Begin bij de transfersom

Zes miljoen euro lijkt opvallend weinig voor een speler van dit kaliber. Ceballos is dertienvoudig international, kostte Real Madrid in 2017 zelf nog ruim zestien miljoen, en de club mikte vorig jaar nog op vijftien tot twintig miljoen. Dat het nu een derde daarvan zou zijn, heeft een paar oorzaken: hij is 29, kreeg de laatste tijd nauwelijks speeltijd en sukkelt met een blessure. Mogelijk dat de komst van Mourinho ook meespeelt.

Subscribe now

Maar de belangrijkste is een contract dat in 2027 afloopt. Met nog één jaar te gaan heeft Real geen onderhandelingsmacht meer: wie wacht, plukt hem volgend jaar transfervrij weg.

En daar zit meteen het haakje naar het salaris. Een lage transfersom betekent niet dat een speler goedkoop is. Voor een kopende club is de totale prijs de som van transfersom én meerjarig salaris, en juist dat hoge salaris drukt de transfersom: wie de loonlast slikt, betaalt navenant minder voor de transfer zelf. De zes miljoen is laag júist omdát het loon hoog is. Bovendien is het gunstig voor Real’s ruimte binnen de financiële kaders in Spanje als zijn salaris wegvalt.

Voor Real komt daar nog bij dat de aanschafwaarde uit 2017 allang is afgeschreven: de boekwaarde is nul, dus elke euro transfersom valt vrijwel volledig als transferwinst in de boeken. Ook zes miljoen is voor Real dus aantrekkelijk.

Dat maakt de transfersom de minst interessante variabele. De relevante vraag is wat de speler kost om te hebben, en daarvoor moet je rekenen.

Eén speler, drie salarissen

De eerste denkfout is dat er één salaris zou zijn. Er zijn er drie: het nettoloon dat de speler op zijn rekening ziet, het brutoloon dat vóór belasting op de loonstrook staat, en de kostprijs voor de club, het volledige bedrag in de jaarrekening, inclusief beeldrechten, premies en variabelen.

Die drie lopen ver uiteen, en de meeste berichtgeving gooit ze op één hoop. Bij Ceballos houdt de Spaanse pers het consistent op zo’n 4,5 miljoen euro netto per jaar. Dat is het getal dat hij voelt, maar niet wat hij Real kost, en al helemaal niet wat hij Ajax zou kosten.

Read more

How can I make this about Ajax, dan? Een eerlijke poging: acht weken eerder, op 28 januari, sloot Ajax datzelfde toernooi af als nummer 32 van 36 in de league phase. Op papier zat Ajax in dezelfde competitie. Op de balans was daar weinig van te merken.

Eind juli begint Ajax een ander Europees seizoen, in de tweede voorronde van de Conference League. Drie voorronden te gaan voor het hoofdtoernooi. En tussen die twee Europese werelden, Champions League 2025/26 en Conference League 2026/27, zit financieel meer overeenkomst dan veel supporters denken.

Dit stuk gaat niet over hoe groot de Premier League-bedragen zijn. Ajax Financials-lezers weten dat. Het gaat over wat dat verschil mechanisch doet met hoe een PL-club versus Ajax kan opereren op de transfermarkt. Want daar wordt het verschil het meest concreet en in de Nederlandse media het slechtst uitgelegd.

Subscribe now

Wat Ajax uit “dezelfde competitie” haalde

Twee overwinningen, zes nederlagen, plek 32 in de league phase, geen knock-out. Uit de Champions League incasseerde Ajax dit seizoen ongeveer €43 miljoen aan UEFA-premies: startpremie €18,62 miljoen, value pillar €18,73 miljoen, twee winstpremies van €2,1 miljoen en een rankingbonus van €1,4 miljoen. Inclusief recettes uit de vier thuiswedstrijden komt het totaal op circa €53 miljoen.

Arsenal staat aan het andere uiteinde van datzelfde toernooi. Acht overwinningen in de league phase (€16,8 miljoen aan winstpremies), eerste in de eindstand (€9,9 miljoen ranking bonus), doorgang naar de achtste finale, kwartfinale, halve finale en finale (samen nog eens €57 miljoen). Bij winst zaterdagavond komt daar €6,5 miljoen bovenop. Plus een value pillar die voor Engelse topclubs structureel zwaar uitvalt. Schatting voor Arsenal: tussen €130 en €140 miljoen aan UEFA-inkomsten uit dit seizoen alleen.

Subscribe now

Het verschil is groot, maar dat is niet het hele verhaal. De scherpere observatie: Ajax’ €53 miljoen uit de Champions League is misschien wel meer dan de Europa League, maar het verschil met andere Champions League-clubs is veel groter.

Hoe een PL-club ademt, en Ajax niet

Een paar getallen uit de Premier League-distributie over 2025/26, deze week door The Athletic naar buiten gebracht. Voor het eerst keert de competitie meer dan £3 miljard uit aan haar twintig clubs.

Kampioen Arsenal incasseert £198,7 miljoen, omgerekend rond de €230 miljoen. Dat alleen aan centrale uitkering, los van commercie, kaartverkoop en sponsoring. Hekkensluiter Wolves krijgt £117,7 miljoen (~€136 miljoen). Het verschil tussen eerste en laatste komt neer op £81 miljoen, omgerekend €94 miljoen.

Dat verschil (alleen het gat tussen kampioen en degradant) benadert in zijn eentje de gehele Eredivisie-mediapot, die in 2026/27 €117,5 miljoen telt voor achttien clubs. Eén plek opschuiven op de Engelse ranglijst is dit seizoen £3,76 miljoen waard, omgerekend €4,4 miljoen, en dat bedrag is in twee jaar tijd met meer dan veertig procent gestegen. Voor Ajax (met €12,88 miljoen aan binnenlandse mediarechten in totaal) komt drie plaatsen merit-uitkering in Engeland al overeen met het volledige Nederlandse tv-geld.

Maar de echte werking zit in twee andere details. Ten eerste de facility fees: PL-clubs krijgen extra betaald per uitzending op de Britse televisie. Manchester United toucheerde alleen al €23,9 miljoen aan facility fees voor zijn 34 uitgezonden wedstrijden dit seizoen: bijna het dubbele van Ajax’ volledige binnenlandse mediageld.

Subscribe now

Alle “Big Six”-clubs plus Newcastle haalden meer dan £20 miljoen uit dat ene element. Voor Ajax bestaat dat principe niet in deze orde van grootte; Eredivisie-clubs krijgen geen per-uitzending bonus van enige significantie. Een PL-topclub bouwt een tweede inkomstenpijler op het simpele feit dat zijn wedstrijden uitgezonden worden.

Ten tweede de bron van de groei. De Premier League-distributies komen sinds dit seizoen voor de helft uit buitenlandse rechten: £1,13 miljard gelijk verdeeld plus £430 miljoen merit-payment uit de internationale pot. De Eredivisie verkoopt internationaal nauwelijks iets van betekenis. Het Disney/ESPN-contract, dat tot 2030 loopt en de hoofdmoot vormt van de Nederlandse tv-inkomsten, is een binnenlandse deal. De PL-curve loopt door omdat het buitenland blijft betalen. De Eredivisie-curve loopt mee met wat Nederland zelf bereid is uit te geven.

Dat is het mechanische verschil. Een PL-degradant zoals West Ham behoudt een parachute payment van tientallen miljoenen en is volgend seizoen in de Championship financieel nog steeds krachtiger dan de meeste Eredivisie-clubs. Een Ajax dat in de Champions League misstapt, zakt direct terug naar het tv-regime van een toernooi twee niveaus lager.

Volgend seizoen wordt het echt Conference League

Voor 2026/27 wordt dat onevenwicht structureel scherper. Ajax begint vanaf 23 juli in de tweede voorronde van de Conference League, met nog drie voorronden voor het hoofdtoernooi. Bij doorgang naar de league phase staat daar circa €3,17 miljoen aan startpremie tegenover. Vergelijk dat met €18,62 miljoen voor de league phase van de Champions League: een verschil van ruim €15 miljoen aan gegarandeerde basisinkomsten alleen al, los van premies, value pillars en knock-outinkomsten.

Binnenlands valt er weinig opbeurends bij te bedenken. Het volledige tv-rechtenpakket voor het Nederlandse betaalde voetbal beweegt zich rond de €170 miljoen per jaar, inclusief afdrachten aan KKD en KNVB. De achttien Eredivisieclubs zelf verdelen daaruit €117,5 miljoen in 2026/27.

Ajax zakt op die tv-ranglijst van €12,88 miljoen naar €11,7 miljoen, gepasseerd door Feyenoord op de tweede plek. Dit is een directe consequentie van de Eredivisie-verdeelsleutel, die prestaties over tien seizoenen meeneemt en het meest recente jaar tien keer zo zwaar laat tellen als het oudste. Een zwak jaar slaat bij Ajax dus dubbel toe: eerst sportief in het lopende seizoen, daarna jarenlang in de mediagelden.

Subscribe now

Verdict

De boodschap is niet dat de Premier League een grotere portemonnee heeft. Dat is allang geen nieuws meer. Het is dat het businessmodel onder die portemonnee fundamenteel anders werkt, en dat dat verschil zich vertaalt in hoe transfers gerechtvaardigd, afgeschreven en gecompenseerd kunnen worden.

Manchester United kan deze zomer €170 miljoen besteden omdat het commercieel een omzet draait die de bijbehorende afschrijving makkelijk opvangt. Ajax kan dat niet, omdat het commercieel die omzet niet draait en omdat de afschrijving alleen drijft op het transferresultaat dat de club zelf nog moet realiseren. Het zijn niet twee clubs op verschillende sporten van dezelfde ladder. Het zijn twee businessmodellen die nauwelijks met elkaar te vergelijken zijn.

