Zijn verbintenis in Amsterdam liep nog tot medio 2028; Ajax had dus geen enkele leverplicht. En toch vertrekt hij, achttien jaar oud, met tien jaar jeugdopleiding en 26 officiële duels voor de Ajax-hoofdmacht waarin, toepasselijk genoeg, zijn ene doelpunt tegen Feyenoord viel.

Subscribe now

Een prijs die je niet weigert

Voordat er één woord over het businessmodel wordt gezegd, verdient dit bedrag op zichzelf een moment stilstand. Met deze transfersom voegt Steur zich bij de vijftien duurste uitgaande Ajacieden ooit, in het gezelschap van namen als Klaas-Jan Huntelaar, Wesley Sneijder en Luis Suárez. Dat is geen categorie waar een achttienjarige met 26 duels normaliter in thuishoort.

“Op transactieniveau is dit voor Ajax nauwelijks een dilemma.”

Zet daar de taxaties naast. SciSports houdt de Estimated Transfer Value van Steur op 3,8 miljoen, Transfermarkt op circa 7. Newcastle betaalt dus grofweg een veelvoud (vier tot zeven keer) van wat de gangbare modellen hem waard achten. Dat is geen overbetaling van een naïeve koper; dat is een club die betaalt voor wat Steur wórdt, niet voor wat hij nu is.

Met andere woorden: op transactieniveau is dit voor Ajax nauwelijks een dilemma. Een bedrag van deze orde, voor een speler zonder aflopend contract en zonder gegarandeerde basisplek, weiger je niet.

De vraag die overblijft gaat dus niet over déze deal, want die verdient zichzelf terug op elk rekenmodel dat je erop loslaat. De vraag gaat over het patroon waar hij in past.

Read more

Subscribe now

Het budget is nu al grotendeels bekend

Het boekjaar is pas enkele dagen oud (het ging op 1 juli in) maar over hoe de financiën er dit seizoen uit gaan zien, valt nu al opvallend veel te zeggen. Dat komt doordat het overgrote deel van Ajax’ inkomsten en uitgaven op dit moment al vastligt of redelijk te voorspellen is. Ajax is nu eenmaal geen bedrijf waarvan het resultaat afhangt van hoeveel producten het weet te verkopen.

De seizoenkaarten zijn verkocht, de losse tickets en business seats lopen langs bekende lijnen, het tv-geld ligt vast, de sponsorcontracten zijn getekend en ook de merchandise laat zich binnen een bandbreedte ramen.

De enige echte onbekende aan de inkomstenkant zijn de Europese inkomsten; daarvoor wordt een aanname gedaan om überhaupt met een budget te kunnen werken.

Subscribe now

Aan de kostenkant is de voorspelbaarheid niet veel kleiner. De selectie is, boekhoudkundig gezien, een terugkerende jaarlast. En omdat Ajax na vrijwel elke transferperiode zijn personeelskosten tot aan het plafond volzet, geldt een simpele vuistregel: de eindstand van vorig seizoen is de beginstand van dit seizoen.

De drie belangrijkste indicatoren

Drie indicatoren bepalen grofweg het beeld. Ten eerste de afschrijvingen. Dit zijn de over de contractduur uitgesmeerde transfersommen, en eigenlijk de kostenkant van transfers. Hiervoor hanteert Ajax een richtlijn van zo’n 35-40 miljoen euro per jaar.

Ten tweede het transferresultaat, de boekwinst op verkochte spelers, waarvoor eveneens een doelstelling van rond de 40 miljoen geldt. Dit kan namelijk gezien worden als de inkomstenkant van de transfers en moet daarmee de kosten minimaal matchen. Het liefst natuurlijk wordt er meer verdiend dan uitgegeven.

En ten derde de personeelskosten, waarvan de spelerssalarissen de grootste en meest bewegelijke post vormen; voor de selectie van Ajax 1 gaat het al gauw om 50 à 60 miljoen euro. Hieronder loop ik de drie langs met de actuele cijfers.

Vooralsnog kleurt Jordi Cruijff nog binnen de lijntjes, ondanks de grote ambities.

Read more

Op 1 juli begint bij Ajax het nieuwe boekjaar, en wie de club een beetje volgt weet: dan moeten de cijfers kloppen.

Dus, als Ajax mag beginnen met een schone balans, dan Ajax Financials ook. Per 1 juli zijn de abonnementsprijzen daarom omhoog gegaan: maandelijks van €6,50 naar €7, jaarlijks van €50 naar €55.

Dat kwam wat out-of-the-blue, eerlijk toegegeven. Daarom een goedmakertje voor huidige abonnees: wie nu upgradet naar een jaarabonnement, krijgt 20% korting (vóórdat het ook voor jou duurder wordt).

Gebruik de knop hier, één week geldig en alleen voor jaarabonnementen.

Pak 20% korting

Ajax Financials in elke taal

Substack biedt sinds kort automatische vertaling. Ken je iemand die geen Nederlands spreekt maar wél alles over de financiën van Ajax wil weten? Stuur ze gerust door. De artikelen zijn nu in vrijwel elke taal te lezen.

Nieuw seizoen Poen & Pegels

Het nieuwe seizoen van Poen & Pegels van de Pantelic Podcast is begonnen! In de eerste aflevering: een update over de zomerse transferperiode en de financiële implicaties daarvan.

Ga naar YouTube of vind de aflevering op Spotify.

Onrust in de organisatie

Er is veel te doen over de organisatie na het vertrek van ook Marijn Beuker, Louis van Gaal en jeugdtrainers Nuijten en Verhage.

Wie doet nu eigenlijk wat? Het organogram van Ajax dat Ajax Financials opstelde geeft overzicht. En dit is de analyse van het vertrek van Beuker.

Op X peilde ik het sentiment rondom Jordi, wat resulteerde in vooral veel steun voor de nieuwe technisch directeur:

Nog niet gelezen?

Tot slot: de laatste artikelen staan nog voor je klaar:

• over de meldgrens die naar €15 miljoen gaat,

• Ter Stegen als regisseur van zijn eigen transfer, en…

• wie de opvolger van Ziggo wordt.

Tot de volgende!

Pak 20% korting

Het antwoord is nee, geen wet schrijft dat voor. Wél hanteert Ajax een eigen grens, en die is de laatste jaren opgeschoven naar €15 miljoen. Pas boven dat bedrag zet de club de exacte transfersom in een persbericht.

Subscribe now

Geen wet, maar tien procent van de omzet

Als beursgenoteerd bedrijf valt Ajax onder de Europese Marktmisbruikverordening (MAR). Die verplicht de club koersgevoelige informatie onverwijld naar buiten te brengen, maar noemt geen bedrag. Geen tien miljoen, geen vijftien, geen percentage, geen enkel getal. Of een transfer koersgevoelig is, bepaalt Ajax zelf.

En dat doet de club met een simpele vuistregel: grofweg tien procent van de omzet, gemeten over een langere periode. Toen de omzet van Ajax nog lager lag, kwam die grens uit op zo’n €6,5 miljoen; later op €10 miljoen; en bij de huidige omzet van rond de €150 miljoen op €15 miljoen.

De grens is dus nooit bij besluit verhoogd, hij schuift mee met wat Ajax omzet. En juist dat is het sluitende bewijs dat het geen wettelijke drempel is: een wet volgt niet de jaaromzet van één voetbalclub. Een interne richtlijn wel.

Het patroon

Wat Ajax wél en niet noemt, laat de grens (en de verschuiving) zien:

Zie het kantelpunt. Onder het oude regime werd Wijndal bij exact tien miljoen nog netjes genoemd. Onder het nieuwe zwijgt Ajax over Dolberg (10M), Moro (11M) en Itakura (10,5M:) bedragen die twee jaar eerder wél in het persbericht hadden gestaan. Pas Gloukh, met een mogelijk totale investering van boven de vijftien miljoen, haalt de drempel weer.

Subscribe now

Minder meldingen, in overleg met de AFM

Dezelfde logica verklaart iets wat in het openbare AFM-register te zien is. Tot medio 2024 zette Ajax daar veel meer in dan alleen de grote transfers: ook kleinere deals en zelfs jeugdcontracten werden als koersgevoelig aangemeld. Sinds 23 juli 2024 gebeurt dat niet meer.

Op enig moment zijn met de AFM afspraken gemaakt over wat wél en niet als koersgevoelig telt. Het aanmelden van elk contract bleek daarbij zowel bewerkelijk als overbodig: op de beurskoers had het geen aantoonbaar effect.

Sindsdien beperkt Ajax de meldingen tot wat er echt toe doet: de jaarcijfers, wisselingen in RvC en directie, de hoofdsponsor. Transfers vallen daar niet langer onder; die zijn weer gewoon clubnieuws.

