een vervanger kwam en nu al besluiten zou doordrukken.

Waarschijnlijk is dat beeld overdreven. Wat logischer klinkt: intern is besproken of het vertrek van Moro überhaupt ingevuld moest worden. Jordi, die al meedenkt en sterke lijnen heeft met clubs als Alavés, heeft daarbij een mogelijke optie geopperd en voorzichtig gepolst. Geen besluit, geen druk, geen concreet dossier.

De timing is echter ongemakkelijk.

Conclusie: wachten is hier geen zwakte

Na weken van geruchten en namen is de uitkomst misschien onbevredigend, maar logisch. Ajax staat financieel grotendeels waar het aan het begin van de window ook stond. Niet omdat er geen ruimte is, maar omdat die ruimte bewust wordt afgeschermd door afspraken, risicobeheersing en besluitvorming.

De winterwindow draait voor Ajax minder om geld dan om keuzes binnen strakke kaders. En zolang die keuzes binnen dit halve jaar moeten passen, is wachten geen gebrek aan ambitie, maar een gevolg van beleid.

Pas in de laatste dagen, als spelers hun opties zien verdampen, worden de echte knopen doorgehakt.

Rond de transfer van Raúl Moro naar Osasuna verschenen in korte tijd bijna dagelijks nieuwe bedragen en nieuwe interpretaties.

Wie alleen kijkt naar “wat Ajax kreeg” of “wat Osasuna betaalde”, raakt al snel het overzicht kwijt. Maar wie iets dieper kijkt, ziet juist dat deze transfer veel vertelt: over framing, over het transfersysteem én over de manier waarop Ajax deze transferperiode opereert.

Over de transferbedragen: waar komt de verwarring vandaan?

De kern van de verwarring zit niet in onwaarheden, maar in perspectief.

De meest betrouwbare bron is in dit geval Osasuna zelf. De club is officieel niet verplicht om financiële details openbaar te maken, maar als socio-club staat er wel degelijk druk op transparantie. Bovendien: wie op de eigen website A zegt en richting LaLiga B rapporteert, creëert vooral problemen voor zichzelf.

Osasuna communiceert daarom het volgende:

• €5 miljoen voor 50% van de economische rechten van Raúl Moro

• Tot €3 miljoen aan bonussen, verdeeld in tranches van €500.000

• Elke tranche levert Osasuna 5% extra economische rechten op

• Maximaal komt Osasuna uit op 80%, Ajax houdt altijd minstens 20%

• Afkoopsom binnen La Liga: €50 miljoen

Dat is helder, intern consistent en juridisch logisch.

Waarom spreken Nederlandse media dan over 6 miljoen?

Omdat een transfersom zelden gelijk is aan de totale kosten van een transfer.

Naast de €5 miljoen transfersom komen er voor Osasuna namelijk nog bij:

• Solidariteitsafdracht: 4,787%

• Intermediairs-, juridische en administratieve kosten: circa 10–15%

Samen is dat ruwweg 20% extra.

5 miljoen + ~20% ≈ 6 miljoen.

En zo ontstaan twee waarheden:

• Osasuna zegt: wij betalen €5 miljoen aan Ajax

• Nederlandse media zeggen: de transfer kost Osasuna €6 miljoen

Beide kloppen. Ze belichten alleen een ander deel van dezelfde transactie.

Precies dit zagen we ook bij de aankoop van Moro door Ajax. In Spanje werd gesproken over €11 miljoen, in Nederland over circa €9,5 miljoen plus bonussen. Ook daar zat hetzelfde verschil in kosten versus transfersom.

Subscribe now

Bonussen: vrijwel zeker versus lastig haalbaar

Een extra detail dat via Nederlandse media naar buiten kwam:

van de €3 miljoen aan bonussen zou €2 miljoen vrijwel zeker te behalen zijn, terwijl de laatste €1 miljoen lastiger ligt.

Waarschijnlijk gaat het dan om relatief lage sportieve drempels:

• beperkt aantal basisplaatsen

• aantal minuten gespeeld (min. 45, o.i.d.)

• onderdeel zijn van selectie

• aanwezigheid over meerdere seizoenen

Vier tranches van €500.000 leveren Osasuna daarmee 20% extra rechten op.

In de meest waarschijnlijke situatie eindigt de verhouding dus op:

• Osasuna: 70%

• Ajax: 30%

Dat is cruciaal voor alles wat hierna volgt.

Tot hier gaat het over begrijpen.

Vanaf hier gaat het over waarderen, rekenen en beoordelen.

Is dit een goede deal voor Ajax?

Read more

Achter die ogenschijnlijk simpele redenering schuilt een veel bredere mix van boekhoudkundige, governance- en markttechnische overwegingen. Wie alleen naar “gratis in de zomer” kijkt, mist een groot deel van het plaatje.

1. Transfervrij is niet gratis — maar wél anders

Wanneer Ajax in de winter een speler haalt met een aflopend contract, betaalt de club een transfersom. Die valt onder de vergoedingssommen en wordt over de contractduur afgeschreven. Dat geldt ook voor direct aan de transfer gekoppelde bijkomende kosten.

