Wat daarna gebeurde, illustreert hoe transfernieuws reist. Binnen het uur was ‘onderzoekt’ op X veranderd in going to attempt to sign, bij VoetbalPrimeur in ‘maken werk van’, en bij FootballTransfers stond er al een kop over ‘de komst van’ Álvarez, met daaronder de vraag of hij eigenlijk wel past.

Subscribe now

Geen verwijt aan die accounts: zo werkt de doorgeefketen. Iedere schakel moet iets toevoegen om het bericht opnieuw de moeite waard te maken, en zonder eigen bronnen kun je alleen stelligheid toevoegen.

Het gevolg is dat een club die iets onderzoekt aan het eind van de dag ergens voor gaat. En dat veel lezers concludeerden: Ajax wil Álvarez graag, maar heeft het geld niet. Dat is koren op de molen van het huidige verhaal dat Ajax zoveel geld uitgeeft, terwijl de cijfers dat vooralsnog niet laten zien.

Het bericht over Álvarez kan kloppen, misschien ook niet. De vraag is wat je er wél uit kunt afleiden.

Wie praat hier eigenlijk?

Begin bij de bronvermelding, want die staat er gewoon. Het bericht baseert zich op bronnen rondom West Ham United, later op “de bronnen in Engeland”. Een Ajax-bron wordt niet genoemd. Het management van Alvarez wil niet reageren.

Dat is relevant, want vrijwel alles wat het bericht over de intenties van Ajax stelt, komt daarmee van de andere kant van de tafel. Dat Ajax serieus werk maakt, eerst wil verkopen, liever een eigen oorlogskas creëert: het zijn karakteriseringen van Ajax’ positie, verteld door mensen met een belang bij hoe die positie eruitziet. West Ham wil verkopen, er ligt één concreet bod, en een tweede geïnteresseerde in de krant is precies wat je nodig hebt om dat bod te verbeteren.

Daarbij past één kanttekening, nadrukkelijk als vraag. “Bronnen rondom West Ham” is een rekbare formulering; wie rond een transfer beweegt hoeft niet in dienst van die club te zijn. Nathan van Kooperen, die Alvarez vertegenwoordigt en afgelopen winter al tussen Ajax en de speler bemiddelde, werkt voor spelers én voor clubs en zit per definitie rondom beide partijen.

Ajax gaf vorig seizoen ruim 21 miljoen uit aan zaakwaarnemers, lees hier hoe dat tot stand is gekomen.

Dit is geen vaststelling dat hij hier iets mee te maken heeft en ook niet het doel. Maar wie leest dat het management van de speler officieel niet reageert terwijl er ondertussen gedetailleerd over diens marktsituatie wordt verteld, mag die mogelijkheid in het achterhoofd houden. Een bronaanduiding zegt waar informatie vandaan lijkt te komen, niet wie er baat bij heeft.

Subscribe now

Alle bedragen komen uit dezelfde boekhouding

Alvarez ging in augustus 2023 voor 38 miljoen euro naar West Ham en tekende een vijfjarig contract tot 30 juni 2028. Dat betekent 7,6 miljoen afschrijving per jaar. Na drie voltooide seizoenen staat hij in Londen dus voor ongeveer 15,2 miljoen euro op de balans.

Kijk dan nog eens naar de bedragen in het bericht. West Ham vraagt zo’n vijftien miljoen. Real Sociedad biedt ruim 7,5 miljoen voor de helft van de transferrechten.

Die vraagprijs is geen inschatting van wat Alvarez waard is. Het is zijn boekwaarde, en het bod van Sociedad is exact de helft daarvan. Iedereen aan deze tafel rekent met hetzelfde getal, en dat getal komt niet van de markt maar uit een afschrijvingsschema. Dat de markt hem niet vanzelf op vijftien miljoen waardeert, weten we al: Fenerbahçe huurde hem vorig seizoen mét koopoptie en lichtte die niet.

Aannames: lineaire afschrijving over vijf jaar, 38 miljoen exclusief bonussen. Bonussen verhogen de boekwaarde, een impairment verlaagt hem.

Daarmee valt ook de laatste losse draad op zijn plek: waarom West Ham liever verkoopt dan meegaat in het model van Sociedad.

Bij een verkoop voor vijftien miljoen verdwijnt de speler van de balans tegen ongeveer de waarde waarvoor hij erop stond: geen winst, geen verlies. Bij die constructie verdwijnt hij óók van de balans, maar komt er maar 7,5 miljoen binnen: het verschil is een verlies dat je nú neemt, in ruil voor een aandeel in een toekomstige verkoop dat je pas mag boeken als die er komt. Voor een speler waarvan de vraag is of hij in waarde stijgt. Een net gedegradeerde club die financieel scherp aan de wind moet zeilen, kiest de schone route.

Vraagprijs, bod van de concurrent en de voorkeur voor verkopen: alle drie te verklaren uit één post op de balans van West Ham. Dat is het werkelijke verhaal in dit bericht, en precies het deel dat nergens is doorverteld.

Subscribe now

Veertien tegoed tegenover vijftien betalen

Dan de zin die het rumoer veroorzaakte: West Ham is Ajax nog veertien miljoen verschuldigd van de oorspronkelijke transfersom, en Ajax creëert naar verluidt liever via een transfer zijn eigen ‘oorlogskas’ dan die laatste termijnen naar voren te halen.

Kijk eerst naar de symmetrie. West Ham vraagt vijftien miljoen en moet Ajax er nog veertien betalen. Die bedragen vallen bijna volledig tegen elkaar weg. In kastermen zou dit van alle denkbare transfers van vijftien miljoen ongeveer de goedkoopste zijn. En het is uitgerekend degene waarvan wordt verteld dat Ajax hem niet kan betalen.

Lees die zin dan nog eens precies. Er staat dat Ajax het ene liever doet dan het andere: een keuze tussen twee open routes. Niet dat Ajax het geld niet heeft, maar dat Ajax een voorkeur heeft. In de doorvertelling is van die voorkeur een onvermogen gemaakt.

En dan dat woord. Een openstaande betalingstermijn is geen krediet en geen noodrantsoen. De transferwinst op Alvarez is in 2023/24 al genomen en al verantwoord; die veertien miljoen is geld dat Ajax al heeft verdiend, waarvan alleen het binnenkomen nog loopt. Wie het aanspreken daarvan omschrijft als het aanspreken van de eigen oorlogskas, maakt van een betalingsschema een geldprobleem.

Bovendien zit die veertien miljoen al in de begroting; hem nu opsouperen levert geen gratis transfer op maar een gat elders. Een oorlogskas maken uit nieuwe verkopen is dus geen armoede maar volgorde; net zoals “eerst verkopen” geen noodsignaal is maar een begroting, in een zomer waarin één uitgaande transfer al meer opleverde dan de duurste aankoop kostte.

Het echte obstakel staat niet in het bericht

Alvarez verdiende bij West Ham naar verluidt rond de honderdduizend pond per week: ruwweg zes miljoen euro bruto per jaar. Door de degradatie zal dat wel automatisch gereduceerd zijn, wat reden kan zijn voor de speler om verder te kijken.

Uit de jaarcijfers van Ajax rolt een gemiddeld spelerssalaris van ongeveer twee miljoen. Een terugkeer vraagt dus een forse stap terug, of hij wordt in één klap een van de best betaalde spelers van de club. Daar komt bij dat hij 28 is: vijftien miljoen uitsmeren over een nieuw contract betekent al snel een verbintenis tot zijn 32e, met bijna vier miljoen afschrijving per jaar bovenop dat salaris.

Dát is waar ‘gecompliceerd’ vermoedelijk over gaat. Niet over een club die de koopsom niet bij elkaar krijgt, maar over een club die uitrekent wat een 28-jarige met een Premier League-salaris haar vier jaar lang kost.

Sportief speelt iets vergelijkbaars. Míchel sprak bij zijn aantreden over een ‘slimme’ zes; in zijn eerdere ploegen is de controleur zelden een breker, maar het startpunt van de opbouw. Het bericht neemt zelf een statistiek mee die dat contrast onbedoeld scherp maakt: Álvarez kreeg zijn twintigste gele kaart in zijn 88e Eredivisieduel, sneller dan welke Ajacied ook sinds 1974/75. Het is bedoeld als eerbetoon, maar het beschrijft precies het profiel dat hier niet vanzelf in past.

Kan het toch kloppen? Zeker

Van alle geruchten van deze zomer past dit er juist het best bij hoe deze technische leiding inkoopt: spelers die bij hun club overbodig, te duur of allebei zijn. Een gedegradeerde eigenaar met een boekwaardeprobleem, een speler van 28 met twee jaar contract, een vraagprijs uit een afschrijvingsschema, een verkoper met haast. Dat is precies de situatie waarin deze club de laatste jaren toeslaat.

Alleen is dat een ander verhaal dan het verhaal dat nu rondgaat. Daarin is Ajax de partij met het probleem. In het bericht zelf is West Ham dat.

Subscribe now

Leeswijzer: vijf vragen bij het volgende transferbericht

1. Vanuit welke kant van de tafel is dit geschreven? Wat over de intenties van club A wordt gemeld via bronnen bij club B, is een onderhandelingspositie.

2. Wie zit er nog meer “rondom” die club? Tussenpersonen werken voor meerdere partijen tegelijk en vallen onder dezelfde bronaanduiding.

3. Wat staat er letterlijk, en wat lees ik erin? ‘Onderzoekt’ is geen ‘gaat voor’; een voorkeur is geen onvermogen.

4. Waar komt dit bedrag vandaan? Vraagprijzen in juli zijn vaker afgeleid van een boekwaarde dan van een marktwaarde.

5. Gaat het obstakel over de som of over het salaris? Bij spelers uit de Premier League bijna altijd het salaris.

Lees hier meer over in de recente editie van Diepe Zakken op Ajax Showtime.

Subscribe now

Share

Voor Ajax Financials is het bijhouden ervan een guilty pleasure. Meestal gaat het om kruimels. Maar elke zomer is er wel één naam die het kan laten uitgroeien tot een echte klapper. Dit jaar ook weer?

Subscribe now

Waarvoor het ooit bedoeld was

De solidariteitsbijdrage is een van de financieel obscuurdere hoekjes van het FIFA-reglement. Het idee is nobel: bij elke internationale transfer wordt 5% van de transfersom afgeroomd en verdeeld onder alle clubs die de speler tussen zijn twaalfde en drieëntwintigste hebben opgeleid.

Hoe langer een club iemand onder zijn hoede had, hoe groter het aandeel: 0,25% per seizoen tussen 12 en 15, 0,5% per seizoen tussen 16 en 23. Zo profiteert de hele opleidingspiramide mee van de grote deals aan de top, tot op het amateurveld toe.

En die voorbeelden zijn er volop. Toen Van Hecke deze zomer voor €60 miljoen naar Tottenham vertrok, druppelde er via de solidariteitsbijdrage geld terug naar clubs waar bijna niemand van gehoord heeft:

Voor een amateurclub als JVOZ is dat vermoedelijk meer dan een volledige jaarbegroting. NAC incasseerde bovendien nog eens €4,35 miljoen, maar dat liep níet via de solidariteitsbijdrage, wel via een doorverkoopclausule van 7,5%. Twee verschillende mechanismes, één gelukkige boekhouder.

Of neem Denzel Dumfries, die voor €20 miljoen naar Real Madrid ging. Zijn jeugd las als een tocht door de Rotterdamse amateurvelden, en die tocht betaalt zich nu uit. Samen precies die 5%: een miljoen euro, uitgesmeerd over zes clubs die hem groot zagen worden.

Het bekendste Nederlandse (of Ajax-) voorbeeld blijft Frenkie de Jong, wiens overgang naar Barcelona Willem II en RKC een fors bedrag opleverde. Overigens zijn er weinig amateurclubs die profiteren van oud-Ajacieden, omdat Ajax vaak al vroeg de jonge talenten in de jeugdopleiding opneemt.

Subscribe now

Ajax sprokkelt vooral

De keerzijde van een wereldberoemde jeugdopleiding is dat Ajax-opgeleide spelers werkelijk overal rondlopen. In alle landen, op alle niveaus. Van Robert Muric, die tegenwoordig op Malta voetbalt, of Richairo Zivkovic in Singapore, tot klappers als Ryan Gravenberch, Mohammed Kudus en Matthijs de Ligt: overal waar zo iemand voor geld van club wisselt, tikt de teller bij Ajax een stukje door.

De afgelopen jaren leverde dat gemiddeld zo’n €4 miljoen per seizoen op. Dat is evenveel als de transferwinst op een Gaaei of een Rensch. En goed voor ongeveer 10% van het jaarlijkse transferwinstdoel. Kruimels, maar dan wel een flinke berg kruimels. Zie hieronder het overzicht van afgelopen seizoen:

Read more

Om die discussie te beslechten, is het veel te vroeg. Maar er valt ook een andere bril op te zetten dan de sportieve. De begroting liegt namelijk niet. En bekeken door die financiële bril verschijnt er in Cruijffs bewegingen iets wat in het sportieve gekrakeel ondersneeuwt: geen bewijs van een plan, maar wel de eerste contouren van een mogelijke logica.