Waarom het ertoe doet

De plicht van Ajax is niet “melden boven bedrag X”, maar melden wat koersgevoelig is. De club vertaalt die open norm naar grofweg tien procent van de omzet. En tegen de huidige cijfers is zelfs een aankoop van bijna vijftien miljoen goed te verdedigen als niet-koersgevoelig. Verdedigbaar en praktisch, maar het blijft een keuze die Ajax zelf maakt, en die met de omzet meebeweegt.

Dus de volgende keer dat iemand zegt dat Ajax “wel móét”: nee. Ajax kiest. En op dit moment kiest het pas vanaf vijftien.

Share

Subscribe now

Geen van beide klopt. En degene die de deal mogelijk maakt, is de keeper zelf. Misschien wel niet op de manier die je verwacht.

Vooraf één voorbehoud: er is nog niets rond. Alles wat volgt is gereconstrueerd uit mediaberichten en geruchten, met een korrel zout te lezen.

En let vooral op hóé het zich ontvouwt, want dat is veelzeggender dan welk los bericht ook. Eerst was het huur, toen leek het te kantelen naar een definitieve koop, inmiddels heet het bij Fabrizio Romano (blijkbaar is “MATS” de afkorting) weer gewoon huur.

Dat heen-en-weer is geen ruis; het is precies waar dit verhaal over gaat. En het bevestigt wat Ajax Financials eerder al schreef: huur is het meest waarschijnlijk.

Subscribe now

De keeper met ook financiële skills

Begin bij wie Ter Stegen is aan de onderhandelingstafel: geen speler die zich laat wegsturen, maar een financieel operator. Hij bedong ooit €15 miljoen per jaar, en bouwde dat back-loaded op: de eerste jaren een lager bedrag op de boeken, de laatste jaren het hoogste.

Zo’n constructie verlicht de vroege lasten, handig toen Barcelona zelf klem zat, maar schuift de rekening naar de toekomst. En die toekomst is nu.

Hier zit meteen de motor van al het geschipper, want datzelfde back-loaden werkt twee kanten op: het maakt juist de resterende seizoenen het duurst (dus Barcelona wil hem het liefst definitief kwijt) én precies die hoge restlast maakt een schone, permanente verkoop bijna onmogelijk te construeren.

Zijn eigen slimme contract is tegelijk het motief én de blokkade.

En hij is geen favoriet van Laporta

Daar komt de vertroebelde verhouding bovenop. Sinds Hansi Flick voor Joan García koos, is Ter Stegen bij Barcelona buitenspel gezet; toen hij vorig seizoen geblokkeerd dreigde te raken, hield hij het aanleveren van zijn medische gegevens aan LaLiga tegen, wat de registratie van zijn vervanger ophield en hem kort de aanvoerdersband kostte.

Kortom, er wordt elkaar weinig gegund. En dat hardt de onderhandeling: Barcelona is niet scheutig, de keeper graaft zich in om zoveel mogelijk van zijn contract te redden, en geen van beiden gunt de ander een makkelijke uitweg. Nog een reden waarom de vorm blijft kantelen.

Subscribe now

Toch máákt hij de deal ook mogelijk. Ajax wil, Barcelona wil hem kwijt, maar zonder de keeper beweegt er niets. Hij kán immers blijven zitten en twee jaar de volle mep opstrijken; Barcelona’s enige drukmiddel is hem niet opstellen of bij de jeugd laten trainen (goed mogelijk dat hij daar iets over vastgelegd heeft). En cruciaal: met Ajax is hij persoonlijk al rond.

De blokkade zit dus niet bij de speler, maar tússen de clubs. En hij wíl: voor Míchel spelen, dichter bij Duitsland wonen, weer keepen misschien het EK in zicht.

Wat Ajax nou gaat betalen, en wat niet

En dan, eindelijk, het antwoord op die supportersreflex. Want hoe je het ook wendt, Ajax betaalt niet die €15 miljoen.

Wordt het huur, dan draagt Ajax naar verluidt maar zo’n 15-20% van het salaris; de rest blijft bij Barcelona, dat die last probeert te drukken met bonussen voor optredens, prijzen en CL-kwalificatie.

Wordt het toch een definitief vertrek, dan koopt Barcelona het contract af, en die afkoopsom is in feite compensatie voor wat hij in Amsterdam misloopt. Waarna Ajax een gewoon, zij het hoog, Amsterdams salaris betaalt.

In beide gevallen draagt de verkopende club het leeuwendeel. Die €15 miljoen is dus nooit de rekening van Ajax. Dáár zit het misverstand: supporters rekenen met het brutoloon op zijn Barcelona-contract, terwijl Ajax maar een fractie daarvan ziet.

Subscribe now

Dat verklaart ook waarom Barcelona dit überhaupt doet. Wat de Catalanen wurgt, is niet de cash, maar de salariscap: zolang dat loon op de boeken staat, zijn ze beperkt in het nieuwe spelers registreren. Een huurdeal lost dat maar half op: je schuift enkel het stukje loon dat Ajax overneemt van het plafond, en voor één seizoen. Een definitief vertrek ruimt alles permanent op, maar stuit weer op die back-loaded restlast.

Hoe het gaat aflopen

De uitkomst wordt zo een aflezing van wie knippert: huur betekent dat de afkoop niet rondkwam en het probleem is uitgesteld naar volgende zomer. Naar het állerzwaarste, laatste contractjaar. Ajax loopt minder risico, want hij vertrekt weer. En Barcelona kan door na dit lastige dossier en hoeft voorlopig niet meer te zoeken naar een club die Ter Stegen kan bekoren.

En daarin schuilt de mooiste wending. In de huurvariant blíjft Barcelona zo’n 80-90% van zijn salaris doorbetalen, opdat hij bij een ánder het doel kan verdedigen. De club die hem kwíjt wil, financiert zijn keeper bij de club die hem hébben wil.

Alsnog een definitieve overgang zou ook niet verbazen en eigenlijk logischer dan huur. Verwacht geen transfersom. Zelfs mét afkoopsom is Barcelona financieel gunstiger uit, want het is minder dan twee keer (bijna volledig) salaris en het geeft directe salarisruimte. Ajax kost dit per jaar hetzelfde, maar zit dan wel langer aan hem vast.

Subscribe now

Tussen die twee ligt een derde vorm, en misschien het echte compromis: huur met een koopoptie. Ajax krijgt een proefjaar op een net herstelde 34-jarige, mét de optie hem vast te leggen; Barcelona krijgt een pad naar permanent vertrek in plaats van een boemerang. Maar dan verschuift de strijd naar de clausule.

Barcelona wil ‘m vérplicht: dan is hij volgende zomer zeker weg, en keert hij niet terug voor zijn laatste, door het back-loaden állerduurste jaar. Ajax en de keeper willen ‘m juist vrijblijvend: Ajax houdt een uitgang, Ter Stegen zijn zeggenschap. Bij niet-lichten keert hij gewoon terug en kiest dan zelf.

En de transfersom dan? Die zal laag zijn; een keeper van dan 35, met nog één jaar contract en een rug die het moet houden, heeft nauwelijks restwaarde. Ook hier is de transfersom een voetnoot, het salaris blijft de hoofdrol.

De daadkracht van Jordi

Waar afgelopen zomer Ajax steeds misgreep bij de grote namen, lijkt er nu wél iets te lukken. Het lijkt er ook op dat Jordi Cruijff de lessen van Barcelona toepast: voordelige deals vinden door slim in te spelen op de situatie van de speler en club. Wie volgt? Edson Alvarez die te zwaar drukt op de begroting van een gedegradeerd West Ham?

Eén detail valt nog op, en het is een gunstig detail: dit speelt zich vroeg in de window af. Het had zo’n typisch einde-window-verhaal kunnen zijn, levend bij de gratie van tijdsdruk en deadlinepaniek. Dat is het niet. De urgentie komt hier niet van de klok, maar van Barcelona’s registratiebehoefte. En dat geeft Ajax de rust om het op zijn eigen voorwaarden te spelen.

Blijft één vraag, en die is sportief, niet financieel. Bij Barcelona was Ter Stegen aan het eind niemands favoriet meer: niet die van Laporta, niet die van de tribune. Of hij in Amsterdam wél favoriet wordt, van Jordi en van de Ajacieden, is allerminst gegeven. Je haalt een 34-jarige terug van een rugoperatie.

De constructie is geniaal; of de keeper dat ook is, moet hij tussen de palen bewijzen. Want “we konden hem halen” en “het was verstandig hem te halen” blijven twee verschillende zinnen. Ook als de keeper zelf de pen vasthield.

Share

Subscribe now

Beuker werd eind 2023 binnengehaald op voorspraak van Louis van Gaal, en tekende voor vier en een half jaar. Die looptijd was de hele opdracht: niet één transferzomer overleven, maar het instituut Ajax ombouwen: leerlijnen, scouting, topsportcultuur, de aansluiting van de opleiding op het eerste elftal.

Subscribe now

De functie bestond omdat de portefeuille van een technisch directeur zó overvol is dat aan die lange lijn nooit iemand toekwam. Beuker was de poging om dat werk uit de waan van de dag te tillen en het een eigen, beschermde plek te geven.