Op het veld speelde Ajax dit seizoen Champions League. Op de balans haalde het bedragen op die thuishoren op het niveau eronder. Volgend seizoen worden veld en balans eindelijk synchroon, al zal het op de transfermarkt niet als bevrijding voelen.

Een seizoen om te vergeten, een nieuwe trainer die er nog niet is, een selectie die fundamenteel op de schop moet. En dan eind juli al voorrondes spelen? Liever vakantie, liever rust, liever een volle voorbereiding op een nieuw begin. Snel klaar met dit seizoen en zo’n troostprijs voor de Perenleague verdient de club niet eens.

Begrijpelijk gevoel. Sportief valt er ook wat voor te zeggen. Financieel niet.

Subscribe now

In een eerder artikel beschreef ik in detail wat het scenario zonder Europees voetbal voor Ajax betekent: geen luxe-debat, maar een fundamenteel ander operationeel jaar.

De huidige Conference League-discussie loopt vaak vooruit op die uitkomst, maar slaat een stap over: wat houdt de Conference League (UECL) zelf eigenlijk financieel in, en waar ligt het echte kantelpunt?

Het misverstand over Europees geld

Bij “Europees geld” denkt iedereen automatisch aan UEFA-premies. Het huidige CL-jaar met €43 miljoen aan premies, de schamele paar miljoen die in een UECL-voorronde te halen valt. Daar zit het verschil tussen toernooien, zo gaat de redenering, en daar zit dus ook het verschil tussen wel of geen Europees voetbal.

Maar dat is niet waar het kantelpunt zit.

Europese inkomsten bestaan uit twee componenten: premies en recettes. Premies schalen mee met het niveau: CL veel, EL middel, UECL minder. Recettes doen iets heel anders: die schalen mee met het aantal Europese thuiswedstrijden.

Wat dat betekent: het verschil tussen EL en UECL zit voornamelijk in de premies. Het verschil tussen UECL en géén Europees voetbal zit in alles, en met name in de recettes die je dan in één klap kwijt bent.

Dat is een fundamenteel ander gesprek.

Wat UECL oplevert

Stel dat Ajax de play-offs wint, de drie voorrondes overleeft en de League Phase haalt. Het kwaliteitsniveau van de UECL is dusdanig dat een vervolg in de knock-out daarna realistisch is.

Premies. AZ haalde dit seizoen ruim €11 miljoen aan UECL-premies met een kwartfinale. Ajax zou puur op basis van de League Phase die orde van grootte moeten kunnen evenaren of overtreffen, want de Value Pillar (verdeeld op basis van de tienjarige clubranking en de mediamarktwaarde van het land) pakt voor Ajax fors hoger uit. Ajax start volgend seizoen op de 20e plek in die tienjarige ranking; AZ stond aan het begin van dit seizoen 51e.

Recettes. Door de voorrondes en de play-offs liggen er in een UECL-seizoen meer Europese wedstrijden dan in de CL of de EL. Per duel weliswaar lagere ticketinkomsten, maar over meer wedstrijden uitgesmeerd. De recette-opbrengst komt onder de streep in de buurt van de EL van 2024/25: zo’n €12,5 miljoen.

Totaal: ongeveer €25 miljoen aan Europese inkomsten.

De scenario’s naast elkaar

• Champions League:

  2025/26 (League Phase)
  €43M premies + ~€10M recettes (inschatting) = ~€53M totaal

  CL 2022/23 (Groepsfase)
  €45M premies + €9M recettes = ~€54M totaal

• Europa League

  2024/25 (3 voorrondes + League Phase + KO)
  €20,7M premies + €12,5M recettes = ~€33M totaal

• UECL

  2026/27 (3 voorrondes + League Phase + KO)
  ~€12-13M premies + ~€12,5M recettes = ~€25M totaal

• Géén Europa = €0

Bekijk de recettes. De CL laat meteen iets opvallends zien: zelfs in CL-jaren (met de grootste tegenstanders en het hoogste prestige) bleven de recettes onder de EL- en UECL-niveaus. Logisch, want CL heeft minder thuiswedstrijden (3 in het oude format, 4 in de league phase, maximaal 6 met voorrondes) dan een UECL-traject (7, inclusief voorrondes en tussenronde).

Recettes schalen dus mee met het aantal thuiswedstrijden, niet met het niveau. Premies schalen mee met het niveau, niet met het aantal duels. Dat is de fundamentele scheidslijn die in de huidige UECL-discussie continu door elkaar wordt gehaald.

En het maakt één ding glashelder: het structurele kantelpunt zit tussen “wél Europa” en “geen Europa”; niet tussen UECL en EL. Verlies je de play-offs, dan verdwijnt die hele recette-laag van €12,5 miljoen. Mét UECL blijft die intact, en zit het inkomstenverschil met EL grotendeels in premies die binnen de marges van de begroting opgevangen worden.

Wat supporters wel of niet gaan zien

Vertaald naar wat zichtbaar wordt voor supporters in de zomer:

Mét UECL (in plaats van EL): nauwelijks ander beeld dan met EL. De begroting voor 2026/27 wordt op EL-niveau opgesteld. In het halfjaarverslag per 31 december 2025 modelleert Ajax twee scenario’s: een base case met deelname aan de league phase van de Europa League en een downside scenario zonder Europees voetbal.

“In beide scenario’s zijn geen aanvullende maatregelen nodig om onze liquiditeit te waarborgen,” schrijft de club. Een UECL-uitkomst valt tussen die twee in, leunt sterk aan tegen de base case, en hoeft de plannen niet ingrijpend te wijzigen. Selectie wordt opgeschoond (dat moet sowieso), maar het transferbeleid wijkt niet wezenlijk af van wat in het EL-scenario al gepland stond.

Zonder Europees voetbal: een fundamenteel ander verhaal. Niet alleen €11-13 miljoen minder aan premies, maar €25 miljoen minder aan totale Europese inkomsten, inclusief die hele structurele recette-laag. Dat is het verhaal van het vorige artikel: transferwinst moet hoger (via mogelijk “gedwongen” verkopen), verkopen móét vóór kopen, ballast eruit desnoods voor lage sommen, jeugd doorschuiven omdat aankopen er niet in zitten.

Lees hier meer over hoe goed de wedstrijdinkomsten van Ajax zijn

Dat verschil zien supporters de hele zomer terug aan welke spelers wel en niet vertrekken, en aan welke posities ongedekt blijven tot diep in augustus.

Eén zin samengevat: het verschil tussen UECL halen en UECL missen is voor het transferbeleid veel groter dan het verschil tussen UECL en EL.

Wat is het transferbudget deze zomer?

De indirecte laag

Naast de directe Europese inkomsten zit er een laag onder die in geen enkel scenario expliciet ingeprijsd staat.

Coëfficiëntenpunten bouwen door; niet alleen voor de nationale ranking, die bepaalt hoeveel Nederlandse Europese tickets er over twee seizoenen zijn, maar ook voor de individuele clubranking. Die clubranking voedt op zijn beurt de toekomstige value pillar. Een jaar zonder Europese punten doorbreekt die accumulatie precies in het seizoen waarin Ajax aan de wederopbouw begint, en dat raakt de inkomsten van seizoenen erna.

En er is de etalage. Het verdienmodel draait op het ontwikkelen en verzilveren van spelers. Donderdagavonden in Europa zijn de plek waar dat zichtbaar wordt voor scouts uit grotere competities. Een talent dat presteert tegen een Italiaanse middenmoter wordt anders gewogen dan datzelfde talent in een Eredivisie-uitwedstrijd op een natte donderdag.

Subscribe now

Geen Europa betekent een gemist etalagejaar voor de volgende generatie. Moeilijk te isoleren in cijfers, maar voor een club die structureel afhankelijk is van transferwinst niet te verwaarlozen.

Conclusie

Sportief is de discussie over die play-offs legitiem. Een vroege voorronde-start, een transitieseizoen, een trainer die nog op te leiden is: er valt iets voor te zeggen om dit seizoen zo snel mogelijk te sluiten en maximale voorbereidingstijd te hebben.

Financieel is het glashelder, maar dan moet je het wel goed lezen. De vraag is niet “hoeveel premiegeld levert UECL minder op dan EL?”, want dat verschil is beperkt en wordt opgevangen door de begroting. De vraag is of die vier tot zeven Europese thuiswedstrijden er volgend seizoen wél of niet staan. Want recette is recette, of het nu UECL is of EL, en zonder Europa is recette nul.

UECL halen houdt die structurele recette-laag intact, houdt de coëfficiënten-accumulatie in stand, en houdt de Europese etalage open. UECL missen kost niet alleen die €25 miljoen; het tilt Ajax naar het downside scenario dat zich vertaalt in dwingende transferkeuzes die supporters de hele zomer terugzien.

Een play-off in het stadion van FC Volendam is niet bepaald de glamoureuze afsluiting waar deze club op had gehoopt. Het is daarentegen precies de juiste metafoor voor hoe ongemakkelijk dit seizoen is geworden. Maar financieel gezien is het allesbehalve optioneel.

Share

Voor wie dit dossier de afgelopen maanden volgt, is dat patroon herkenbaar. Een naam komt op, zingt rond, verdwijnt. Het frame dat Jordi Cruijff per definitie een Spaanse trainer zoekt, zorgt ervoor dat vrijwel elke beschikbare Spaanse hoofdcoach op enig moment de revue passeert. Iraola (Spaans, Baskisch, met drie jaar Premier League-bewijs op zak) past daar moeiteloos in.

Eerlijk bekeken is hij níét de meest waarschijnlijke uitkomst voor Ajax. Daarvoor zit hij inmiddels in een ander deel van de markt, en daarvoor weegt vooral de Europese vraag te zwaar mee in zijn afweging. Engelse media koppelen zijn naam dezer dagen vooral aan Crystal Palace, dat zelf na een woelige eigenaarswisseling en een Europese campagne aan een nieuw hoofdstuk werkt, en in mindere mate aan Chelsea.