Genoeg om de scepticus te laten twijfelen, en genoeg om de believer iets te geven wat nog niet eerder is uitgesproken.

Subscribe now

De motor onder alles

Het begint bij het enige cijfer dat er echt toe doet. Puur uit prestaties, ook in Europa, krijgt Ajax de begroting niet rond. De aankopen moeten worden gefinancierd uit verkopen, en daarvoor is forse, “pure” winst nodig: grofweg 40 miljoen, elk jaar opnieuw.

Dat is geen incident maar een terugkerende interne richtlijn. En dan valt bijna niet te ontkomen aan het verkopen van jeugdproducten voor de hoofdprijs. Hato en Taylor vorig jaar, Timber en Kudus in 2023/24, of de uitzonderlijke verzilvering van jong gekochte talenten als Antony en Martínez in 2022/23. Toen dat in 2024/25 aan beide kanten niet lukte, volgde meteen 30 miljoen verlies op transfers en een recordverlies in totaal.

Naast die verkoopopdracht staat een tweede, minder besproken last: het salarishuis. Veel ervaren spelers halen betekent ook veel betalen. Routine van 28-plus met een verleden in de top-5 en de Champions League komt niet voor een habbekrats; die vraagt drie, vier, vijf miljoen per jaar. Een selectie die volledig uit zulke namen bestaat, klapt niet alleen om op restwaarde, maar ook op de loonlijst.

Dat zijn samen de twee motoren onder de club. En precies daarom is de bekendste kritiek op Cruijff scherper dan soms wordt beseft.

Subscribe now

Het eerste profiel, en de uitverkoop

Aan het begin van de transferperiode hadden opvallend veel doelwitten hetzelfde profiel: 28 of 29 jaar, ervaren op het hoogste niveau, en met een reden om te vertrekken: een club die degradeerde, een status van overbodig. Ceballos, Tsygankov, Dovbyk, Brandt, Majer, Viñas. Vrijwel allemaal met een beperkte of afwezige transfersom, maar met een fors salaris. En, cruciaal: zonder noemenswaardige restwaarde. Een deel werd realiteit: Caio Henrique kwam, Ter Stegen is zo goed als rond, en ook Blind past er op zijn manier bij.

Tegelijk staat het halve elftal te koop. Logische verkopen (Sutalo, Gaaei, Kaplan), de “overbodigen” (Edvardsen, Wijndal, Van den Boomen, Ávila, Berghuis), spelers waar nog wat uit te persen valt, maar niet helemaal passen (Gloukh, Dolberg, Itakura, Rijkhoff, Regeer) tot aan de jonge talenten toe (Bounida, Janse, Konadu). En bij het juiste bod mogen de huidige “cash cows” Godts en Baas weg.

Hoe ver die bereidheid gaat, bleek bij Steur: daar koos Ajax voor een forse transfersom boven een alles-op-alles om het eigen talent te behouden.

Zet dat naast de motor en de kritiek krijgt tanden. Routine zonder restwaarde inkopen, tegen topsalarissen, terwijl het zilverwaar de deur uit gaan. Dat levert één schitterend jaar op, met een winst die zelfs de magere Europese inkomsten dekt, en het jaar daarna een gat van 40 miljoen en niets om het mee te vullen. Champions League-inkomsten evenmin, of het moet de halve finale worden. Dít is het echte bezwaar tegen Cruijffs koers.

Niet “geen plan”, maar: een plan dat maar één seizoen meegaat.

De tegenwerping

Read more

1. Helpt de Steur-cash om een speler als Ceballos (of andere dure namen) te halen?

Minder dan het lijkt, en de reden zit in de boekhouding. Ajax heeft jaarlijks een bepaald bedrag aan transferwinst nodig (grofweg €40 miljoen) om de kostenkant van transfers, oftewel de afschrijvingen, te compenseren. Dat is geen keuze, dat is een gat dat sowieso gevuld moet worden, elk boekjaar opnieuw.

Omdat Steur een zelf opgeleide speler is, zonder boekwaarde om tegen weg te strepen, valt zijn hele verkoopprijs vrijwel volledig als winst in dat gat. Zijn transfer is dus in de eerste plaats de manier waaróp Ajax dit jaar aan die verplichte €40 miljoen komt, niet een zak geld die daar bovenop komt.

Subscribe now

Concreet voor de vervanger of andere aankopen. Die gaan afschrijvings- en salarisruimte innemen. En die is niet (veel) vrijgekomen. Ook voor iets als het tekengeld van een transfervrije speler als Ceballos, of vergelijkbare namen die deze zomer rondgaan, is een ander potje geld nodig.

Lees alles over wat Ceballos zou moeten kosten

Natuurlijk is geld zeer welkom, bruikbaar en misschien zelfs een soort van onverwachte meevaller. Maar de framing “Steur levert budget op” klopt dan niet: het is een jaarlijkse, noodzakelijke vulling van een gat in de begroting. Geen extraatje.

2. Is deze verkoop sowieso goed voor de liquiditeit?

Ja, dat vrijwel zeker. Boekwinst en kasstroom zijn twee verschillende dingen: winst is wat er in de jaarrekening staat, liquiditeit is wat er op de bankrekening binnenkomt. Een transfer van deze omvang verbetert die cashpositie, los van hoe de winst geboekt wordt.

Eén kanttekening: grote transfers worden in het voetbal vaak in termijnen uitbetaald over meerdere jaren, dus hoeveel van de €27 miljoen dit boekjaar al binnenkomt, hangt af van betalingsvoorwaarden die nog niet openbaar zijn.

Wanneer kun je nu spreken over “winst” bij een transfer?

3. Kan de winst dienen als buffer om verlieslatende verkopen te compenseren?

Ja, en dit is een reëel mechanisme. Het transferresultaat wordt over het hele boekjaar bij elkaar opgeteld: winst op de ene verkoop naast verlies op de andere.

Moet Ajax spelers die onder een vorig bewind (zoals dat van Sven Mislintat) zijn gehaald en zijn achtergebleven bij de verwachtingen alsnog met verlies verkopen, dan absorbeert een grote meevaller als Steur dat verlies in het totaalplaatje.

Dat is precies waarom dit soort transfers ook druk van andere, minder florissante dossiers afhaalt.

Zie bijvoorbeeld de contractontbinding van Branco van den Boomen. Waarschijnlijk, maar niet zeker, is er door Ajax een kleine afkoopsom betaald om de achteruitgang in salaris deels te dekken. Dat helpt de transfer naar een club als Angers SCO met een kleine begroting. Voor de boeken is dat een transferverlies, dus dat komt die grote plus van Steur goed van pas.

Subscribe now

4. Had Ajax het bod niet gewoon kunnen weigeren?

Contractueel wel. Steur lag nog vast tot medio 2028, Ajax had geen leverplicht. Maar “kunnen weigeren” doet voorkomen alsof de macht volledig bij de club ligt, en dat is minder zwart-wit dan het lijkt.

Sinds de Diarra-uitspraak van het EU-Hof uit 2024 is het risico voor een nieuwe club om een speler over te nemen die eenzijdig met zijn contract breekt, kleiner geworden. Dat versterkt in principe de onderhandelingspositie van spelers tegenover hun club.

Wat je moet weten over het nieuwe transfersysteem

Een speler loopt niet zomaar weg, maar het dreigement dat hij dat overweegt weegt tegenwoordig zwaarder dan pakweg tien jaar geleden. Met een speler die zelf weg wilde en een bod ver boven de modelwaarde, was weigeren dus het risicovollere pad, niet het veiligere.

Bovendien, de transfersom is een veelvoud van waar Steurs waarde op geschat werd door de bekende marktwaarde-indicatoren (bijv. Transfermarkt €7M en SciSports Estimated Transfer Value €3.8M). Dat laat al zien dat Ajax misschien zelfs wel een dermate hoog prijskaartje aan hem hing waarmee ze dachten dat niemand daar aan zou voldoen. Totdat er dus Saoedisch Premier League-geld op tafel kwam…

5. Hoeft Ajax nu minder urgent Godts te verkopen? En wat zou de beste besteding zijn als het toch gebeurt?

Enigszins. Ajax heeft jaarlijks zo’n €40 miljoen aan transferwinst nodig; Steur levert daar in één klap ruim de helft van. Dat haalt concrete druk van andere dossiers, Godts inclusief. Hij hoeft niet per se dit venster nog te vertrekken puur om de begroting rond te krijgen. Terwijl hij vooraf nog gezien werd als wiens verkoop nodig was om het gat te dichten.

Subscribe now

Maar minder financiële noodzaak is niet hetzelfde als geen vertrek: zijn eigen voorkeur, zijn marktwaarde op dit moment en interesse van clubs blijven onafhankelijke factoren. Mocht hij alsnog gaan, voor 35 of 40 miljoen, dan is het vaak verstandiger om (een deel van) die meevaller te gebruiken om een bestaand, kostbaar contract af te kopen dan om een nieuwe dure aankoop te doen: een aankoop voegt structurele lasten toe (salaris plus afschrijving), een afkoop haalt een terugkerende last juist weg.

En een flinke plus schrijven op transfers doet het altijd goed in media. Bovendien is het altijd de vraag of Godts de stijgende lijn vasthoudt.

Wat moeten spelers als Kaplan, Gaaei of Dolberg minimaal opleveren?

6. Is het “geen structurele lasten van incidentele winst”-argument niet te rigide? Je kunt toch gewoon spelers kopen met dat geld?

Terechte kanttekening, en die verdient een scherpere formulering. Een transfersom betalen voor een nieuwe speler is geen pure uitgave, het is een balansruil: cash wordt een spelersregistratie, allebei activa, gefinancierd door de toename van het eigen vermogen die de winst oplevert. Dát is op zichzelf niet onverstandig, ook niet bij grote bedragen.

Het echte risico zit niet in de aankoopsom, maar in wat daar automatisch bovenop komt: het salaris, dat een vaste jaarlijkse last blijft ongeacht of er volgend jaar weer zo’n grote verkoop is. De vraag is dus niet “mag je transferwinst uitgeven aan spelers”, maar “is het loonhuis dat je daarmee optuigt houdbaar zonder dat dit elk jaar opnieuw gebeurt.”

7. Is Ajax niet gewoon ordinair voor het geld gegaan en hadden ze Steur geen topsalaris moeten bieden?

Dat hangt af van wat je “ordinair” noemt. Ajax hanteert een salarisarchitectuur waarin het gemiddelde loon in de A-selectie rond de €2 miljoen per jaar ligt; elke speler die daar fors boven zit, betekent dat iemand anders eronder moet zitten.

De Steur-transfer zet het verdienmodel van Ajax op scherp

Een achttienjarige met een handvol basisplaatsen past normaliter niet aan de bovenkant van die schaal. En al helemaal niet op het niveau waarmee je de Premier League verslaat, want die loonstrijd wint Ajax sowieso niet, welk bedrag er ook wordt geboden.

Vanuit die architectuur is dit geen zuinigheid, maar discipline: een uitzondering voor Steur zet een precedent voor de volgende zaakwaarnemer die hetzelfde wil voor een vergelijkbaar profiel. Of dat verstandig was, hangt dus af van hoeveel gewicht je geeft aan die interne consistentie tegenover het risico een talent alsnog kwijt te raken.

Subscribe now

8. Waarom roepen media en de club dat dit geld “beschikbaar” is om te investeren?

Omdat het richting klopt, maar niet als je het letterlijk neemt. Een grote verkoop vergroot het eigen vermogen en de manoeuvreerruimte van de club; dat is een balansverhaal.

Dat die ruimte er is, betekent niet dat er letterlijk een gelabeld potje van €27 miljoen “vrijkomt” dat één-op-één naar een aankoop gaat. Clubs en media praten vaak in die vereenvoudigde termen omdat het makkelijker communiceert dan de onderliggende boekhouding. En die boekhouding is waar de clubs financiële gezondheid op wordt getoetst door accountants, de KNVB en de UEFA.

Hoe staat Ajax ervoor op dit moment in de transferperiode?

9. Klopt het dat Ajax maximaal 40% van een transfersom herinvesteert?

Deze regel is inderdaad ooit uitgesproken, door Alex Kroes, als vuistregel om het ontbreken van Champions League-inkomsten en een te hoge salarislast te compenseren.

Twee kanttekeningen: het was Kroes’ eigen richtlijn, niet noodzakelijk exact het beleid van Cruijff nu, en zelfs Kroes brak hem zelf een keer in de praktijk. Behandel het dus als een indicatie van de denkwijze binnen de club, niet als een harde, nog altijd geldende norm.

Wanneer moet Ajax de exacte transfersom bekend maken?

10. Is 27 miljoen wat Ajax ook echt overhoudt, en wat betekent de doorverkoopclausule van 12,5%?

Nee, nooit het volle bedrag. Van elke transfersom gaan standaard makelaarscommissie (doorgaans 10 tot 15%) en een FIFA-verplichte solidariteitsafdracht van 5% af, verdeeld onder de clubs waar de speler tussen zijn twaalfde en eenentwintigste speelde. Bij Steur, die al vanaf jonge leeftijd bij Ajax zat, zal die laatste afdracht beperkt zijn, maar de makelaarskosten tikken sowieso aan. Het exacte nettobedrag ligt dus altijd lager dan de krantenkop. Reken op zo’n €20-21 miljoen winst in de boeken.