Die plek bestaat straks niet meer. Dát is het verhaal.

Wat het organogram al liet zien

Toen Ajax Financials dit voorjaar het organogram van Ajax N.V. reconstrueerde, was de verontrustendste bevinding niet wie welke titel droeg, maar dat de belangrijkste scheidslijn nooit sluitend was vastgelegd.

De verdeling tussen technisch directeur en directeur voetbal was op papier netjes en in de praktijk diffuus: Beukers portefeuille had formele reikwijdte, maar zijn praktische macht hing af van wie er boven en naast hem zat. Cruijffs aanstelling was statutair verankerd; die van Beuker niet.

Governance-expert Marilieke Engbers wees toen al op het mechanisme: waar bevoegdheden niet hard zijn belegd, wint niet het beste argument maar de sterkste positie.

Subscribe now

Zo werkte het ook uit. De rol van directeur voetbal was een horizontale constructie (jij de korte termijn, ik de structuur, en we integreren in het midden) en zulke constructies functioneren alleen tussen gelijkwaardige partners.

Onder Kroes en Beuker leek dat te kunnen: vier handen op één buik. Maar een horizontale taakverdeling en een technisch directeur die de volledige zeggenschap opeist, kunnen niet naast elkaar bestaan.

De aanstelling van Cruijffs privéscout Joel Lara, dwars door de bestaande scoutingstructuur heen, was daarvan de aankondiging. Wie het organogram kende, zag toen al dat Beuker niet werd tegengewerkt, maar irrelevant gemaakt. De breuk die Het Parool nu meldt, stond een half jaar geleden in de tekening.

De tekenen aan de wand

Daarna is het bijna een opsomming. Wie de organisatie verliet, leest als een inventaris van precies de laag die de lange lijn moest bewaken: hoofd scouting Kelvin de Lang, hoofd fysiek Sam Feringa, hoofd topsport Martijn Redegeld. Keeperstrainer Erik Heijblok vertrok naar het Porto van Farioli. En Paul Nuijten, drie maanden eindverantwoordelijke bij Jong Ajax, liet zijn contract ontbinden en werd hoofdtrainer van FC Dordrecht (liever een nummer-één-rol bij een concurrent dan een stap terug naar Onder 19).

Het plafond op De Toekomst ligt inmiddels lager dan een hoofdtrainerschap op hetzelfde competitieniveau elders. Het talent zakt niet terug; het loopt weg.

Aan de bovenkant werd het eerste elftal een Spaanse enclave. Dat een nieuwe hoofdtrainer zijn eigen staf meeneemt is het normaalste van de wereld. De Spaansheid van Ajax 1 is Míchels prerogatief, geen complot, en wie daar het kliekje aanwijst, maakt zich er te makkelijk van af.

Maar Jong Ajax is Míchels keuze niet; dat is puur Cruijff. En daar valt het patroon niet meer weg te verklaren. De vacature ging niet naar een eigen kracht (uit de jeugd, zoals Nuijten, Rose of Verhage) en niet naar Hedwiges Maduro, die zich openlijk meldde, maar naar Carlos García. Die speelde met Cruijff samen bij Espanyol, door Cruijff naar Maccabi Tel Aviv werd gehaald en onder Cruijff zijn eerste stappen als assistent zette in China. Geen meegebrachte assistent van Óscar dus, maar een vertrouweling van de TD zelf.

De brug tussen opleiding en profvoetbal, traditioneel de route waarlangs een Ajax-DNA-trainer omhoog groeide, is bovenaan afgezaagd en bezet door het netwerk van de technisch directeur.

De knip tussen jeugd en BVO is daarmee geen sluipend gevolg meer van losse besluiten. Het is het organogram geworden.

Twee mannen van de actie

Read more

Deze week kantelde dat beeld: het akkoord zou “ineens” ver weg zijn. Juist omdat de deal vanuit de club eerder als vrijwel rond werd geschetst, waarschijnlijk via een hooggeplaatste bron zoals dat gaat, valt de huidige stilstand op. Er lijkt iets te haperen.

Voordat we concluderen dat er iets fout gaat, is het de moeite waard om twee dingen naast elkaar te leggen: wat dit pakket Ajax kost, en hoe het transferproces volgens Ajax zélf hoort te lopen.

Subscribe now

De prijs, in de breedste zin

Over de transfersom lopen de lezingen uiteen:

• De Telegraaf houdt het op negen miljoen euro met vijf ton aan bonussen en geen doorverkooppercentage.

• L’Équipe (betrouwbare, Franse bron) spreekt van tien miljoen, plus twee miljoen aan bonussen én een doorverkoopclausule van 25 procent.

• ESPN komt eveneens op tien miljoen, maar dan met liefst vier miljoen aan bonussen en géén doorverkoop.

Het verschil in de basissom (negen tegen tien) is klein en grotendeels te verklaren uit de vijf procent solidariteitsbijdrage die Ajax als kopende club inhoudt en afdraagt: op tien miljoen scheelt dat een half miljoen tussen wat Ajax betaalt en wat Monaco overhoudt.

De échte spreiding zit in de structuur: een bonusrange van een half tot vier miljoen, en een doorverkoopclausule die in de ene lezing bestaat en in de andere niet. Dat zijn economisch verschillende deals.

Duur totaalpakket

Daar komt de rest van het pakket bij. Henrique tekent naar verwachting tot medio 2029 of 2030; op een som van tien miljoen betekent dat een afschrijving van 2,5 tot 3,3 miljoen euro per jaar, plus geactiveerd tekengeld en commissie.

Hij is 28 en dient zijn contract uit op zijn 31e of 32e, met een boekwaarde die richting nul zakt en een realistische restwaarde die niet veel hoger ligt. De transfersom is hier dus eerder consumptie dan investering.

En dan het salaris: in Monaco verdiende hij naar schatting drie tot vier miljoen bruto, in een vorstendom zónder inkomstenbelasting. In Nederland wordt belast tegen bijna 49,5 procent. Zelfs een naar Monegaskische maatstaven bescheiden bruto zet hem dus boven in het Ajax-loonhuis.

Tel het op (som, bonussen, doorverkoop, salaris, afschrijving, tegenover een nauwelijks recupereerbare restwaarde) en dit is een fors pakket voor een 28-jarige met een blessureverleden.

Subscribe now

Hoe het zou moeten lopen

Ajax heeft het transferproces op de aandeelhoudersvergadering van november 2023 uitvoerig beschreven in navolging van de periode met Sven Mislintat:

• Het begint met een compositie: het technisch management legt per positie de namen, contracten, prestaties en doorstromende jeugd vast, en daaruit volgt voor welke posities versterking nodig is.
  De vraag hoeveel linksbacks er al staan, hoort daar, aan de kóp van het proces.

• Die compositie wordt vertaald in een financieel plan, met budgetten voor loon- en afschrijvingskosten en een onafhankelijke waardebepaling los van het technisch management.

• Compositie en plan samen vormen het aanvalsplan, dat door de voltallige directie wordt geaccordeerd en vooraf aan de RvC wordt voorgelegd.

• Pas dán start de marktverkenning. Elk bod gaat uit met een voorbehoud van goedkeuring RvC en medische keuring.

• Elke deal wordt opnieuw aan de RvC voorgelegd, met scoutingrapporten; getekend wordt door twee statutaire directeuren.

• En het persbericht volgt pas ná de handtekening. Volgens de club zelf is “rond” dus nooit rond tot de laatste horde is genomen.

• Verder is er een zogeheten dealteam. Dit is het door Ajax zelf (AVA, november 2023) beschreven dagelijkse overleg tussen voetbal, finance en legal dat gedurende een transferwindow alle in- en uitgaande transfers behandelt.

Draait het dealteam ook echt zo?

Dat is de vraag, want de technische kant van Ajax is kersvers. Jordi Cruijff is pas sinds 9 maart 2026 statutair technisch directeur. Siem de Jong stuurt sinds maart de scouting voor betaald voetbal aan, Daniël de Ridder (jurist) kreeg de voorbereiding en uitvoering van transfers, en Cruijffs eigen scout Joël Lara heeft een prominente scoutingrol.

De financiële poort ligt bij CFO Shashi Baboeram Panday; het toezicht bij technisch commissaris Edo Ophof, de directe lijn vanuit een vrijwel volledig vernieuwde RvC.

Dat dealteam (voetbal, finance, legal) is precies bedoeld om te voorkomen dat één persoon de macht naar zich toe trekt; na het Mislintat-tijdperk is de structuur welbewust verzwaard tot vijf à zes schakels.

Subscribe now

Twee dingen knagen. Ten eerste vormen die mensen hun rollen nog: ze draaien een procedure die is bedacht door een cast die er inmiddels niet meer is, en die zij eerder erven dan hebben ingesleten. Ten tweede is er de aanhoudende suggestie dat Cruijff solistisch opereert en de scouting passeert (door de club ontkend, maar hardnekkig).