Subscribe now

Dat speelveld zegt iets over waar Iraola op dit moment in de markt staat, en daarmee over de financiële realiteit waar Ajax in beweegt: concreter dan elke generieke discussie over wat Amsterdam voor een trainer zou moeten of kunnen betalen.

Twee Engelse middenmoters, twee verschillende businessmodellen

Bournemouth en Crystal Palace ogen op de ranglijst gelijksoortig, beide schuren/schuurden tegen de top zes aan, beide nemen deze zomer afscheid van hun trainer, maar in hun bedrijfsvoering zijn ze nauwelijks vergelijkbaar.

Bournemouth

Onder eigenaar Bill Foley een uitgesproken selling and developing club. Onder Iraola is de club achtereenvolgens 12e en 9e geworden in de Premier League, en strijdt nu om een Europese plek met opnieuw een clubrecord aan punten in zicht.

In datzelfde seizoen is voor circa 250 miljoen pond aan spelers verkocht: Huijsen, Kerkez, Zabarnyi, Ouattara, Semenyo. Dat is geen incident, dat is het model. Iraola’s intensieve, verticale speelstijl is daarbij niet alleen een sportief instrument, maar ook een etalage. Spelers worden onder hem zichtbaar, leveren transferwaarde op, en de cyclus begint opnieuw.

Lees hier meer over hoe Ajax commercieel vergelijkt met Europese clubs

Crystal Palace

Zit financieel in een ander hoofdstuk. Eind 2024/25 won de club de FA Cup tegen Manchester City (de eerste hoofdprijs in 119 jaar clubgeschiedenis) en aansluitend de Community Shield tegen Liverpool.

In de zomer van 2025 verkocht John Textor zijn aandeel aan Woody Johnson, eigenaar van de New York Jets, voor circa 190 miljoen pond. Die deal voltrok zich onder druk: Textors multi-club-vehikel Eagle Football stond financieel op spanning, en zustermaatschappij Olympique Lyon werd in dezelfde periode door de Franse tuchtcommissie DNCG bedreigd met administratieve degradatie naar Ligue 2. Een vonnis dat pas na Textors aftreden eind juni 2025 in hoger beroep werd teruggedraaid. De Palace-opbrengst was onderdeel van het cashflow-plan om Eagle te stabiliseren.

Subscribe now

Diezelfde transactie was tegelijkertijd de oplossing voor een Europees vraagstuk: vanwege multi-club-eigenaarschap met Lyon was Palace door UEFA gedegradeerd van Europa League naar Conference League; het toernooi waar de Eagles inmiddels in de finale staan. Op de ranglijst is het beeld minder fraai: na een sterke seizoensstart staat de club rond de twaalfde tot vijftiende plaats.

Twee clubs dus, beide ambitieuze middenmoters, maar Bournemouth oogst inmiddels door spelers te ontwikkelen en te verkopen, terwijl Palace via prijzen, Europa en een nieuwe eigenaar een trapje hoger probeert te komen. Voor een trainer die wil doorgroeien zijn dat verschillende producten.

Lees hier meer over het belang van Europees voetbal voor Ajax

Waarom Iraola gewild is, en wat hij verdient

Iraola’s profiel verklaart waarom de telefoonlijsten bij meerdere clubs tegelijk oplopen. Hij is 43, heeft drie seizoenen Premier League-bewijs, werkt herkenbaar met beperkte middelen, en zijn ploegen ontwikkelen jonge spelers naar substantiële transferwaarde. Stilistisch (hoge intensiteit, verticaal voetbal, tegenstander ontregelen) past hij in de categorie waarin Ajax structureel zou moeten vissen. Tactisch onderlegd, internationaal zichtbaar, ervaren genoeg voor autoriteit, jong genoeg om door te groeien. Is hij betaalbaar?

Read more

In één antwoord legt Cruijff het mechanisme van een transferbudget bloot: inventiviteit waar het kan, verlies nemen om van salaris af te komen, huur om kosten te verschuiven zonder het aankoopbudget te belasten. Opvallend: hij vraagt niet om meer geld om kampioen te worden. Hij belooft het te doen met wat er ligt.

Subscribe now

1. Operationeel en transfer staan minder los van elkaar dan het lijkt

Formeel klopt de boekhoudkundige scheiding tussen operationeel resultaat (tickets, sponsoring, tv-geld, salarissen, wedstrijdkosten) en transferresultaat (afschrijvingen tegenover transferwinst): operationeel resultaat eerst, transferresultaat erbovenop. Daartussenin kun je schuiven. Alleen is dat verleidelijker dan verstandig.

Stel dat Ajax dit najaar geen Europees voetbal speelt. Het verschil met Europa League-deelname loopt voor Ajax al snel op tot €30 à €35M (afhankelijk van prestaties), Conference League ligt daar een paar miljoen onder. Dat zijn serieuze gaten op een operationele begroting van rond de €200M, terwijl de salarisbasis nog ruim boven de €100M ligt.

Lees hier meer over de financiële implicaties van geen Europees voetbal

In de discussie wordt dan vaak makkelijk gedacht dat Ajax dat gat maar dicht met extra transferwinst. Boekhoudkundig kan het. Strategisch is het een ander verhaal.

Read more

🎙 Dit artikel hoort bij de nieuwe Poen & Pegels-aflevering,
onderdeel van de Pantelic Podcast. 🎙

Liever luisteren of kijken? Je vindt de aflevering op Spotify of YouTube.
Liever lezen of nalezen? Je bent op de goede plek.

Direct naar het verdiepende artikel? Dat vind je hier.

Vroeger, als de kermis in het dorp was, ging ik bij familie langs om geld op te halen. Een tientje hier, een paar gulden daar. Gecombineerd met wat spaargeld wist ik wat ik kon uitgeven aan suikerspinnen en botsauto’s. Dat was mijn budget.
(Wie de podcast heeft geluisterd, kent deze metafoor al. Voor wie ‘m nog niet kent: hier komt-ie alsnog.)

Veel supporters denken dat de transfermarkt zo werkt. De technisch directeur stapt langs de financieel directeur, krijgt een bedrag mee, en gaat shoppen. Vraag is dus: hoeveel zit er deze zomer in dat envelopje voor Jordi Cruijff?

Subscribe now

Het antwoord is dat zo’n envelopje niet bestaat. Cruijff zelf zei het zaterdag glashard tegen ESPN-verslaggever Hans Kraay jr., na Ajax-PSV: “Een tussenjaar bij Ajax bestaat niet. Wij moeten volgend seizoen kampioen worden.” En op de vraag wat hij gaat doen in een zomer met weinig middelen: “Dan zullen we heel inventief moeten zijn en zullen spelers die we voor veel geld hebben gekocht voor minder weg moeten. We zullen moeten huren.”

Dat is geen omcijfering van een budget. Dat is een werkwijze. En in die zinnen zit precies de structuur waarmee een transferbudget bij Ajax echt wordt gemaakt: drie knoppen die elke transfer tegelijk raakt.

De drie knoppen

Bij elke transfer (inkomend en uitgaand) bewegen drie boekhoudkundige onderdelen mee: salaris, afschrijvingen en transferwinst. Waarom boekhouding? Omdat een voetbalclub uiteindelijk wordt afgerekend door de KNVB en UEFA op de cijfers in haar jaarverslag, niet op cashflow alleen.

Cruijffs antwoord aan Kraay raakt alle drie. “We zullen moeten huren” gaat over salaris. “Voor veel geld gekocht voor minder weg” gaat over afschrijvingen én transferresultaat. Wat hij in twee zinnen samenvat, is wat hieronder wordt uitgewerkt.

En het verklaart meteen waarom de vraag “wat is het budget?” geen enkel getal als antwoord kan hebben.

Salaris: het echte probleem

We beginnen met salaris, want daar zit Ajax het strakst in.

Salaris is geen apart hokje in de boekhouding. Het zit in de gewone exploitatie, samen met tickets, sponsoring, tv-geld en wedstrijdkosten. Het operationele deel van de jaarrekening.

Vorig seizoen, in 2024/25, ging er ongeveer €109M aan salaris uit op een totale lasten van zo’n €200M. Dat is meer dan de helft. In het eerste halfjaar van 2025/26 was dat €64M, wat op jaarbasis ruim €128M zou betekenen. Nog nooit was het zo hoog: €110M was het vorige ‘record’.

Daar zaten eenmalige kosten bij (afkoopsommen Heitinga en Keizer onder andere) en hogere CL-bonussen, maar de richting is duidelijk: Ajax zit te hoog in salaris. De inkomsten zijn namelijk te laag en operationeel (vóór transfers) draait de club verlies.

Lees hier alles over de halfjaarcijfers

Wat verandert er op 1 juli bij de start van het nieuwe boekjaar? Niet zoveel. Akpom is ondertussen weg. Mogelijk vertrekken Zinchenko, Tomiyasu en Weghorst, maar die kunnen ook verlengen. En: huurspelers komen terug. Per saldo daalt de loonsom dus nauwelijks vanzelf. Ajax zal moeten ingrijpen.

Hier zit de eerste laag onder Cruijffs blueprint. “Spelers die we voor veel geld hebben gekocht voor minder weg” is geen budget-truc; het is een salaris-truc. Bij elke verkoop (ongeacht winst of verlies op de transfersom) verdwijnt het volledige salaris van de loonlijst. Dat is de échte hefboom. En “we zullen moeten huren” werkt aan dezelfde knop: een verhuurde speler verlaat de eigen loonlijst grotendeels of helemaal, ook al blijft hij in afschrijving doorlopen.