De doorverkoopclausule werkt los daarvan: verkoopt Newcastle Steur ooit door voor een hoger bedrag, dan krijgt Ajax 12,5% van die volgende transfersom. De manier waarop een verkopende club alsnog meedeelt in de waardestijging van een speler die ze eigenlijk te vroeg lieten gaan.

Het andere extraatje wat snel vergeten wordt: de solidariteitsbijdrage van toekomstige transfers. Dat is voor Steur zo’n 2.25% oftewel €225K van elke €10M aan transfersom. Dus stel dat hij over twee of drie jaar voor €40 miljoen een stap omhoog maakt, dan krijgt Ajax €1.6-2 miljoen aan doorverkoop (afhankelijk van uitgekeerde bonussen) plús €900K aan solidariteit.

Share

Subscribe now

Het antwoord is nee, geen wet schrijft dat voor. Wél hanteert Ajax een eigen grens, en die is de laatste jaren opgeschoven naar €15 miljoen. Pas boven dat bedrag zet de club de exacte transfersom in een persbericht.

Subscribe now

Geen wet, maar tien procent van de omzet

Als beursgenoteerd bedrijf valt Ajax onder de Europese Marktmisbruikverordening (MAR). Die verplicht de club koersgevoelige informatie onverwijld naar buiten te brengen, maar noemt geen bedrag. Geen tien miljoen, geen vijftien, geen percentage, geen enkel getal. Of een transfer koersgevoelig is, bepaalt Ajax zelf.

En dat doet de club met een simpele vuistregel: grofweg tien procent van de omzet, gemeten over een langere periode. Toen de omzet van Ajax nog lager lag, kwam die grens uit op zo’n €6,5 miljoen; later op €10 miljoen; en bij de huidige omzet van rond de €150 miljoen op €15 miljoen.

De grens is dus nooit bij besluit verhoogd, hij schuift mee met wat Ajax omzet. En juist dat is het sluitende bewijs dat het geen wettelijke drempel is: een wet volgt niet de jaaromzet van één voetbalclub. Een interne richtlijn wel.

Het patroon

Wat Ajax wél en niet noemt, laat de grens (en de verschuiving) zien:

Zie het kantelpunt. Onder het oude regime werd Wijndal bij exact tien miljoen nog netjes genoemd. Onder het nieuwe zwijgt Ajax over Dolberg (10M), Moro (11M) en Itakura (10,5M:) bedragen die twee jaar eerder wél in het persbericht hadden gestaan. Pas Gloukh, met een mogelijk totale investering van boven de vijftien miljoen, haalt de drempel weer.

Subscribe now

Minder meldingen, in overleg met de AFM

Dezelfde logica verklaart iets wat in het openbare AFM-register te zien is. Tot medio 2024 zette Ajax daar veel meer in dan alleen de grote transfers: ook kleinere deals en zelfs jeugdcontracten werden als koersgevoelig aangemeld. Sinds 23 juli 2024 gebeurt dat niet meer.

Op enig moment zijn met de AFM afspraken gemaakt over wat wél en niet als koersgevoelig telt. Het aanmelden van elk contract bleek daarbij zowel bewerkelijk als overbodig: op de beurskoers had het geen aantoonbaar effect.

Sindsdien beperkt Ajax de meldingen tot wat er echt toe doet: de jaarcijfers, wisselingen in RvC en directie, de hoofdsponsor. Transfers vallen daar niet langer onder; die zijn weer gewoon clubnieuws.

Waarom het ertoe doet

De plicht van Ajax is niet “melden boven bedrag X”, maar melden wat koersgevoelig is. De club vertaalt die open norm naar grofweg tien procent van de omzet. En tegen de huidige cijfers is zelfs een aankoop van bijna vijftien miljoen goed te verdedigen als niet-koersgevoelig. Verdedigbaar en praktisch, maar het blijft een keuze die Ajax zelf maakt, en die met de omzet meebeweegt.

Dus de volgende keer dat iemand zegt dat Ajax “wel móét”: nee. Ajax kiest. En op dit moment kiest het pas vanaf vijftien.

Share

Subscribe now

Deze week kantelde dat beeld: het akkoord zou “ineens” ver weg zijn. Juist omdat de deal vanuit de club eerder als vrijwel rond werd geschetst, waarschijnlijk via een hooggeplaatste bron zoals dat gaat, valt de huidige stilstand op. Er lijkt iets te haperen.

Voordat we concluderen dat er iets fout gaat, is het de moeite waard om twee dingen naast elkaar te leggen: wat dit pakket Ajax kost, en hoe het transferproces volgens Ajax zélf hoort te lopen.

Subscribe now

De prijs, in de breedste zin

Over de transfersom lopen de lezingen uiteen:

• De Telegraaf houdt het op negen miljoen euro met vijf ton aan bonussen en geen doorverkooppercentage.

• L’Équipe (betrouwbare, Franse bron) spreekt van tien miljoen, plus twee miljoen aan bonussen én een doorverkoopclausule van 25 procent.

• ESPN komt eveneens op tien miljoen, maar dan met liefst vier miljoen aan bonussen en géén doorverkoop.

Het verschil in de basissom (negen tegen tien) is klein en grotendeels te verklaren uit de vijf procent solidariteitsbijdrage die Ajax als kopende club inhoudt en afdraagt: op tien miljoen scheelt dat een half miljoen tussen wat Ajax betaalt en wat Monaco overhoudt.

De échte spreiding zit in de structuur: een bonusrange van een half tot vier miljoen, en een doorverkoopclausule die in de ene lezing bestaat en in de andere niet. Dat zijn economisch verschillende deals.

Duur totaalpakket

Daar komt de rest van het pakket bij. Henrique tekent naar verwachting tot medio 2029 of 2030; op een som van tien miljoen betekent dat een afschrijving van 2,5 tot 3,3 miljoen euro per jaar, plus geactiveerd tekengeld en commissie.

Hij is 28 en dient zijn contract uit op zijn 31e of 32e, met een boekwaarde die richting nul zakt en een realistische restwaarde die niet veel hoger ligt. De transfersom is hier dus eerder consumptie dan investering.

En dan het salaris: in Monaco verdiende hij naar schatting drie tot vier miljoen bruto, in een vorstendom zónder inkomstenbelasting. In Nederland wordt belast tegen bijna 49,5 procent. Zelfs een naar Monegaskische maatstaven bescheiden bruto zet hem dus boven in het Ajax-loonhuis.

Tel het op (som, bonussen, doorverkoop, salaris, afschrijving, tegenover een nauwelijks recupereerbare restwaarde) en dit is een fors pakket voor een 28-jarige met een blessureverleden.

Subscribe now

Hoe het zou moeten lopen

Ajax heeft het transferproces op de aandeelhoudersvergadering van november 2023 uitvoerig beschreven in navolging van de periode met Sven Mislintat:

• Het begint met een compositie: het technisch management legt per positie de namen, contracten, prestaties en doorstromende jeugd vast, en daaruit volgt voor welke posities versterking nodig is.
  De vraag hoeveel linksbacks er al staan, hoort daar, aan de kóp van het proces.

• Die compositie wordt vertaald in een financieel plan, met budgetten voor loon- en afschrijvingskosten en een onafhankelijke waardebepaling los van het technisch management.

• Compositie en plan samen vormen het aanvalsplan, dat door de voltallige directie wordt geaccordeerd en vooraf aan de RvC wordt voorgelegd.

• Pas dán start de marktverkenning. Elk bod gaat uit met een voorbehoud van goedkeuring RvC en medische keuring.

• Elke deal wordt opnieuw aan de RvC voorgelegd, met scoutingrapporten; getekend wordt door twee statutaire directeuren.

• En het persbericht volgt pas ná de handtekening. Volgens de club zelf is “rond” dus nooit rond tot de laatste horde is genomen.

• Verder is er een zogeheten dealteam. Dit is het door Ajax zelf (AVA, november 2023) beschreven dagelijkse overleg tussen voetbal, finance en legal dat gedurende een transferwindow alle in- en uitgaande transfers behandelt.

Draait het dealteam ook echt zo?

Dat is de vraag, want de technische kant van Ajax is kersvers. Jordi Cruijff is pas sinds 9 maart 2026 statutair technisch directeur. Siem de Jong stuurt sinds maart de scouting voor betaald voetbal aan, Daniël de Ridder (jurist) kreeg de voorbereiding en uitvoering van transfers, en Cruijffs eigen scout Joël Lara heeft een prominente scoutingrol.

De financiële poort ligt bij CFO Shashi Baboeram Panday; het toezicht bij technisch commissaris Edo Ophof, de directe lijn vanuit een vrijwel volledig vernieuwde RvC.

Dat dealteam (voetbal, finance, legal) is precies bedoeld om te voorkomen dat één persoon de macht naar zich toe trekt; na het Mislintat-tijdperk is de structuur welbewust verzwaard tot vijf à zes schakels.

Subscribe now

Twee dingen knagen. Ten eerste vormen die mensen hun rollen nog: ze draaien een procedure die is bedacht door een cast die er inmiddels niet meer is, en die zij eerder erven dan hebben ingesleten. Ten tweede is er de aanhoudende suggestie dat Cruijff solistisch opereert en de scouting passeert (door de club ontkend, maar hardnekkig).

Als dat klopt, ontstaat precies het patroon dat de hervorming moest uitbannen: een technisch directeur die snel een akkoord neerlegt, waarna de controlelagen er pas láter bij komen.

Het clubakkoord met Monaco was in een halve dag rond; dat de persoonlijke voorwaarden nu pas een horde blijken, past in dat beeld. Dan is de late wrijving geen ongelukje maar een symptoom: de scherpte zit aan de achterkant, terwijl de compositie en het financieel plan haar aan de kop hadden moeten ondervangen.

Wat gaat er dan “fout”?

Vermoedelijk niets dramatisch, en zeker geen herhaling van 2023. Het waarschijnlijkst is een samenloop:

• Een intrinsiek dure en complexe deal. Het is een speler die wel wil, maar een forse nettostap terug moet zetten, met een bonus- en doorverkoopstructuur die nog niet vastligt omdat de nieuwe trainer van de club hem wil houden.

• Dat wordt afgehandeld door een nieuw, nog niet ingesleten apparaat, terwijl vanuit de club te vroeg het beeld van “rond” is gevoed.

• Daar speelt ongetwijfeld een zekere haast of bewijsdrang doorheen: een nieuwe leiding die daadkracht wil tonen en eindelijk weer eens tijdig een grote, ervaren naam wil vastleggen, beweegt al snel iets te enthousiast.

Dat alles samen verklaart waarom iets wat nooit af was, nu als breuk oogt.

En precies daar verraadt de bedragenchaos zich. Dat drie serieuze bronnen het niet eens kunnen worden over de bonussen, en zelfs niet over de vraag óf er een doorverkoopclausule is, betekent maar één ding: de voorwaarden liggen niet vast.

Het akkoord met Monaco was er op hoofdlijnen; de structuur eronder was duidelijk nog niet. “Ineens ver weg” is dan minder een instorting dan een onthulling: dat het nooit zo rond was als het leek.

Dat het wél zo rond léék, heeft Ajax bovendien voor een deel aan zichzelf te danken: wie een dossier naar buiten laat sijpelen als bijna-af, organiseert zijn eigen anticlimax op het moment dat de eigen procedure simpelweg haar werk doet.

Subscribe now

Share

Zodra een hoofdsponsor zijn vertrek aankondigt, begint half voetballend Nederland te gokken. Een Amsterdams collectief à la Brainport Eindhoven. FEBO of Kesbeke, want wat is Amsterdamser dan een kroket uit de muur of een potje zilveruitjes. Kroonenberg of ID&T, want die namen klinken door in de Raad van Commissarissen.

En ergens roept een sportmarketeer dat er een grote partij uit het Midden-Oosten, de Verenigde Staten of Azië klaarstaat.

Subscribe now

Het probleem met dat lijstje is niet dat het te wild is. Het is dat de borst geen losse vacature is. Het is de duurste regel van een veel grotere rekensom. En wie die rekensom wil maken, moet drie dingen tegelijk zien:

• waar een kandidaat aan moet voldoen,

• wat er verder nog op tafel ligt,

• en hoe de deal er eigenlijk uitziet.

Begin bij het geld, want dat is het enige harde getal. Ziggo betaalt zo’n negen miljoen vast, met bonussen richting elf. Op de partneromzet van 42,5 miljoen uit het laatste jaarverslag is dat in zijn eentje een kwart, en veruit de zichtbaarste regel. Adidas betaalt als kledingleverancier ook stevig (grofweg zes en een half miljoen, tot 2031) maar dat ligt niet op tafel.

De variabele is er precies één: de borst. En een borst van elf miljoen is een ander bedrijf dan een mouw van twee.

De voorwaarden: waar een kandidaat aan moet voldoen

De eerste zeef is meteen de wreedste: de prijs. Een vast bedrag rond de negen miljoen veegt het gros van het Nederlandse bedrijfsleven van tafel, en met dat gros vrijwel elke naam die naar Ajax voelt. Daar zit de pijnlijke wetmatigheid van dit dossier: de merken die het meest Amsterdams aanvoelen, zijn bijna allemaal te klein, en de merken die groot genoeg zijn, voelen zelden Amsterdams. FEBO, Kesbeke, een HEMA, een Tony’s Chocolonely: romantisch, maar de portemonnee zegt nee voordat het gesprek begint.