Als dat klopt, ontstaat precies het patroon dat de hervorming moest uitbannen: een technisch directeur die snel een akkoord neerlegt, waarna de controlelagen er pas láter bij komen.

Het clubakkoord met Monaco was in een halve dag rond; dat de persoonlijke voorwaarden nu pas een horde blijken, past in dat beeld. Dan is de late wrijving geen ongelukje maar een symptoom: de scherpte zit aan de achterkant, terwijl de compositie en het financieel plan haar aan de kop hadden moeten ondervangen.

Wat gaat er dan “fout”?

Vermoedelijk niets dramatisch, en zeker geen herhaling van 2023. Het waarschijnlijkst is een samenloop:

• Een intrinsiek dure en complexe deal. Het is een speler die wel wil, maar een forse nettostap terug moet zetten, met een bonus- en doorverkoopstructuur die nog niet vastligt omdat de nieuwe trainer van de club hem wil houden.

• Dat wordt afgehandeld door een nieuw, nog niet ingesleten apparaat, terwijl vanuit de club te vroeg het beeld van “rond” is gevoed.

• Daar speelt ongetwijfeld een zekere haast of bewijsdrang doorheen: een nieuwe leiding die daadkracht wil tonen en eindelijk weer eens tijdig een grote, ervaren naam wil vastleggen, beweegt al snel iets te enthousiast.

Dat alles samen verklaart waarom iets wat nooit af was, nu als breuk oogt.

En precies daar verraadt de bedragenchaos zich. Dat drie serieuze bronnen het niet eens kunnen worden over de bonussen, en zelfs niet over de vraag óf er een doorverkoopclausule is, betekent maar één ding: de voorwaarden liggen niet vast.

Het akkoord met Monaco was er op hoofdlijnen; de structuur eronder was duidelijk nog niet. “Ineens ver weg” is dan minder een instorting dan een onthulling: dat het nooit zo rond was als het leek.

Dat het wél zo rond léék, heeft Ajax bovendien voor een deel aan zichzelf te danken: wie een dossier naar buiten laat sijpelen als bijna-af, organiseert zijn eigen anticlimax op het moment dat de eigen procedure simpelweg haar werk doet.

Subscribe now

Share

Zodra een hoofdsponsor zijn vertrek aankondigt, begint half voetballend Nederland te gokken. Een Amsterdams collectief à la Brainport Eindhoven. FEBO of Kesbeke, want wat is Amsterdamser dan een kroket uit de muur of een potje zilveruitjes. Kroonenberg of ID&T, want die namen klinken door in de Raad van Commissarissen.

En ergens roept een sportmarketeer dat er een grote partij uit het Midden-Oosten, de Verenigde Staten of Azië klaarstaat.

Subscribe now

Het probleem met dat lijstje is niet dat het te wild is. Het is dat de borst geen losse vacature is. Het is de duurste regel van een veel grotere rekensom. En wie die rekensom wil maken, moet drie dingen tegelijk zien:

• waar een kandidaat aan moet voldoen,

• wat er verder nog op tafel ligt,

• en hoe de deal er eigenlijk uitziet.

Begin bij het geld, want dat is het enige harde getal. Ziggo betaalt zo’n negen miljoen vast, met bonussen richting elf. Op de partneromzet van 42,5 miljoen uit het laatste jaarverslag is dat in zijn eentje een kwart, en veruit de zichtbaarste regel. Adidas betaalt als kledingleverancier ook stevig (grofweg zes en een half miljoen, tot 2031) maar dat ligt niet op tafel.

De variabele is er precies één: de borst. En een borst van elf miljoen is een ander bedrijf dan een mouw van twee.

De voorwaarden: waar een kandidaat aan moet voldoen

De eerste zeef is meteen de wreedste: de prijs. Een vast bedrag rond de negen miljoen veegt het gros van het Nederlandse bedrijfsleven van tafel, en met dat gros vrijwel elke naam die naar Ajax voelt. Daar zit de pijnlijke wetmatigheid van dit dossier: de merken die het meest Amsterdams aanvoelen, zijn bijna allemaal te klein, en de merken die groot genoeg zijn, voelen zelden Amsterdams. FEBO, Kesbeke, een HEMA, een Tony’s Chocolonely: romantisch, maar de portemonnee zegt nee voordat het gesprek begint.

Read more

Inmiddels is die schoonmaak ook geen hypothese meer. Sivert Mannsverk (een van “de 21” namen op de beruchte Transferroom-lijst) vertrok deze week voor zo’n €3,5 miljoen definitief naar Sparta Praag, waarmee Ajax vooral een jaarsalaris van ruim een miljoen van de loonlijst schrapt. En de eerste binnenkomer lijkt een kwestie van tijd: linksback Caio Henrique, voor circa €9 miljoen over te nemen van Monaco. De draaideur draait al.

Subscribe now

Dit waren de zes vragen, met erbij wat de invullers er gemiddeld van bakten.

🔨 Gloukh: blijft of gaat? Krappe winst voor “blijft”: 27 om 15, oftewel zo’n 64 procent houdt Oscar Gloukh komend seizoen in Amsterdam. Geen overtuigende meerderheid, eerder een achterban die er zelf nog niet uit is of het talent het kapitaal is of de etalage.

🇪🇸 Wel of geen Barça-huurling? Hier is men het wél eens: 33 om 10 (77 procent) rekenen op een leenspeler uit Catalonië. Het is de deur die de naam van de nieuwe technisch directeur zou moeten openen. De namen lopen uiteen, van Casado tot “een van de Fernández-neven.”

💸 Hoeveel aankopen van €10 miljoen of meer? Twee à drie, zegt vrijwel iedereen: die twee antwoorden zijn samen goed voor driekwart van de stemmen, met een gemiddelde van net geen 2,4. Een handvol optimisten gokte op vier of vijf, een enkele somberaar op nul. Een uitgavengolf verwacht niemand.

💰 Godts’ prijs en nieuwe club? De meest besproken vraag, daarover zo meer. Cijfermatig: een kleine meerderheid (27 om 16) denkt dat hij blijft, maar wie hem laat gaan plakt er een prijs van rond de €45 miljoen op, met bestemmingen die op één hand te tellen zijn en bijna allemaal Engels: Arsenal, Chelsea, Newcastle, Tottenham, United. De schattingen liepen van €25 miljoen tot €65 miljoen.

⛰️🏠 Waar speelt Berghuis in 26/27? Een kleine meerderheid (25 stemmen) houdt Steven Berghuis gewoon in Amsterdam, maar zelden vrolijk. De antwoorden komen met boze smileys, “op het bankie” en het fatalistische “zou niet weten wie dat salaris (€1.2M/jaar red.) wil overnemen.” Daartegenover een stevig MLS-blok van twaalf, van San Diego tot Houston Dynamo. Een handvol ziet hem elders: Almere, Beşiktaş, Eintracht.

2️⃣1️⃣ Hoeveel van de 21 op Transferroom vertrekken? Mediaan elf, gemiddeld bijna twaalf, met uitschieters tot achttien en één optimist op zes. Ruim de helft van de lijst dus, deels verkocht, grotendeels verhuurd. Precies het soort getal dat bij “iedereen is te koop” hoort.

GEEF JOUW VOORSPELLING

De eeuwige discussie over het prijskaartje van Godts

De echte twistappel blijft Godts, en niet alleen onder Ajacieden onderling. Supporters van andere clubs wisten de draad ook te vinden, met de tegenovergestelde boodschap: zóveel zou-ie heus niet opleveren. Ajacieden praatten het prijskaartje juist omhoog; de nuchterste onder hen zaten er zelf al een slag lager in.

Subscribe now

Ergens daartussenin zit, zoals altijd, de waarheid. Maar een zomer waarin de eigen achterban en de buitenwacht openlijk ruziën over de waarde van je beste vleugelspeler: dat is precies het soort discussie waar je als verkopende club graag in zit.

Of is het allemaal onzin..?

En dan was er nog de mooiste inzending, van iemand die weigerde mee te doen: “Hou toch op met dat domme gedoe. Eind augustus zien we het wel.” Daar zit meer waarheid in dan in alle voorspellingen samen. Niemand van de invullers weet hoe deze zomer afloopt, ondergetekende incluis; de helft van deze antwoorden zal achteraf hilarisch missen. Maar dat is nooit het punt geweest.

Het punt is dat een doorsnee Ajacied in juni precies weet welke knoppen er omgaan (Gloukh, een huurling, Godts als kassa, een uitgedunde selectie), ook zonder dat er nog iets officieel is. En tegen de tijd dat we het “straks wel zien,” ligt deze poll er als ijkpunt. Dát is de lol ervan.

PS: je kunt nog altijd op X je voorspelling erbij zetten

Share

Subscribe now

Ajax maakte deze week bekend dat Ziggo na seizoen 2026/27 stopt als hoofdsponsor. Het telecombedrijf licht de verlengingsoptie niet en verdwijnt per 1 juli 2027 van de borst, na een samenwerking van twaalfeneenhalf jaar. De toon van de aankondiging is verzorgd en dankbaar: een logisch moment, ruimte voor een bredere merkstrategie, een laatste seizoen om het mooi af te sluiten.