Het transferbudget begint dus met de vraag wie Ajax van de loonlijst af krijgt. Pas daarna ontstaat er echte ruimte om te bewegen.

Afschrijvingen: de echte aankoopruimte

Dit is het stuk dat het dichtst bij wat fans “transferbudget” noemen, in de buurt komt.

Aankopen worden uitgesmeerd over de contractduur. Een speler van €20M op een contract van vijf jaar kost €4M per jaar aan afschrijving. Maar die last loopt door, ook als de speler verhuurd wordt. Alleen bij verkoop verdwijnt de boekwaarde van de balans.

Ajax eindigt het lopende seizoen met ongeveer €40-42M aan afschrijvingen. Dat is al jaren een soort streefplafond. Alex Kroes had het zelfs over nog iets minder. Met het vertrek van Akpom, en mogelijk Zinchenko en Weghorst, ontstaat er per 1 juli zo’n €3 à €5M ruimte. Vertaald naar nieuwe transfersommen: €15 à €20M aan inkomende transfers, als Ajax het plafond wil aanhouden.

Subscribe now

Belangrijk om te onthouden: verhuurde spelers tellen mee voor de afschrijving. Wie nu denkt dat een verhuring “ruimte maakt” voor een nieuwe aankoop, kijkt naar de verkeerde knop.

Dit is dus het eerste concrete getal van deze zomer. Vanaf de start heeft Ajax een aankoopbudget in de orde van €15 à €20M. Niet niks mee, maar ook niet de tientallen miljoenen die hier en daar geroepen worden.

Transferwinst: wat Ajax moet “vinden”

De derde knop is transferwinst en dat is geen meevaller, maar een verplichting.

Met €40M aan afschrijvingen per jaar, moet Ajax elk seizoen ongeveer datzelfde bedrag aan transferwinst binnenhalen om de afschrijvingen af te dekken. Een gat van €40M dat elk jaar opnieuw gevuld moet worden met winst op verkopen.

En “winst” is hier letterlijk: van wat een club voor een speler betaalt, gaat niet alles naar Ajax. Solidariteitsbijdragen, opleidingsclubs, doorverkooppercentages en zaakwaarnemers gaan er allemaal vanaf: gemiddeld houdt Ajax zo’n 75% over. Daarna moet ook nog de boekwaarde van de speler worden afgetrokken om tot de winst te komen.

Dat is waarom een eigen jeugdspeler verkopen veel meer oplevert dan een dure aankoop verkopen. Twee voorbeelden uit het afgelopen jaar maken het concreet:

Kenneth Taylor vertrok afgelopen winter voor zo’n €17M. Geen boekwaarde (eigen jeugd), alleen intermediairs eraf. Al met al zo’n €14M boekhoudkundige winst.

Bryan Brobbey ging vorige zomer voor €20M. Maar er moest een deel naar RB Leipzig (vanwege een eerder doorverkoopbeding) plus de boekwaarde eraf. Onder de streep bleef rond de €10M winst over.

Twee transfers van vergelijkbare grootte, boekhoudkundig totaal verschillend.

Lees hier meer over waarom Brobbey en Taylor nog extra miljoenen voor Ajax kunnen opleveren.

De Godts-paradox

Hier komen we bij Mika Godts, wiens situatie de paradox van een transferzomer perfect blootlegt.

Stel: Godts vertrekt voor €40M. Lage boekwaarde (eigen jeugd, weinig betaald), beperkte aftrekposten: pure winst van €30 à €40M is realistisch. Met één transfer dicht Ajax een groot deel van het transferresultaat-gat voor het seizoen.

Maar Godts heeft ook lage afschrijvingen (eigen jeugd) en een relatief laag salaris. Zijn vertrek maakt nauwelijks ruimte aan de aankoopkant of op de loonlijst. En als Ajax met die transferwinst dan een nieuwe speler haalt voor €15M, gaan onderaan de streep zowel de afschrijvingen als het salaris omhoog.

Een goede verkoop levert dus niet automatisch méér ruimte op. Soms juist meer kosten. Het hangt af van wat de speler ooit kostte, en wat hij verdiende.

Ter illustratie: Dolberg en Weghorst staan dichter bij elkaar dan je zou denken. Dolberg moet nog ongeveer €10M opleveren om quitte te spelen op zijn boekwaarde, maar maakt €2,5M per jaar aan afschrijvingsruimte vrij plus zijn salaris. Weghorst maakt €1,5M afschrijvingsruimte per jaar vrij, vertrekt transfervrij (geen winst, geen verlies) en levert ook fors salaris op.

Lees hier meer over de actuele transferdossiers, zoals Godts, maar ook de keuze tussen Baas, Kaplan en Janse

Waarom rekenen niet zo simpel werkt

Hier breekt het Football Manager-denken af. “Verkoop A, B en C voor samen €60M; koop D en E voor samen €50M; budget van €10M opzij.” Klinkt logisch. Klopt niet.

Want hoe groot is de boekwaarde van A, B en C? Wat zijn hun salarissen ten opzichte van D en E? Hoe lang zijn de contracten? Wat staat er in de dealstructuur: bonussen, doorverkoop, gespreide betaling?

Subscribe now

Cruijffs woord “inventief” is daarom geen retoriek. Het is het verschil tussen een TD die alleen op transfersommen rekent en een TD die alle drie de knoppen tegelijk afweegt.

Een vuistregel die wél werkt

Voor wie thuis wil meerekenen: kijk niet naar de verwachte verkoopprijs van een speler, maar naar wat Ajax ooit voor hem betaalde.

Een dure aankoop verkopen levert ruimte op. Gloukh, Sutalo, Wijndal: hun vertrek geeft directe verlichting op de afschrijvingsruimte, plus salaris. Omdat er ooit ook veel geld voor betaald werd en ze dus elk jaar veel ruimte innemen.

Een jeugdspeler verkopen levert winst op, maar geen ruimte. Godts, Baas, Fitz-Jim: hun vertrek geeft pure transferwinst, maar maakt nauwelijks budget vrij voor nieuwe aankopen.

Allebei nuttig. Allebei nodig, dit jaar. Maar het zijn fundamenteel verschillende soorten transfers, met fundamenteel verschillende effecten op het budget.

Slot: Cruijffs blueprint

“Een tussenjaar bestaat niet. Wij moeten volgend seizoen kampioen worden.” En tegelijk: inventief zijn, voor minder weg, huren.

Dat is, in een handvol zinnen, het speelboek voor de zomer. En het opvallende aan Cruijffs antwoord is wat hij níét zegt. Hij vraagt niet om extra middelen om kampioen te worden. Hij vraagt niet om vooruit te investeren. In het verdiepende artikel waarom dat een goed signaal is.

Hij belooft het te doen met de drie knoppen (salaris kwijtraken, afschrijvingen vrijspelen, transferwinst pakken) en met de creativiteit die daaromheen mogelijk is.

Lees hier meer over de cijfers achter Jordi Cruijffs ervaring als TD

“Ik ben hier niet om vrienden te maken,” zei Cruijff in hetzelfde gesprek. “Ik ben hier om beslissingen te nemen.” Voor wie de drie knoppen begrijpt, is duidelijk waarom dat geen losse zin is. Verlies nemen op spelers die je net of duur zijn aangetrokken, voormalige basisspelers verhuren, talentvolle jongens laten gaan: geen van die beslissingen is comfortabel. Allemaal zijn ze nodig.

Daarmee is “wat is het budget?” misschien wel de verkeerde vraag. De juiste vraag is: in welke volgorde durft Ajax de drie knoppen te draaien, en welke instrumenten zetten ze daarbij in?

Daarmee lijkt het bijna op een gokautomaat op de kermis. Alleen dan niet voor de lol, maar om het echie. Is Jordi behendig en slim genoeg om het spel succesvol te spelen?

Het is, voor de afwisseling, een keer een meevaller. Hier de drie effecten op de Ajax-balans (transferresultaat, salaris, afschrijvingsruimte) en een korte vooruitblik op het volgende dossier.

Subscribe now

Wat blijft er netto over?

£8 miljoen is tegen de huidige koers ongeveer €9,2 tot €9,3 miljoen. En dus wat Ipswich Town betaalt, niet wat Ajax ontvangt. Vuistregel bij dit type uitgaande transfer: na 5% solidariteitsafdracht, circa 15% voor zaakwaarnemer en speler, en wat overige kosten houdt Ajax zo’n 75 tot 80% over. Dat is bruto €7 tot €7,4 miljoen.

Lees hier meer over andere meevallers waar Ajax op hoopt

Daar gaat de resterende boekwaarde nog vanaf. Akpom kwam in 2023 voor €12,3 miljoen plus maximaal €2 miljoen aan bonussen, op een vijfjarig contract. Een deel van die bonussen is vrijwel zeker uitgekeerd (speeltijd, basisplaatsen, doelpunten en Champions League behaald in zijn eerste anderhalf jaar), wat de jaarafschrijving op €2,5 tot €2,7 miljoen brengt. Na bijna drie seizoenen staat hij nog voor pakweg €5 tot €5,5 miljoen op de balans.

Onderaan de streep: een transferresultaat van circa €2 miljoen positief. Geen wereldwinst. Wel, en dat is het punt, boekhoudkundig géén verlies, ondanks dat de transfersom ruim onder de aanschafprijs ligt.

Gunstige timing

En de timing klopt. Het moment dat de optie verplicht wordt, is ook het moment dat de transfer formeel plaatsvindt. Daarmee hoort de transactie boekhoudkundig in het lopende boekjaar (afloop 30 juni 2026). Vandaar ook de persberichten op deze datum.

Subscribe now

Die €2 miljoen valt daarmee in een jaar dat op basis van de halfjaarcijfers afstevent op €15 tot €18 miljoen operationeel verlies, te dekken door een transferresultaat van naar verwachting €15 tot €20 miljoen. Klein bedrag, groot effect aan de marge: het is precies het soort meevaller dat het verschil maakt tussen rode en zwarte cijfers onderaan de jaarrekening.