Read more

Inmiddels is die schoonmaak ook geen hypothese meer. Sivert Mannsverk (een van “de 21” namen op de beruchte Transferroom-lijst) vertrok deze week voor zo’n €3,5 miljoen definitief naar Sparta Praag, waarmee Ajax vooral een jaarsalaris van ruim een miljoen van de loonlijst schrapt. En de eerste binnenkomer lijkt een kwestie van tijd: linksback Caio Henrique, voor circa €9 miljoen over te nemen van Monaco. De draaideur draait al.

Subscribe now

Dit waren de zes vragen, met erbij wat de invullers er gemiddeld van bakten.

🔨 Gloukh: blijft of gaat? Krappe winst voor “blijft”: 27 om 15, oftewel zo’n 64 procent houdt Oscar Gloukh komend seizoen in Amsterdam. Geen overtuigende meerderheid, eerder een achterban die er zelf nog niet uit is of het talent het kapitaal is of de etalage.

🇪🇸 Wel of geen Barça-huurling? Hier is men het wél eens: 33 om 10 (77 procent) rekenen op een leenspeler uit Catalonië. Het is de deur die de naam van de nieuwe technisch directeur zou moeten openen. De namen lopen uiteen, van Casado tot “een van de Fernández-neven.”

💸 Hoeveel aankopen van €10 miljoen of meer? Twee à drie, zegt vrijwel iedereen: die twee antwoorden zijn samen goed voor driekwart van de stemmen, met een gemiddelde van net geen 2,4. Een handvol optimisten gokte op vier of vijf, een enkele somberaar op nul. Een uitgavengolf verwacht niemand.

💰 Godts’ prijs en nieuwe club? De meest besproken vraag, daarover zo meer. Cijfermatig: een kleine meerderheid (27 om 16) denkt dat hij blijft, maar wie hem laat gaan plakt er een prijs van rond de €45 miljoen op, met bestemmingen die op één hand te tellen zijn en bijna allemaal Engels: Arsenal, Chelsea, Newcastle, Tottenham, United. De schattingen liepen van €25 miljoen tot €65 miljoen.

⛰️🏠 Waar speelt Berghuis in 26/27? Een kleine meerderheid (25 stemmen) houdt Steven Berghuis gewoon in Amsterdam, maar zelden vrolijk. De antwoorden komen met boze smileys, “op het bankie” en het fatalistische “zou niet weten wie dat salaris (€1.2M/jaar red.) wil overnemen.” Daartegenover een stevig MLS-blok van twaalf, van San Diego tot Houston Dynamo. Een handvol ziet hem elders: Almere, Beşiktaş, Eintracht.

2️⃣1️⃣ Hoeveel van de 21 op Transferroom vertrekken? Mediaan elf, gemiddeld bijna twaalf, met uitschieters tot achttien en één optimist op zes. Ruim de helft van de lijst dus, deels verkocht, grotendeels verhuurd. Precies het soort getal dat bij “iedereen is te koop” hoort.

GEEF JOUW VOORSPELLING

De eeuwige discussie over het prijskaartje van Godts

De echte twistappel blijft Godts, en niet alleen onder Ajacieden onderling. Supporters van andere clubs wisten de draad ook te vinden, met de tegenovergestelde boodschap: zóveel zou-ie heus niet opleveren. Ajacieden praatten het prijskaartje juist omhoog; de nuchterste onder hen zaten er zelf al een slag lager in.

Subscribe now

Ergens daartussenin zit, zoals altijd, de waarheid. Maar een zomer waarin de eigen achterban en de buitenwacht openlijk ruziën over de waarde van je beste vleugelspeler: dat is precies het soort discussie waar je als verkopende club graag in zit.

Of is het allemaal onzin..?

En dan was er nog de mooiste inzending, van iemand die weigerde mee te doen: “Hou toch op met dat domme gedoe. Eind augustus zien we het wel.” Daar zit meer waarheid in dan in alle voorspellingen samen. Niemand van de invullers weet hoe deze zomer afloopt, ondergetekende incluis; de helft van deze antwoorden zal achteraf hilarisch missen. Maar dat is nooit het punt geweest.

Het punt is dat een doorsnee Ajacied in juni precies weet welke knoppen er omgaan (Gloukh, een huurling, Godts als kassa, een uitgedunde selectie), ook zonder dat er nog iets officieel is. En tegen de tijd dat we het “straks wel zien,” ligt deze poll er als ijkpunt. Dát is de lol ervan.

PS: je kunt nog altijd op X je voorspelling erbij zetten

Share

Subscribe now

Ajax maakte deze week bekend dat Ziggo na seizoen 2026/27 stopt als hoofdsponsor. Het telecombedrijf licht de verlengingsoptie niet en verdwijnt per 1 juli 2027 van de borst, na een samenwerking van twaalfeneenhalf jaar. De toon van de aankondiging is verzorgd en dankbaar: een logisch moment, ruimte voor een bredere merkstrategie, een laatste seizoen om het mooi af te sluiten.

Het is goede communicatie. Maar wie de afgelopen twee jaar heeft opgelet, herkent hier geen breuk maar een aankondiging die zichzelf al lang geleden had aangekondigd. En dat verandert de manier waarop je dit nieuws financieel moet lezen.

Subscribe now

Waar het over gaat: het duurste shirt van Nederland

Eerst de orde van grootte, want zonder bedrag is dit een sentimentstukje en geen financieel verhaal.

Ziggo betaalt Ajax jaarlijks ongeveer negen miljoen euro vast, plus maximaal twee miljoen aan prestatiebonussen. Nominaal dus elf miljoen, realistisch een slag daaronder. Daarmee heeft Ajax, met afstand, het best betaalde hoofdsponsorschap van het Nederlandse voetbal. Geen enkele andere Eredivisie-club zit in deze buurt.

Dat is meteen de kern van het probleem. De vraag is niet óf Ajax een nieuwe naam op de borst krijgt. De vraag is of die naam in de buurt komt van die negen tot elf miljoen. Want de afstand tussen Ajax en de rest van de markt die Ziggo al die jaren betaalde, is precies de afstand die nu opnieuw overbrugd moet worden door een partij die daar zonder de twaalfenhalf jaar opgebouwde relatie aan moet beginnen.

Een afslag naar zes, zeven, acht miljoen is geen ondenkbaar scenario. En dát is de financiële kop boven dit nieuws, niet het afscheid zelf.

Het afscheid begon in 2024

Terug naar de tijdlijn, want die verraadt meer dan de persverklaring.

In het voorjaar van 2024 (ruim voor de toenmalige contractverlenging) bracht Ziggo via de directie een ondubbelzinnige boodschap over aan de top van Ajax: de governance moest op orde, anders zou er van voortzetting weinig sprake zijn. Het was, in de woorden die destijds rondzongen, een “pittig” gesprek. De sponsor zat te twijfelen, en liet dat weten.

Subscribe now

Vervolgens verlengde Ziggo in 2024 alsnog: tot medio 2027, mét een optie tot 2029. Op het oog een vertrouwensvotum. Maar bezien vanuit nu oogt die verlenging eerder als een sponsor die zich niet aan een lange exit wilde binden en zich een uitweg openhield. Die uitweg is nu genomen: de optie tot 2029 wordt niet gelicht.

Met andere woorden: dit is geen sponsor die plotseling vertrekt. Dit is een sponsor die in 2024 zei te twijfelen, knarsetandend kort verlengde, en bij de eerste schone gelegenheid de deur dichttrekt. “Ruimte maken voor een bredere merkstrategie” is in dat licht geen strategieverhaal, maar het is vertrekproza.

Dat maakt de aankondiging niet minder beleefd. Het maakt haar wel minder neutraal.

Goed of slecht nieuws?

Het eerlijke antwoord: licht slecht nieuws, verpakt als neutraal nieuws.

Read more

Begin bij de transfersom

Zes miljoen euro lijkt opvallend weinig voor een speler van dit kaliber. Ceballos is dertienvoudig international, kostte Real Madrid in 2017 zelf nog ruim zestien miljoen, en de club mikte vorig jaar nog op vijftien tot twintig miljoen. Dat het nu een derde daarvan zou zijn, heeft een paar oorzaken: hij is 29, kreeg de laatste tijd nauwelijks speeltijd en sukkelt met een blessure. Mogelijk dat de komst van Mourinho ook meespeelt.

Subscribe now

Maar de belangrijkste is een contract dat in 2027 afloopt. Met nog één jaar te gaan heeft Real geen onderhandelingsmacht meer: wie wacht, plukt hem volgend jaar transfervrij weg.

En daar zit meteen het haakje naar het salaris. Een lage transfersom betekent niet dat een speler goedkoop is. Voor een kopende club is de totale prijs de som van transfersom én meerjarig salaris, en juist dat hoge salaris drukt de transfersom: wie de loonlast slikt, betaalt navenant minder voor de transfer zelf. De zes miljoen is laag júist omdát het loon hoog is. Bovendien is het gunstig voor Real’s ruimte binnen de financiële kaders in Spanje als zijn salaris wegvalt.

Voor Real komt daar nog bij dat de aanschafwaarde uit 2017 allang is afgeschreven: de boekwaarde is nul, dus elke euro transfersom valt vrijwel volledig als transferwinst in de boeken. Ook zes miljoen is voor Real dus aantrekkelijk.

Dat maakt de transfersom de minst interessante variabele. De relevante vraag is wat de speler kost om te hebben, en daarvoor moet je rekenen.

Eén speler, drie salarissen

De eerste denkfout is dat er één salaris zou zijn. Er zijn er drie: het nettoloon dat de speler op zijn rekening ziet, het brutoloon dat vóór belasting op de loonstrook staat, en de kostprijs voor de club, het volledige bedrag in de jaarrekening, inclusief beeldrechten, premies en variabelen.

Die drie lopen ver uiteen, en de meeste berichtgeving gooit ze op één hoop. Bij Ceballos houdt de Spaanse pers het consistent op zo’n 4,5 miljoen euro netto per jaar. Dat is het getal dat hij voelt, maar niet wat hij Real kost, en al helemaal niet wat hij Ajax zou kosten.

Read more

How can I make this about Ajax, dan? Een eerlijke poging: acht weken eerder, op 28 januari, sloot Ajax datzelfde toernooi af als nummer 32 van 36 in de league phase. Op papier zat Ajax in dezelfde competitie. Op de balans was daar weinig van te merken.

Eind juli begint Ajax een ander Europees seizoen, in de tweede voorronde van de Conference League. Drie voorronden te gaan voor het hoofdtoernooi. En tussen die twee Europese werelden, Champions League 2025/26 en Conference League 2026/27, zit financieel meer overeenkomst dan veel supporters denken.

Dit stuk gaat niet over hoe groot de Premier League-bedragen zijn. Ajax Financials-lezers weten dat. Het gaat over wat dat verschil mechanisch doet met hoe een PL-club versus Ajax kan opereren op de transfermarkt. Want daar wordt het verschil het meest concreet en in de Nederlandse media het slechtst uitgelegd.

Subscribe now

Wat Ajax uit “dezelfde competitie” haalde

Twee overwinningen, zes nederlagen, plek 32 in de league phase, geen knock-out. Uit de Champions League incasseerde Ajax dit seizoen ongeveer €43 miljoen aan UEFA-premies: startpremie €18,62 miljoen, value pillar €18,73 miljoen, twee winstpremies van €2,1 miljoen en een rankingbonus van €1,4 miljoen. Inclusief recettes uit de vier thuiswedstrijden komt het totaal op circa €53 miljoen.

Arsenal staat aan het andere uiteinde van datzelfde toernooi. Acht overwinningen in de league phase (€16,8 miljoen aan winstpremies), eerste in de eindstand (€9,9 miljoen ranking bonus), doorgang naar de achtste finale, kwartfinale, halve finale en finale (samen nog eens €57 miljoen). Bij winst zaterdagavond komt daar €6,5 miljoen bovenop. Plus een value pillar die voor Engelse topclubs structureel zwaar uitvalt. Schatting voor Arsenal: tussen €130 en €140 miljoen aan UEFA-inkomsten uit dit seizoen alleen.

Subscribe now

Het verschil is groot, maar dat is niet het hele verhaal. De scherpere observatie: Ajax’ €53 miljoen uit de Champions League is misschien wel meer dan de Europa League, maar het verschil met andere Champions League-clubs is veel groter.

Hoe een PL-club ademt, en Ajax niet

Een paar getallen uit de Premier League-distributie over 2025/26, deze week door The Athletic naar buiten gebracht. Voor het eerst keert de competitie meer dan £3 miljard uit aan haar twintig clubs.

Kampioen Arsenal incasseert £198,7 miljoen, omgerekend rond de €230 miljoen. Dat alleen aan centrale uitkering, los van commercie, kaartverkoop en sponsoring. Hekkensluiter Wolves krijgt £117,7 miljoen (~€136 miljoen). Het verschil tussen eerste en laatste komt neer op £81 miljoen, omgerekend €94 miljoen.