Het is goede communicatie. Maar wie de afgelopen twee jaar heeft opgelet, herkent hier geen breuk maar een aankondiging die zichzelf al lang geleden had aangekondigd. En dat verandert de manier waarop je dit nieuws financieel moet lezen.

Subscribe now

Waar het over gaat: het duurste shirt van Nederland

Eerst de orde van grootte, want zonder bedrag is dit een sentimentstukje en geen financieel verhaal.

Ziggo betaalt Ajax jaarlijks ongeveer negen miljoen euro vast, plus maximaal twee miljoen aan prestatiebonussen. Nominaal dus elf miljoen, realistisch een slag daaronder. Daarmee heeft Ajax, met afstand, het best betaalde hoofdsponsorschap van het Nederlandse voetbal. Geen enkele andere Eredivisie-club zit in deze buurt.

Dat is meteen de kern van het probleem. De vraag is niet óf Ajax een nieuwe naam op de borst krijgt. De vraag is of die naam in de buurt komt van die negen tot elf miljoen. Want de afstand tussen Ajax en de rest van de markt die Ziggo al die jaren betaalde, is precies de afstand die nu opnieuw overbrugd moet worden door een partij die daar zonder de twaalfenhalf jaar opgebouwde relatie aan moet beginnen.

Een afslag naar zes, zeven, acht miljoen is geen ondenkbaar scenario. En dát is de financiële kop boven dit nieuws, niet het afscheid zelf.

Het afscheid begon in 2024

Terug naar de tijdlijn, want die verraadt meer dan de persverklaring.

In het voorjaar van 2024 (ruim voor de toenmalige contractverlenging) bracht Ziggo via de directie een ondubbelzinnige boodschap over aan de top van Ajax: de governance moest op orde, anders zou er van voortzetting weinig sprake zijn. Het was, in de woorden die destijds rondzongen, een “pittig” gesprek. De sponsor zat te twijfelen, en liet dat weten.

Subscribe now

Vervolgens verlengde Ziggo in 2024 alsnog: tot medio 2027, mét een optie tot 2029. Op het oog een vertrouwensvotum. Maar bezien vanuit nu oogt die verlenging eerder als een sponsor die zich niet aan een lange exit wilde binden en zich een uitweg openhield. Die uitweg is nu genomen: de optie tot 2029 wordt niet gelicht.

Met andere woorden: dit is geen sponsor die plotseling vertrekt. Dit is een sponsor die in 2024 zei te twijfelen, knarsetandend kort verlengde, en bij de eerste schone gelegenheid de deur dichttrekt. “Ruimte maken voor een bredere merkstrategie” is in dat licht geen strategieverhaal, maar het is vertrekproza.

Dat maakt de aankondiging niet minder beleefd. Het maakt haar wel minder neutraal.

Goed of slecht nieuws?

Het eerlijke antwoord: licht slecht nieuws, verpakt als neutraal nieuws.

Read more

Eén naam meldde zich publiek, Juanvi Peinado, en dan nog via zijn eigen Instagram (en van zijn oude club), niet via Ajax zelf. Van Míchels vaste rechterhand Salva wordt aangenomen dat hij meekomt, maar bevestigd is ook dat niet. Verder vooral veel niets.

Dat is waar dit stuk over gaat. Niet over de hele organisatie, lees daarvoor het artikel over het organogram, maar over die ene vraag die nu telt: wie neemt Míchel nog meer mee, en wat zegt de samenstelling van die staf?

Want het woord dat deze periode bepaalt, is samenwerking, en Ajax zei zelf dat de nieuwe rolverdeling zich “de komende maanden moet uitkristalliseren”. De staf is de plek waar je kunt aflezen of die samenwerking gaat werken. En daar kristalliseert voorlopig weinig.

Subscribe now

De kern die beslist

Begin bij wat wél vaststaat. Míchel vormt met zijn assistenten, met Joel Lara als persoonlijke scout en met de technisch managers Siem de Jong en Daniël de Ridder een kleine, hechte kern rond Jordi Cruijff.

Tel daar Óscar García bij op, die naar alle waarschijnlijkheid aanblijft bij Jong Ajax (er is wat lauwe interesse van elders, maar de kans dat hij blijft is groot) en je hebt een overwegend Spaanstalig groepje met korte lijnen.

Dat is bewust. De meest gehoorde kritiek van de afgelopen seizoenen, intern én extern, was dat te veel mensen meebeslisten over voetbalzaken. Een kleine kern die snel schakelt, is daar het directe antwoord op.

Tegelijk circuleren er verhalen van een kern die wel érg op zichzelf staat: van bevriende, Spaanse zaakwaarnemers tot aan het apart reizen naar wedstrijden toe van Lara en Cruijff.

Het is verleidelijk om het een “Spaanse enclave” of “het vriendenclubje van Jordi” te noemen. Maar dat zijn conclusies, geen waarnemingen. Dezelfde hechte kern is óf de noodzakelijke daadkracht voor een verlamde organisatie, óf een groep die zich afsluit van de rest. Welke van de twee, daar gaat de zomer over.

Wie komt er nog bij?

Hier wordt het interessant, en cijfermatig relevant. Peinado en Salva zijn allebei klassieke assistent-trainers: hetzelfde profiel, het type staf dat élke coach meebrengt. Juist daarom is niet eens zeker dat ze allebei komen: Peinado meldde zichzelf, terwijl Salva tot dusver vooral een logische aanname is en niet bevestigd.

De media melden dat Ajax zelf nog één assistent toevoegt en dat de rest via Míchel loopt. Dan resteren twee, misschien drie namen. En de hele vraag is: welk type of rol?

Subscribe now

Daar splitst het namelijk. Een keeperstrainer of nog een tactische assistent erbij verandert niets aan de organisatie eronder. Maar brengt Míchel óók eigen performance-, medische of datamensen mee, dan komt er mogelijk een parallelle laag náást de afdelingen die Ajax juist had samengevoegd over de BVO en de jeugd heen.

Precies dáár zit het verschil tussen “normale staf” en dubbeling, en ook tussen schone kosten en extra kosten.

De afdelingen eronder schuiven al

Dat is geen theorie. Hoofd Topsport Martijn Redegeld is vertrokken, terug naar de wielerwereld; een vervanger is er nog niet, en de kans is reëel dat er meer mensen uit de medische en performancehoek volgen.

Ook de scouting is onduidelijk, en dat lijkt nu al iets concreets te kosten: de komst van talent Ribeiro is afgeketst, naar verluidt door trage besluitvorming die voortkomt uit precies die onduidelijkheid. Wat wél rondkomt, Fouad Zahouani voor Jong Ajax, met de vraag of dit uit de bestaande Ajax-scouting is gekomen of via het netwerk van Lara en Cruijff.

Lees hier meer over waarom Zahouani zo’n €300K gaat verdienen

Hier hoort geen oordeel bij, maar een weegschaal. Veel vertrek, ontevreden medewerkers en onrust kan in elke organisatie twee dingen betekenen: dat er eindelijk goed beleid wordt gevoerd en de zittende mensen vooral moeten wennen aan verandering, óf dat nieuw beleid verstoort en afbreekt wat met jaren is opgebouwd.

We weten niet eens precies wie en wat er goed werkte. En de voetballerij is geen hogere wiskunde: er lopen genoeg scouts, performance- en datamensen rond die niet onderdoen voor wie er nu zit. Het vertrek is dus een risico, geen vonnis.

Subscribe now

Wat het kost

Voor Ajax Financials telt uiteindelijk de rekening. Míchel zelf is het dure deel, naar schatting €2,5 tot 3,5 miljoen per jaar, onder zijn Girona-niveau maar ruim boven wat Ajax ooit een trainer betaalde.

Salva en Peinado zijn daarbij relatief goedkoop, en García naar Jong Ajax kost niets extra: hij ligt al vast tot 2027. Het hele geïmporteerde stafpakket komt zo grofweg op €4 à 5 miljoen.

Maar dat brutobedrag is niet waar het om draait. De echte kostenvraag is de dubbeling: elke performance-, data- of medische kracht die Míchel bovenop de bestaande afdelingen zet, plus de afkoop van wie vertrekt, minus de salarissen die vrijvallen. En daar komt de prijs van vertraging bij.

Lees hier meer over het budget van Ajax deze zomer

Waarom duurt het zo lang?

Dat is de vraag die boven alles hangt. De data dringen: 22 juni de eerste training, 6 juli op kamp, 23 juli al de Conference League-kwalificatie. Míchel stapt dus eerder in dan 1 juli door zijn contract te laten ontbinden, maar het apparaat om hem heen is nog niet af.