Detail voor de liefhebbers: omdat de transfer twee maanden vóór jaareinde wordt geboekt, draagt Ajax dit jaar twee maanden minder van het salaris en valt iets meer afschrijving in dit boekjaar dan bij een transfer per 1 juli.

Het salaris

Lang onderwerp van speculatie, met geruchten in de range van €2 tot €5 miljoen per jaar. Via bronnen dicht bij de club ligt het werkelijke jaarsalaris dichter bij de €4 miljoen. Of dat in- of exclusief Champions League-bonus is, blijft onduidelijk. Hoe dan ook: een grootverdiener.

Een nuance voor de korte termijn: een deel van Akpoms salaris is dit seizoen al door Ipswich gedragen. De directe verlichting in het lopende boekjaar is dus kleiner dan het volledige jaarsalaris suggereert. Pas vanaf komend seizoen valt het hele bedrag uit de Ajax-loonsom.

Daar zit dan ook de echte winst. De salariskosten over het eerste halfjaar lagen op een record van bijna €64 miljoen, en de druk om die post structureel terug te brengen is fors, zeker zonder CL-premies aan de inkomstenkant volgend seizoen. Akpom is een van de weinige grote posten die zonder onderhandelingen aan Ajax-zijde verdwijnt.

Lees hier meer over sites als Capology en Salaryleaks en hun betrouwbaarheid

De afschrijvingsruimte

Met Akpom van de balans verdwijnt structureel €2,5 tot €2,7 miljoen uit de jaarlijkse afschrijvingspost. Bij een richtlijn van €40 miljoen totaal (en een actuele teller die nét daarboven uitkomt) is dat fundamenteel.

Dit in combinatie met het wegvallen van ook Butera, waar vandaag bekend werd dat zijn aflopende contract niet verlengd wordt, en mogelijk ook het vertrek van Zinchenko en Weghorst, kan de afschrijving afnemen met zo’n €5-6 miljoen per jaar (mits ze alle drie vertrekken). Er ontstaat dan ruimte voor zo’n €20 tot €25 miljoen aan nieuwe transfersom, zonder over het plafond te gaan. Dat is wat Akpom in essentie doet: niet zozeer het bedrag dat binnenkomt, maar de speelruimte die hij aan de uitgavenkant achterlaat.

En nu: Mannsverk

Een tweede koopoptie hangt nog in de lucht. Sivert Mannsverk wordt verhuurd aan Sparta Praag, mét koopoptie. Hoogte onbekend, niet bindend.

Ruwe rekensom: vanaf circa €3 miljoen draait Ajax quitte op het transferresultaat, gegeven dezelfde aftrekposten en een resterende boekwaarde van zo’n €2,4 miljoen (€1,2 miljoen jaarafschrijving). Aannemelijk dat de optie ergens in die orde van grootte ligt.

Subscribe now

Sparta Praag heeft eerder bedragen van die omvang uitgegeven qua transfers, maar dan zit je aan de bovenkant van wat in Praag gangbaar is. Sportief vechten ze nog om Champions League-voorronden; de landstitel lijkt buiten bereik. Mannsverk speelt redelijk regelmatig, maar of dat genoeg is voor het lichten van de optie blijft de vraag.

Salaristechnisch is het effect bescheiden vergeleken met Akpom (lager basisbedrag, wel een stevige CL-bonusconstructie). De winst zit dan vooral in nóg eens €1,2 miljoen afschrijvingsruimte.

Welkom in een zomer waarin elke euro telt. Eén meevaller binnen, één in onderhandeling.

Share

Dat een competitie buiten de Eredivisie zo strak gevolgd wordt, zegt veel: niet zozeer over Akpom als voetballer (vorig seizoen geen sterspeler, maar zeker bruikbaar) als wel over de financiële situatie waarin Ajax verkeert.

Hem lozen betekent lucht in het transferbudget. En het is, voor de afwisseling, een keer een meevaller. Iets waar supporters duidelijk naar snakken, als afleiding van het huidige spel.

Maar waaróm Akpom precies zo’n belangrijke impact op het budget kan hebben; daarvan lijkt het beeld bij veel volgers minder scherp. Tijd voor de details.

Het gesprek dat ergens deze maand plaatsvindt

Een denkbeeldig (en wat gechargeerd) gesprek tussen financieel directeur Shashi Baboeram Panday en technisch directeur Jordi Cruijff. Dat die twee weleens botsen is geen waanzinnige aanname: Jordi wil uitgeven, Panday moet op de rem.

JC: Shashi, wat kan ik deze zomer uitgeven aan transfers?

SBP: Beperkt. We zitten aan de max qua afschrijvingen. Reken op een transfersom onder de tien miljoen.

JC: Dat is alles? Dan moeten we Godts verkopen voordat we serieus kunnen versterken?

SBP: Die tien miljoen veronderstelt al dat we via Godts of anderen significante transferwinst maken.

JC: Oké, dan transfervrij of bijna?

SBP: Nou, de salarisruimte is nog krapper dan het transferbudget.

JC: Maar we hebben wel wat ervaren jongens nodig. Niet duur in aanschaf, wel een fors salaris.

SBP: Helaas: eerst ruimte maken. Daarom hoop ik op de koopopties. Vooral Akpom.

JC: Ah. Vandaar dat je de uitslagen in Engeland zo nauwlettend volgt.

Wat Akpom écht kost

Akpom kwam in de zomer van 2023 voor €12,3 miljoen, met €2 miljoen aan mogelijke bonussen daarbovenop. Het vijfjarige contract levert een afschrijving van €2,46 tot €2,86 miljoen per jaar op, afhankelijk van of (en hoeveel van) die bonussen daadwerkelijk zijn uitgekeerd. Speelminuten, basisplaatsen, een CL-kwalificatie en wat doelpunten: een deel van dat bonusbedrag is vrijwel zeker betaald. Een realistische jaarafschrijving: €2,5 tot €2,6 miljoen.

Verdwijnt dat bedrag van de balans, dan ontstaat ruimte voor €8 tot €12,5 miljoen aan nieuwe transfersom, afhankelijk van de contractduur (drie tot vijf jaar). Dat is geen detail; dat is een spelersmarkt die opengaat. En dan zijn salaris.

Read more

De financiële context. Ajax staat voor een dubbele uitdaging deze zomer. Als Europese inkomsten tegenvallen, zijn operationele meevallers op elk front welkom. Tegelijkertijd heeft Ajax weinig zilverwaar in de selectie om grote transferwinsten te realiseren. Elke extra euro (uit bonussen, doorverkooprechten of transfers) helpt direct mee om de noodzakelijke selectieverbouwing te financieren.

Subscribe now

De eindrangschikking in de Eredivisie

€20 – 40 MILJOEN

De Champions League halen lijkt voor de meeste Ajacieden een gepasseerd station. De playoffs spelen is realistischer, al is het winnen ervan allesbehalve zeker. Tegelijk zijn de posities 2 tot en met 5 nog verrassend dicht bij elkaar. Het kan alle kanten op.

Cruciaal is wie de KNVB Beker wint. De finale gaat tussen NEC en AZ, en afhankelijk van waar de winnaar op de ranglijst eindigt, kan plek 4 directe toegang tot de Europa League gaan geven. Of het voorronde-ticket voor de Europa League kan doorschuiven naar plek 5.

Lees hier over de gevolgen van wel of geen Champions League spelen

De algemene regel is dat een club het behaalde Europese ticket krijgt dat het hoogst is. Het andere ticket schuift door op de competitieranglijst. NEC lijkt momenteel de grootste kanshebber om hoog te eindigen in de competitie, dat maakt hun bekerresultaat extra relevant voor de Europese indeling.

Subscribe now

Minder zichtbaar, maar zeker relevant: de tv-gelden in Nederland zijn afhankelijk van de eindrangschikking, zoals Tom Knipping in VI meldde. Hoger eindigen levert Ajax direct meer op uit de mediarechten. Een stille maar welkome meevaller als Europees voetbal uitblijft of tegenvalt.

Geen Europees voetbal is niet alleen sportief pijnlijk, het legt aanzienlijk meer druk op spelersverkopen deze zomer. Europa League-voetbal geeft Ajax de financiële rust om de transferzomer gecontroleerd aan te pakken.

Promotie Ipswich Town (Chuba Akpom)

~€12 MILJOEN

Er begint een subtiele obsessie te ontstaan onder Ajacieden: hoe doet Ipswich Town het in de Championship? De reden is simpel: Ipswich licht de koopoptie op Chuba Akpom (€8 miljoen) als zij promoveren naar de Premier League, via directe promotie of de play-offs. Momenteel staan ze op een rechtstreekse promotieplaats.

De boekhoudkundige transferwinst is beperkt: zo’n €1 miljoen. Maar het echte voordeel zit elders. Akpom verdient naar verluidt €1,5 tot 1,8 miljoen per jaar, en heeft nog een “oud” contract met hoge Champions League-bonussen.

En zijn vertrek scheelt Ajax ruim €2,5 miljoen per jaar aan afschrijvingen. Dat vrijgekomen budget vertaalt zich naar een transferruimte van €10 tot 12 miljoen. Een wezenlijk verschil voor de zomerplannen.

Oud-spelers en huurlingen

VAN NUL TOT ENKELE MILJOENEN

Ajax heeft een opvallend groot netwerk van oud-spelers en verhuurde spelers die nog volop in actie zijn. De vuistregel is simpel: hoe beter zij presteren, hoe meer Ajax ervan profiteert: via doorverkooppercentages, solidariteitsafdrachten, prestatiegebonden bonussen of het lichten van koopopties.