Dat verschil (alleen het gat tussen kampioen en degradant) benadert in zijn eentje de gehele Eredivisie-mediapot, die in 2026/27 €117,5 miljoen telt voor achttien clubs. Eén plek opschuiven op de Engelse ranglijst is dit seizoen £3,76 miljoen waard, omgerekend €4,4 miljoen, en dat bedrag is in twee jaar tijd met meer dan veertig procent gestegen. Voor Ajax (met €12,88 miljoen aan binnenlandse mediarechten in totaal) komt drie plaatsen merit-uitkering in Engeland al overeen met het volledige Nederlandse tv-geld.

Maar de echte werking zit in twee andere details. Ten eerste de facility fees: PL-clubs krijgen extra betaald per uitzending op de Britse televisie. Manchester United toucheerde alleen al €23,9 miljoen aan facility fees voor zijn 34 uitgezonden wedstrijden dit seizoen: bijna het dubbele van Ajax’ volledige binnenlandse mediageld.

Subscribe now

Alle “Big Six”-clubs plus Newcastle haalden meer dan £20 miljoen uit dat ene element. Voor Ajax bestaat dat principe niet in deze orde van grootte; Eredivisie-clubs krijgen geen per-uitzending bonus van enige significantie. Een PL-topclub bouwt een tweede inkomstenpijler op het simpele feit dat zijn wedstrijden uitgezonden worden.

Ten tweede de bron van de groei. De Premier League-distributies komen sinds dit seizoen voor de helft uit buitenlandse rechten: £1,13 miljard gelijk verdeeld plus £430 miljoen merit-payment uit de internationale pot. De Eredivisie verkoopt internationaal nauwelijks iets van betekenis. Het Disney/ESPN-contract, dat tot 2030 loopt en de hoofdmoot vormt van de Nederlandse tv-inkomsten, is een binnenlandse deal. De PL-curve loopt door omdat het buitenland blijft betalen. De Eredivisie-curve loopt mee met wat Nederland zelf bereid is uit te geven.

Dat is het mechanische verschil. Een PL-degradant zoals West Ham behoudt een parachute payment van tientallen miljoenen en is volgend seizoen in de Championship financieel nog steeds krachtiger dan de meeste Eredivisie-clubs. Een Ajax dat in de Champions League misstapt, zakt direct terug naar het tv-regime van een toernooi twee niveaus lager.

Volgend seizoen wordt het echt Conference League

Voor 2026/27 wordt dat onevenwicht structureel scherper. Ajax begint vanaf 23 juli in de tweede voorronde van de Conference League, met nog drie voorronden voor het hoofdtoernooi. Bij doorgang naar de league phase staat daar circa €3,17 miljoen aan startpremie tegenover. Vergelijk dat met €18,62 miljoen voor de league phase van de Champions League: een verschil van ruim €15 miljoen aan gegarandeerde basisinkomsten alleen al, los van premies, value pillars en knock-outinkomsten.

Binnenlands valt er weinig opbeurends bij te bedenken. Het volledige tv-rechtenpakket voor het Nederlandse betaalde voetbal beweegt zich rond de €170 miljoen per jaar, inclusief afdrachten aan KKD en KNVB. De achttien Eredivisieclubs zelf verdelen daaruit €117,5 miljoen in 2026/27.

Ajax zakt op die tv-ranglijst van €12,88 miljoen naar €11,7 miljoen, gepasseerd door Feyenoord op de tweede plek. Dit is een directe consequentie van de Eredivisie-verdeelsleutel, die prestaties over tien seizoenen meeneemt en het meest recente jaar tien keer zo zwaar laat tellen als het oudste. Een zwak jaar slaat bij Ajax dus dubbel toe: eerst sportief in het lopende seizoen, daarna jarenlang in de mediagelden.

Subscribe now

Verdict

De boodschap is niet dat de Premier League een grotere portemonnee heeft. Dat is allang geen nieuws meer. Het is dat het businessmodel onder die portemonnee fundamenteel anders werkt, en dat dat verschil zich vertaalt in hoe transfers gerechtvaardigd, afgeschreven en gecompenseerd kunnen worden.

Manchester United kan deze zomer €170 miljoen besteden omdat het commercieel een omzet draait die de bijbehorende afschrijving makkelijk opvangt. Ajax kan dat niet, omdat het commercieel die omzet niet draait en omdat de afschrijving alleen drijft op het transferresultaat dat de club zelf nog moet realiseren. Het zijn niet twee clubs op verschillende sporten van dezelfde ladder. Het zijn twee businessmodellen die nauwelijks met elkaar te vergelijken zijn.

Op het veld speelde Ajax dit seizoen Champions League. Op de balans haalde het bedragen op die thuishoren op het niveau eronder. Volgend seizoen worden veld en balans eindelijk synchroon, al zal het op de transfermarkt niet als bevrijding voelen.

Een seizoen om te vergeten, een nieuwe trainer die er nog niet is, een selectie die fundamenteel op de schop moet. En dan eind juli al voorrondes spelen? Liever vakantie, liever rust, liever een volle voorbereiding op een nieuw begin. Snel klaar met dit seizoen en zo’n troostprijs voor de Perenleague verdient de club niet eens.

Begrijpelijk gevoel. Sportief valt er ook wat voor te zeggen. Financieel niet.

Subscribe now

In een eerder artikel beschreef ik in detail wat het scenario zonder Europees voetbal voor Ajax betekent: geen luxe-debat, maar een fundamenteel ander operationeel jaar.

De huidige Conference League-discussie loopt vaak vooruit op die uitkomst, maar slaat een stap over: wat houdt de Conference League (UECL) zelf eigenlijk financieel in, en waar ligt het echte kantelpunt?

Het misverstand over Europees geld

Bij “Europees geld” denkt iedereen automatisch aan UEFA-premies. Het huidige CL-jaar met €43 miljoen aan premies, de schamele paar miljoen die in een UECL-voorronde te halen valt. Daar zit het verschil tussen toernooien, zo gaat de redenering, en daar zit dus ook het verschil tussen wel of geen Europees voetbal.

Maar dat is niet waar het kantelpunt zit.

Europese inkomsten bestaan uit twee componenten: premies en recettes. Premies schalen mee met het niveau: CL veel, EL middel, UECL minder. Recettes doen iets heel anders: die schalen mee met het aantal Europese thuiswedstrijden.

Wat dat betekent: het verschil tussen EL en UECL zit voornamelijk in de premies. Het verschil tussen UECL en géén Europees voetbal zit in alles, en met name in de recettes die je dan in één klap kwijt bent.

Dat is een fundamenteel ander gesprek.

Wat UECL oplevert

Stel dat Ajax de play-offs wint, de drie voorrondes overleeft en de League Phase haalt. Het kwaliteitsniveau van de UECL is dusdanig dat een vervolg in de knock-out daarna realistisch is.

Premies. AZ haalde dit seizoen ruim €11 miljoen aan UECL-premies met een kwartfinale. Ajax zou puur op basis van de League Phase die orde van grootte moeten kunnen evenaren of overtreffen, want de Value Pillar (verdeeld op basis van de tienjarige clubranking en de mediamarktwaarde van het land) pakt voor Ajax fors hoger uit. Ajax start volgend seizoen op de 20e plek in die tienjarige ranking; AZ stond aan het begin van dit seizoen 51e.

Recettes. Door de voorrondes en de play-offs liggen er in een UECL-seizoen meer Europese wedstrijden dan in de CL of de EL. Per duel weliswaar lagere ticketinkomsten, maar over meer wedstrijden uitgesmeerd. De recette-opbrengst komt onder de streep in de buurt van de EL van 2024/25: zo’n €12,5 miljoen.

Totaal: ongeveer €25 miljoen aan Europese inkomsten.

De scenario’s naast elkaar

• Champions League:

  2025/26 (League Phase)
  €43M premies + ~€10M recettes (inschatting) = ~€53M totaal

  CL 2022/23 (Groepsfase)
  €45M premies + €9M recettes = ~€54M totaal

• Europa League

  2024/25 (3 voorrondes + League Phase + KO)
  €20,7M premies + €12,5M recettes = ~€33M totaal

• UECL

  2026/27 (3 voorrondes + League Phase + KO)
  ~€12-13M premies + ~€12,5M recettes = ~€25M totaal

• Géén Europa = €0

Bekijk de recettes. De CL laat meteen iets opvallends zien: zelfs in CL-jaren (met de grootste tegenstanders en het hoogste prestige) bleven de recettes onder de EL- en UECL-niveaus. Logisch, want CL heeft minder thuiswedstrijden (3 in het oude format, 4 in de league phase, maximaal 6 met voorrondes) dan een UECL-traject (7, inclusief voorrondes en tussenronde).

Recettes schalen dus mee met het aantal thuiswedstrijden, niet met het niveau. Premies schalen mee met het niveau, niet met het aantal duels. Dat is de fundamentele scheidslijn die in de huidige UECL-discussie continu door elkaar wordt gehaald.

En het maakt één ding glashelder: het structurele kantelpunt zit tussen “wél Europa” en “geen Europa”; niet tussen UECL en EL. Verlies je de play-offs, dan verdwijnt die hele recette-laag van €12,5 miljoen. Mét UECL blijft die intact, en zit het inkomstenverschil met EL grotendeels in premies die binnen de marges van de begroting opgevangen worden.

Wat supporters wel of niet gaan zien

Vertaald naar wat zichtbaar wordt voor supporters in de zomer:

Mét UECL (in plaats van EL): nauwelijks ander beeld dan met EL. De begroting voor 2026/27 wordt op EL-niveau opgesteld. In het halfjaarverslag per 31 december 2025 modelleert Ajax twee scenario’s: een base case met deelname aan de league phase van de Europa League en een downside scenario zonder Europees voetbal.

“In beide scenario’s zijn geen aanvullende maatregelen nodig om onze liquiditeit te waarborgen,” schrijft de club. Een UECL-uitkomst valt tussen die twee in, leunt sterk aan tegen de base case, en hoeft de plannen niet ingrijpend te wijzigen. Selectie wordt opgeschoond (dat moet sowieso), maar het transferbeleid wijkt niet wezenlijk af van wat in het EL-scenario al gepland stond.

Zonder Europees voetbal: een fundamenteel ander verhaal. Niet alleen €11-13 miljoen minder aan premies, maar €25 miljoen minder aan totale Europese inkomsten, inclusief die hele structurele recette-laag. Dat is het verhaal van het vorige artikel: transferwinst moet hoger (via mogelijk “gedwongen” verkopen), verkopen móét vóór kopen, ballast eruit desnoods voor lage sommen, jeugd doorschuiven omdat aankopen er niet in zitten.

Lees hier meer over hoe goed de wedstrijdinkomsten van Ajax zijn

Dat verschil zien supporters de hele zomer terug aan welke spelers wel en niet vertrekken, en aan welke posities ongedekt blijven tot diep in augustus.

Eén zin samengevat: het verschil tussen UECL halen en UECL missen is voor het transferbeleid veel groter dan het verschil tussen UECL en EL.

Wat is het transferbudget deze zomer?

De indirecte laag

Naast de directe Europese inkomsten zit er een laag onder die in geen enkel scenario expliciet ingeprijsd staat.

Coëfficiëntenpunten bouwen door; niet alleen voor de nationale ranking, die bepaalt hoeveel Nederlandse Europese tickets er over twee seizoenen zijn, maar ook voor de individuele clubranking. Die clubranking voedt op zijn beurt de toekomstige value pillar. Een jaar zonder Europese punten doorbreekt die accumulatie precies in het seizoen waarin Ajax aan de wederopbouw begint, en dat raakt de inkomsten van seizoenen erna.

En er is de etalage. Het verdienmodel draait op het ontwikkelen en verzilveren van spelers. Donderdagavonden in Europa zijn de plek waar dat zichtbaar wordt voor scouts uit grotere competities. Een talent dat presteert tegen een Italiaanse middenmoter wordt anders gewogen dan datzelfde talent in een Eredivisie-uitwedstrijd op een natte donderdag.

Subscribe now

Geen Europa betekent een gemist etalagejaar voor de volgende generatie. Moeilijk te isoleren in cijfers, maar voor een club die structureel afhankelijk is van transferwinst niet te verwaarlozen.

Conclusie

Sportief is de discussie over die play-offs legitiem. Een vroege voorronde-start, een transitieseizoen, een trainer die nog op te leiden is: er valt iets voor te zeggen om dit seizoen zo snel mogelijk te sluiten en maximale voorbereidingstijd te hebben.

Financieel is het glashelder, maar dan moet je het wel goed lezen. De vraag is niet “hoeveel premiegeld levert UECL minder op dan EL?”, want dat verschil is beperkt en wordt opgevangen door de begroting. De vraag is of die vier tot zeven Europese thuiswedstrijden er volgend seizoen wél of niet staan. Want recette is recette, of het nu UECL is of EL, en zonder Europa is recette nul.

UECL halen houdt die structurele recette-laag intact, houdt de coëfficiënten-accumulatie in stand, en houdt de Europese etalage open. UECL missen kost niet alleen die €25 miljoen; het tilt Ajax naar het downside scenario dat zich vertaalt in dwingende transferkeuzes die supporters de hele zomer terugzien.