Ook dat laat zich twee kanten op lezen: als zorgvuldige opbouw (afkoopsommen, mensen netjes loskoppelen, de juiste profielen zoeken) of als teken dat de structuur intern nog niet staat. De afgeketste Ribeiro suggereert dat het laatste in elk geval meespeelt. Tegelijk heeft Jordi Cruijff het druk met zijn grote ambities en kan hij niet toveren.

De motor moet gaan draaien, en de trainer zit straks achter het stuur. Maar een motor is zijn onderdelen, en juist die worden nu mondjesmaat ingevuld. Zodra de staf compleet is, weten we welke lezing klopt: daadkrachtige kern, of clubje dat zich afsluit. Tot die tijd is de stilte zelf het meest veelzeggende signaal.

Subscribe now

Share

Het wordt geen passieve belegging. Met zijn aandelenpakket treedt Kroes toe tot het bestuur van de club. Geen dagelijkse operationele bemoeienis, maar wél een rol achter de schermen bij structuur en cultuur. Plus, het meest opvallend, als dealmaker in het aan- en verkoopbeleid.

Subscribe now

Leg de andere kant erbij. Kroes vertrok begin 2026 bij Ajax; Jordi Cruijff nam zijn rol over. Maar hij is nog altijd verenigingslid én aandeelhouder: de 42.500 aandelen die hem ooit zijn algemeen-directeurschap kostten, heeft hij nog steeds. Daarvoor was hij eigenaar-directeur van Go Ahead Eagles en medeoprichter van makelaarskantoor SEG. En LASK is sinds april 2026 een officiële partnerclub van Ajax: een samenwerking die draait om kennisdeling, ontwikkeltrajecten en het identificeren en laten doorstromen van talent.

Stapel het op elkaar en de basale opmerkelijkheden tekenen zich vanzelf af:

Eén. Een oud-Ajax-td koopt zich in bij een partnerclub van zijn vorige werkgever.

Twee. Diezelfde man is nog altijd aandeelhouder van Ajax.

Drie. Hij gaat bij die partnerclub niet stilzitten, maar juist het transferbeleid bepalen, terwijl het partnership tussen beide clubs nota bene over spelersdoorstroom gaat.

Op het eerste oog is hier niets verbodens. Kroes is een privépersoon, een minderheidsbelang in een Oostenrijkse club is geen misdrijf, en LASK haalt al jaren ondernemers binnen als geldschieter. De optiek is hooguit even wennen.

Maar wie daar blijft hangen, mist de laag eronder. Want Kroes koopt zich niet in bij zómaar een partnerclub. Hij koopt zich in bij een knooppunt van een netwerk dat in zijn eigen periode werd verbouwd: van een commerciële etalage tot een doorstroomroute. En dat verandert de vraag fundamenteel.

Read more

Even het decor. Twee jaar geleden haalde het Europees Hof een streep door een deel van het transfersysteem. De kern: een speler die zijn contract verbrak, kon door een wirwar aan regels nauwelijks nog ergens anders aan de slag. Het Hof vond dat in strijd met het vrij verkeer van werknemers. FIFA moest terug naar de tekentafel. Wat er nu ligt, is de definitieve uitkomst van die verbouwing.

Subscribe now

Gaan spelers nu zomaar weglopen?

Dat is de vraag die ertoe doet, en het antwoord is: nee, niet echt. Ja, een speler mág zijn contract nu makkelijker openbreken. Maar de remmen zitten er nog op. Wie binnen de beschermde periode wegloopt, riskeert een speelverbod van vier maanden. Er moet nog steeds schadevergoeding betaald worden. De nieuwe club die een speler tot contractbreuk verleidt, kan meebetalen. Met andere woorden: FIFA heeft de deur die Diarra openbrak meteen weer voorzien van drie sloten. Alleen net andere sloten dan eerst, net stevig genoeg om het Hof te overleven, maar niet zó stevig dat ze opnieuw sneuvelen.

Geen tweede Bosman dus. Geen leegloop. De transfersaga’s, de astronomische bedragen, de afgekochte contracten; dat alles blijft gewoon bestaan. Dat is geen toeval, dat is ontwerp.

En clubs krijgen er een eigen instrument bij: ze mogen de prijs van vertrek voortaan expliciet in het contract zetten: een soort afkoopclausule, zoals je die in Spanje al kent. Verwacht dat de slimme clubs daar massaal naartoe bewegen: liever een vooraf afgesproken bedrag dan een onzekere uitkomst bij een tribunaal. Voorwaarde is wel dat zo’n clausule redelijk blijft; een absurd hoog bedrag om een speler kunstmatig vast te ketenen, houdt geen stand.

En de portemonnee van een club als Ajax?

Hier zit het enige stukje dat je over een paar jaar in de cijfers gaat terugzien. Het opleiden-en-verkopen, de solidariteitsbijdragen, de doorverkooppercentages. Dat is de hele machine waar Ajax het van moet hebben, en die blijft intact.

Subscribe now

Eén nieuwigheid: verkoopt een club straks een speler die relatief weinig verdient (onder de 150.000 euro per jaar), dan gaat vijf procent van de transfersom rechtstreeks naar de speler zelf. Klein bedrag, maar het landt precies op het meest winstgevende segment: het jonge talent dat voor twintig, dertig miljoen vertrekt voordat het zijn grote contract tekende. Voor Ajax is dat geen ramp, wel een nieuw hapje uit de marge. En het werkt langzaam: alleen voor contracten die ná 1 januari 2027 worden gesloten. Deze zomer merk je er dus helemaal niets van.

Wat is dan wél het echte nieuws?

Het echte nieuws is onzichtbaar vanaf de tribune. FIFA heeft niet zozeer de regels veranderd, als wel de manier waaróp regels voortaan worden gemaakt. Voortaan gebeurt dat in overleg met de spelersvakbond, de clubs en de competities samen. Dus een soort poldermodel voor het wereldvoetbal. Klinkt saai. Is het ook. Maar het is de slimste zet in het hele document.

Want zo zorgt FIFA dat het niet langer in zijn eentje rechter, wetgever en partij tegelijk is. Dat is precies het verwijt waarop het de afgelopen jaren juridisch onderuitging. Door de spelers mede aan de knoppen te zetten, maakt het zich een stuk moeilijker aanklaagbaar. De volgende speler die naar de rechter wil, krijgt te horen: jullie eigen vakbond zat erbij en stemde in.

En is het hiermee klaar? Nee, de bal ligt nu bij de spelers

De spelers vinden van niet. De wereldwijde spelersvakbond noemde de tussenversie van deze regels al onvoldoende: geen echte rechtszekerheid, niet via fatsoenlijk overleg tot stand gekomen. En er loopt al een grote schadeclaim: de stichting Justice for Players eist namens spelers vergoeding voor jarenlang misgelopen inkomen, een zaak die, toepasselijk genoeg, bij een Nederlandse rechtbank ligt: tegen FIFA én negen voetbalbonden, de KNVB incluis.

Nu FIFA zijn definitieve, vrijwel ongewijzigde versie heeft neergelegd, ligt de bal bij die spelerskant: accepteren, of doorvechten. Op basis van alles wat ze tot nu toe lieten zien, wijst weinig op accepteren. Reken dus op een lange juridische nasleep, waar FIFA zich, zie de vorige alinea, juist op heeft ingericht. Het boegbeeld is alvast van het bord: Diarra zelf schikte deze maand zijn persoonlijke claim, zonder dat FIFA een cent betaalde. De grote zaak loopt door.

De samenvatting voor wie geen jurist is

FIFA moest van het Hof iets veranderen, en heeft daarom het absolute minimum veranderd — heel precies, heel juridisch, en heel bewust onopvallend. Voor de supporter blijft het spel hetzelfde: dezelfde transfers, dezelfde bedragen, dezelfde zomers vol geruchten. De enige echte verschuiving zit in de motorkap, niet op het veld.

En dat is misschien wel de meest typische FIFA-zet van allemaal: een revolutie aankondigen, en er stiekem voor zorgen dat alles bij het oude blijft.

Subscribe now

De koppen die volgden, lazen voorspelbaar: FIFA en Diarra schikken, alsof daarmee een hoofdstuk wordt afgesloten. En dat klopt ook, maar alleen het verkeerde hoofdstuk. Want wie de schikking goed leest, ziet niet een eindpunt maar een zorgvuldig getimede opruimactie, vlak voor een veel grotere afrekening.

Subscribe now

Wat er feitelijk is geschikt

Diarra eiste €65 miljoen schadevergoeding van FIFA en de Belgische voetbalbond. FIFA was glashelder in haar verklaring: “FIFA has not made any admission of liability nor payment by way of compensation.” Geen erkenning van aansprakelijkheid, geen compensatie.

Diarra’s eigen advocaten, het kantoor Dupont-Hissel (niet toevallig hetzelfde kantoor dat ooit de Bosman-zaak voerde) reageerden al even sober. Een “amicable settlement”, en verder “no further comment”. Geen triomf, geen bedrag, geen woord over wat de schikking betekent voor de bredere strijd.