Neem Bryan Brobbey, waarover Bayern München-interesse circuleert. Een transfer van €40 miljoen levert Ajax via doorverkooprecht en solidariteitsafdracht al snel bijna €4 miljoen op, bovenop mogelijke prestatiebonussen die dit seizoen al kunnen vrijvallen.

Vergelijkbare bonusconstructies gelden voor Jurriën Timber, Jorrel Hato, Kenneth Taylor en Lisandro Martinez, die per gespeeld duel een vergoeding oplevert. Zelfs long shots zoals Noa Lang (koopoptie Galatasaray), Sergino Dest of een transfer van Kudus of Onana kunnen optellen.

Bij de verhuurde spelers (onder wie Mannsverk, Van den Boomen, Rijkhoff en Kaplan) geldt een andere logica: een definitieve transfer maakt salaris en afschrijvingen vrij, wat direct bijdraagt aan de financiële ruimte voor de zomer.

Lees hier meer over hoe de financiële mogelijkheden van aankomende zomer bepaald worden

Het WK

€1,5 – 2 MILJOEN DIRECT, MEER INDIRECT

Het WK levert Ajax op twee manieren iets op. Direct via de FIFA-compensatie voor beschikbaar gestelde spelers: naar verwachting zo’n €150.000 per speler in de groepsfase, met een toeslag van €25.000-30.000 per doorgekomen ronde.

Ajax verwacht vijf à zes spelers af te staan: Wout Weghorst, Takehiro Tomiyasu, Ko Itakura, Josip Sutalo, Mika Godts en mogelijk Ahmetcan Kaplan. Nieuw is dat ook spelers in de kwalificatiefase compensatie kunnen opleveren. Alles bij elkaar opgeteld kan het totaalbedrag optellen tot €1,5 tot 2 miljoen.

Indirect is het WK potentieel nog waardevoller, al komt die baat met een kanttekening. Een sterk toernooi verhoogt de transferwaarde van spelers als Godts en Sutalo aanzienlijk. Maar het toernooi brengt ook blessurerisico met zich mee, juist in de periode dat Ajax zijn selectie wil opbouwen. De indirecte opbrengst is dus tweesnijdend.

Subscribe now

En andersom; niet spelen op het WK of tegenvallen heeft ook meerdere kanten. Zo kan het nadelig zijn voor de waarde van spelers die Ajax juist wil verkopen, maar het kan gunstig zijn in het geval van Takehiro Tomiyasu en de kans dat Ajax hem kan behouden.

Lees hier meer over de FIFA-compensatie voor WK-gangers

De trainersmarkt — het meest bepalende domino

SPORTIEF ONBETAALBAAR

Het zal een cliché worden deze zomer: de belangrijkste “aankoop” is die van de nieuwe trainer. Maar clichés zijn clichés omdat ze kloppen. De juiste trainer bepaalt niet alleen de speelstijl, hij bepaalt welke spelers willen komen, welke spelers willen blijven, en hoeveel Ajax kan vragen voor vertrekkende internationals.

Met Ajax, dat naar verluidt kijkt naar Spaanse namen, is het relevant hoe hun huidige clubs het seizoen afsluiten. Eder Sarabia (Elche) strijdt nog volop tegen degradatie; Míchel (Girona) en Perez (Rayo Vallecano) willen zo hoog mogelijk eindigen. Hoe zij presteren in de slotfase bepaalt mede hoe ze in de markt liggen en tegen welke prijs.

Lees hier hoeveel Ajax kan of zou moeten uitgeven aan een trainer

Maar de bredere trainersmarkt is dit jaar buitengewoon turbulent. Namen als Guardiola, Xabi Alonso, Tuchel, Pochettino, Postecoglou, Maresca, Frank, Amorim en Motta kunnen allemaal in beweging komen. Elke topbenoeming elders zet een nieuwe reeks dominostenen in gang: een vertrekkende coach maakt een opvolger vrij, die op zijn beurt een andere stoel leeg achterlaat.

Ajax moet dit spel vroeg en slim spelen. In een zomer waarin iedereen tegelijk zoekt, gaat de beste trainer niet automatisch naar de club met het meeste geld, maar naar de club met het duidelijkste plan. Dat plan moet er al liggen voordat de laatste competitieronde gespeeld is.

Subscribe now

Het detail zit eronder.

Zijn nieuwe contract loopt van 1 juli 2026 tot en met 30 juni 2031, terwijl zijn oude verbintenis nog doorliep tot 30 juni 2027. Dat lijkt een formaliteit, maar is dat niet.

Ajax heeft hier niet simpelweg een paar jaar toegevoegd. De club heeft het contract opnieuw ingericht en het dossier in één keer naar een nieuwe cyclus getrokken. Dat is een keuze. En die keuze zegt iets.

Geen verlenging, maar een reset

In de praktijk betekent dit dat Ajax vijf jaar zekerheid koopt vanaf de zomer van 2026, dat het bestaande contractjaar feitelijk wordt ingeruild, en (belangrijker) dat het volgende onderhandelingsmoment bewust ver naar achteren wordt geschoven.

Dit is geen administratieve verlenging. Dit is een herprijzing van het dossier.

En dat gebeurt zelden zonder tegenprestatie. Wie een contract zo ver naar voren dichttimmert, betaalt daar bijna altijd voor: in salaris, in tekengeld, in perspectief.

Het is goed voorstelbaar dat er daarnaast afspraken zijn gemaakt over speeltijd, doorgroei, of over hoe Ajax zich opstelt als er op een bepaald moment serieuze buitenlandse interesse komt.

“Als in jaar X club Y voor minimaal bedrag Z komt, werkt de club mee.”

De verborgen kosten: tekengeld dat doorloopt

Dat tekengeld zie je niet als één klap terug in de cijfers. Ajax verwerkt dit (conform eigen beleid) als onderdeel van de personeelskosten en spreidt het lineair over de contractduur.

Tekengeld van bijvoorbeeld een miljoen euro op een contract van vijf jaar wordt zo €200.000 per jaar in de kosten. Dat maakt lange contracten boekhoudkundig aantrekkelijker: de piek zit niet in jaar één, maar wordt uitgesmeerd over meerdere seizoenen.

En hoewel lange verplichtingen risicovol kunnen zijn (zie: de Mislintat-aankopen), is dat voor een transfervrije speler een stuk minder problematisch.

Maar het effect zie je wel degelijk terug. In het halfjaarverslag 2025/26 stijgen de tekengelden naar 9,5 miljoen euro, tegen 5,1 miljoen een jaar eerder, en de personeelskosten lopen mede daardoor op.

Ajax betaalt dus niet per se méér per speler, maar wel vaker en structureler vooraf.

Daarbij komt nog een factor die zelden wordt meegeteld: zaakwaarnemers. De KNVB publiceerde onlangs haar jaarlijkse overzicht van betalingen aan voetbalagenten, en Ajax scoorde daarin opnieuw hoog. Dat is geen toeval.

Lees hier meer over die €21 miljoen die Ajax betaalde aan zaakwaarnemers.

Bij vrijwel elke contractverlenging of aanwinst (ook bij jonge talenten) zijn intermediairs betrokken, en hun vergoedingen tellen op. Het zijn kosten die in de jaarcijfers verdwijnen tussen de personeelslasten, maar wel degelijk onderdeel zijn van wat een deal als die van Mokio werkelijk kost.

Subscribe now

Drie dossiers, drie strategieën

De recente contracten laten zien hoe Ajax per geval redeneert en onderhandelt.

• Bounida tekende tot 2028 met een optie: behouden, maar binnen financiële kaders. Ajax koopt tijd en voorkomt verlies, speler houdt toekomstige leverage.

  

• Mokio tot 2031: hier koopt Ajax maximale rust en controle. Speler houdt gunstige voorwaarden, maar minimale flexibiliteit. In feite reageert de club op druk en koopt het probleem af.

• Steur richting 2030: een middenweg. Ajax koopt gebalanceerde controle, speler houdt gedeelde flexibiliteit.

Drie talenten, drie uitkomsten. Niet omdat Ajax geen lijn heeft, maar juist omdat de club per speler bepaalt hoeveel risico er ligt en hoeveel controle nodig is.

Lees hier meer over de cijfers van Jordi Cruijff als technisch directeur

Wat ze gemeen hebben: geen van hen kostte een transfersom. Ajax haalde ze transfervrij binnen en investeerde vervolgens in het vastleggen. Dat is geen toeval. Het lijkt op doordacht beleid en ondanks de aanhoudende sportieve malaise, lukt het Ajax dus wel om een sportief interessant beeld te schetsen voor deze talenten.

Qua aanpak kan het ook gezien worden als een breuk met hoe de club eerder te werk ging.

Want voor een eerdere generatie talenten betaalde Ajax wél gewoon miljoenen aan transfersommen. Die deals pakten, op één duidelijke uitzondering na, nog niet uit zoals verwacht.

Van transfersom naar tekengeld

Read more

Maar er is een scenario dat wél anders ligt.

Subscribe now

Ajax speelt mogelijk de playoffs voor de Conference League. Als die verloren gaan, is er helemaal geen Europees voetbal in 2026/27. En dát is een ander verhaal, omdat Europa League-inkomsten geen luxe zijn. Ze zijn structuur.

Wat dat financieel betekent, welke keuzes het afdwingt en hoe het Ajax in de juiste richting kán duwen, lees je hieronder.

Geen extra miljoenen mislopen is één ding. Structurele inkomsten mislopen is wat anders.

Read more

Wie die selectie bouwt, bepaalt uiteindelijk ook hoe het financiële model van Ajax werkt. En of dat model rendeert of verdampt.