Een play-off in het stadion van FC Volendam is niet bepaald de glamoureuze afsluiting waar deze club op had gehoopt. Het is daarentegen precies de juiste metafoor voor hoe ongemakkelijk dit seizoen is geworden. Maar financieel gezien is het allesbehalve optioneel.

Share

Voor wie dit dossier de afgelopen maanden volgt, is dat patroon herkenbaar. Een naam komt op, zingt rond, verdwijnt. Het frame dat Jordi Cruijff per definitie een Spaanse trainer zoekt, zorgt ervoor dat vrijwel elke beschikbare Spaanse hoofdcoach op enig moment de revue passeert. Iraola (Spaans, Baskisch, met drie jaar Premier League-bewijs op zak) past daar moeiteloos in.

Eerlijk bekeken is hij níét de meest waarschijnlijke uitkomst voor Ajax. Daarvoor zit hij inmiddels in een ander deel van de markt, en daarvoor weegt vooral de Europese vraag te zwaar mee in zijn afweging. Engelse media koppelen zijn naam dezer dagen vooral aan Crystal Palace, dat zelf na een woelige eigenaarswisseling en een Europese campagne aan een nieuw hoofdstuk werkt, en in mindere mate aan Chelsea.

Subscribe now

Dat speelveld zegt iets over waar Iraola op dit moment in de markt staat, en daarmee over de financiële realiteit waar Ajax in beweegt: concreter dan elke generieke discussie over wat Amsterdam voor een trainer zou moeten of kunnen betalen.

Twee Engelse middenmoters, twee verschillende businessmodellen

Bournemouth en Crystal Palace ogen op de ranglijst gelijksoortig, beide schuren/schuurden tegen de top zes aan, beide nemen deze zomer afscheid van hun trainer, maar in hun bedrijfsvoering zijn ze nauwelijks vergelijkbaar.

Bournemouth

Onder eigenaar Bill Foley een uitgesproken selling and developing club. Onder Iraola is de club achtereenvolgens 12e en 9e geworden in de Premier League, en strijdt nu om een Europese plek met opnieuw een clubrecord aan punten in zicht.

In datzelfde seizoen is voor circa 250 miljoen pond aan spelers verkocht: Huijsen, Kerkez, Zabarnyi, Ouattara, Semenyo. Dat is geen incident, dat is het model. Iraola’s intensieve, verticale speelstijl is daarbij niet alleen een sportief instrument, maar ook een etalage. Spelers worden onder hem zichtbaar, leveren transferwaarde op, en de cyclus begint opnieuw.

Lees hier meer over hoe Ajax commercieel vergelijkt met Europese clubs

Crystal Palace

Zit financieel in een ander hoofdstuk. Eind 2024/25 won de club de FA Cup tegen Manchester City (de eerste hoofdprijs in 119 jaar clubgeschiedenis) en aansluitend de Community Shield tegen Liverpool.

In de zomer van 2025 verkocht John Textor zijn aandeel aan Woody Johnson, eigenaar van de New York Jets, voor circa 190 miljoen pond. Die deal voltrok zich onder druk: Textors multi-club-vehikel Eagle Football stond financieel op spanning, en zustermaatschappij Olympique Lyon werd in dezelfde periode door de Franse tuchtcommissie DNCG bedreigd met administratieve degradatie naar Ligue 2. Een vonnis dat pas na Textors aftreden eind juni 2025 in hoger beroep werd teruggedraaid. De Palace-opbrengst was onderdeel van het cashflow-plan om Eagle te stabiliseren.

Subscribe now

Diezelfde transactie was tegelijkertijd de oplossing voor een Europees vraagstuk: vanwege multi-club-eigenaarschap met Lyon was Palace door UEFA gedegradeerd van Europa League naar Conference League; het toernooi waar de Eagles inmiddels in de finale staan. Op de ranglijst is het beeld minder fraai: na een sterke seizoensstart staat de club rond de twaalfde tot vijftiende plaats.

Twee clubs dus, beide ambitieuze middenmoters, maar Bournemouth oogst inmiddels door spelers te ontwikkelen en te verkopen, terwijl Palace via prijzen, Europa en een nieuwe eigenaar een trapje hoger probeert te komen. Voor een trainer die wil doorgroeien zijn dat verschillende producten.

Lees hier meer over het belang van Europees voetbal voor Ajax

Waarom Iraola gewild is, en wat hij verdient

Iraola’s profiel verklaart waarom de telefoonlijsten bij meerdere clubs tegelijk oplopen. Hij is 43, heeft drie seizoenen Premier League-bewijs, werkt herkenbaar met beperkte middelen, en zijn ploegen ontwikkelen jonge spelers naar substantiële transferwaarde. Stilistisch (hoge intensiteit, verticaal voetbal, tegenstander ontregelen) past hij in de categorie waarin Ajax structureel zou moeten vissen. Tactisch onderlegd, internationaal zichtbaar, ervaren genoeg voor autoriteit, jong genoeg om door te groeien. Is hij betaalbaar?

Read more

In één antwoord legt Cruijff het mechanisme van een transferbudget bloot: inventiviteit waar het kan, verlies nemen om van salaris af te komen, huur om kosten te verschuiven zonder het aankoopbudget te belasten. Opvallend: hij vraagt niet om meer geld om kampioen te worden. Hij belooft het te doen met wat er ligt.

Subscribe now

1. Operationeel en transfer staan minder los van elkaar dan het lijkt

Formeel klopt de boekhoudkundige scheiding tussen operationeel resultaat (tickets, sponsoring, tv-geld, salarissen, wedstrijdkosten) en transferresultaat (afschrijvingen tegenover transferwinst): operationeel resultaat eerst, transferresultaat erbovenop. Daartussenin kun je schuiven. Alleen is dat verleidelijker dan verstandig.

Stel dat Ajax dit najaar geen Europees voetbal speelt. Het verschil met Europa League-deelname loopt voor Ajax al snel op tot €30 à €35M (afhankelijk van prestaties), Conference League ligt daar een paar miljoen onder. Dat zijn serieuze gaten op een operationele begroting van rond de €200M, terwijl de salarisbasis nog ruim boven de €100M ligt.

Lees hier meer over de financiële implicaties van geen Europees voetbal

In de discussie wordt dan vaak makkelijk gedacht dat Ajax dat gat maar dicht met extra transferwinst. Boekhoudkundig kan het. Strategisch is het een ander verhaal.

Read more

🎙 Dit artikel hoort bij de nieuwe Poen & Pegels-aflevering,
onderdeel van de Pantelic Podcast. 🎙

Liever luisteren of kijken? Je vindt de aflevering op Spotify of YouTube.
Liever lezen of nalezen? Je bent op de goede plek.

Direct naar het verdiepende artikel? Dat vind je hier.

Vroeger, als de kermis in het dorp was, ging ik bij familie langs om geld op te halen. Een tientje hier, een paar gulden daar. Gecombineerd met wat spaargeld wist ik wat ik kon uitgeven aan suikerspinnen en botsauto’s. Dat was mijn budget.
(Wie de podcast heeft geluisterd, kent deze metafoor al. Voor wie ‘m nog niet kent: hier komt-ie alsnog.)

Veel supporters denken dat de transfermarkt zo werkt. De technisch directeur stapt langs de financieel directeur, krijgt een bedrag mee, en gaat shoppen. Vraag is dus: hoeveel zit er deze zomer in dat envelopje voor Jordi Cruijff?

Subscribe now

Het antwoord is dat zo’n envelopje niet bestaat. Cruijff zelf zei het zaterdag glashard tegen ESPN-verslaggever Hans Kraay jr., na Ajax-PSV: “Een tussenjaar bij Ajax bestaat niet. Wij moeten volgend seizoen kampioen worden.” En op de vraag wat hij gaat doen in een zomer met weinig middelen: “Dan zullen we heel inventief moeten zijn en zullen spelers die we voor veel geld hebben gekocht voor minder weg moeten. We zullen moeten huren.”

Dat is geen omcijfering van een budget. Dat is een werkwijze. En in die zinnen zit precies de structuur waarmee een transferbudget bij Ajax echt wordt gemaakt: drie knoppen die elke transfer tegelijk raakt.

De drie knoppen

Bij elke transfer (inkomend en uitgaand) bewegen drie boekhoudkundige onderdelen mee: salaris, afschrijvingen en transferwinst. Waarom boekhouding? Omdat een voetbalclub uiteindelijk wordt afgerekend door de KNVB en UEFA op de cijfers in haar jaarverslag, niet op cashflow alleen.

Cruijffs antwoord aan Kraay raakt alle drie. “We zullen moeten huren” gaat over salaris. “Voor veel geld gekocht voor minder weg” gaat over afschrijvingen én transferresultaat. Wat hij in twee zinnen samenvat, is wat hieronder wordt uitgewerkt.

En het verklaart meteen waarom de vraag “wat is het budget?” geen enkel getal als antwoord kan hebben.

Salaris: het echte probleem

We beginnen met salaris, want daar zit Ajax het strakst in.

Salaris is geen apart hokje in de boekhouding. Het zit in de gewone exploitatie, samen met tickets, sponsoring, tv-geld en wedstrijdkosten. Het operationele deel van de jaarrekening.

Vorig seizoen, in 2024/25, ging er ongeveer €109M aan salaris uit op een totale lasten van zo’n €200M. Dat is meer dan de helft. In het eerste halfjaar van 2025/26 was dat €64M, wat op jaarbasis ruim €128M zou betekenen. Nog nooit was het zo hoog: €110M was het vorige ‘record’.

Daar zaten eenmalige kosten bij (afkoopsommen Heitinga en Keizer onder andere) en hogere CL-bonussen, maar de richting is duidelijk: Ajax zit te hoog in salaris. De inkomsten zijn namelijk te laag en operationeel (vóór transfers) draait de club verlies.

Lees hier alles over de halfjaarcijfers

Wat verandert er op 1 juli bij de start van het nieuwe boekjaar? Niet zoveel. Akpom is ondertussen weg. Mogelijk vertrekken Zinchenko, Tomiyasu en Weghorst, maar die kunnen ook verlengen. En: huurspelers komen terug. Per saldo daalt de loonsom dus nauwelijks vanzelf. Ajax zal moeten ingrijpen.

Hier zit de eerste laag onder Cruijffs blueprint. “Spelers die we voor veel geld hebben gekocht voor minder weg” is geen budget-truc; het is een salaris-truc. Bij elke verkoop (ongeacht winst of verlies op de transfersom) verdwijnt het volledige salaris van de loonlijst. Dat is de échte hefboom. En “we zullen moeten huren” werkt aan dezelfde knop: een verhuurde speler verlaat de eigen loonlijst grotendeels of helemaal, ook al blijft hij in afschrijving doorlopen.

Het transferbudget begint dus met de vraag wie Ajax van de loonlijst af krijgt. Pas daarna ontstaat er echte ruimte om te bewegen.

Afschrijvingen: de echte aankoopruimte

Dit is het stuk dat het dichtst bij wat fans “transferbudget” noemen, in de buurt komt.

Aankopen worden uitgesmeerd over de contractduur. Een speler van €20M op een contract van vijf jaar kost €4M per jaar aan afschrijving. Maar die last loopt door, ook als de speler verhuurd wordt. Alleen bij verkoop verdwijnt de boekwaarde van de balans.

Ajax eindigt het lopende seizoen met ongeveer €40-42M aan afschrijvingen. Dat is al jaren een soort streefplafond. Alex Kroes had het zelfs over nog iets minder. Met het vertrek van Akpom, en mogelijk Zinchenko en Weghorst, ontstaat er per 1 juli zo’n €3 à €5M ruimte. Vertaald naar nieuwe transfersommen: €15 à €20M aan inkomende transfers, als Ajax het plafond wil aanhouden.

Subscribe now

Belangrijk om te onthouden: verhuurde spelers tellen mee voor de afschrijving. Wie nu denkt dat een verhuring “ruimte maakt” voor een nieuwe aankoop, kijkt naar de verkeerde knop.

Dit is dus het eerste concrete getal van deze zomer. Vanaf de start heeft Ajax een aankoopbudget in de orde van €15 à €20M. Niet niks mee, maar ook niet de tientallen miljoenen die hier en daar geroepen worden.

Transferwinst: wat Ajax moet “vinden”

De derde knop is transferwinst en dat is geen meevaller, maar een verplichting.

Met €40M aan afschrijvingen per jaar, moet Ajax elk seizoen ongeveer datzelfde bedrag aan transferwinst binnenhalen om de afschrijvingen af te dekken. Een gat van €40M dat elk jaar opnieuw gevuld moet worden met winst op verkopen.

En “winst” is hier letterlijk: van wat een club voor een speler betaalt, gaat niet alles naar Ajax. Solidariteitsbijdragen, opleidingsclubs, doorverkooppercentages en zaakwaarnemers gaan er allemaal vanaf: gemiddeld houdt Ajax zo’n 75% over. Daarna moet ook nog de boekwaarde van de speler worden afgetrokken om tot de winst te komen.