Read more

De transfersom verdeel je over vijf jaar, dus de jaarlijkse afschrijving blijft laag. De marktwaarde stijgt (meestal) mee met zijn ontwikkeling, dus de boekwaarde loopt nooit voor op wat de markt wil betalen. En verkoop je hem na twee of drie seizoenen, dan is het verschil tussen verkoopprijs en boekwaarde pure transferwinst. Lange looptijd, lage last, opwaarts potentieel: een no-brainer.

Maar Jordi Cruijff winkelt niet in dat schap. De technisch directeur heeft meermaals uitgesproken dat hij ervaren spelers wil toevoegen. Het zijn piketpalen voor het project van de net vastgelegde trainer Míchel, namen die volgend seizoen meteen het verschil moeten maken.

Het is een verdedigbare keuze voor een club die wil terugkeren aan de top. Maar zodra je voor dat profiel kiest, draait de hele rekensom om. Want bij een speler van eind twintig is elke contractlengte op zijn eigen manier verkeerd.

Subscribe now

Het profiel, en de uitverkoopbak

De namen die rondzingen passen allemaal in datzelfde profiel. Let wel: het zijn nadrukkelijk geruchten, niets is concreet:

• Viktor Tsygankov (Girona, 28)

• Edson Álvarez (West Ham, 28, verhuurd aan Fenerbahçe)

• Lovro Majer (Wolfsburg, 28) en

• Dani Ceballos (Real Madrid, 29).

Vier ervaren spelers, vier clubs die om uiteenlopende redenen willen of moeten verkopen.

Dat die verkopers onder druk staan, is geen toeval. Dat is momenteel Ajax’ prijsklasse. Girona, Wolfsburg en West Ham degradeerden, en Ceballos brengt voor Real met nog één jaar contract alleen deze zomer nog iets op.

Subscribe now

Zonder Champions League-geld winkel je in de uitverkoopbak. De korting komt van de nood van de verkoper, maar de keerzijde is dat je spelers koopt die om een reden weg moeten: leeftijd, salaris, of een tegenvallende periode. Precies het profiel waar de contractlengte-val het hardst toeslaat.

En zelfs in die uitverkoopbak is binnenhalen geen zekerheid. Afgelopen winter joeg Ajax op ervaren controleurs voor de nummer zes, namen als Endo, Nørgaard, Ugarte en Fred passeerden de revue, en uiteindelijk kwam niemand.

Zulke spelers hebben keuze, en een club zonder Europees toptoernooi en zonder titelrace moet geluk hebben. Daar kan Michel het verschil maken: hij vroeg Tsygankov (en Ceballos) persoonlijk om de overstap, en zijn Spaanse netwerk opent deuren die voor Ajax anders dicht blijven. Maar precies dat voordeel draagt een risico in zich. Daarover verderop meer.

Want stel dat het lukt. Dan begint de eigenlijke vraag, en die is financieel: niet óf je hem haalt, maar welk contract je hem geeft.

Read more

Die voorspelling rustte op twee aannames die inmiddels zijn achterhaald. Er werd uitgegaan van een dagvergoeding van 7.000 tot 9.000 dollar per speler, en gerekend (zoals gebruikelijk) met de oude verdeelsleutel waarbij ook vertrokken spelers nog meetelden.

FIFA heeft op 5 juni de definitieve regels rondgestuurd, en op beide punten pakt het ongunstiger uit. Tijd om de schatting bij te stellen.

De pot is groter, het tarief lager

De totale FIFA-pot staat vast op 355 miljoen dollar, 70 procent meer dan in 2022. Maar FIFA heeft dat bedrag in tweeën gesplitst: 250 miljoen voor het eindtoernooi (per speler, per dag) en 100 miljoen voor de kwalificatie (per speler, per wedstrijd), plus vijf miljoen voor administratie.

Subscribe now

Dat eerste bedrag wordt over 48 in plaats van 32 landen verdeeld, en daar zit de eerste tegenvaller: het minimumtarief is zo’n 5.000 dollar per speler per dag, onder de 7.000 à 9.000 die in november nog reëel werd geacht. Het exacte bedrag stelt FIFA pas na het toernooi vast, dus het kan wat hoger uitvallen, maar de bodem ligt lager dan gehoopt. Voor een speler die in de groepsfase sneuvelt (zo’n 22 dagen) komt dat neer op ruwweg 110.000 dollar, tegen de 150.000 à 190.000 waar ik eerder op uitkwam.

De tweede tegenvaller: de lookback is geschrapt

Belangrijker nog is een stille regelwijziging. Tot en met 2022 keek FIFA bij het eindtoernooigeld twee jaar terug: het bedrag werd verdeeld over álle clubs waar een WK-ganger in de voorgaande twee jaar had gespeeld. Daardoor profiteerde Ajax ook van spelers die het allang had verkocht. Die tweejaarsregel is voor 2026 geschrapt. Het eindtoernooigeld gaat nu naar één club: die waar de speler tijdens het WK staat ingeschreven.

Dat scheelt Ajax een waslijst. Onder de oude regel hadden spelers als Jorrel Hato, Brian Brobbey, Jordan Henderson, Francisco Conceição en Benjamin Tahirović Ajax nog een aandeel opgeleverd, en zelfs Anass Salah-Eddine, Gerónimo Rulli en Jorge Sánchez mogelijk nog. Onder de nieuwe regel levert die hele groep Ajax niets meer op; hun eindtoernooigeld gaat naar hun huidige clubs.

Subscribe now

Wat overblijft voor de eindtoernooipot zijn de spelers die nú bij Ajax onder contract staan én meegaan. Op dit moment zijn dat er, blessures daargelaten, vier: Wout Weghorst (Nederland), Takehiro Tomiyasu en Ko Itakura (Japan) en Josip Šutalo (Kroatië). Aardig detail: Tomiyasu kwam pas in januari, maar omdat het om de huidige inschrijving gaat, incasseert Ajax wél zijn volledige vergoeding.

Vier spelers leveren bij het minimumtarief en uitschakeling in de groepsfase samen zo’n 350.000 tot 400.000 euro op. Dat is een vloer die stijgt met het werkelijke dagtarief en met elke ronde die een land verder komt (grofweg 20.000 à 30.000 euro per speler). Ter vergelijking, het WK in Qatar in 2022 leverde nog ongeveer zo’n $2.5 tot 3 miljoen op.

De kwalificatiepot: het kleine pleister

Tegenover die tegenvaller staat één meevaller. Voor het eerst betaalt FIFA ook voor kwalificatieduels: 2.362 dollar per speler per wedstrijd waarin hij in de selectie zat, ongeacht of het land zich plaatste. En hier geldt wél dat het geld naar de club gaat waar de speler op de wedstrijddag stond ingeschreven. Dus ook spelers die Ajax inmiddels kwijt is, leveren nog iets op voor de duels die ze in hun Ajax-tijd speelden.

Welke spelers precies, en om hoeveel wedstrijden, stelt FIFA later vast, op basis van een lijst die clubs vóór 10 september moeten controleren. Ter illustratie: denk aan Oscar Gloukh (Israël), Ahmetcan Kaplan (Turkije) of Bertrand Traoré (Burkina Faso). Per duel gaat het om een bescheiden bedrag, maar bij een handvol spelers met een lange kwalificatiecampagne telt het op.

De voorlopige conclusie

Waar er in november nog op ruim een miljoen euro gemikt werd, is dat bedrag niet langer realistisch. De combinatie van een lager dagtarief en de geschrapte lookback drukt de opbrengst fors.

Een totaal van enkele honderdduizenden euro’s is waarschijnlijker; ergens rond een half miljoen, en alleen richting dat eerder genoemde miljoen als één of twee landen daadwerkelijk een ronde of meer doorkomen.

Voor Ajax, dat ook in 2026/27 elke meevaller kan gebruiken, blijft het wat het was: geen game-changer, maar geld zonder kosten. Alleen minder dan het zich in november liet aanzien.

Zodra de definitieve WK-selecties bekend zijn, volgt de exacte berekening: per speler, en netjes gesplitst over de twee potten.

Share

Subscribe now

Ik heb geen bron bij Real Madrid. Ik heb Jordi Cruijff niet aan de lijn gehad, geen zaakwaarnemer me iets toegefluisterd, geen blik in een mailbox.

Ik werk met exact dezelfde informatie als jij: de tweets van Matteo Moretto en Fabrizio Romano, een transfersom die rondzingt op zes miljoen, een trainer die dinsdag werd gepresenteerd, een speler die bij zijn club op een zijspoor staat.

Verder heb ik logica, een rekenmachine en jaren leeskilometers in dit wereldje.

Dat is bewust de eerste alinea. Want dit stuk gaat niet over de vraag óf Ceballos komt. Het gaat over de manier waarop die vraag wordt gesteld.