Sinds enkele seizoenen geldt echter dat tekengelden bij transfervrije spelers niet meer worden geactiveerd, maar als personeelskosten (salaris) worden verantwoord, uitgesmeerd over de looptijd van het contract. Dat betekent: geen afschrijving, maar structurele druk op het salarisbudget.

Subscribe now

En precies dát is het punt: het salarisbudget van Ajax is in hoge mate afhankelijk van Champions League-deelname. Waar afschrijvingen relatief voorspelbaar en eindig zijn, zijn salariskosten structureel en moeten ze jaar na jaar worden gedragen. Zonder zekerheid over Champions League-inkomsten is het verhogen van die vaste last simpelweg onverstandig.

Wachten tot de zomer betekent dus: eerst weten of die inkomsten er zijn, dán pas structurele verplichtingen aangaan.

2. De zomer geeft informatie die de winter niet heeft

Wachten tot de zomer is niet alleen goedkoper, maar ook informatiever, sportief én financieel.

Zo kan er salarisruimte ontstaan als de koopoptie van Chuba Akpom bij Ipswich wordt gelicht bij promotie. Dat zou niet alleen een transferresultaat opleveren, maar ook directe verlichting op het salarishuis.

Daarnaast wordt in de komende maanden duidelijk:

• of Ajax zich plaatst voor de Champions League (en met welke inkomstenrange);

• welke verhuurde spelers terugkeren of definitief vertrekken;

• welke contracten aflopen of heronderhandeld worden;

• en wat de netto-impact is van deze winterwindow.

Pas met die informatie kun je verantwoord bepalen hoeveel vaste salariskosten je jezelf kunt veroorloven. Dat maakt de zomer het logische moment om toe te slaan.

3. Governance: de RvC als rem in de winter

Een minder besproken, maar zeer relevante factor is governance. Bij Ajax geldt dat investeringen boven een bepaalde drempel (€2,5 miljoen, dus transfersom plús salarisverplichtingen) langs de Raad van Commissarissen moeten.

En precies daar zit nu een gevoelig punt. De Raad van Commissarissen is momenteel minimaal bezet.

Daar komt bij dat voetbalcommissaris Danny Blind zelf heeft aangegeven zich inhoudelijk nauwelijks nog met het voetbalbeleid te bemoeien, tenzij het écht noodzakelijk is. De RvC beschouwt zichzelf daarmee feitelijk niet compleet genoeg om zware investeringsbesluiten te dragen.

De directie, zelf ook beperkt, wil het zichzelf ook zo makkelijk mogelijk maken door proberen deze stap in de uitgebreide besluitvorming van Ajax, zelfs bij relatief “kleine” ingrepen, te vermijden.

Rekenvoorbeeld 1 – Daley Blind

Stel dat Ajax in de winter Daley Blind zou willen halen.

• Transfersom: ca. €0,5 miljoen

• Contract: 1,5 jaar

• Salaris + tekengeld: pakweg €1,3–1,6 miljoen

Totale verplichting: al snel rond of boven de €2,5 miljoen.

Gevolg: RvC-goedkeuring nodig, waarbij Danny Blind formeel zou moeten meepraten over een investering in zijn zoon. Dat ligt gevoelig.

Rekenvoorbeeld 2 – Soufian El Karouani

Een andere winteroptie was Soufian El Karouani.

• Nog half jaar contract → transfersom mogelijk richting €1 miljoen

• Nieuw contract: 3,5 à 4,5 jaar

• Salaris + tekengeld: structureel

Ook hier kom je snel boven de goedkeuringsdrempel uit, met alle governance-frictie van dien.

4. De transfermarkt zelf staat op kantelen

Tot slot speelt de bredere context mee. De komende zomer treden wijzigingen in werking binnen de FIFA RSTP-reglementen en aanpalende transferregels. Veel details zijn nog onzeker, maar één richting is duidelijk: meer regulering, meer transparantie en lagere transfersommen.

Lees meer over het nieuwe transfersysteem

Dat maakt investeren tegen “oude prijzen” in januari risicovoller. Economisch is het logischer om te wachten tot:

• de markt zich aanpast;

• en/of spelers daadwerkelijk transfervrij beschikbaar komen.

Het is goed voorstelbaar dat Jordi Cruijff hier al op anticipeert en dus liever in de zomer toeslaat, met een schonere balans, een completere RvC en duidelijkere financiële randvoorwaarden.

Conclusie

Ajax kiest deze winter niet voor spelers met een half jaar contract, niet alleen omdat ze straks transfervrij zijn, maar omdat:

• transfervrij kopen het salarisbudget raakt, niet de afschrijvingen;

• de zomer meer duidelijkheid biedt over inkomsten en salarisruimte;

• de huidige RvC-structuur grote besluiten onnodig ingewikkeld maakt;

• en de transfermarkt zelf op het punt staat te veranderen.

Dat is geen gebrek aan ambitie, maar een bewuste keuze om fouten te vermijden, en om in de zomer toe te slaan onder betere, stabielere voorwaarden.