Dat is waarom een eigen jeugdspeler verkopen veel meer oplevert dan een dure aankoop verkopen. Twee voorbeelden uit het afgelopen jaar maken het concreet:

Kenneth Taylor vertrok afgelopen winter voor zo’n €17M. Geen boekwaarde (eigen jeugd), alleen intermediairs eraf. Al met al zo’n €14M boekhoudkundige winst.

Bryan Brobbey ging vorige zomer voor €20M. Maar er moest een deel naar RB Leipzig (vanwege een eerder doorverkoopbeding) plus de boekwaarde eraf. Onder de streep bleef rond de €10M winst over.

Twee transfers van vergelijkbare grootte, boekhoudkundig totaal verschillend.

Lees hier meer over waarom Brobbey en Taylor nog extra miljoenen voor Ajax kunnen opleveren.

De Godts-paradox

Hier komen we bij Mika Godts, wiens situatie de paradox van een transferzomer perfect blootlegt.

Stel: Godts vertrekt voor €40M. Lage boekwaarde (eigen jeugd, weinig betaald), beperkte aftrekposten: pure winst van €30 à €40M is realistisch. Met één transfer dicht Ajax een groot deel van het transferresultaat-gat voor het seizoen.

Maar Godts heeft ook lage afschrijvingen (eigen jeugd) en een relatief laag salaris. Zijn vertrek maakt nauwelijks ruimte aan de aankoopkant of op de loonlijst. En als Ajax met die transferwinst dan een nieuwe speler haalt voor €15M, gaan onderaan de streep zowel de afschrijvingen als het salaris omhoog.

Een goede verkoop levert dus niet automatisch méér ruimte op. Soms juist meer kosten. Het hangt af van wat de speler ooit kostte, en wat hij verdiende.

Ter illustratie: Dolberg en Weghorst staan dichter bij elkaar dan je zou denken. Dolberg moet nog ongeveer €10M opleveren om quitte te spelen op zijn boekwaarde, maar maakt €2,5M per jaar aan afschrijvingsruimte vrij plus zijn salaris. Weghorst maakt €1,5M afschrijvingsruimte per jaar vrij, vertrekt transfervrij (geen winst, geen verlies) en levert ook fors salaris op.

Lees hier meer over de actuele transferdossiers, zoals Godts, maar ook de keuze tussen Baas, Kaplan en Janse

Waarom rekenen niet zo simpel werkt

Hier breekt het Football Manager-denken af. “Verkoop A, B en C voor samen €60M; koop D en E voor samen €50M; budget van €10M opzij.” Klinkt logisch. Klopt niet.

Want hoe groot is de boekwaarde van A, B en C? Wat zijn hun salarissen ten opzichte van D en E? Hoe lang zijn de contracten? Wat staat er in de dealstructuur: bonussen, doorverkoop, gespreide betaling?

Subscribe now

Cruijffs woord “inventief” is daarom geen retoriek. Het is het verschil tussen een TD die alleen op transfersommen rekent en een TD die alle drie de knoppen tegelijk afweegt.

Een vuistregel die wél werkt

Voor wie thuis wil meerekenen: kijk niet naar de verwachte verkoopprijs van een speler, maar naar wat Ajax ooit voor hem betaalde.

Een dure aankoop verkopen levert ruimte op. Gloukh, Sutalo, Wijndal: hun vertrek geeft directe verlichting op de afschrijvingsruimte, plus salaris. Omdat er ooit ook veel geld voor betaald werd en ze dus elk jaar veel ruimte innemen.

Een jeugdspeler verkopen levert winst op, maar geen ruimte. Godts, Baas, Fitz-Jim: hun vertrek geeft pure transferwinst, maar maakt nauwelijks budget vrij voor nieuwe aankopen.

Allebei nuttig. Allebei nodig, dit jaar. Maar het zijn fundamenteel verschillende soorten transfers, met fundamenteel verschillende effecten op het budget.

Slot: Cruijffs blueprint

“Een tussenjaar bestaat niet. Wij moeten volgend seizoen kampioen worden.” En tegelijk: inventief zijn, voor minder weg, huren.

Dat is, in een handvol zinnen, het speelboek voor de zomer. En het opvallende aan Cruijffs antwoord is wat hij níét zegt. Hij vraagt niet om extra middelen om kampioen te worden. Hij vraagt niet om vooruit te investeren. In het verdiepende artikel waarom dat een goed signaal is.

Hij belooft het te doen met de drie knoppen (salaris kwijtraken, afschrijvingen vrijspelen, transferwinst pakken) en met de creativiteit die daaromheen mogelijk is.

Lees hier meer over de cijfers achter Jordi Cruijffs ervaring als TD

“Ik ben hier niet om vrienden te maken,” zei Cruijff in hetzelfde gesprek. “Ik ben hier om beslissingen te nemen.” Voor wie de drie knoppen begrijpt, is duidelijk waarom dat geen losse zin is. Verlies nemen op spelers die je net of duur zijn aangetrokken, voormalige basisspelers verhuren, talentvolle jongens laten gaan: geen van die beslissingen is comfortabel. Allemaal zijn ze nodig.

Daarmee is “wat is het budget?” misschien wel de verkeerde vraag. De juiste vraag is: in welke volgorde durft Ajax de drie knoppen te draaien, en welke instrumenten zetten ze daarbij in?

Daarmee lijkt het bijna op een gokautomaat op de kermis. Alleen dan niet voor de lol, maar om het echie. Is Jordi behendig en slim genoeg om het spel succesvol te spelen?

Het is, voor de afwisseling, een keer een meevaller. Hier de drie effecten op de Ajax-balans (transferresultaat, salaris, afschrijvingsruimte) en een korte vooruitblik op het volgende dossier.

Subscribe now

Wat blijft er netto over?

£8 miljoen is tegen de huidige koers ongeveer €9,2 tot €9,3 miljoen. En dus wat Ipswich Town betaalt, niet wat Ajax ontvangt. Vuistregel bij dit type uitgaande transfer: na 5% solidariteitsafdracht, circa 15% voor zaakwaarnemer en speler, en wat overige kosten houdt Ajax zo’n 75 tot 80% over. Dat is bruto €7 tot €7,4 miljoen.

Lees hier meer over andere meevallers waar Ajax op hoopt

Daar gaat de resterende boekwaarde nog vanaf. Akpom kwam in 2023 voor €12,3 miljoen plus maximaal €2 miljoen aan bonussen, op een vijfjarig contract. Een deel van die bonussen is vrijwel zeker uitgekeerd (speeltijd, basisplaatsen, doelpunten en Champions League behaald in zijn eerste anderhalf jaar), wat de jaarafschrijving op €2,5 tot €2,7 miljoen brengt. Na bijna drie seizoenen staat hij nog voor pakweg €5 tot €5,5 miljoen op de balans.

Onderaan de streep: een transferresultaat van circa €2 miljoen positief. Geen wereldwinst. Wel, en dat is het punt, boekhoudkundig géén verlies, ondanks dat de transfersom ruim onder de aanschafprijs ligt.

Gunstige timing

En de timing klopt. Het moment dat de optie verplicht wordt, is ook het moment dat de transfer formeel plaatsvindt. Daarmee hoort de transactie boekhoudkundig in het lopende boekjaar (afloop 30 juni 2026). Vandaar ook de persberichten op deze datum.

Subscribe now

Die €2 miljoen valt daarmee in een jaar dat op basis van de halfjaarcijfers afstevent op €15 tot €18 miljoen operationeel verlies, te dekken door een transferresultaat van naar verwachting €15 tot €20 miljoen. Klein bedrag, groot effect aan de marge: het is precies het soort meevaller dat het verschil maakt tussen rode en zwarte cijfers onderaan de jaarrekening.

Detail voor de liefhebbers: omdat de transfer twee maanden vóór jaareinde wordt geboekt, draagt Ajax dit jaar twee maanden minder van het salaris en valt iets meer afschrijving in dit boekjaar dan bij een transfer per 1 juli.

Het salaris

Lang onderwerp van speculatie, met geruchten in de range van €2 tot €5 miljoen per jaar. Via bronnen dicht bij de club ligt het werkelijke jaarsalaris dichter bij de €4 miljoen. Of dat in- of exclusief Champions League-bonus is, blijft onduidelijk. Hoe dan ook: een grootverdiener.

Een nuance voor de korte termijn: een deel van Akpoms salaris is dit seizoen al door Ipswich gedragen. De directe verlichting in het lopende boekjaar is dus kleiner dan het volledige jaarsalaris suggereert. Pas vanaf komend seizoen valt het hele bedrag uit de Ajax-loonsom.

Daar zit dan ook de echte winst. De salariskosten over het eerste halfjaar lagen op een record van bijna €64 miljoen, en de druk om die post structureel terug te brengen is fors, zeker zonder CL-premies aan de inkomstenkant volgend seizoen. Akpom is een van de weinige grote posten die zonder onderhandelingen aan Ajax-zijde verdwijnt.

Lees hier meer over sites als Capology en Salaryleaks en hun betrouwbaarheid

De afschrijvingsruimte

Met Akpom van de balans verdwijnt structureel €2,5 tot €2,7 miljoen uit de jaarlijkse afschrijvingspost. Bij een richtlijn van €40 miljoen totaal (en een actuele teller die nét daarboven uitkomt) is dat fundamenteel.

Dit in combinatie met het wegvallen van ook Butera, waar vandaag bekend werd dat zijn aflopende contract niet verlengd wordt, en mogelijk ook het vertrek van Zinchenko en Weghorst, kan de afschrijving afnemen met zo’n €5-6 miljoen per jaar (mits ze alle drie vertrekken). Er ontstaat dan ruimte voor zo’n €20 tot €25 miljoen aan nieuwe transfersom, zonder over het plafond te gaan. Dat is wat Akpom in essentie doet: niet zozeer het bedrag dat binnenkomt, maar de speelruimte die hij aan de uitgavenkant achterlaat.

En nu: Mannsverk

Een tweede koopoptie hangt nog in de lucht. Sivert Mannsverk wordt verhuurd aan Sparta Praag, mét koopoptie. Hoogte onbekend, niet bindend.

Ruwe rekensom: vanaf circa €3 miljoen draait Ajax quitte op het transferresultaat, gegeven dezelfde aftrekposten en een resterende boekwaarde van zo’n €2,4 miljoen (€1,2 miljoen jaarafschrijving). Aannemelijk dat de optie ergens in die orde van grootte ligt.

Subscribe now

Sparta Praag heeft eerder bedragen van die omvang uitgegeven qua transfers, maar dan zit je aan de bovenkant van wat in Praag gangbaar is. Sportief vechten ze nog om Champions League-voorronden; de landstitel lijkt buiten bereik. Mannsverk speelt redelijk regelmatig, maar of dat genoeg is voor het lichten van de optie blijft de vraag.

Salaristechnisch is het effect bescheiden vergeleken met Akpom (lager basisbedrag, wel een stevige CL-bonusconstructie). De winst zit dan vooral in nóg eens €1,2 miljoen afschrijvingsruimte.

Welkom in een zomer waarin elke euro telt. Eén meevaller binnen, één in onderhandeling.

Share

Dat een competitie buiten de Eredivisie zo strak gevolgd wordt, zegt veel: niet zozeer over Akpom als voetballer (vorig seizoen geen sterspeler, maar zeker bruikbaar) als wel over de financiële situatie waarin Ajax verkeert.

Hem lozen betekent lucht in het transferbudget. En het is, voor de afwisseling, een keer een meevaller. Iets waar supporters duidelijk naar snakken, als afleiding van het huidige spel.

Maar waaróm Akpom precies zo’n belangrijke impact op het budget kan hebben; daarvan lijkt het beeld bij veel volgers minder scherp. Tijd voor de details.

Het gesprek dat ergens deze maand plaatsvindt

Een denkbeeldig (en wat gechargeerd) gesprek tussen financieel directeur Shashi Baboeram Panday en technisch directeur Jordi Cruijff. Dat die twee weleens botsen is geen waanzinnige aanname: Jordi wil uitgeven, Panday moet op de rem.

JC: Shashi, wat kan ik deze zomer uitgeven aan transfers?

SBP: Beperkt. We zitten aan de max qua afschrijvingen. Reken op een transfersom onder de tien miljoen.

JC: Dat is alles? Dan moeten we Godts verkopen voordat we serieus kunnen versterken?

SBP: Die tien miljoen veronderstelt al dat we via Godts of anderen significante transferwinst maken.

JC: Oké, dan transfervrij of bijna?

SBP: Nou, de salarisruimte is nog krapper dan het transferbudget.

JC: Maar we hebben wel wat ervaren jongens nodig. Niet duur in aanschaf, wel een fors salaris.

SBP: Helaas: eerst ruimte maken. Daarom hoop ik op de koopopties. Vooral Akpom.

JC: Ah. Vandaar dat je de uitslagen in Engeland zo nauwlettend volgt.

Wat Akpom écht kost

Akpom kwam in de zomer van 2023 voor €12,3 miljoen, met €2 miljoen aan mogelijke bonussen daarbovenop. Het vijfjarige contract levert een afschrijving van €2,46 tot €2,86 miljoen per jaar op, afhankelijk van of (en hoeveel van) die bonussen daadwerkelijk zijn uitgekeerd. Speelminuten, basisplaatsen, een CL-kwalificatie en wat doelpunten: een deel van dat bonusbedrag is vrijwel zeker betaald. Een realistische jaarafschrijving: €2,5 tot €2,6 miljoen.