Dat maakt de komst van Jordi Cruijff interessanter dan het op het eerste gezicht lijkt. Want als je zijn carrière doorlicht, ontstaat een opvallend consistent beeld: Cruijff is historisch een selectie-architect. Ajax heeft historisch het meeste profijt gehad van transfertraders en jeugdontwikkelaars.

Subscribe now

Het verschil tussen die twee profielen kan de komende jaren groter blijken dan veel mensen nu verwachten.

De investering van €110 miljoen per jaar

Om te begrijpen wat er op het spel staat, is het nuttig om de financiële realiteit van Ajax eerst scherp te zetten.

Uit recente jaarcijfers blijkt dat Ajax jaarlijks ongeveer €67 miljoen uitgeeft aan spelerssalarissen. De totale voetbalgerelateerde salarissen liggen rond de €84 miljoen. Transferafschrijvingen komen daar nog eens €40 tot 45 miljoen bovenop.

Samen betekent dat dat Ajax jaarlijks ruim €110 tot €125 miljoen investeert in de sportieve kern van de club. Dat geld moet ergens worden terugverdiend.

Historisch gebeurt dat via twee dominante bronnen: Champions League-premies en transferwinsten. Commerciële inkomsten groeien aanzienlijk langzamer.

Het economische model van Ajax werkt daarmee als een keten: opleiding en scouting leiden tot een sterk eerste elftal, dat leidt tot Europese prestaties, dat leidt tot de verkoop van spelers, dat leidt tot herinvestering.

Wanneer één schakel in die keten hapert, valt de hele financiële cyclus stil.

Dat is precies wat Ajax de afgelopen jaren heeft ervaren.

Het profiel van Cruijff: consistent, maar smal

Een van de meest bepalende aspecten van Cruijffs komst is dat hij bij Ajax werkt met een budget dat hij eerder nooit heeft gehad.

Read more

In de media en onder supporters leeft een vrij eenduidig beeld: Champions League-inkomsten zijn cruciaal. Voor Ajax. Voor Feyenoord. Voor iedereen.

Subscribe now

Maar klopt dat eigenlijk wel?

Want hoewel beide clubs financieel afhankelijk zijn van Europees voetbal, is die afhankelijkheid niet per se gelijk verdeeld. De cijfers, en misschien nog belangrijker: de richting waarin beide clubs bewegen, vertellen een genuanceerder verhaal.

Het gaat hier niet zozeer om wie dit het meeste wil, maar naar een interessantere vraag:

Welke club kan het zich veroorloven om de Champions League mis te lopen?

Twee clubs, twee fases

Om te begrijpen wie plek twee “harder nodig heeft”, moet je eerst kijken naar waar beide clubs zich bevinden.

Ajax zit midden in een correctiefase (volgens de laatste officiële berichten…).

Feyenoord zit midden in een groeifase.

Dat klinkt abstract, maar is financieel extreem relevant.

Lees meer over hoe Ajax zich financieel verhoudt tot Europese concurrenten

Read more

Bamberger is een van de rijkste Nederlanders. Dus al snel ontstond de vraag:

Gaat hij iets met dat geld doen voor Ajax?

In een eerder stuk werd gekeken naar een aantal intuïtieve ideeën die vaak opduiken: dat hij Ajax zou kunnen kopen, de club van de beurs zou halen of simpelweg miljoenen in de club zou pompen.

Die scenario’s lopen al snel vast op de structuur van Ajax.

Maar daarmee blijft een interessante vraag over:

Wat kan een rijke Ajacied eigenlijk wél doen om Ajax financieel te helpen?

Er bestaan wel degelijk mogelijkheden. Alleen zijn ze vaak minder spectaculair, en hun effect op de club is beperkter dan supporters hopen.

Subscribe now

1. Sponsor of commerciële partner worden

De meest voor de hand liggende route is sponsoring.

Een vermogende supporter kan via zijn bedrijven sponsor worden van de club, bijvoorbeeld via:

• shirtsponsoring

• hospitality

• zakelijke partnerships.

Maar ook hier zit een duidelijke grens.

Read more

Maar hij vertrok.

De uitleg was even helder als pijnlijk: er was financieel weinig ruimte voor versterkingen die Farioli wilde. Eerst moest er gesaneerd worden. Eerst moest de balans op orde. Eerst moest het salarishuis worden hersteld.

Een jaar later blijkt het beeld totaal anders.

Er is fors geïnvesteerd. Er zijn tientallen miljoenen aan nieuwe verplichtingen aangegaan. De loonkosten zijn fors gestegen. De selectie is uitgebreid en verzwaard.

Subscribe now

En toch staat de Champions League-plek serieus onder druk.

En wordt er alweer geroepen om het vervangen van de (interim-)trainer.

Dat wringt.

Want als deze financiële ruimte er nu blijkbaar wél is, waarom was die er dan niet toen Farioli er nog zat?

Het seizoen van Farioli: saneren

Seizoen 2024/25, volledig boekjaar:

• Investeringen: €25,6 miljoen

Read more

Die inschatting rustte op één cruciale aanname: dat de salariskosten daadwerkelijk zouden dalen na de aangekondigde saneringsacties.

De halfjaarcijfers tonen dat die aanname niet klopt.

En dat verandert het hele financiële verhaal.

Waar het écht om draait: bijna €70 miljoen in een half jaar

In de eerste seizoenshelft liggen de personeelskosten op €68,3 miljoen.

Dat betekent op jaarbasis (ruim) boven de €120 miljoen. Verderop in het artikel de berekening en toelichting hiervan.

Dat is een niveau dat Ajax historisch nog nooit heeft gehad, zelfs niet in de uitgesproken Champions League-topjaren.

En dat was precies het model (de “Champions League-begroting”) waarvan men afstand wilde nemen.

Dit is geen kleine overschrijding.

Dit is een structurele terugkeer naar een Champions League-loonstructuur.

Sanering in woorden, niet in cijfers

Op de laatste Algemene Vergadering van Aandeelhouders (AVA) werden de jaarcijfers van vorig seizoen gepresenteerd. Doorlopend werd door de directie gesteld dat het salarishuis zou gaan dalen en dat er al verbeteringen hadden plaatsgevonden.

Er werd gesproken over:

• bezuinigen

• terug naar Europa League-begroting

• loonstructuur normaliseren

Maar in de cijfers is die ingreep niet zichtbaar.

Overige kosten lijken beheerst.

Administratieve uitgaven zijn niet geëxplodeerd.

Huisvesting en beheer blijven stabiel.

De kernpost (spelerssalarissen) blijft ongekend hoog.

De conclusie kan dan niet anders zijn dan dat de sanering niet gelukt is.

Halfjaarcijfers doorgerekend

Read more

Niet naar de spelers, maar naar de man die ze moet organiseren.

De naam die sindsdien nadrukkelijk rondzingt: Dick Schreuder.

Moet Ajax hem niet gewoon halen?

Maar bij Ajax is de vraag zelden alleen wie je wilt. De echte vragen zijn: wat kun je betalen, wat past binnen de financiële realiteit, en minstens zo belangrijk: wat kun je intern dragen?

Wat geeft Ajax uit aan de technische staf?

De jaarverslagen geven een helder vertrekpunt. Ajax beweegt de laatste jaren rond de 16 à 17 miljoen euro aan totale stafkosten. Daar vallen niet alleen de hoofdtrainer en zijn assistenten onder, maar ook performance, medische staf en andere voetbalinhoudelijke of technische functies (in 2024/25 zo’n 141 medewerkers).

In 2020/21 en 2021/22 lagen de stafkosten op 17 miljoen euro. Na het vertrek van Ten Hag en de bestuurlijke turbulentie daalden ze naar 14,8 miljoen in 2022/23, om vervolgens weer op te lopen naar 16,2 miljoen en 16,9 miljoen in de seizoenen daarna.

Achter die cijfers schuilt een duidelijke beweging.

Na vorig seizoen klonk nadrukkelijk het signaal dat Ajax de stafkosten wilde verlagen. De keuze voor een relatief goedkope oplossing met Heitinga paste in dat kader. Sportief bleek dat een misrekening. De ontslagvergoeding die volgde, maakte de beoogde besparing grotendeels ongedaan.

Subscribe now

Daar tegenover staat een andere ontwikkeling. Jordi Cruijff heeft bij Jong Ajax een volledige staf neergezet/toegevoegd met onder anderen Oscar García. Dat is geen bezuinigingsoperatie, maar een investering in kwaliteit en structuur.

Ajax lijkt dus niet primair te snijden in staf, maar eerder selectief te investeren waar men structurele winst verwacht.

De trainer als ‘multiplier’ en toch wordt er zelden extreem betaald

Een hoofdtrainer komt uit hetzelfde personeelsbudget als de spelers. Elk extra miljoen voor de coach is in theorie een miljoen minder voor de selectie. Maar het omgekeerde kan ook waar zijn: een betere trainer kan spelers beter maken, transferwaarde verhogen en met dezelfde selectie betere resultaten boeken.

Ten Hag was in zijn beginjaren geen Europese topverdiener, maar leverde Ajax sportief en financieel een hefboom op die de club honderden miljoenen opleverde.

Waarom geven clubs dan niet massaal vijf of zes miljoen per jaar uit aan trainers?

Omdat de impact van een trainer indirect en vertraagd zichtbaar is. Spelers scoren goals, trainers niet. Spelers hebben een marktwaarde, trainers niet. Bovendien is het ontslagrisico bij trainers structureel hoog. Een coach kan na zes slechte weken weg zijn; een speler met een vijfjarig contract blijft een verhandelbaar bezit.

Clubs stoppen daarom historisch liever geld in het veld dan erboven.

Toch is het interessant dat Ajax recent wél bereid was om te investeren aan de bovenkant van de organisatie. Jordi Cruijff werd de directeur met het hoogste (basis)salaris ooit bij Ajax. Dat is een bewuste keuze geweest: investeren in bestuurlijke kwaliteit en internationale zwaarte. Dat laat zien dat Ajax niet principieel allergisch is voor een premium, mits men overtuigd is van de toegevoegde waarde.