En hier is mijn voorspelling. Een deel van jullie leest dit straks uit, kijkt naar boven, en denkt: dus het gebeurt. Een ander deel denkt: dus het is onzin. Kom je tot een van beide conclusies, dan ben je precies de lezer over wie dit stuk gaat.

Subscribe now

Wat er letterlijk op tafel ligt

De feiten zijn niet in geschil. Moretto meldt dat Ajax dicht bij een akkoord met Real Madrid is, voor een bedrag rond zes miljoen euro. Romano bevestigt dat Ajax gesprekken heeft geopend en dat de kersverse trainer Míchel graag met zijn landgenoot wil werken. Bij Real valt Ceballos buiten de plannen van Mourinho. Zijn contract loopt tot de zomer van 2027, en aangezien het over een maand 1 juli is, betekent dat: nog één jaar. Vorig seizoen ketste een overgang naar Marseille op het laatste moment af, op de speler zelf.

Dit is allemaal waar. Interesse: waar. Principeakkoord tussen clubs: vermoedelijk waar. Contact, gesprekken, een prijskaartje: waarschijnlijk ook gewoon waar.

En toch is dat nog geen transfer.

Dat is geen woordspelletje. “Ajax en Real zijn eruit” en “Ceballos speelt volgend jaar in de ArenA” zijn twee verschillende zinnen, en tussen die twee zit de enige partij die er in alle berichtgeving structureel bij inschiet: de speler.

Wat verdient Ceballos en hoe dat vertaalt naar Ajax’ salarissen

De categoriefout

Zo werkt de meeste verontwaardiging. De scoop komt voorbij (bijna binnen!) en als de speler dan nee zegt, klinkt het: oplichterij, fraud, weer zo’n transfersoap. Terwijl er feitelijk niets onwaars is gemeld.

Er ís interesse. Er ligt een akkoord met de verkopende club. Alleen heeft niemand de werknemer gevraagd of hij zin heeft om te verhuizen.

Subscribe now

En dat is de denkfout, in één zin: de transfermarkt is geen supermarkt. Je kunt niet iets uit het schap pakken en bij de kassa afrekenen. Een speler is geen voorraad. Hij is een werknemer met eigen regie over zijn loopbaan (en sinds het Diarra-arrest is die regie juridisch alleen maar steviger verankerd).

Een club kan een principeakkoord met een andere club hebben en alsnog nul krijgen, omdat de derde partij aan tafel een eigen agenda, een eigen gevoel en een eigen aanbieder elders heeft. Real Betis, bijvoorbeeld. Zijn oude liefde.

Dan het interessantere deel: niet wát er gemeld is, maar hóé een gerucht als dit geboren wordt, wie het de wereld in duwt en waarom. En wat de cijfers eronder werkelijk zeggen. Een reconstructie, plus de boekhouding die in geen enkele scoop staat.

Read more

Meer dan 800 abonnees. Zo’n 15.000 views per maand. Even zelfs de snelst groeiende (niet-Engelse) Substack over sport. Artikelen op Ajax Showtime, een vaste plek in de Poen & Pegels-podcast, en steeds vaker vragen van journalisten en clubwatchers die iets willen weten over de financiële kant van Ajax.

Read more

Begin bij de transfersom

Zes miljoen euro lijkt opvallend weinig voor een speler van dit kaliber. Ceballos is dertienvoudig international, kostte Real Madrid in 2017 zelf nog ruim zestien miljoen, en de club mikte vorig jaar nog op vijftien tot twintig miljoen. Dat het nu een derde daarvan zou zijn, heeft een paar oorzaken: hij is 29, kreeg de laatste tijd nauwelijks speeltijd en sukkelt met een blessure. Mogelijk dat de komst van Mourinho ook meespeelt.

Subscribe now

Maar de belangrijkste is een contract dat in 2027 afloopt. Met nog één jaar te gaan heeft Real geen onderhandelingsmacht meer: wie wacht, plukt hem volgend jaar transfervrij weg.

En daar zit meteen het haakje naar het salaris. Een lage transfersom betekent niet dat een speler goedkoop is. Voor een kopende club is de totale prijs de som van transfersom én meerjarig salaris, en juist dat hoge salaris drukt de transfersom: wie de loonlast slikt, betaalt navenant minder voor de transfer zelf. De zes miljoen is laag júist omdát het loon hoog is. Bovendien is het gunstig voor Real’s ruimte binnen de financiële kaders in Spanje als zijn salaris wegvalt.

Voor Real komt daar nog bij dat de aanschafwaarde uit 2017 allang is afgeschreven: de boekwaarde is nul, dus elke euro transfersom valt vrijwel volledig als transferwinst in de boeken. Ook zes miljoen is voor Real dus aantrekkelijk.

Dat maakt de transfersom de minst interessante variabele. De relevante vraag is wat de speler kost om te hebben, en daarvoor moet je rekenen.

Eén speler, drie salarissen

De eerste denkfout is dat er één salaris zou zijn. Er zijn er drie: het nettoloon dat de speler op zijn rekening ziet, het brutoloon dat vóór belasting op de loonstrook staat, en de kostprijs voor de club, het volledige bedrag in de jaarrekening, inclusief beeldrechten, premies en variabelen.

Die drie lopen ver uiteen, en de meeste berichtgeving gooit ze op één hoop. Bij Ceballos houdt de Spaanse pers het consistent op zo’n 4,5 miljoen euro netto per jaar. Dat is het getal dat hij voelt, maar niet wat hij Real kost, en al helemaal niet wat hij Ajax zou kosten.

Read more

Dat is niet per se onjuist. Maar het is ook niet het volledige verhaal. Want de vraag “verliest Ajax geld op deze transfer?” heeft minstens drie antwoorden, afhankelijk van hoe je ernaar kijkt. En die antwoorden lopen flink uiteen.

Maatstaf 1: wat betaalde Ajax, wat krijgt Ajax terug?

De meest directe vergelijking is simpel: aankoopsom versus verkoopsom. Ajax betaalde €9,5 miljoen voor Kaplan; als ze hem nu voor €4 miljoen verkopen, is dat €5,5 miljoen verlies. Zo rekenen de meeste media.

Dat is niet fout, maar wel onvolledig, en bovendien vaak niet correct uitgevoerd.

Subscribe now

Want €4 miljoen is wat Trabzonspor betaalt, niet wat Ajax ontvangt. Van de brutotransfersom gaan namelijk standaard kosten af:

• Makelaarscommissie: doorgaans 10–15% van de transfersom, betaald door de verkopende club. Dat is hier €400.000 tot €600.000.

• Solidariteitsafdracht: FIFA verplicht clubs om 5% van iedere transfersom te verdelen onder de opleidingsclubs van de speler. Voor Kaplan is die verdeling op 1 juli 2026: 2,8% voor Trabzonspor, 0,4% voor NEC en 1,5% voor Ajax (de rest voor waar hij onder contract staat tot en met 31 december 2026).
  Bij een terugkeer naar Trabzonspor (de club die Kaplan formeel opleidde) is dat technisch gezien opnieuw van toepassing. Dat is nog eens €128.000 die Ajax niet ontvangt.

• Doorverkooppercentage: bij veel transfers spreekt de verkopende club een percentage af van de toekomstige meerwaarde. Nog een deel dat Ajax dan niet zelf zou ontvangen.
  In dit specifieke geval gaat het juist andersom: als er bij de oorspronkelijke verkoop van Kaplan aan Ajax al een doorverkooprecht voor Trabzonspor was afgesproken, dan is dat nu niet meer van toepassing. Die clausule geldt namelijk over de het verkoopbedrag (ook weer “winst” genoemd) boven de oorspronkelijke aankoopprijs. Die winst is er hier niet.

Realistisch scenario: Ajax houdt netto zo’n €3,2 miljoen over aan deze transfer. Afgezet tegen de €9,5 miljoen aankoopsom is het verlies dan geen €5 of 5,5 maar ruim €6,3 miljoen.

Dat is meer dan de media schrijven. Niet minder.

Een ander voorbeeld dat zich hiervoor leent is Chuba Akpom, maar ik beloofde eerder niet nog meer over hem te schrijven. Dan Sivert Mannsverk. Naar verluidt heeft Sparta Praag een koopoptie van €4 miljoen op hem. Als die gelicht wordt, zullen de koppen schrijven: “Ajax verkoopt Mannsverk met verlies.” Hij kostte immers ook meer dan dat. Maar ook hier geldt: €4 miljoen bruto is iets anders dan €4 miljoen netto op de Ajax-rekening.

De makkelijke rekensom is dus niet onwaar, maar moet wél correct worden uitgevoerd. En dat is lastiger dan het lijkt, want niet alle kosten zijn openbaar.

Lees hier wat het transferbudget van Ajax deze zomer wordt

Maatstaf 2: hoe Ajax zelf naar transfers kijkt

Wat hierboven staat, is hoe het eruitziet voor de buitenwereld. Maar Ajax zelf rekent anders. Samen met de KNVB, UEFA en andere financiële controleurs. En eerlijk gezegd is dat véél gunstiger.

Read more