Verdwijnt dat bedrag van de balans, dan ontstaat ruimte voor €8 tot €12,5 miljoen aan nieuwe transfersom, afhankelijk van de contractduur (drie tot vijf jaar). Dat is geen detail; dat is een spelersmarkt die opengaat. En dan zijn salaris.

Read more

De financiële context. Ajax staat voor een dubbele uitdaging deze zomer. Als Europese inkomsten tegenvallen, zijn operationele meevallers op elk front welkom. Tegelijkertijd heeft Ajax weinig zilverwaar in de selectie om grote transferwinsten te realiseren. Elke extra euro (uit bonussen, doorverkooprechten of transfers) helpt direct mee om de noodzakelijke selectieverbouwing te financieren.

Subscribe now

De eindrangschikking in de Eredivisie

€20 – 40 MILJOEN

De Champions League halen lijkt voor de meeste Ajacieden een gepasseerd station. De playoffs spelen is realistischer, al is het winnen ervan allesbehalve zeker. Tegelijk zijn de posities 2 tot en met 5 nog verrassend dicht bij elkaar. Het kan alle kanten op.

Cruciaal is wie de KNVB Beker wint. De finale gaat tussen NEC en AZ, en afhankelijk van waar de winnaar op de ranglijst eindigt, kan plek 4 directe toegang tot de Europa League gaan geven. Of het voorronde-ticket voor de Europa League kan doorschuiven naar plek 5.

Lees hier over de gevolgen van wel of geen Champions League spelen

De algemene regel is dat een club het behaalde Europese ticket krijgt dat het hoogst is. Het andere ticket schuift door op de competitieranglijst. NEC lijkt momenteel de grootste kanshebber om hoog te eindigen in de competitie, dat maakt hun bekerresultaat extra relevant voor de Europese indeling.

Subscribe now

Minder zichtbaar, maar zeker relevant: de tv-gelden in Nederland zijn afhankelijk van de eindrangschikking, zoals Tom Knipping in VI meldde. Hoger eindigen levert Ajax direct meer op uit de mediarechten. Een stille maar welkome meevaller als Europees voetbal uitblijft of tegenvalt.

Geen Europees voetbal is niet alleen sportief pijnlijk, het legt aanzienlijk meer druk op spelersverkopen deze zomer. Europa League-voetbal geeft Ajax de financiële rust om de transferzomer gecontroleerd aan te pakken.

Promotie Ipswich Town (Chuba Akpom)

~€12 MILJOEN

Er begint een subtiele obsessie te ontstaan onder Ajacieden: hoe doet Ipswich Town het in de Championship? De reden is simpel: Ipswich licht de koopoptie op Chuba Akpom (€8 miljoen) als zij promoveren naar de Premier League, via directe promotie of de play-offs. Momenteel staan ze op een rechtstreekse promotieplaats.

De boekhoudkundige transferwinst is beperkt: zo’n €1 miljoen. Maar het echte voordeel zit elders. Akpom verdient naar verluidt €1,5 tot 1,8 miljoen per jaar, en heeft nog een “oud” contract met hoge Champions League-bonussen.

En zijn vertrek scheelt Ajax ruim €2,5 miljoen per jaar aan afschrijvingen. Dat vrijgekomen budget vertaalt zich naar een transferruimte van €10 tot 12 miljoen. Een wezenlijk verschil voor de zomerplannen.

Oud-spelers en huurlingen

VAN NUL TOT ENKELE MILJOENEN

Ajax heeft een opvallend groot netwerk van oud-spelers en verhuurde spelers die nog volop in actie zijn. De vuistregel is simpel: hoe beter zij presteren, hoe meer Ajax ervan profiteert: via doorverkooppercentages, solidariteitsafdrachten, prestatiegebonden bonussen of het lichten van koopopties.

Neem Bryan Brobbey, waarover Bayern München-interesse circuleert. Een transfer van €40 miljoen levert Ajax via doorverkooprecht en solidariteitsafdracht al snel bijna €4 miljoen op, bovenop mogelijke prestatiebonussen die dit seizoen al kunnen vrijvallen.

Vergelijkbare bonusconstructies gelden voor Jurriën Timber, Jorrel Hato, Kenneth Taylor en Lisandro Martinez, die per gespeeld duel een vergoeding oplevert. Zelfs long shots zoals Noa Lang (koopoptie Galatasaray), Sergino Dest of een transfer van Kudus of Onana kunnen optellen.

Bij de verhuurde spelers (onder wie Mannsverk, Van den Boomen, Rijkhoff en Kaplan) geldt een andere logica: een definitieve transfer maakt salaris en afschrijvingen vrij, wat direct bijdraagt aan de financiële ruimte voor de zomer.

Lees hier meer over hoe de financiële mogelijkheden van aankomende zomer bepaald worden

Het WK

€1,5 – 2 MILJOEN DIRECT, MEER INDIRECT

Het WK levert Ajax op twee manieren iets op. Direct via de FIFA-compensatie voor beschikbaar gestelde spelers: naar verwachting zo’n €150.000 per speler in de groepsfase, met een toeslag van €25.000-30.000 per doorgekomen ronde.

Ajax verwacht vijf à zes spelers af te staan: Wout Weghorst, Takehiro Tomiyasu, Ko Itakura, Josip Sutalo, Mika Godts en mogelijk Ahmetcan Kaplan. Nieuw is dat ook spelers in de kwalificatiefase compensatie kunnen opleveren. Alles bij elkaar opgeteld kan het totaalbedrag optellen tot €1,5 tot 2 miljoen.

Indirect is het WK potentieel nog waardevoller, al komt die baat met een kanttekening. Een sterk toernooi verhoogt de transferwaarde van spelers als Godts en Sutalo aanzienlijk. Maar het toernooi brengt ook blessurerisico met zich mee, juist in de periode dat Ajax zijn selectie wil opbouwen. De indirecte opbrengst is dus tweesnijdend.

Subscribe now

En andersom; niet spelen op het WK of tegenvallen heeft ook meerdere kanten. Zo kan het nadelig zijn voor de waarde van spelers die Ajax juist wil verkopen, maar het kan gunstig zijn in het geval van Takehiro Tomiyasu en de kans dat Ajax hem kan behouden.

Lees hier meer over de FIFA-compensatie voor WK-gangers

De trainersmarkt — het meest bepalende domino

SPORTIEF ONBETAALBAAR

Het zal een cliché worden deze zomer: de belangrijkste “aankoop” is die van de nieuwe trainer. Maar clichés zijn clichés omdat ze kloppen. De juiste trainer bepaalt niet alleen de speelstijl, hij bepaalt welke spelers willen komen, welke spelers willen blijven, en hoeveel Ajax kan vragen voor vertrekkende internationals.

Met Ajax, dat naar verluidt kijkt naar Spaanse namen, is het relevant hoe hun huidige clubs het seizoen afsluiten. Eder Sarabia (Elche) strijdt nog volop tegen degradatie; Míchel (Girona) en Perez (Rayo Vallecano) willen zo hoog mogelijk eindigen. Hoe zij presteren in de slotfase bepaalt mede hoe ze in de markt liggen en tegen welke prijs.

Lees hier hoeveel Ajax kan of zou moeten uitgeven aan een trainer

Maar de bredere trainersmarkt is dit jaar buitengewoon turbulent. Namen als Guardiola, Xabi Alonso, Tuchel, Pochettino, Postecoglou, Maresca, Frank, Amorim en Motta kunnen allemaal in beweging komen. Elke topbenoeming elders zet een nieuwe reeks dominostenen in gang: een vertrekkende coach maakt een opvolger vrij, die op zijn beurt een andere stoel leeg achterlaat.

Ajax moet dit spel vroeg en slim spelen. In een zomer waarin iedereen tegelijk zoekt, gaat de beste trainer niet automatisch naar de club met het meeste geld, maar naar de club met het duidelijkste plan. Dat plan moet er al liggen voordat de laatste competitieronde gespeeld is.

Subscribe now

Het detail zit eronder.

Zijn nieuwe contract loopt van 1 juli 2026 tot en met 30 juni 2031, terwijl zijn oude verbintenis nog doorliep tot 30 juni 2027. Dat lijkt een formaliteit, maar is dat niet.

Ajax heeft hier niet simpelweg een paar jaar toegevoegd. De club heeft het contract opnieuw ingericht en het dossier in één keer naar een nieuwe cyclus getrokken. Dat is een keuze. En die keuze zegt iets.

Geen verlenging, maar een reset

In de praktijk betekent dit dat Ajax vijf jaar zekerheid koopt vanaf de zomer van 2026, dat het bestaande contractjaar feitelijk wordt ingeruild, en (belangrijker) dat het volgende onderhandelingsmoment bewust ver naar achteren wordt geschoven.

Dit is geen administratieve verlenging. Dit is een herprijzing van het dossier.

En dat gebeurt zelden zonder tegenprestatie. Wie een contract zo ver naar voren dichttimmert, betaalt daar bijna altijd voor: in salaris, in tekengeld, in perspectief.

Het is goed voorstelbaar dat er daarnaast afspraken zijn gemaakt over speeltijd, doorgroei, of over hoe Ajax zich opstelt als er op een bepaald moment serieuze buitenlandse interesse komt.

“Als in jaar X club Y voor minimaal bedrag Z komt, werkt de club mee.”

De verborgen kosten: tekengeld dat doorloopt

Dat tekengeld zie je niet als één klap terug in de cijfers. Ajax verwerkt dit (conform eigen beleid) als onderdeel van de personeelskosten en spreidt het lineair over de contractduur.

Tekengeld van bijvoorbeeld een miljoen euro op een contract van vijf jaar wordt zo €200.000 per jaar in de kosten. Dat maakt lange contracten boekhoudkundig aantrekkelijker: de piek zit niet in jaar één, maar wordt uitgesmeerd over meerdere seizoenen.

En hoewel lange verplichtingen risicovol kunnen zijn (zie: de Mislintat-aankopen), is dat voor een transfervrije speler een stuk minder problematisch.

Maar het effect zie je wel degelijk terug. In het halfjaarverslag 2025/26 stijgen de tekengelden naar 9,5 miljoen euro, tegen 5,1 miljoen een jaar eerder, en de personeelskosten lopen mede daardoor op.

Ajax betaalt dus niet per se méér per speler, maar wel vaker en structureler vooraf.

Daarbij komt nog een factor die zelden wordt meegeteld: zaakwaarnemers. De KNVB publiceerde onlangs haar jaarlijkse overzicht van betalingen aan voetbalagenten, en Ajax scoorde daarin opnieuw hoog. Dat is geen toeval.

Lees hier meer over die €21 miljoen die Ajax betaalde aan zaakwaarnemers.

Bij vrijwel elke contractverlenging of aanwinst (ook bij jonge talenten) zijn intermediairs betrokken, en hun vergoedingen tellen op. Het zijn kosten die in de jaarcijfers verdwijnen tussen de personeelslasten, maar wel degelijk onderdeel zijn van wat een deal als die van Mokio werkelijk kost.

Subscribe now

Drie dossiers, drie strategieën

De recente contracten laten zien hoe Ajax per geval redeneert en onderhandelt.

• Bounida tekende tot 2028 met een optie: behouden, maar binnen financiële kaders. Ajax koopt tijd en voorkomt verlies, speler houdt toekomstige leverage.

  

• Mokio tot 2031: hier koopt Ajax maximale rust en controle. Speler houdt gunstige voorwaarden, maar minimale flexibiliteit. In feite reageert de club op druk en koopt het probleem af.

• Steur richting 2030: een middenweg. Ajax koopt gebalanceerde controle, speler houdt gedeelde flexibiliteit.

Drie talenten, drie uitkomsten. Niet omdat Ajax geen lijn heeft, maar juist omdat de club per speler bepaalt hoeveel risico er ligt en hoeveel controle nodig is.

Lees hier meer over de cijfers van Jordi Cruijff als technisch directeur

Wat ze gemeen hebben: geen van hen kostte een transfersom. Ajax haalde ze transfervrij binnen en investeerde vervolgens in het vastleggen. Dat is geen toeval. Het lijkt op doordacht beleid en ondanks de aanhoudende sportieve malaise, lukt het Ajax dus wel om een sportief interessant beeld te schetsen voor deze talenten.

Qua aanpak kan het ook gezien worden als een breuk met hoe de club eerder te werk ging.

Want voor een eerdere generatie talenten betaalde Ajax wél gewoon miljoenen aan transfersommen. Die deals pakten, op één duidelijke uitzondering na, nog niet uit zoals verwacht.

Van transfersom naar tekengeld

Read more

Maar er is een scenario dat wél anders ligt.

Subscribe now

Ajax speelt mogelijk de playoffs voor de Conference League. Als die verloren gaan, is er helemaal geen Europees voetbal in 2026/27. En dát is een ander verhaal, omdat Europa League-inkomsten geen luxe zijn. Ze zijn structuur.

Wat dat financieel betekent, welke keuzes het afdwingt en hoe het Ajax in de juiste richting kán duwen, lees je hieronder.

Geen extra miljoenen mislopen is één ding. Structurele inkomsten mislopen is wat anders.

Read more