De vraag is dus niet of Ajax kán investeren. De vraag is waar men de hefboom ziet.

Waar hoort Ajax Europees?

Plaats je Ajax in Europees perspectief, dan kom je uit bij de subtop. De club is geen Premier League-grootmacht, maar ook geen middenmoter. Financieel is Ajax eerder vergelijkbaar met Benfica, Porto, Lazio, Marseille of Leverkusen. In dat segment verdienen trainers doorgaans tussen de 2,5 en 5 miljoen euro per jaar.

Ajax zit dus niet in de categorie Guardiola of Ancelotti. Maar ook niet in het middenmootsegment. Het betaalt bijna altijd structureel onder de vergelijkbare clubs in Europa.

Vanuit dat vertrekpunt kun je drie duidelijke modellen onderscheiden.

Drie modellen voor Ajax

Read more

Dat is geen triviale notering.

Ajax verdient daarmee meer aan het stadion dan onder meer:

• West Ham United

• Bayer Leverkusen

• Borussia Dortmund

• Napoli

• AS Roma

• De Portugese topclubs

• Olympique Lyon

Clubs die:

• In rijkere competities spelen

• Vaak hoger eindigen in de Champions League

• Hoger scoren in de Deloitte Money League

• In sommige gevallen een hogere totale omzet draaien

En dan wordt het interessant.

Want als Ajax op dit vlak bij de Europese subtop hoort, waarom klinkt dan al jaren het verhaal dat Ajax “moet saneren”?

Ajax is structureel stadionsterk

Met €64,3 miljoen aan matchday-inkomsten is Ajax veruit nummer 1 in Nederland, ruim boven PSV en Feyenoord en relatief sterk in verhouding tot totale omzet.

Ter vergelijking:

PSV

• 2024/25: €33,2 miljoen

• 2023/24: €33,7 miljoen

Feyenoord

• 2024/25: €53,3 miljoen

• 2023/24: €48,7 miljoen

Ajax zit dus bijna €31 miljoen boven PSV en €11 miljoen boven Feyenoord.

En dat terwijl Ajax de Johan Cruijff ArenA níet in eigendom heeft.

Dat is misschien wel het meest opvallende element in dit hele verhaal.

Read more

Op basis van de huidige inzichten lijkt Ajax af te stevenen op een winst vóór belasting van misschien wel €30–40 miljoen.

Subscribe now

Hieronder het fundament.

1️⃣ Operationeel resultaat

De jaarcijfers van Ajax bestaan uit twee delen:

• Het operationele resultaat (alle reguliere inkomsten en kosten)

• Het transferresultaat (winst/verlies op verkopen minus afschrijvingen)

Eerst het vaste deel van het bedrijf.

📈 Operationele inkomsten

Voor het eerst boven de €200 miljoen omzet. Dat zou een record betekenen.

Read more

In het huidige seizoen ontving Ajax circa €43 miljoen aan Europese premies, waarvan €37–38 miljoen puur voor deelname. De rest kwam voort uit prestaties. Ter vergelijking: vorig seizoen in de Europa League lag de deelnamepremie rond de €15 miljoen, met zo’n €6 miljoen extra uit resultaten.

Nu directe plaatsing voor de Champions League minder waarschijnlijk is, rijst de vraag: wat betekent dat financieel voor Ajax richting de komende zomer?

Hoe Europese inkomsten doorwerken

Europese premies vallen binnen de operationele inkomsten. Recettes laten we hier even buiten beschouwing: die verschillen tussen Champions League en Europa League minder sterk dan vaak wordt gedacht, ook omdat een langere Europese run in het tweede toernooi iets waarschijnlijker is.

Subscribe now

In seizoen 2024/25 waren Europese premies goed voor circa 12% van de totale inkomsten. Voor het huidige seizoen ligt dat percentage rond de 20%. Dat is aanzienlijk, maar nog altijd niet de grootste inkomstenbron. Het verschil tussen Europa League en Champions League bedraagt grofweg €20 miljoen: fors, maar ‘slechts’ ongeveer 10% van de totale operationele omzet.

Waarom is de Champions League dan tóch zo belangrijk?

Omdat dit de inkomstenbron is waar nog echte groei mogelijk is. Commerciële inkomsten en wedstrijddag-inkomsten groeien hooguit met enkele miljoenen per jaar: knap, maar marginaal. Ajax zit daar dicht tegen zijn plafond. Sponsordeals lopen lang, tv-gelden liggen vast en merchandise is grillig.

De Champions League-begroting

Ajax maximaliseerde de afgelopen jaren zijn kostenstructuur op basis van een zogeheten ‘Champions League-begroting’. Sinds 2017/18 draait de club daardoor vrijwel structureel operationeel verlies. Alleen in het Champions League-succesjaar 2018/19 en in 2022/23 werd operationeel winst geboekt.

De marges zijn dun. Champions League-miljoenen maken vaak nét het verschil tussen winst en verlies. Ontbreekt dat geld, dan moet het tekort worden gecompenseerd via transferresultaten: de gerealiseerde transferwinsten moeten hoger zijn dan de jaarlijkse afschrijvingen.

Vorig seizoen ging het hier mis: operationeel verlies, gecombineerd met een groot negatief transferresultaat, leidde tot een recordverlies.

De salarisknop

Omdat Ajax nauwelijks kan sturen op extra inkomsten, ligt de oplossing aan de uitgavenkant. En daar is één dominante knop: salarissen van spelers, staf en organisatie.

De ingezette oplossing is logisch: vooral salarissen variabel maken op basis van Europese deelname. Geen Europees voetbal betekent geen Europese bonus. Conference League, Europa League en Champions League kennen elk hun eigen schaal. Een viertrapsraket.

Als deze constructie volledig is doorgevoerd, betekent het missen van de Champions League niet automatisch een operationeel verlies.

Lees hier hoe Alex Kroes financieel presteerde als technisch directeur

Wat gebeurt er concreet zonder Champions League?

Nog niet alle spelers vallen onder de nieuwe salarisstructuur. Namen als Chuba Akpom, Owen Wijndal, Gaston Ávila, Branco van den Boomen, Ahmetcan Kaplan, Sivert Mannsverk en Anton Gaaei zitten nog in een tussenvorm: een tweedelige bonusconstructie (wel/geen Champions League).

Dit zijn vooral overblijfselen van de Mislintat-zomer. Sportief spelen zij nauwelijks nog een rol, maar contractueel drukken ze wel op de begroting.

Structureel blijft dit inefficiënt (salarissen zonder sportieve bijdrage). Daar waren meer verkopen in de afgelopen transferwindow behulpzaam geweest.

Lees hier de terugblik op de winterse transferperiode van dit seizoen

De ironie is misschien wel dat het probleem momenteel groter is bij wél Champions League spelen. Zonder Champions League hoeft in ieder geval geen CL-bonus te worden uitgekeerd, wat het risico beperkt.

De kostenkant beweegt nauwelijks mee

Belangrijk daarbij is dat het verschil tussen wél en géén Champions League zich nauwelijks vertaalt in lagere kosten buiten het salarishuis. Reis- en organisatiekosten, staf, infrastructuur, afschrijvingen en het grootste deel van de operationele lasten blijven vrijwel gelijk, ongeacht Europese deelname.

De Champions League werkt bij Ajax dus vooral aan de inkomstenkant en via variabele bonussen in het salarismodel, niet via een wezenlijk flexibel kostenapparaat.

Dat verklaart ook waarom het risico van begroten op de Champions League zo groot was: de kosten bewegen nauwelijks mee omlaag, terwijl de inkomsten dat wél doen.

Subscribe now

De indirecte gevolgen

Financieel is het missen van de Champions League dus geen ramp. Ajax hoeft niet extra te snijden in salarissen en het transferbudget verandert niet direct. Transfers moeten hoe dan ook worden gefinancierd via verkopen.

De echte impact zit indirect:

• Minder aantrekkingskracht voor spelers om te komen of te blijven (denk aan types als Oleksandr Zinchenko of Takehiro Tomiyasu).

• Lagere sportieve zichtbaarheid, wat ontwikkeling en marktwaarde van spelers raakt.

• Op langere termijn mogelijk ook commerciële uitstraling en impact op sponsordeals en (internationale) merchandise.

Ajax zit qua afschrijvingen op Europees subtopniveau

Met jaarlijkse spelersafschrijvingen van circa €40 miljoen opereert AFC Ajax financieel in het segment van de Europese subtop. Dat is het domein van clubs als Benfica, Bayer Leverkusen, Atalanta Bergamo (alle drie top 24 in de Champions League dit seizoen), maar ook Olympique de Marseille, AS Roma en Brighton & Hove Albion, die ondanks hun Premier League-status rond een vergelijkbaar niveau van spelersafschrijvingen opereert.

Ter vergelijking: PSV komt in 2024/25 uit op €31,25 miljoen. Dat onderstreept dat Ajax (puur gekeken naar geïnvesteerd kapitaal in de selectie) structureel meer ruimte heeft dan de rest van Nederland en met deze kostenbasis sportief zou moeten kunnen concurreren met clubs uit de Europese subtop, mits het aankoopbeleid en de selectie-opbouw efficiënt worden uitgevoerd.

Conclusie

Een jaar zonder Champions League is geen ramp. Ajax kan het financieel opvangen en wordt er niet direct instabiel van. Maar het is wel degelijk een extra uitdaging, sportief, strategisch en op de transfermarkt.

Die uitdaging komt vooral terecht bij Jordi Cruijff: beter verkopen, slimmer aankopen, en ondertussen competitief blijven zonder de vanzelfsprekendheid van het miljardenbal.

Share

Subscribe now